Le Notti del Terrore (1981)

Jammer datje deze nie tmeer kon waarderen maar ik snap het wel. Over een ding zijn we het toch eens, so bad it becomes good

Bij mij zal die ook nooit boven de 7/10 gaan scoren, maar ik heb gemerkt dat deze veel leuker is om te kijken in gezelschap!

⅓ van de film was onbedoeld geestig, om maar even wat te noemen: de zombies gaan doodleuk een stel bijlen en kapmessen (zag ik dat goed?) halen om minutenlang op een deur in te komen hakken en keren daarna nog terug met een stormram zie je dat voor je? et cetera , had dit zich voortgezet dan had ik er een aardig cijfer aan willen geven. Het blijft toch iets dat ik zou omschrijven als, die vreemde overdreven kaas/satire horrorfilm-in-de-horrorfilm; dat er opzettelijk extra nep uit moet zien, zodat het overduidelijk is dat die film niet bestaat. Zoals bv de slasherfilm waar ze naar kijken in de bioscoop in the Blob (1988).

Het acteren was wel ontzettend merkwaardig, ik had voornamelijk het idee dat er de halve film door niemand werd gesproken. Je zag ze gewoon in beeld zonder dat de monden opengingen, maar er was wel spraak. Alsof de dub nog slechter was dan dat van Manos. Dan weet je wel hoe slecht ongeveer.

Is zeker wel een kijkbeurt waard. Er zijn absoluut in de laatste jaren zoveel gemaakt die ik slechter vind dan dit. Volgens een paar van de posters zou de benelux titel: Le Manoir de la Terreur / het Schrikkasteel der Zombies heten. Ook deze poster is een waanzinnig werkje, lijkt wel de tekenaar van Dead & Buried.

Eentje uit de categorie 'zo ontzettend slecht dat het vermakelijk wordt'. Ik durf niet te spreken over continuïteitsfouten want heel de film is een continuïteitsfout; niks klopt, iedereen maakt belachelijke beslissingen en het geheel is zo inconsequent als de pest. Het acteerwerk is waardeloos, de cameravoering belabberd, etc. etc., maar nu komt ie: ik heb me er wel mee kunnen amuseren . De sfeer is namelijk heerlijk en het tempo precies goed. 3*.

Trash dus.

Op den duur kan ik het best waarderen, maar meestal kan ik het gewoon geen hoge score geven. Alleen als het me echt heeft vermaakt en als ik een hoop lol heb gehad tijdens het kijken dan krijgt het nog een voldoende. Maar dat was hier uiteindelijk niet aan de orde.

Ik heb ook geen idee waarom de regisseur naar het eindproduct keek en oprecht dacht dat hij hier een goed resultaat heeft behaald. Al vroeg begin je al te merken dat je hier dan ook niet met een heel intelligente productie te maken hebt.

Wellicht hebben enkele gebruikers hier weleens gehoord van de serie van de New Kids regisseurs. Random Shit heet deze serie. Ik heb de serie nog nooit gezien, maar de titel kwam vaak bij me naar boven toen ik het eerste half uur van deze film keek.

Vele gebeurtenissen slaan namelijk als een tang op een varken. Lichten die kapotspatten zodra de zombies dichtbij zijn, een zoontje die ongeveer 8 jaar moet zijn die in de 20 is, zombies die weten hoe een stormram werkt. Je komt het allemaal tegen in deze rare productie, die bij vlagen wel een beetje geinig is, maar iets te dom om te kunnen werken.

Voor de rest ook een domme loop van een verhaalloos gebeuren. Iedereen is even dom, maakt dezelfde domme beslissingen en gaat er op dezelfde domme manier mee om. Oh nee! Daar ligt mijn vrouw. Ja die zijn dood. Laten we verder gaan. Dit is de manier hoe de mannen in deze wereld de dood van hun vrouw verwerken.

Het is gewoon zo belachelijk dat ik het niet serieus kan nemen als volbloed horrorfilm. Vandaar waarschijnlijk de status van "trash". Maar zo te zien was dit als een serieuze horrorfilm bedoeld, dus dan ga ik hem ook maar als een serieuze horrorfilm beoordelen.

Maar de make-up van die zombies is wel opvallend goed. Lekker vuil en vies. De wormen lopen er (letterlijk) uit. Ook de gore effecten zijn dan toch wel weer leuk. Ook lekker bloederig en vies. Dat zijn toch de momenten die de film overeind weten te houden.

Trashy horrorfilms. Ik zal er maar weinig kunnen waarderen, maar af en toe zit er iets leuks bij. Het was geen straf om deze film uit te zitten, maar ik ga hier ook geen hoger cijfer dan een 4 voor uitdelen. En ik denk dat ik dan nog best gul ben eigenlijk.

“Mother, this cloth smells of death!”

Behoorlijke trash film die ik al een tijdje in mijn vizier had. En dankzij de hulp van mijn maatje alexspyforever deze film eindelijk kunnen kijken, dit komt ook wel meer en deels door de horror draft challenge die nou gaande is. Trash films moeten je liggen of niet, ik zelf vind deze films wel eens leuk om te zien maar ik kan er zeker niet veel van achter elkaar kijken want dan verliest deze genre wel mijn interesse. Maar ook trash ligt mij niet altijd even goed, en ook met deze film had ik het soms zwaar.

De film kent een matig verhaal, eigenlijk was er niet echt een verhaal meer een groep mensen die moesten overleven voor gevaarlijke zombies die waren ontsnapt nadat een professor hun ‘tombe’ had geopend en ze zo ook vrij had gelaten. De film kent veel erotische scenes, zo veel dat ik er soms misschien wat ongemakkelijker van kon worden maar, soms ook wel mooi was om te zien uiteraard. Het acteerwerk was van laag niveau, had ook niets anders verwacht dus dat zat wel goed dus.

De gore in de film is wel iets wat de film merendeels weet te redden (soort van), en is in het algemeen wel erg lekker om weg te kijken. Ik werd zelf wel overtuigd door de zombies in deze film die er uit zagen als of ze inderdaad al aan het weg rotten waren, dat gaf met de levende maden wel een extra vies gevoel en keek daarom ook lekker door. De film weet weinig van stil zitten (naast de erotische scenes) en is constant wel bezig, de korte speelduur is snel voorbij en de film kijkt wel leuk weg maar was nergens overtuigend echt héél goed of sterk. Prima zit, zoals ik al verwacht erg trashy.

2.5*

Een lekker ongecompliceerde film, die duidelijk maar een doel voor ogen heeft: een goeie pot gore op film zetten. Dat doen ze door overtuigend smerige zombies te bouwen, waar de maden en wormen nog uit vandaan krioelen, en daar wat scenes omheen te creëren en aan elkaar te monteren. Zonder verder veel moeite te steken in een verhaal of een logisch plot. De zombies vallen een soort van landhuis aan, en dat is het eigenlijk wel - maar wat heb je nog meer nodig? Het maakt verder ook niet uit dat sommige van de slachtoffers de zombies graag een handje helpen om zich om zeep te laten helpen, of dat het zoontje gespeeld wordt door iemand die al ruim in de twintig is, of dat er eigenlijk weinig lijn in te bekennen is. Dat maakt het af en toe ook wel wat saai: het is scene na scene weer een paar smerige zombies die het huis aanvallen waarbij een paar mensen en een sloot zombies het loodje leggen op bloederige wijze, en herhaal dat een keer of wat. Geen hoogstaande cinema, maar puur door de gore was dit al best wel vermakelijk.

Deze Italiaanse Horror film (een Zombie film) zag ik in het ingediende lijstje van Horror films door "wendyvortex" bij de "Top 300 Horrorfilms" voorbijkomen en leek me wel interessant en mede omdat ik in de afgelopen dagen een paar beginjaren 80 Zombie / Kannibalen films heb gezien, namelijk "Apocalypse Domani (1980)" en "Zombi Holocaust (1980)".

In dit verhaal draait het om een groep mensen, een moeder met haar 10-jarige zoon en twee bevriende stellen, die te gast zijn op het landgoed van een rijke kerel. De buurman is een professor die onderzoek doet naar de wederopstanding van de doden en niet veel later staan de doden echt op en breekt de pleuris uit op het landgoed en moet men zien te overleven.

Van veel plot is geen sprake, want de zombies (waardoor komen ze eigenlijk weer tot leven ?) vallen al na een paar minuten aan en blijven dat doen tot de laatste seconde van de film. Wat dat betreft zit het wel goed met het tempo en gebeurt er veel en is er ook veel goor (met veel smerige zombietaferelen) te zien. In "Le Notti del Terrore" draait het vooral om de horror-sfeer en deze heeft regisseur Andrea Bianchi perfect weten vast te leggen en de macabere synthesizermuziek helpt daar ook een handje bij.

De effecten zijn bij tijd en wijle vrij beroerd (het gaat immers om de beginjaren 80), maar het is wel bijna altijd smerig en / of ronduit ranzig te noemen. Vooral het gebruik van maden en wormen die leven in de schedels van de zombies (die sloom zijn en verrassend ook intelligent zijn, zo gebruiken ze werktuigen, weten ze hoe deuren kunnen forceren, hebben ze verstand van combineren bij de jacht op hun slachtoffers en ook blijken ze verstand te hebben van moderne technologie) zijn een goedkoop, maar zeer effectief shockmiddel. Voorts zijn de kannibalistische activiteiten van de zombies goed vastgelegd en zijn ze ook creatief (zoals het onthoofden van een bediende d.m.v. een zeis), wat resulteert dat uiteindelijk iedereen gegrepen wordt door de zombies.

En eerlijk gezegd heb ik me er prima mee vermaakt en dan niet zo zeer qua verhaal en goor, maar vanwege de vele onnozele dialogen en de foute incestrelatie tussen moeder Evelyn (gespeeld door de mooie Maria Angela Giordan, die toen al 42 jaar was, en waarvan ook wat naaktheid is te zien) en haar zoon Michael (hij is goed te vergelijken met de kleine Oskar uit de Oorlog / Drama film "Die Blechtrommel (1979)") die 10 jaar oud is. Michael (Peter Bark) is niet alleen een uiterst irritante kleine klootzak die totaal geobsedeerd is door zijn moeder (dat is al tijdens het begin van de film te zien als hij op creepy wijze de slaapkamer van zijn moeder binnenloopt, die volledig naakt ligt te vrijen met de rijke kerel George, gespeeld door Roberto Caporali, en dat vindt hij niet leuk om te zien en zijn moeder zegt ook tegen hem "Michael. Wat doe je hier ? Terug naar je kamer, nu."), hij geilt ook op zijn moeder en raakt haar op een gegeven moment (na circa 54 minuten) zelfs aan, waarbij hij haar zoent, haar borst aanraakt (die dan ook zichtbaar is) en haar jurk optilt. Hij zegt dan ook tegen zijn moeder:

"Ik hou zo veel van je, mama. Ik wil je dicht bij me voelen. Ik wil je aanraken. Als baby mocht ik aan je borst liggen. Ik hield zo veel van je borsten."

Evelyn wordt dan boos en slaat Michael in het gezicht met de vlakke hand, die dan verbaasd ook nog zegt en daarna wegrent:

"Wat is er nou ? Ik ben je zoon."

Michael die ook niet bepaald de slimste is, wordt gespeeld door een lelijke jongen genaamd Peter Bark, die er echt angstaanjagend uitziet en die zelfs de zombies zou kunnen afschrikken. Als zijn personage inmiddels in een zombie is veranderd (nadat hij wegrent bij zijn moeder wordt hij namelijk gebeten door een zombie, te weten Leslie die o.a. een arm van hem opeet en die gespeeld werd door Antonietta Antinori, die behoort tot een bevriend stel en die met haar hoofd door een raam wordt gehaald door een zombie, waardoor ze ook verandert in een zombie), wil zijn moeder dat maar niet inzien. Daarbij zijn haar moederlijke gevoelens voor hem zo sterk (als ze hem weer na circa 76 minuten levend ziet, zegt ze ook "Michael. Mijn schatje. Mijn zoon", waarna ze hem omhelsd), dat ze haar borst aanbiedt om hem melk te geven, waarbij ze zegt:

"Ja schat. Net zoals toen je nog een baby was."

Michael haalt dan haar borst eruit en lijkt aan de tepel te gaan zuigen, waarna Evelyn zegt:

"Toe maar, Ik weet nog hoe fijn je het vond."

Maar i.p.v. aan de tepel te zuigen (wat hij men of meer ook doet), bijt hij de tepel eraf , waarna Evelyn begint te schreeuwen en uiteindelijk wordt ze verslonden door andere zombies (Michael is dan nog lekker aan het kauwen op de afgebeten tepel).

Ook het begin van de film is hilarisch als de professor (gespeeld door Renato Barbieri die wel wat weghad van de Griekse zanger Demis Roussos) een poging doet om de zombies over te halen om hem niet aan te vallen en waarbij hij dan zegt:

"Nee, ga weg, ik ben jullie vriend."

Effectief is het natuurlijk niet en daarna worden min of meer de bevriende gasten van de rijke kerel voorgesteld die aankomen op het landgoed, waaronder het stel James (Simone Mattioli) en Leslie. Als deze dan op hun slaapkamer zijn voert Leslie in een sexy outfit (inclusief witte laarzen) een show voor hem op, waarop James zegt:

"Je ziet er hoerig uit, maar daar hou ik wel van."

Daarna gaan ze natuurlijk met elkaar vrijen en zie je ook eventjes de borsten van de mooie Antonietta Antinori. De zombies beginnen daarna al vrij snel aan te vallen, waarbij de rijke kerel George het eerste slachtoffer wordt (hij wordt verslonden door de zombies), die dan ook tegen een zombie zegt:

"Wie ben je ? Wat wil je ?"

Ze zijn overigens niet allemaal slachtvee voor de zombies, want een aantal vecht goed van zich af, waaronder Evelyn die een aantal zombies afmaakt met een zwaard en ze zet er ook een paar in de fik en maakt er eentje (Leslie, die haar zoon te grazen heeft genomen) af via de rand van een bad. Ook James is goed opdreef en schiet een groot aantal zombies door het hoofd, waarop hij zegt:

"Ze gaan alleen dood als je hun kop eraf knalt."

Natuurlijk bedenkt men ook een plan om aan de zombies te ontkomen (wat uiteindelijk dus niet lukt), waarbij iemand (te weten Mark, die deel uitmaakt van een bevriend stel) dan met het volgende idiote plan aankomt:

"Ik heb een idee. We laten ze binnen. Wij zijn veel sneller dan zij."

Het verhaal speelt zich grotendeels af op het landgoed van de rijke kerel George, maar men verplaatst zich ook naar een klooster (waarin ook zombies zitten en waarin James verslonden wordt) en een werkplaats en daar speelt zich dan de finale af met Evelyn, Michael (beter gezegd zombie Michael) en het andere stel fotograaf Mark (Gian Luigi Chirizzi) en model Janet (Karin Well) die op een gegeven moment in een klem op het landgoed trapt (best apart dat er een klem op het landgoed lag ), waarbij het dus slecht afloopt met iedereen. Daarna is na circa 82 minuten de film afgelopen en zie je nog de profetie van de "Zwarte Geest" via tekst in beeld staan.

Een beetje horrorfan zal zich in elk geval kostelijk vermaken met deze Italiaanse Horror film, waarin veel gebeurt en veel te zien valt, waaronder smerige en foute dingen. Daarnaast kan deze film door zijn tekortkomingen en de matig acterende cast ook de nodige humor opleveren.

P.S. over die creepy Michael zou men een eigen Horror film kunnen maken, waar hij dan tegen zijn moeder zou kunnen "Mommy, Can I Go Out And Kill Tonight ?".

In het zuiden is het carnaval, dus leek me een mooie gelegenheid om dit zombie feest op te zetten. Onder het mom, als je je dan toch verkleed, kun je het beter goed doen. En goed dat zijn ze zeker deze zombies. Ze zitten vol met echte maden en er stroomt een soort rioolwater door hun aderen. Op en top gore dus.

Het verhaal slaat helemaal nergens op, maar net brandende zombies is mijn kindelijke zombierhand snel gevuld.

Prima zombie flic, een van de betere uit de Italiaanse rip off school.