The Audrey Hepburn Story (2000)

Wat een waardeloze film. Ten eerste de hoofdrolspeelster: Jennifer Love Hewitt doet me net zo veel aan Audrey Hepburn denken als het flesje cola light dat ik nu voor me heb staan. Daar komt nog eens bij dat ze beroerd speelt. Het verhaaltje is van een misselijkmakende zoetheid. De Heilige Audrey in de wrede, wrede wereld. Had het gevoel dat ik een familiezak spekjes van een dubieus merk naar binnen had moeten werken. Klef. Bleh.

Zover ik me kan herinneren was het een van de beste oorlogsfilms die ik ooit heb gezien. Waarschijnlijk vanwege het verhaal. De film is me zeer goed bijgebleven, mede doordat ik de film niet wou vergeten zodat ik hem later nog een keer kon zien. Dat ik er bijna een half jaar na mijn eerste bezoek op MM aan denk is toch wat slecht. Jennifer was zeer verassend omdat ik niet zeker wist wie de hoofdrol opzich had genomen, dit bewijst van haar niet memorabele optreden in de film, maar wel dat ze het karakter goed heeft neergezet om dat ik de film toch wou onthouden .

Inderdaad, JL Hewitt speelt de rol niet goed. Toch heb ik kunnen genieten van deze prent. 2.5 sterren.

P.S.: Ik heb een versie van de film die 175 minuten duurt, en dus geen 133 minuten, zoals MovieMeter beweert.

Hoewel Hewitt in theorie zeer geschikt is voor deze rol viel deze film toch wat tegen en dat is jammer.

Middelmatig.

Ik heb niks tegen Love Hewitt, maar hier was ze wel redelijk. Of er iemand is die Hepburn beter had kunnen vertolken weet ik niet. De film duurt erg lang. Dus ik neem aan dat ze Hepburns leven helemaal uitgebreid aan bod wilde laten komen. Alleen ik vond het niet goed overkomen.

Hepburn vind ik een geweldige actrice. Ze vertolkte prachtige rollen, ze had charme, ze had een schitterende uitstraling en ze kon erg sterk acteren. Helaas komt dat hier niet echt over . Eigenlijk een soort schandvlek. Ik had liever gewoon een echte docu gezien. Toch wel jammer wat deze film presteerde. 2.0.