Q (1982)

Een vrij vlotte horrorfilm over Quetzalcoatl, een Azteekse draak die zijn nest heeft in het Chryslergebouw in New York. Hongerig als hij is pikt hij zo nu en dan een bewoner mee als lekker hapje waarbij je je meteen afvraagt hoe het in godsnaam mogelijk is dat zo'n beest onopgemerkt zijn gang kan gaan. Zo'n tien miljoen inwoners die geen van allen iets zien.

Totdat Jimmy Quinn per ongeluk het nest ontdekt en besluit deze geheime locatie te 'verkopen' voor een hoog bedrag. Detectives Shepard en Powell worden op de case gezet die goed worden vertolkt door David Carradine en Richard Roundtree. Maar vooral de paranoide Quinn wordt overtuigend gespeeld door Moriarty. Met het acteerwerk zit het dus wel goed.

De stop-motion techniek van Q ziet er crappy uit, al kan je in 1982 geen Game of Thrones-taferelen verwachten. Ik waardeer het lef waarmee ze bepaalde scenes wilden laten zien. Het monsters wordt vaak volledig in beeld gebracht en zelfs fysiek contact met mensen en omgeving wordt niet uit de weggegaan. Dit ziet er dus erg nep uit, maar het is nog altijd beter dan de camera wegdraaien en de kijker in het ongewisse laten. Qua gore hoef je verder niks spectaculairs te verwachten, behalve een geskinned lichaam die goed was opgemaakt.

Einde is zoals het hoort in een dergelijke film, en er is zelfs ruimte voor een sequel. Ik verwacht niet dat ie gaat komen, maar met de hedendaagse technieken zou ik niet meteen nee zeggen.

Michael Moriarty speelt hier een ex-crimineel op een lekker felle manier. Een leuke rol die hij met duidelijk plezier neerzet. Cohen heeft met deze Q wederom een vermakelijke film gemaakt. Het idee om Quetzalcoatl te gebruiken is wel origineel, want het is weer eens wat anders dan Godzilla of King Kong. Daarnaast gebruikt hij het als excuus om een sekte Azteekse mensenoffers uit te laten voeren.

Een lekker vlotte horrorfilm waar in het eerste kwartier al wat bloed vergoten wordt en er al wat vrouwelijk bloot te zien is.

Hij had er wat mij betreft wel wat minder scenes met de draak in mogen doen, want de stop-motion ziet er niet geweldig uit. Wat mij betreft had hij in sommige scenes best wat minder prominent in beeld gekund, maar goed.

De soundtrack is trouwens ook nog best goed. Vooral een soundtrack die goed naar een climax toewerkt, helaas is de draak zelf dan weer een beetje een anticlimax.

Mede door het vlotte tempo vliegt de tijd echter weer snel voorbij en blijft de film entertaining. Best leuk voor liefhebbers van jaren '80 B-flicks.

Nee in 1982 deden we nog niet aan vervelende CGI, stop-motion was het toen nog!

Vlotte horror rondom het Chrysler Building en met een gigantisch onderkruipsel-mannetje in de hoofdrol. Let u ook op humor zoals de naam van de te overvallen juwelierszaak: Neil Diamonds.

Regisseur Larry Clark maakte zijn meesterwerk met een horrorfilm over een killer yoghurt-toetje, die was nog iets meer over de top en had een nog wat origineler uitgangspunt.

Maar ook deze Q mag bij de jaren 80 top-horrorfilms.

De Mayagodin Quetzalcoatl vliegt rond boven New York en verschalkt zo nu en dan halfnaakte blondines, glazenwassers, bouwvakkers en andere mensen die zich in de lucht bevinden. Eigenlijk zijn het vooral de stop-motion animaties van het vliegende monster die het de moeite waard maken. Terug op vaste grond heeft het namelijk een vervelend verhaaltje over een werkloze jazz pianist en een stoere politiespeurder. Die passages bestaan grotendeels uit oninteressant geouwehoer om de tijd te vullen. Wel zo'n film die eens een remake verdient met de mogelijkheden van de hedendaagse technologie.

Heerlijke film met een fijn origineel uitgangspunt van regisseur Larry Cohen! Een regisseur die door zijn economische manier van werken, zeg maar guerrilla-aanpak, sterke films met een overvloed aan interessante ideeën aflevert. Zo ook deze gave monster film, die doorspekt is met elementen uit de politiefilm. Een film die schijnbaar binnen een week op de rails stond, inclusief de sterren David Carradine (een kameraad van hem) Richard Roundtree en Michael Moriarty. De laatste maakt een waar spektakel van zijn rol als kruimeldief annex mislukte jazzpianist; die als enige in New York de broedplaats kent van de Azteekse gevleugelde slang Quetzlqoatl die de stad onveilig maakt. Regisseur Cohen werkt meestal snel en goedkoop maar moet er ditmaal iets meer voor over hebben gehad om op de locatie van het Chrysler-gebouw in New York te mogen filmen. De special effects van het vliegende serpent zijn dan weer wel goedkoop maar ach zijn effectief genoeg. En die effecten (stop-motion) komen van Randall William Cook en (vooral) David W. Allen. Dit zijn geen kleine namen. Q is ook niet heel bijzonder fraai geschoten film maar heeft wel een stel onvergetelijke scenes! Wat te denken van; Een regen van bloed die neerdaalt op de voetgangers van New York of een grote klauw die een zwemmer uit een zwembad op het dak grist? Door het ingenieuze idee en een creatieve aanpak is dit een heerlijke eighties film. (al lijkt de film meer uit de seventies)

Q mag dan behoorlijk gedateerd overkomen, en dat is met name het geval als het monster in beeld komt, maar dit is toch wel een hele charmante monsterfilm uit de jaren '80. Het is een best originele film, die niet al te veel in één enkel genre valt te vangen, maar losjes laveert tussen misdaad, komedie, horror, mystery en simpelweg een old school creature feature. En dat houdt het best leuk, ondanks wat meer slepende momenten (zeker in het begin) en een soms wat irritante Michael Moriarty. Dat het low budget is, dat klopt helemaal, en is ook zeker aan de effecten af te zien, maar de film is met liefde gemaakt en zoals joolstein ook al aangeeft, er zitten geweldige scenes in zoals de regen van bloed.

Ik zal zeker nog wat van Larry Cohen op gaan snorren; ik zie net dat ik twee andere films van hem heb gezien, waarbij The Stuff het toch niet helemaal deed voor mij, maar ik vond God Told Me To toch ook alleraardigst.

Leuke creature feature met een prima uitziende monster en een dosis Politie-Thriller!

Sowieso dope om David Carradine (Shepard) als 1 van de hoofdrolspelers te zien want ik ken em uiteraard het beste als Bill in Kill Bill Vol. 1 & 2. (Ik ga ook helemaal stuk om de momenten dat Shepard een geluidje doet...geweldig haha)

De film heeft een goeie opbouw en een eenvoudig verhaal structuur zoals veel terug komt in de gemiddelde 80's Horror flick! Ik ben zeer fan van deze style van film maken omdat de film makkelijk overzichtelijk en boeiend blijft.

Er zitten helaas wel heel veel aparte cuts in de film die erg opvallen..

Ik ga erg goed op de dialogen die gevoerd worden omdat het zo "toneelstuk" achtig is en echt 100% precies het 80's cinema gevoel geeft.

Prima en simpel einde!

☆3,5