The Stuff (1985)

“Enough is never enough.”

Schrijver-regisseur Larry Cohen heeft een talent om low-budget films te maken met prima en bizarre ideeën. Om kosten te drukken nam hij menigmaal zijn toevlucht tot niet alledaagse tactieken om zo goedkoop mogelijk zijn films gemaakt te krijgen. In 1985 slaagde Cohen erin om met een vrij laag budget (ongeveer $ 1,7 miljoen) The Stuff te maken. Een soort horror-komedie over een moordend dessert. Ja echt... een toetje! Cohen doet hier dus precies waar hij het beste in is ... een plakkerige substantie loslaten, er absurde verhaallijnen en stereotiepe personages aan toevoegen. Er losjes nog wat invloeden van The Blob, Dawn of the Dead, Invaders from Mars en Invasion of the Bodysnatchers erin stoppen en dat resultaat vermengen met satire en talloze vermakelijke gore scènes. kortom een prima en onderhoudende B-film. Helaas betekent een laag budget ook dat sommige van de effecten beter zijn dan andere, maar een paar scènes zijn zeker niet verkeerd om te zien. Bij één van die scenes zien we Michael Moriarty en Andrea Marcovicci op een bed liggen. Dit is de draaiende set van A Nightmare On Elm Street (met ook dezelfde impact)

The Stuff is inderdaad goedkoop, chaotisch, heeft maffe, leuke personages en is soms onlogisch, niettemin is dit een fijne horror-komedie van één van de leukere exploitation-makers (na Roger Corman) van de jaren 70 en 80 genre-cinema.

Ok hoe kan ik The Stuff nu best in 1 zin samenvatten? Zoiets als Street Trash op kleuterniveau? Ik had gehoopt op een so bad it's good movie maar helaas geitenkaas is het een horror comedy geworden die ik misschien als 10-jarige leuk had gevonden al betwijfel ik ook dat. Het idee op zich is wel leuk maar de film wordt op zo een saaie manier gebracht met als dreiging een goedje dat zich nogal willekeurig gedraagt evenals de mensen die ervan eten. Er gaat weinig dreiging van uit, er zit weinig grafische horror in. Het is niet grappig en wil gewoonweg niet leuk worden. Dat leger nog erbij op het einde maakte de boel helemaal belachelijk. Misschien was Turd Man nog zo slecht niet...

Onze mening?

"Je kunt dit beter roken dan kijken"!

Voor het bedenken van het verhaal: 0,5, voor het durven uitbrengen van de film: 0,5

en voor de acteurs/actrices en de regisseur: 0,5

Totaal dus 1,5* van de 5*.

Matige film over een populair toetje dat bij iedereen in de smaak valt. Een lekker onzinnig en origineel verhaaltje dat op sommige vlakken wel vermakelijk is uitgewerkt (zoals de reclames). Spannend wordt het op geen enkel moment. En ook al duurt de film niet te lang, op een gegeven moment heb je het wel gezien.

Erg goed. Je kan niet naast de satire tegen de industriële voeding en junkfood aankijken en daar slaagt de film wonderwel in. "The Stuff" is een lekker product dat mensen verslaafd maakt, maar waarvan niemand weet wat erin zit. Ex-FBI Moe gaat op onderzoek uit en ontdekt dat het spul wel degelijk een gevaar vormt voor de volksgezondheid. Moriarty is cool als de detective en naast voldoende actie en humor, krijg je ook een paar horror-scènes, waarvan die op het einde met Chocolate Charlie de kroon spant. Enorm van genoten maar deze film is in de eerste plaats een satire/komedie en geen horror.

Enorm lollige horrorkomedie, waar de komedie meer uit de absurdistische situaties komen dan dat men koste wat kost lollig wil doen. Sterker nog, de film neemt zichzelf op een goede manier serieus, waardoor de over de top - bijna Troma-achtige - taferelen extra komisch werken. De film voelt qua toon, maar ook qua script, erg aan als Halloween III: Season of the Witch. Maar dan met yoghurt. Het had allemaal iets strakker gekund - 80 minuten blijft toch een perfecte speelduur voor dit soort films - maar gelukkig zijn er genoeg memorabele scènes en groteske visuals die je aandacht erbij houden.

3,5 sterren.

Een satire van de Amerikaanse consumptiemaatschappij. Niets vernieuwends maar kan nog leuk zijn als de uitvoering goed zit. Helaas lag het er hier te dik op en zakt het allemaal snel in elkaar. Mysterie nihil, comedy bijna afwezig en spanning nergens te bespeuren. Dit was een lange zit.

1,5*

Regisseur Larry Cohen roept wellicht bij het grote publiek de meeste bekendheid op als scriptschrijver van enkele Hollywoodwerkjes, maar daarvoor dirigeerde hij ook horrorfilms (al moet The Stuff volgens Cohen niet gezien worden als pure horror). De film was geen hit toen het uitkwam, maar vormt op de dag van vandaag ideaal materiaal om uit te groeien tot cultfilm. De productie kende een budget van 1,7 miljoen waar ik als kijker sterk denk dat elke cent daarvan is opgegaan aan het spul zelf. Want eerlijk is eerlijk, wanneer het aankomt op de praktische effecten komt The Stuff met enkele geweldige scenes voor de dag. Er zitten opvallend veel grootschalige, spectaculaire horrormomenten in de film die goed werken en bovendien worden ze toepasselijk ondersteunt door een komische en satirische ondertoon. Spijtig zijn de behoorlijk slechte acteerprestaties, de uiterst ondermaatse geluidsbewerking en vooral de afgeraffelde montage. Er zitten nogal wat scenes in The Stuff die bot worden afgekapt en daardoor merk je geregeld de gedateerde look, maar uiteindelijk includeert het algemene filmgebeuren genoeg om als cultliefhebber blij van te worden.

Ik heb een enorm zwak voor dit soort films. Een beetje in lijn van Return of the Killer Tomatoes!, Society, The Blob. The Stuff is minder smerig dan Society en The Blob. De plot is the belachelijk voor woorden, het acteerwerk is prima en de karakters zijn leuk geschreven. De gebeurtenissen volgen elkaar snel op en de 80's soundtrack is heerlijk. Helaas gebeurt er te weinig interessants rondom The Stuff om over de gehele speelduur je aandacht er bij te houden. Desondanks een vermakelijke low budget film.

Geweldige film, weken geleden op 4K van Arrow gezien.

Ik heb hier echt van genoten.

Vrij simpel allemaal, maar het kijkt wel lekker weg.

Leuk ook om de Bloom brothers te zien. Brian Bloom kende ik al van Once Upon A Time In America en 2 episodes in Oz.

Normaliter kan ik dit soort 'stuff' wel waarderen, maar ik ergerde me aan teveel dingen in deze film. De film begint al zonder enige intro. Ik dacht dat ik de eerste paar minuten had gemist, maar blijkbaar hoort dit zo. Vervolgens vond ik de montage echt belabberd. Scènes te vroeg geknipt, waardoor conversaties of momenten niet "af" leken, alvorens deze naar de volgende scène ging. Maak de film 5 minuten langer, en het kijkt veel lekkerder weg.

En dan heb ik het niet eens over het gebruik van de greenscreen. Bedroevend. Zelfs voor die tijd. Steek iets meer tijd in de afwerking, en je houdt het echt nog wel low budget. Acteerwerk is ook niet best, dus al met al kijk je naar een heel matige low budget-productie, die je naar mijn mening beter kan skippen.

Een eighties cheesy horror komedie B film.

Die wat verhaal betreft, losjes is gebaseerd op een combinatie van The Blob met de bewegende griezelige toetjes en het verhaal van The invasion of the body snatchers.

Maar dan met een meer onzinnig verhaal.

De acteer prestaties zijn aardig.

Maar de film is in zijn geheel nergens spannend en weinig aan.

Ere wie ere toekomt, ik was nooit op het idee gekomen om deze film op te zoeken zonder de tip van Jeroen Kraan, de milieuverslaggever van, jawel, nu.nl.

Als film is het nogal een wisselvallig gedoetje, met enorm twijfelachtig acteerwerk en een script om te janken. Maar ook wel weer erg fraaie citaten, vooral in het laatste uurtje of zo. Iets als

Oh, errhm, Colonel. I think you're moving in on my lady.

Well I wouldn't worry about that, son. You'll probably be a casualty.

En zo zijn er talloze. Maakt dat het tot een goede film? wellicht niet, maar wel een grappige. En hetzelfde over alle parallellen met de uit de hand gelopen zuivelindustrie. Ook daarvan kan je vragen of dat het tot een goede film maakt. Ja, wellicht wel.