Seppuku (1962)

Tijdens de zeer fraai openingssequentie weet je dat het iets speciaals gaat worden. Mooi traag, visueel ijzersterk en voortreffelijk geacteerd (Nakadai is erg goed). Het verhaal mag er ook zeker zijn (fantastische plotwending ook), en het slot is zonder twijfel één van de hoogtepunten van het samurai-genre.

Is deze eigenlijk al uit op dvd?

Er zijn zelfs 3 DVD's van:

r1 Image OOP

r2j Shochiku (beste release, maar zonder subs)

r3hk Panorama

Alledrie zijn OAR. Hier zijn wat caps van mijn r3:

Capture 1

Capture 2

Dank je voor de info. Waar kan ik die r3 of r1 dvd bestellen by the way? Ben ze nog nergens tegengekomen (ik zal wel weer niet goed genoeg zoeken).

Ik stuur je een berichtje.

Vast voor meer mensen interessant...

**ahem**

Groots meesterwerk! Kobayashi verdient meer aandacht. Die hoort in het bekende rijtje Japanse grootmeesters thuis (Ozu, Mizoguchi, Kurosawa).

Seppuku (1962) is niet alleen een absolute uitblinker in het samoerai-genre (tezamen met Kurosawa's Shichinin no Samurai (1954) en Yojimbo (1961)) maar is ook nog eens een uitmuntend drama met een krachtig statement (de ongelooflijke hypocrisie van de toenmalige clans en de samoerai-code wordt aan de kaak gesteld) en een grote nadruk op humaniteit; de menselijkheid van het individu moet het altijd afleggen tegen de kille regels van traditie, systeem en Staat (iets wat veelvuldig in het oeuvre van Kobayashi voor komt). Tel de immer hoogstaande visuals, het intelligente script en de power-performance van Kobayashi's vaste acteur Tatsuya Nakadai (Kobayashi's Ningen no Joken I, II, III, Kwaidan, Samurai Rebellion, Kurosawa's Yojimbo, Sanjuro, Ran, Kagemusha, Okamoto's Sword of Doom) daarbij op en dan kan je maar 1 ding concluderen: meesterwerk! 5*

PS. Verwacht geen slasher a la Sword of Doom (1966) want de actiescene's zijn erg spaarzaam en reken ook niet op een luchtige sfeer zoals in Yojimbo (1961).

In het begin van de film huiver ik van Seppuku maar aan het eind hoop ik juist dat het Tsugumo nog lukt dit te plegen om de oneervolle praktijken niet te laten zegevieren.

Een intense, diepgaande film, waar ik dagenlang van onder de indruk ben geweest.

In Augustus komt er een Criterion release!! Halleluja! Extra's bestaan oa uit een filmintroductie door Donald Richie, een interview met grootheid Tatsuya Nakadai, een interview met de scriptschrijver Shinobu Hashimoto en een (geschreven) interview met Kobayashi (geen video-interview helaas).

Ik verwacht 'm deze week op dvd en kan niet wachten om 'm te gaan zien.

De regisseur heeft blijkbaar ook stuk voor stuk meesterwerken geregisseerd.

Niemand de behoefte deze in de pakketservice te deponeren?

Ik wil het best doen, eerst zelf kijken

Als ik Samurai Rebellion weer terug heb uit de pakketservice, dan gooi ik hem erin.

En daar ben ik zeer content mee, RemyBl. Helaas genoodzaakt de film te bekijken op mijn computerscherm ipv het meer relaxere tv-scherm.

Jedoch, wat een schitterende film. Constante dreigende sfeer (mede door stiltes en zware trommels), een intelligent plot waar ruim de tijd voor wordt genomen, prachtige shots, een spectaculaire finale van zo'n 20 minuten (?), en de mooiste sterfscene allertijden, de seppuku/harakiri scene van de schoonzoon, die tegelijkertijd smerig en schoon is. Een nogal ongemakkelijke scene.

De 5-sterren-waardering bewaar ik voor een herziening, inhoudende op een groter scherm en betere transfer. De kleine externe irritaties zorgden niet voor het ultieme kijkplezier (tevens ook de bar slechte Engelse ondertiteling, die wel zo'n 100 spelfouten bevatte). 4,5*, groots.

Geen makkelijke film deze Seppuku maar ik had Samurai Rebellion al achter de kiezen dus wist een beetje waar ik aan begon.

Opvallend is de overeenkomst in thematiek tussen beidde films, want ook hier wordt het sumarai gebeuren rond eer en traditie zwaar aan de kaak gevoeld. Wederom gaat het om individuen die een zware afweging moeten maken tussen aan de ene kant plicht en de dwingende samurai-erecode en aan de andere kant naastenliefde en hun gevoel.

Wat verder opvalt is dat Kobayashi ook nu niet kiest voor het spektakel. Deze film is eerder te omschrijven als een drama of zelfs een tragedie. Maar die spaarzame momenten dat er een actiemoment wordt voorgeschoteld is ook wel meteen van zeer hoog niveau (het gevecht op de heuveltop en het meesterlijke eindgevecht diepe, diepe buiging). Het plot steekt uitstekend in elkaar en verloopt wat verassender dan dat van Samurai Rebellion. Ook de hoofdpersonages komen wat minder stijf over omdat ze door de armoede die ze ondervinden al grotendeels ontdaan zijn van het meeste protocol. Het maakt het inleven wat makkelijker in deze welliswaar erg mooie en sterke maar toch zeker ook wel wat trage en taaie film.

Seppuku zal zeker geen film zijn die iedereen zal liggen, daarvoor zitten er teveel scenes in met japanners die "slechts" een gesprek voeren met elkaar. Ik mag dat wel, het geeft de film een bepaalde rust en tegelijk ook een soort geladenheid mee. Erg fijne film die ik nog wel eens met een goede DVD-transfer opnieuw wil bekijken. 4*

Wow, wat een meesterwerk! De film heeft dankzij Kobayashi's verbluffende camerawerk en de afwisseling tussen stiltes en Japanse muziek een ongelooflijk krachtige sfeer. Het mooiste is dat te zien in de scène waarin de schoonzoon seppuku pleegt en in de formidabele finale. Het verhaal is ook heel erg mooi, en wordt op een originele manier verteld. De acteerprestaties van Kobayashi's vaste hoofdrolspeler Tatsuya Nakadai zijn ook hier weer top. Wel jammer dat de beeldkwaliteit niet al te best was, en de ondertiteling heel slecht was. Misschien ooit maar eens de criterion aanschaffen. 5*

Mooi verhaal dat helaas nogal langdradig verteld wordt. Duurt erg lang voordat het op gang komt/boeiend wordt. Ook het visuele vuurwrerk laat ruim 1 uur en 45 minuten op zich wachten. Dat het een nogal slechte videotransfer was en de engelse ondertiteling veel aandacht vraagt helpt ook niet. 3,5*

Toch een grote tegenvaller. Verhaaltje is leuk maar weet helaas niet de volle lengte te boeien. Qua cinematografie is het allemaal erg mager, de soundtrack is k*t en echte sfeer heb ik niet geproefd. De laatste actie-scene vond ik ook erg zwak, je denkt een leuk gevecht maar in plaats daarvan zie je hem wat rondspringen en met zand smijten. Nee een mager filmpje dat op den duur vrij saai wordt.

Kleine 3 sterren.

Erg mooi! Zeer veel suspense. Ik kon niet helemaal laten meevoeren met het treurige verhaal, maar heb wel erg genoten van de sfeer, beelden en sounctrack.

De hoofdpersoon heeft trouwens voor een Japanner een opvallend beweeglijk gezicht. 4*

Helaas niet aan mij besteed, hoe hard ik ook probeerde het te volgen.

Jammer.

In het eerste uur van de film had ik dit gevoel ook. Daarna werd het allemaal wat duidelijker.

Ik wachtte dan af op die geweldige ontknoping, maar daar vond ik ook niet veel aan.

Ik hoop dat jullie me nu niet de kop afhakken. 1.5*

Pas nadat je je eigen buik opengesneden hebt.

Net binnen gekregen, zal hem deze week bekijken met uiteraad hoge verwachtingen natuurlijk.

En de hoge verwachtingen bleken niet helemaal waar.

Harakiri is me eerste Kobayashi en ik kan zeggen dat ik niet echt teleurgesteld ben maar ook niet echt onder de indruk.

De film heeft een geweldige en intelligente plot die ruim een 1 uur erg boeiend blijft maar dan raakt de film zich helemaal kwijt en maakt plaats voor Onverteerbare lang uitgerekte en interessante flashbacks die echt niet te pruimen zijn, de film kreeg hierdoor barslechte wending.....er waren zelfs momenten waar ik naar de aftiteling verlangde en dat gebeurt niet vaak.....wat mij betreft had de film 30 uur korter gemogen.

De film heeft ook zo zijn pluspunten, zo is Nakadai weer geweldig, de film heeft in het begin hele mooi dialogen pure Poëzie, het sfeer mag ook wezen alhoewel de cinematografie niet al te geweldig is.

Er wordt hier en daar goeie beeld van samurais geschetst, en overigs ook mooi zwaardengevechten, vooral laatste 15 minuten zijn geweldig maar dat zelfs dat red de film niet van de vreselijke flashbacks scènes.

ik hou het tot herziening op 3 en half sterren, maar ik denk niet dat ik de film gauw zal herzien.

Correctie:....^6de regel van boven....Interessant=oninteressant.

Die Kobayashi hè! Ik bekijk zijn films niet blindelings met openvallende mond. Zo enorm goed laat staan toegangelijk, kan ik zijn films ook niet noemen, maar wat hij hier laat zien is toch behoorlijk sterk. Die Japanse cultuur en historie blijft me verbazen en daarvan is deze film een prima voorbeeld. Je moet het wel kunnen trekken, lange weinig betekenisvullende praatscenes. Naar het einde toe werd het toch ietwat geworstel.

15 september verschijnt er een Nederlands ondertitelde DVD.

Hè Hè. Koinobori neem ik aan? Dat heeft lang geduurd die tweede serie. Of is het ditmaal alleen deze release?

edit: zelf even gecheckt: ook The Assassin / Assassination van Shinoda wordt uitgebracht, maar die was via het Eureka! label al verkrijgbaar als regio 2

Als de prijs gunstig is zal deze Nederlandse versie zeker bij de collectie komen!

Seppuku of Harakiri is niet de meest prettige manier om te sterven -en zeker niet wanneer je met minderwaardig materiaal werkt-, zoveel wordt wel duidelijk bij het zien van deze gelijknamige film. Eervol of niet, je eigen maag openrijten lijkt mij even aantrekkelijk om te doen als aan Osama Bin Laden zijn baard trekken wanneer er een sabel boven je nek hangt te zwaaien.

Wat er wél bijzonder aantrekkelijk uitziet, is de visuele flair waarmee het allemaal in beeld gebracht wordt. Scheve kaders, fraaie cameramoves, schaduweffecten... Samen met de creatieve wijze waarop de rijke set aan thema's en aanklachten opgevoerd worden getuigd het in elk geval van veel meer stijl en klasse dan Mizoguzi's verschrikkelijke Sanshô Dayû die ik enkele dagen hiervoor bekeek. Spijtig dat de échte hoogtepunten op visueel vlak echter ietwat schaars zijn, waardoor het af en toe wat teveel beperkt blijft tot een aaneenschakeling van composities (ook al zijn die doorgaans erg fraai).

Jammer ook dat Kobayashi zelf een beetje harakiri pleegt door te langdradig in te gaan op allerlei zaken die het niet nodig hebben. Daarmee doel ik dan vooral op de niet geringe flashback momenten, waarbij soms bijna een half uur gewijd wordt aan één enkel verhaalaspect om een simpel punt duidelijk te maken. Hoewel het plot menig briljante vondsten heeft op inhoudelijk vlak, verdrinkt het geheel daarmee een beetje in de onnodig lange stukken die daaraan voorafgaan. Overwegend genietbaar en het is een film die in je kleren blijft hangen, maar net zoals met Seppuku plegen zit je dus met een mes dat aan twee kanten snijdt.

Best een aanrader -al was het maar voor de Predator achtige figuur die er trouwens in rondhuppelt!- maar verwacht geen meesterlijk goed afgewerkte cinema zoals zijn status misschien wel doet vermoeden.

3*