I Was a Male War Bride (1949)

Die poster!

Ook een mooie poster:

I Was a Male War Bride Poster - Internet Movie Poster Awards Gallery - impawards.com

Vermakelijke film met een typische Grant zoals we hem kennen van andere komedies zoals his girl friday of arsenic and old lace.

Wel spijtig dat de film in twee delen uiteenvalt. In het eerste, en veruit beste deel, kunnen we volop genieten van het kat-en-muis spelletje tussen tussen Grant en Sheridan met bijtende dialogen en vaak erg grappige situaties. Het tweede deel is volgens mij heel wat flauwer met als voorspelbare apotheose zelfs een Cary Grant in vrouwenkleren.

Niets wat je niet eerder hebt gezien en als je een Some Like It Hot-achtig verhaaltje verwacht, word je flink teleurgesteld.

Erg goed zit deze film niet in elkaar maar ik vond hem voor de tweede keer kijken nog steeds bijzonder grappig. Een soort van variant op Trees heeft een Canadees.

Als je denkt dat deze film gaat over hoe Cary Grant omgaat met het zijn van een war bride, dan kom je een beetje bedrogen uit. We zien Cary Grant pas op het einde, pakweg de laatste 10 minuten als war bride wat overigens niet weg neemt dat Cary Grant in vrouwenkleren geen grappig gezicht is.

De film draait meer om het kat en muisspelletje tussen Grant en Sheridan, om hoe ze om elkaar heen draaien en de grappige gebeurtenissen waar ze in verzeild raken. Scenes waarin Grant probeert om een goede slaaphouding te vinden, weggevoerd wordt door de politie en keer op keer moet uitleggen dat hij een male war bride is doen het bij mij goed.

Lekker vermakelijke film!

3.5 *

Typische Cary Grant film met hem in een rol zoals ik hem graag zie. Gewoon simpel vermaak, waarbij het eerste deel toch wel het leukste is. Daarna kakt het geheel iets in en moet Grant de boel redden, wat hem bij mij nog wel lukte.

Vreemd vond ik wel de Fransman Cary Grant die geen Frans sprak?

Ik heb deze nog maar weer eens bekeken, de vierde of vijfde keer, geen idee. De eerste keer was gewoon op de Nederlandse tv, zo was de tv toen. Daarna is hij ook nog wel op de BBC geweest. De laatste keer was op de Duitse zender. Dit is ook al weer een aantal jaren geleden. Ik heb hem nu van dvd bekeken. De film ziet er helder en technisch veel beter uit dan ik gedacht had. Mooie lokatie-opnamen van Duitsland. Alleen het gedeelte van de motor en de hooiberg, zit niet zo overtuigend in elkaar, maar zulke fouten, wat je vaak krijgt met slapstick, maken ze nou nog. Voor de rest is het allemaal erg meegevallen. De film is gebaseerd op een echt verhaal.

De film begint met een vrolijke marsmelodie, waarna al gelijk de eerste komische situatie, in de vorm van "de weg vragen" zich aandient. De tien minuten die daarop volgen zat ik wel een beetje met een "o jee", wat wel vaker het geval is bij het herkijken van een film. De film wordt dan ook gelijk voorspelbaar. Zodra ze op pad gaan met de motor, wat ook een beetje roadmovie-achtig van opzet is, heb ik deze film, met een glimlach, afgewisseld door een schaterlach, tot het einde toe moeiteloos kunnen afkijken.

Eenvoudig verhaal en inhoudelijk oppervlakkige film, die het gewoon moet hebben van het spel tussen Ann Sheridan en Cary Grant. Erg leuke actrice die Ann Sheridan. Helaas heb ik weinig films met haar gezien. Ik hou nou eenmaal niet zo van die jaren '40 films, die ik vaak ook alleen maar vanuit muzikaal oogpunt heb bekeken. Sheridan speelt in deze film een bazige, plagerige vrouw, met haar "Henri dit, Henri dat" en Grant reageert daar dan weer "klunzig" op. Heel veel korte komische situaties en haat-liefde dialogen zodat de vaart er goed in blijft. Iets wat je in hedendaagse romcoms nog maar nauwelijks tegenkomt, omdat de komische of romantische scènes vaak veel te lang duren.

Het bazige van Sheridan wordt in de loop van de film wel wat minder, maar het plagerige blijft. Hoewel ik twijfels had, geeft juist het laatste deel de doorslag voor de maximale stem. De verschillende situaties blijven leuk, al is Grant als oorlogsbruid op gegeven moment eigenlijk nog verre van overtuigend. Ik kreeg zelfs een beetje medelijden met Grant met zijn pogingen om steeds een slaapplaats te vinden. Zo goed speelt hij toch weer zijn rol. De bureaucratie van, in dit geval het leger en zelfs de marine wordt ook aardig op de hak genomen. Heb deze film altijd al leuk gevonden en het zal, denk ik, wel zo blijven. Een eenvoudige maar zeer plezierige film. 5.0.

De film heeft een bijzonder sterk eerste deel, waarbij Grant en Sheridan op heerlijke wijze elkaar continu in de haren vliegen. Vooral de vele botsingen tussen het cynische doetje en de stoere vrouw uit het leger weten prima te vermaken, de twee acteurs zijn dan ook uitstekend op elkaar ingespeeld. Echter halverwege de film slaat Hawks het roer nogal om als het liefdesverhaal er bij komt. Nogal abrupt lijken de twee ineens verliefd te zijn en beetje bij beetje begint de film minder interessant en scherp te worden en verdwijnt ook de slapstick en flauwe humor. Ook voor mensen die taferelen als Some Like it Hot verwachten, komen bedrogen uit, want slechts de laatste paar minuten van de film zien we Grant als vrouw verkleed. Ook dat is even leuk, maar de Grant uit de eerste helft van de film is echter veel grappiger. Wat dat betreft jammer van de wat magere tweede helft, het eerste deel van deze Howard Hawks komedie was zeker erg geestig. Hoewel zeker niet zo goed als een His Girl Friday.

3,5 sterren.

Best een leuke film, maar wel de minste van de 12 Hawks die ik zag. I Was a Male War Bride bestaat uit twee delen. Het eerste deel waarin de hoofdpersonages elkaar niet mogen en 't tweede deel waarin ze elkaar wel mogen; het eerste deel is bijna vanzelfsprekend leuker.

Zo strak geschreven als bijvoorbeeld Bringing Up Baby of His Girl Friday was deze screwball comedy absoluut niet. Zo gaat de omslag in de affectie van de hoofdpersonages naar elkaar toe te gemakkelijk. Ik geloof of niet dat ze elkaar zo erg gehaat hebben, of niet dat ze opeens van elkaar houden. En ik vergat steeds dat Grant een Fransman aan het spelen was, totaal niet overtuigend. Niet alleen omdat ie Engels met Amerikaans accent sprak (en er geen taalbarrières waren), maar ook omdat zijn rol gewoon aanvoelde als een Amerikaan. Het was dan ook een heel typische Grant rol, die dat dan weer wel heel gemakkelijk uit zijn mouw schudt. Dat kost hem geen enkele moeite. Dat geldt niet voor Sheridan die ik miscast vond. Ze is en niet de schoonheid waarvan je snapt dat Grant er zo makkelijk voor valt en (erger) ze is niet grappig.

Het verhaal begint vrij aardig, al is het nogal onduidelijk waarom ze nou samen gekoppeld worden aan zo'n onbelangrijke missie. Ook veel grappen zijn nogal opzichtig bedacht. Die deurklink die er vanaf valt waardoor Grant de kamer niet kan verlaten (waar Sheridan natuurlijk haar ogen geen seconde langer kon open houden). Nogal flauw. Hawks is wel goed genoeg door er een zinnetje in op te nemen als 'She's never gonna believe this' , wat het wel wat nuanceert. Eigenlijk geldt het hele bedacht voor het Male War Bride gedeelte. Er waren genoeg vrouwelijke officieren. Ik geloof best dat het meestal vrouwen waren die naar de VS overkwamen, maar zo uniek kan het gevalletje Grant niet geweest zijn. Bovendien snap ik hooguit de verwarring, maar niet waarom dat nu allemaal zo problematisch moest zijn. Wel leuk was dan weer dat ie het een keer of tien moest uitleggen. Andere grappen zijn ook nogal geforceerd. Grant die een paal in moet klimmen om een bord te kunnen lezen (die Sheridan opeens wel van afstand kan zien) en die paal is midden in de nacht nog nat van de verf. Jaja. Maar goed het eerste deel kijkt wel erg gemakkelijk weg. Het tweede deel begint een stuk minder, hoewel dat op het eind nog wel goed komt, eigenlijk om de simpele reden dat de twee geliefden weinig kans hebben bij elkaar te zijn en we Grant veel te zien krijgen. Leuk is ook de running gag, waarin het Grant de gehele speelduur niet lukt om een slaapplaats te vinden.

Het was wel een aardige satire tegen bureaucratie binnen het leger. Wie van screwball komedies houdt, gaat dit wel vermakelijk vinden. Het is nog steeds een stuk beter dan (bijna) al die zogenaamd romantische meuk van de laatste jaren (de romkom's), maar Hawks heeft veel betere films gemaakt dan dit. 3,5 sterren (eerste keer geen 4 sterren of hoger boor Hawks). Bovengemiddeld.

Bah, geen volgende keer meer. Hier heb ik echt geen zin meer in. Klein stukje gequot. Het volledige bericht, zie 4 maart 2011.

Ik ga gauw verder met andere films. 3.0

Hoewel een beetje oubollig telt de film genoeg grappige scènes voor een dikke voldoende. Vanaf het moment dat Henri en Catharina getrouwd zijn, verliest de film stoom. De uitreis naar Amerika wordt volledig uitgemolken en is op d'n duur niet leuk meer. Menig acteur zou zich volgens mij verslikt hebben in de titelrol, maar Cary Grant komt ermee weg. Toch knap.

Deze wil inderdaad niet meer, anders dan bijvoorbeeld The African Queen, ondanks mooie herinneringen. Dus kom ik de dvd tegen niet aanschaffen.