31 (2016)

Gezien op het Brussels International Fantastic Film Festival.

Nog maar mijn derde film van Rob Zombie: eerder zag ik House of a 1000 Corpses en The Lords of Salem. Ik vond beide films heel matig (eerste te bizar en te chaotisch, de tweede te saai), dus had weinig verwachtingen, maar wat een geweldige film was dit zeg. Ziekelijke kijkervaring, en hoewel ik al honderd films met dit concept heb gezien, is er geen enkele die me zo naar de keel greep. Vooral de acteerprestatie van één psycho (het zal wel snel duidelijk worden wie ik bedoel) is zo angstaanjagend realistisch dat ik het stante pede op een lopen zet als ik de man op straat zou tegenkomen.

Toch wel weer een lekkere film van Rob Zombie....niet de 5 sterren waarop ik een beetje gehoopt had maar het was weer genieten.

Vooral de aankleding en de personages is weer op en top en 5 sterren waard het is alleen jammer dat het script hier en daar wat standaard is.

Ook de kills laat wat te wensen over vind ik.

Kwa spanning vond ik hem wel oke maar niet bijzonder...acteerwerk was vond ik niets mis mee en ook de cast waren prima gecast

Mijn favoriet...........DOOMHEAD.....hij verdiend al een film voor zichzelf alleen

31

Ook ik heb me laten verlijden om de film '31' te gaan kijken van Rob Zombie. Mede ook omdat de hype erg groot was bij tattoobob en ik uiteraard erg gecharmeerd ben geworden door zijn films 'The Devil's Rejects' en zijn 'Halloween (2007)' films stond '31' mij zeker niet in de weg. Toch moet ik wel toegeven dat ik mijn wenkbrauwen wel eens optrok over gevolgen in de film, de film is af en toe een beetje vaagjes en soms vreemd om te volgen maar, de film is tegelijkertijd ook super gaaf.

Bij het kijken van '31' kreeg ik omega 'The Hunger Games (2012)' gevoel, het concept was heel erg lijkend al vond ik '31' meer een versie van Psychologische horror, helemaal gek makend in je hoofd, bruut en gestoorde personages, wat 'The Hunger Games (2012)' uiteraard een zachte versie is. Toch vond ik het concept van '31' erg gaaf. Ook ik vond Doomhead erg gaaf maar, de WO II verslaving laat ook van zich weten. Zo vond ik Sick-Head ook erg gaaf. Een mini-mens die Neo-Nazi was. Hakenkruis op zijn borst, generaals petje op en een kamer vol Nazi vlaggen met Hitler sprekend op de achtergrond. Doomhead vond ik vooral erg gaaf omdat ik een The Joker in hem zag maar, dan wel wat bruter en gewelddadiger.

Het verhaal vond ik erg gaaf van '31'. We volgen een groepje van ongeveer acht man, die in hun camper rond trekken als carnaval's groep, wel een kleine groep . Wanneer ze bij 'Lucky Leo' getankt hebben en uitkomen bij een huis met vogel verschrikkers op de weg gaat het fout. Tijdens het onderzoeken van de vogelverschrikkers werden ze aangevallen en meegenomen naar ene bepaalde Kerk uitzien hell hole. Ze krijgen de uitleg dat ze een bepaald aantal stages moeten voltooien binnen 12 uur, met zijn allen vechten tegen verschillende gekken. Je kwam eerst uit bij de mini-mens Sick-Head. Daarna kwamen de opzich ook wel gave pesonages Psycho-Head samen met Schizo-Head met erg gave kettingzagen. Wanneer deze twee uitgemoord zijn kwamen Death-Head en Sex-Head en daarna kwam Doomhead. Alle vechtend tegen deze personages wist uiteraard alleen Sheri Moon Zombie te overleven op het eind. De film was nou net niet zo speciaal om echt elke seconden te vermelden, de film heeft daarvoor een te klein verhaal en er gebeurt net iets te weinig waardoor je wel met je verstand op 0 de film lekker kan bekijken.

Ik kan niet zeggen dat de film '31' een topper is van Rob Zombie. Ik vind dat de film een te lage spanning gehalte heeft, schikken doe je totaal niet en je zit er ietwat te relaxed bij onder het kijken van de film. Ook is de film best shoft in de afmakers, je kunt ze vaak net iets te vaag zien waardoor je toch begint te twijfelen hoe het nou daadwerkelijk eindigt. Nou is dit niet gelijk dat deze film daardoor oersaai is geworden, ik heb uitstekend genoten. Niet alleen omdat Sheri Moon Zombie gewoon een mooie vrouw is en Rob daar veel geluk mee heeft. De film behoud zijn Rob Zombie setting erg mooi. Ergens in de boeren landen / woestijn waarbij ouwe viezeriken, moorden en seks vaak aan bod komt. Ik moet zeggen dat ik genoten heb van deze film en uit kijk naar andere films die ik nog met zien van Rob..

3.5*

Misschien wel de beste horror film van dit jaar voor mij.

Ik was van te voren bang dat ik de veelvuldige aanwezigheid van Sheri Moon Zombie niet zou kunnen verdragen. Nog steeds vind ik haar nou geen geweldige actrice en ook in deze film zet ze niet geweldig werk neer. Jeff Daniel Phillips en Meg Foster loodsen haar echter door het grootste gedeelte van de film, zodat ze niet storend word (voor mij althans).

In de eerste helft van de film ligt de focus meer op de survival. De moordenaars doen hun werk en de slachtoffers weren zich dapper. Natuurlijk een concept dat we vaker hebben gezien, maar Zombie slaagt er wel in om het leuk te brengen. Met name door de locatie en het camerawerk ontstaat er een soort grittyness die ik wel erg tof vind,

Het is echter de tweede helft die bij mij (en waarschijnlijk ook wel anderen) hoge ogen gooit. Richard Brake zet een one time life performance neer. Wow, wat een uitstraling en wat een sfeer brengt deze man teweeg. Hij is degene die ervoor zorgt dat deze film door mij nog voor lange tijd herinnerd gaat worden. Het is moeilijk om dit zonder spoilers te omschrijven, maar ik denk dat we hier een nieuwe horror grootheid te pakken hebben.

Vooral door hem zeg ik: gaat dit zien, gaat dit zien. Ik kan deze film aan iedere genre liefhebber aanraden.

Een redelijke tot goede film onder leiding van Rob Zombie.

Voor de liefhebbers van veel gore, is deze film wel geschikt. Persoonlijk vindt Rob Zombie dit tot nu toe zijn meest brute film ooit gemaakt. Ook David Ury heeft een dergelijk project nog nooit zo intens ervaren. Zombie koos er bewust voor om de film zich rond Halloween te laten afspelen, omdat volgens de cijfers rond deze tijd meer personen worden vermist in de Verenigde Staten. Dit leek hem een prima uitgangspunt. De film werd binnen 20 dagen tijd opgenomen. De oorspronkelijke distributeur Alchemy ging failliet, en het project werd later opgepakt door een andere distributeur. Sommige investeerders hebben een korte rol in de film.

Hoofdrolspeelster Sheri Moon Zombie steelt uiteraard de show. De actrice was tijdens de opnames gestopt met roken. Hierdoor ziet haar personage er nogal belabberd uit. De geruchten deden de ronde dat Bill Moseley en Sid Haig om diverse redenen een rol hadden geweigerd, maar achteraf bleken beide acteurs nooit te zijn benaderd. Zombie werkte al eerder samen met Sheri Moon Zombie, Torsten Voges, Jeff Daniel Phillips, Meg Foster en Judy Geeson in The Lords of Salem (2012).

Ondanks het gehaaste camerawerk, vond ik de film redelijk onderhoudend. Grotendeels omdat ik weinig hoge verwachtingen had. Tevens vond ik het einde van de film best jammer. Het leek alsof Zombie geen goed einde kon bedenken.

2,5 *

Ik hou al mijn hele leven van horrorfilms, ook zeker geen moeite met gore, maar ik kan die schijtbagger die Rob Zombie maakt echt bijna nooit uitstaan. Slechts The Devil's Rejects (2005) vond ik tig jaren terug wel tof, maar ik heb ook niet de drang 'm opnieuw te zien. Al zijn andere werk vind ik gewoon waardeloos. Inhoudsloze shit dat wordt ondersteund met vervelend camerawerk, opzichtig veel bloed, tergende kut soundtracks en 0,0 aan inhoud. House of 1000 Corpses (2003) is zijn dieptepunt en dat hij de Halloween franchise heeft verkracht vergeef ik hem al sowieso niet. Dit is wel zijn eerste film in 7 jaar die ik weer eens de kans heb gegeven en ik denk dat ik het hier maar gewoon bij laat. De personages zijn nog wel geinig geflipt, maar verder was het saai en vooral irritant. Ik moet zijn stijl niet. Buiten een aantal smerige kills zit er helemaal niks in de film dat een bestaan rechtvaardigt.

1*

Sinds ik voor het eerst (in 2011 en bijna exact 5 jaar gelden) de geweldige (en vooral gewelddadige) Horror / Actie film "The Devil's Rejects (2005)" zag, ben ik altijd wel benieuwd naar nieuwe films van regisseur Rob Zombie en de films die hij daarna nog heeft gemaakt zijn opzicht nog best aardig maar konden nooit tippen aan het niveau van zijn klassieker "The Devil's Rejects". Dat geldt eigenlijk ook voor deze harde Horror / Thriller film (die ik qua verhaal en concept wel iets vond weghebben van de jaren 80 Actie / Sciencefiction film "The Running Man (1987)"), maar het is wel naar mijn mening zijn beste film sinds "The Devil's Rejects".

Het eenvoudige rechttoe rechtaan verhaal (draait om het overleven van vijf ontvoerde personen, die worden ingezet voor een moorddadig spel genaamd 31) stelt opzicht weinig voor en het duurt ook eventjes (na circa 25 minuten) voordat het verhaal echt lekker opgang komt. Maar het verhaal weet wel te vermaken en te boeien tot de laatste minuut (duurt circa 100 minuten) en vooral vanwege de harde uitvoering (die ook behoorlijk sfeervol is) ervan, met een aantal schitterende zieke dialogen en geweldige psychopaten (alle zogenaamde "Heads", te zien op de filmposter, die het hebben voorzien op de vijf ontvoerde personen tijdens het spel), maakt deze film zeer genietbaar (zeker met een biertje erbij) om naar te kijken. Vooral de twee psychopaten broers, te weten Schizo-Head en Psycho-Head, met hun kettingzagen (worden hun uiteindelijk zelf noodlottig) waren lekker opdreef met hun vuilgebekte dialogen zoals:

Gonna fuck your pussy hole
Gonna fuck that tiny little brown hole
And we're gonna fuck your eye hole too !
A cock in each motherfuckin' socket
We're gonna fuck your mouth hole
We're gonna fuck your pussy hole
We're gonna fuck that tiny little brown hole
And we're gonna fuck your eye hole too

Hey there number five
Welcome to the party
Here's your first question
What is sicker than fucking a pregnant bitch ?
Oh, gee. I don't know ?
What is sicker than fucking a pregnant bitch ?
Getting a blowjob from the baby

Buiten dat alle psychopaten lekker hard te keer gingen tegen de vijf overlevende (waarvan er uiteraard ook maar eentje het zal overleven, althans !) beschikken ze ook over een dosis zwarte humor en ze zagen er ook fraai uit zoals de lilliputter Sick-Head (gespeeld door Pancho Moler), die een Spaans sprekende Hitler moest voorstellen. Dit geldt zeker ook voor de twee eerder genoemde broers Schizo-Head (gespeeld door David Ury) en Psycho-Head (gespeeld door Lew Temple, die ook al te zien was in de film "The Devil's Rejects"), die verkleed waren als clowns en ook voor de aparte combinatie van de reusachtige Death-Head (gespeeld door Torsten Voges, die me qua uiterlijk en postuur deed denken aan Nicko McBrain van de Britse heavy metalband Iron Maiden), die rond loopt met jarretels, en zijn sletterige klein liefje met de toepasselijke naam Sex-Head (gespeeld door Elizabeth Daily). De psychopaat Doom-Head (gespeeld door Richard Brake) die een belangrijke rol speelt in het einde van het verhaal en fraai tijdens de zwart-wit opening van het verhaal wordt geïntroduceerd, heeft zeker zijn momenten (zeker als hij over weetjes begint te praten, zoals over de kakkerlak) en hij gaat ook lekker hard te keer, maar ik vond hem wel minder lekker uit de verf komen (te gewoontjes) dan de andere psychopaten en verf (make-up) is ook min of meer van toepassing op zijn gezicht

Visueel gezien mocht deze film er zeker wezen qua decors en aankleding en ook nu hanteert Rob Zombie weer een lekkere jaren 70 sfeer (inclusief busje na de opening van het verhaal), het verhaal begint dan ook op 31 oktober 1976, die hij ook vooral hanteert in zijn andere films. Ook het toegepaste bloot (met name van de "ALS", maar dan in een andere betekenis ,"Murder Lounge Girl" vrouwen) zag er wel visueel fraai uit en ik moest best lachen dat Rob Zombie wederom een rolletje heeft weggelegd voor jaren 80 porno actrice Ginger Lynn Allen (ook topless te zien maar helaas niet meer fraai), die dit keer niet ranzig geneukt wordt door Captain Spaulding (o.a. uit "The Devil's Rejects") maar door Doom-Head. Tegenwoordig ziet Ginger Lynn Allen er niet meer uit en is ze ook behoorlijk vadsig geworden, maar in de jaren 80 mocht ze er zeker wezen en mede daarom staat ze ook in de AVN top 10 van beste pornosterren. Qua vadsig m.b.t. haar, zit er ook best een aardige dialoog in deze film, gesproken door Doom-Head:

Right now, I got a pretty decent piece of pussy with a big hole ass spread right in front of me

Nadat ze weg moet omdat Doom-Head een opdracht heeft aangenomen, zegt hij nog vriendelijk tegen haar:

Well, you can stick your fingers in your dripping twat and finish yourself off or get the fuck out. Take that sticking ass and hit the bricks

Hoewel het einde van de film best aardig was, was het aan de andere kant ook wel flauw en clichématig en ook wist je al van te voren dat Sheri Moon Zombie (in de rol van Charly) van de ontvoerde personen als laatste aan de beurt komt. Men laat helaas ook niet zien dat ondanks het einde van het moorddadig spel 31 (waarin men twaalf uren de tijd heeft om te overleven, 31 staat overigens voor "War" en "Hell"), en zij dus als winnaar zou mogen leven, ze alsnog daarna wordt vermoord door Doom-Head.

Sheri Moon Zombie mag er zeker nog wezen (afgelopen maandag is ze 46 jaar geworden) en ze heeft ook nog steeds steeds een heel strak en sexy lichaam (ze liep er ook schaars gekleed bij met o.a. een heel kort topje met leeuwengezicht afdruk erop, welke haar kleine borstjes bedekt, misschien heeft Rob Zombie daar toch iets te veel aan gezogen), maar je ziet wel aan haar gezicht dat ze niet meer de jongste is. Wat haar betreft word ik wel een beetje moe dat Rob Zombie (haar man) haar nog steeds gebruikt als hoofdrolspeelster in zijn films. Van mij mag Rob Zombie daar wel eens wat vernieuwing in brengen in zijn volgende films, want nu wordt het een beetje gewoontjes en dus eigenlijk ook saai. Ze speelt overigens wel verdienstelijk en ze weet ook nog steeds mannen op te winden zoals de oude tandloze Lucky Leo (gespeeld door de vrij bekende Tracey Walter):

Lucky Leo: Hi.
Charly: You diggin' what you see, pops ?
Lucky Leo: I reckon I do.
Charly: Ooh.
Lucky Leo: You can call me Leo. Lucky Leo, if you know what I mean.
Charly: Oh really ? Do you feel lucky ?
Lucky Leo: I got a mattress out back and a couple of jugs of gut-burner.
Charly: Hah ! Trust me, Leo. Your prehistoric ticker couldn't survive the ride. Ha ha ha.

Ook de overige cast vond ik wel verdienstelijk en leuk spelen zoals Jeff Daniel Phillips (in de rol van ontvoerde Roscoe Pepper) die ik wel iets vond weghebben van Jeffrey Dean Morgan, maar die heeft wel minder gezichtshaar, Lawrence Hilton-Jacobs (in de rol van ontvoerde Panda Thomas), Kevin Jackson (in de rol van ontvoerde Levon Wally, die ook nog even een wipje maakt in het busje met een zekere Trixie, gespeeld door Andrea Dora die daarbij ook topless is te zien) en natuurlijk de eerder benoemde personen in de rol van een bepaald type psychopaat.

Waar je overigens heel goed aan kon zien (en dan druk ik me nog zacht uit) dat ze niet meer de jongste is, was Meg Foster (in de rol van Venus Virgo). Mijn god wat zag ze er lelijk uit in deze film Ze stond altijd bekend om haar opvallende lichtblauwe ogen, die ik eigenlijk altijd lelijk en eng vond, maar tegenwoordig is ook haar hele lichaam lelijk en eng (met name haar hele hoofd) geworden en ziet ze er uit als een aan crack verslaafd persoon. Zij kan zo in een film de rol van heks of demon spelen en dan hoeft men haar niet eens in de schmink te zetten. Het was verder leuk om de bekende acteur Malcolm McDowell (in de rol van Father Murder, die samen met Sister Serpent en Sister Dragon het moorddadig spel 31 leidt) weer eens terug te zien in een film, die ook heeft meegespeeld in de twee Halloween films van Rob Zombie.

Al met al gewoon een leuke en vermakelijke Horror / Thriller film van horrorregisseur Rob Zombie, waarvan het verhaal wel weinig voorstelt maar de harde uitvoering ervan dit wel weer naar behoren compenseert.

De nieuwste Rob Zombie en wat voor één. Niet zo ambitieus als The Lords of Salem (2012) of zo episch als House of 1000 Corpses (2003) maar er is zeker een hoop pret. Wat zeg ik? Een met veel bloed doordrenkte pret! ? Het is de meest authentieke Rob Zombie film die Rob Zombie ooit gemaakt heeft. Want visueel is het domweg gewoon zijn stijl. Een 70-jaren stijl bevolkt door hillbillies, weirdo's en ander laag bij de grond tuig. En natuurlijk keihard en grofgebekt zijn. En oké, misschien is er bijna geen plot. Maar neem pakweg een stel andere horrorfilms hoeveel plot zullen die hebben? Een goede slasher heeft niet altijd een goed verhaal nodig toch? De film wordt zeer fraai geopend met de eerste "Head" compleet in zwart-wit. Waarnaar er nog meer fantastische fijne "Heads" zullen volgen. Wat een verdraaid goeie lijpe psychopaten waren zij! Zombie stopt net als Tarantino veel oude vergeten sterren in zijn film en hier dus ook weer. Verder is het gewoonweg Super-trash van de bovenste plank. Hou je van Rob Zombie dan hou je van deze film, en anders ... tja, waarschijnlijk niet. Desondanks zijn er ook wat minpuntjes waaronder het voorspelbare einde. Dit is geheel te wijten aan het feit van mw. Zombie. Nu zal het budget niet al te groot zijn voor Rob en dan is het zeer handig als je een leuke en redelijke actrice als vrouw heb, maar kan je alstublieft Sheri Moon nu voor één keer thuis laten of aan het begin laten sterven?

Mager drietje. Haalt echt niet het niveau van The Devil's rejects...helaas want ik had mij er op verheugd. Dit is meer een standaard slasher...wel in dezelfde stijl als de hier bovengenoemde film...Maar ook niet veel meer dan dat. Muziek laat ook te veel te wensen over tov de bovenstaande film Had gehoopt op een vervolg met Captain Spaulding met Otis. Mevrouw Moon zag er mooi uit maar kan zelf geen film dragen...al met al mager drietje dus...net zoals de score hier op MM.

Dit moet samen met The Neon Demon mijn favoriete horrorfilm van 2016 zijn, geloof ik, tenzij ik er eentje over het hoofd zie. Twee totaal andere films uiteraard, van twee regisseurs met een tegenovergestelde stijl: gelikt vs vuil.

Ik was vroeger geen fan van Zombie, maar ben hem gaandeweg gaan waarderen en ik heb het gevoel dat hij (of ik?) met elke film groeit. 31 is een soort samenraapsel van The Running Man en het ontiegelijk slechte $la$her$ (uit 2001), maar dan met een eigen smoelwerk. Uiteraard, want Zombie staat aan het roer. Je kan dus weer een zinderend hete en stoffige seventies vibe verwachten. Zo begint de film ook, in een hippiebusje dat door dorre landschappen glijdt, maar al gauw verplaatst het strijdtoneel zich naar een soort fabriek waar mensen bij wijze van spel afgeslacht worden door de meest geschifte en brute moordenaars.

Zombie gooit er genoeg smerigheid, geweld, vuilbekkerij en spanning tegenaan om de kijker gedurende 100 minuten te plezieren/verontrusten. Het zijn vooral de locaties en de psycho's die de show stelen, met dank aan de manier waarop alles gefilmd en gemonteerd wordt, begeleid door een atypische (maar voor Zombie typische) soundtrack. Kleurgebruik, camerahoeken en belichting (zoals strobo-effecten) maken de waanzin compleet. Doom-head als antagonist is een memorabele slechterik, maar ook die bourgeoisie-achtige figuren die het spel monitoren vanuit hun akelige kathedraal, zetten deze prent apart van de doorsnee horrormeuk, zij het op een vreemde, angstaanjagende en zelfs surrealistische manier.

Samen met House of 1000 Corpses en Lords of Salem is 31 voor mij het beste wat Zombie al gemaakt heeft.

“I'm not here to make you happy.

I'm not here to brighten your dismal day.

And I am certainly not here to elicit an amused response.

I am here to end your miserable fucking life.”

Ik ben geen echte Rob Zombie fan. In een duister verleden heb ik “House of 1000 corpses” gezien. Een soort “Texas Chainsaw massacre” verhaal waar een groepje doortrekkende nobodies in de handen vallen van een geschifte familie. En recenter zag ik het niet zo schitterende “The Lords of Salem” waar een roedel bejaarde heksen het leven zuur maakten van een lokale vrouwelijke diskjockey. Verre van indrukwekkend en verzadigd met absurde taferelen. Het meest opwindende waren de verleidelijke rondingen van Zombie’s eega (Sheri Moon Zombie). Tot daar mijn kennis over het oeuvre van Rob Zombie. Had ik geweten dat dit project ook van hem afkomstig was, dan had ik misschien niet eens de moeite gedaan om het te bekijken. Het klinkt misschien een beetje ziekelijk, maar uiteindelijk vond ik deze film best te pruimen.

Niet dat je je moet verwachten aan een doordacht verhaal of meesterlijke wendingen in deze film. Dit is niet meer dan een rechttoe rechtaan slasher waarbij de kernwoorden sadisme en overlevingsdrang centraal staan. De film is wel ideaal om in te plannen voor de volgende Halloween. De filmtitel is dan ook gelinkt aan deze griezelfeestdag. Het getal 31 refereert naar het de 31ste oktober (Ja hoor, Halloween dus). En net zoals in “All Hallows' Eve” zijn het weer naargeestige clowns die het leven zuur maken van enkele doorreizende foorkramers. Onderweg naar Ardleyville worden ze overvallen door enkele als boeven verklede onbekenden en worden een vijftal, die het overleefden, afgevoerd naar een soort overdekt circus. Hier worden ze onthaald door een trio, precies uit de Renaissancetijd afkomstige (als je hun kledij en ouderwetse pruiken bekijkt toch), malloten onthaald. Daar krijgen de vijf te horen dat ze deelnemen aan het spel “31” en dat ze de komende 12 uren dienen te overleven zodanig dat ze weer vrijuit kunnen gaan. Ze moeten echter in dit oneindig lijkend doolhof de confrontatie met een vijftal clowns, “Heads” genaamd (Sick-Head, Psycho-Head, Schizo-Head, Death-Head, and Sex-Head), aangaan.

Als je de bende krankzinnige clowneske figuren ook nog voorziet van vreselijke instrumenten zoals knuppels met nagels, kettingzagen en vlijmscherpe knipmessen, dan besef je al snel dat dit een enorm macaber feestje zal worden. En de moorddadige clowns zijn niet alleen losgeslagen psychopaten die meedogenloos hun slachtoffers afslachten, maar zien er ook nog eens grotesk uit qua verkleding. Een wrede dwerg met een hitler-look die voorzien is van allerhande SS illustraties is wel echt confronterend. Wat volgt is een sadistisch kat en muis spel met bloederige moordpartijen als eindresultaat. De film is niet alleen voorzien van barbaarse taferelen maar ook het taalgebruik is zo grof als het geweld. De vijf niet bijster intelligent uitziende slachtoffers en hun achtervolgende beulen gebruiken niet mis te verstane uitdrukkingen doorspekt met een seksistische en vuilgebekte terminologie (in meerdere talen).

Uiteindelijk is het niet bijster origineel en draait het allemaal rond het zinloos uitmoorden van de opgejaagde individuen die zich zo efficiënt trachten te verdedigen. Een concept dat al meermaals gebruikt werd (zoals in “The Purge : Anarchy”). Er was echter wel één magistraal moment aan het begin. De openingsscène in zwart-wit met de satanisch ogende Doom-head (Richard Brake) die een indrukwekkende speech houdt tegenover een aanstaand slachtoffer. Een fascinerend moment waarbij perfect beeldgebruik en een prachtig lichtspel ervoor zorgen dat je verwachtingen hooggespannen zijn. Spijtig genoeg wordt dit niveau niet geëvenaard de rest van deze film. Maar toch een goed alternatief om toe te voegen aan je Halloween lijstje van “te kijken” films.

3.5*

Rommel met een hoofdletter R. Destijds kon Zombie met the Devil's reject nog aangenaam verrassen maar sindsdien is het snel minder gegaan met hem, met deze 31 als voorlopig dieptepunt. Qua inhoud vergelijkbare films als Surviving the Game en the Running Man zijn bijna meesterwerken als je ze naast deze prul legt.Vooral weer meer van hetzelfde, alleen dan nog wat irritanter dan we van hem gewend zijn: schreeuwerige, ongeloofwaardige en onsympathieke personages, grove sadistische effecten in plaats van een fatsoenlijk spanningsopbouw....volstrekt gebrek aan talent, bizar dat er blijkbaar nog een publiek voor te vinden is. Zag dat zijn volgende project een prequel op the Hills Have Eyes word......ik hou mijn hart vast.

Het mag niet verbazen dat Zombie de visuele beeldtaal van zijn geliefde metalmuziek gebruikt om zijn film op te vullen. Twisted industriële sfeer met getikte personages, veel graffiti en bloed, provocerende taal, schmink en leren outfits... ja zelfs een psychopaat in tutu; 31 lijkt soms meer op de laatste videoclip voor de metal-hype van de dag, die de titel "Death Game" zou kunnen dragen. Uiteraard stelt het acteerwerk niks voor en is alles opgezet om over de gaan tot brute kills op enigszins groteske wijze. Doom-Head is toch een figuur apart; ik ken die acteur niet, maar van alle acteurs was hij het best bezig en weet zijn zieke personage iets van menselijkheid mee te geven. Geen groot filmfeest en voor mij is dit de middelmaat waar ik redelijk onverschillig bij blijf. Niet verveeld maar ook niet echt geamuseerd.

Kleine tegenvaller.

Aanloop van de film neemt iets teveel tijd in beslag. Geenbijster leuke figuren in het busje en de dialogen zijn zo puberaal dat het amper aan te horen valt. Acteurs zijn daarnaast ook niet de meest gevleugelde (vrouwlief Zombie was best slecht weer). Gelukkig zijn er dan al wel wat rare randfiguren die de boel nog een beetje opvrolijken (Lucky Leo onder andere).

Wanneer McDowell komt opdraven kan de film eindelijk beginnen en oogt het meteen een stuk leuker. Visueel heeft Zombie de touwtjes goed in handen en het oogt absurd/abstract genoeg voor een dement uurtje horrorplezier. Ook de bad guys ogen goed, maar geen enkele weet eigenlijk z'n volledige potentieel te benutten.

Want ze mogen er dan compleet idioot en geflipt uitzien, ze zijn eigenlijk ietwat saai ... niet echt origineel qua moorden (kettingzaag yo!), die kleine nazi-dwerg doet verder niet veel meer dan rondlopen en uiteindelijk twee mesjes trekken. En als ze dan toch wat beginnen moorden gebeurt het meeste offscreen of verscholen achter een druk schuddende camera. Vond ik toch wel een domper.

Elke introductie van een nieuwe bad guy is leuk, maar daarna stokt het steeds weer. De allerlaatste is cool natuurlijk, al heeft hij z'n beste scene al gehad helemaal in het begin van de film. Ook dat niveau weet hij jammer genoeg niet meer te halen. En zo blijft je kijken naar een film die ergens erg leuk had kunnen zijn, maar wat te braaf en te lauw uitvalt. Doe dan écht gestoord als je een film als deze wil maken.

Rest nog steeds wel een vermakelijk filmpje, fijn geschoten en met aardig wat gestoorde figuren, maar net iets teveel vis noch vlees wat mij betreft.

3.0*

Waar het verhaal achter 31 behoorlijk zwak is, weet Rob Zombie toch een behoorlijke film te maken. Het is dan ook even flink door de spreekwoordelijke zure appel heen bijten, want 31 komt vrij laat op gang. Het gebeuren voordat het 'spel' begint is dan ook totaal niet interessant, en dus had de film best een minuut of vijftien korter mogen duren.

Op het moment dat 31 begint gaat de film behoorlijk los, beginnend met een soort van Nazi lilliputter. En juist als je denkt dat je de meest gestoorde personage hebt gehad, volgen er daarna nog meerdere gestoorden. Qua gore lekker bloederig en over de top, met ook nog plek voor de nodige humor. Grootste nadeel is echter dat de film te weinig diversiteit bevat waardoor het toch langzaam gaat vervelen.

Met een kortere speelduur en een ander uitgewerkt einde (dit was nogal belabberd) had Zombie met 31 zeker een sterkere film kunnen maken. De potentie is wel aanwezig, maar het is het helaas net niet.

Matig.

31 begint goed door je voor te stellen aan een aantal grofgebekte "goodguys". Bij sommige personages hoop je haast dat ze afgemaakt gaan worden. Dit soort karakters kan ik persoonlijk wel waarderen aangezien er weinig medelijden aan bod komt.

Ook wanneer een hele goede acteur dan uitlegt wat het spel is en de eerste maniak tevoorschijn kwam dacht ik laat maar komen die hap. Helaas ging het bergafwaarts.

De maniakken gingen af en toe wel goed, Doom Head had duidelijk het meeste acteerwerk, en die lange maniak Death genaamd was leuk. De rest van de maniakken waren gewoon simpelweg niet grappig, ik zag duidelijk dat Zombie de humor eruit aan het persen was maar bij mij is dat niet overgekomen.

Het acteerwerk zal ik maar beter niet over beginnen.

Ik geef de film bonuspunten voor sommige lekker gore en brute scenes, eigenlijk de reden waarom ik hem eigenlijk aan had gezet. Niet echt een aanrader, maar ook niet het slechtste dat er is.

Wat een tegenvaller zeg !

Het concept sprak me aan en zeker wanneer Rob Zombie aan het roer staat. Je verwacht een lekker bloederig horrorfilmpje met een aantal geweldige gore scènes. Helaas blijft mij geen enkele scène bij en valt het qua gore allemaal nog best mee. Vrij saaie opbouw, maar ook wanneer ze overgeleverd worden aan moordlustige clowns wordt het helaas niet beter. Saaie overlevingsgevechten en kills waardoor de film niet zo interessant kijkstuk wordt zoals ik het misschien had verwacht. Ook de cast sprak me niet aan en de locatie viel me eigenlijk tegen. Saaie decors en veel donkere beelden. Matige film ! 5/10

Een simpel verhaal. Vijf geketende mensen bevinden zich in een reusachtig fabriekscomplex en moeten 12 uren overleven. Om het overleven wat uitdagend te maken worden ze achterna gezeten door een stel smerige clowns.

Veel verder dan deze bescheiden zinsneden gaat het verhaal niet. Van spanningsopbouw of een intrigerend stukje drama is geen sprake. De regisseur van deze pracht heet Rob Zombie en die doet niet aan verhaallijnen, plotontwikkeling of karaktervorming.

Hij doet wel aan sfeer. De setting is perfect. Het verwaarloosde complex zorgt voor een afgeleefd en viezig sfeertje. Dat is tenminste iets. Door in dat sfeertje de ene na de andere brute steekpartij en moord te laten plaatsvinden, blijft de film kijkbaar. Het tempo van handeling ligt redelijk hoog en houdt de kijker waakzaam. Dat is ook iets waard.

Zombie geeft weinig ronding aan de personages. Die doen er niet heel erg toe. En ja, als dat de filosofie is, dan vraag je erom. Dan is het logisch dat het enige gevoel dat de personages oproepen een gevoel van afkeer is. Dat gevoel geldt niet eens zozeer de killers. Dat zou nog enigszins logisch zijn. Nee, het gevoel geldt de bedreigde mensen. Vooral op de spannende momenten zijn de zielepoten erg irritant. Hun langdurende gezanik en gezeur werkt op de zenuwen en wekt weerzin.

Hier wreekt zich de verwaarlozing van karakterontwikkeling en de inleving die daar het gevolg van is. In toenemende mate distantieerde ik mij van de irritante stakkers. Het gesnij en gehak werd door mij tamelijk gelaten en gevoelloos bekeken. Ja, dat krijg je als je je personages verwaarloost.

Er valt eigenlijk maar weinig te genieten. Gelukkig zijn er nog de kills om je in vast te bijten. Die zien er acceptabel uit. Toch? Nou, valt tegen, want de camera is een storende factor. Het ding schudt. Het ding beweegt met korte rukjes. Het ding registreert alles in scheef perspectief. Het ding filmt de personages op slechts enkele centimeters afstand. Wie is wie? Wat gebeurt er in vredesnaam? Geen idee. De beeldovergangen gaan snel en zijn onoverzichtelijk. Stroboscopische lichteffecten zaaien nog meer verwarring. Pompende muziek onderstreept de opwindende actie. Het oogt zeer hectisch en het is schijnbaar heel spannend. Je ziet er alleen geen fuck van.

Het is een slechte film. In één van de laatste scènes ontglipt één van de vertwijfelde zielepoten de opmerking: "What the fuck is going on?!“. Zij legt de vinger exact op de zere plek. Preciezer kan ik het niet uitdrukken.

Zouden Zombie's hoogtijdagen dan toch al dik tien jaar achter zich liggen? Laten we hopen van niet, maar 31 is wederom geen schot in de roos. Het oppervlakkige verhaal gaat niet dieper dan een aantal carnaval-medewerkers die achterna worden gezeten door een aantal psychopaten. Mede door de saaie personages voelt de opbouw van de film nogal langdradig.

Wanneer het dan losgaat wordt het iets genietbaarder, maar het camerawerk vond ik vaak ronduit schandalig. Het schudt maar heen en weer waardoor je vaak maar half ziet, scenes schieten in flitsen voorbij zonder dat je weet waar een persoon is heen gevlucht, geraakt is of met iemand in gevecht is. Daarbij is het decors niet zo sfeervol als gehoopt en soms zelfs veel te donker waardoor je nog minder ziet. Een aantal moorden zijn best goed, maar ook hier draait de camera soms gewoon weg.

Uiteraard is Sheri Moon Zombie weer van de partij, die lijkt geen dag ouder te worden en is ook hier weer op haar sexy best. Een beetje een rol als Baby Firefly, maar dan met een goed hart. Of in elk geval beter. Jammer dat de rest van de slachtoffers kleurloos zijn en geen greintje sympathie weten op te wekken. Ik zou zweren dat ik Bill Moseley hoorde achter een masker, maar dat bleek achteraf niet zo te zijn. Meg Foster had wat dat betreft ook een masker mogen krijgen, want wat ziet die er slecht uit. Die hebben ze een aantal maanden in een bad met zoutzuur laten weken en de set op geschopt, nadat ze vier jaar onder de grond heeft gelegen. Wanneer Doom-Head zijn opwachting maakt wordt het plotseling een stuk interessanter, heerlijke rol en oprecht gestoord. Hij zou de film bijna naar een voldoende hebben getild, maar daarvoor verschijnt hij iets te laat op het podium.

De soundtrack is nog wel een klein pluspuntje die soms dreigend is maar ook een paar leuke, bekende nummers bevat. Echter, ik hoop dat Zombie zich snel herpakt, zeker met het oog op Three from Hell (2019) waar ik reikhalzend naar uitkijk!