Hitchcock/Truffaut (2015)

Het klopt dat in 1966 het boek verscheen en in 1983 er een update is geschreven door Truffaut, enkele jaren na Hitchcocks dood en heel kort voor de vroege dood van Truffaut. Dat zit ook in de film.

Truffaut was een vurig bewonderaar van Hitchcock en Hitchcock vond het heerlijk met een intelligente man die hem bewonderde over zijn werk te praten. Truffaut wilde laten zien hoe goed Hitchcock was. Dat boek gaf de aanzet tot een grote herwaardering van Hitchcock en gaf nog meer weerklank aan de auteurstheorie van de nouvelle vague. Nu, ruim een halve eeuw later, wordt Vertigo gekozen tot beste film ooit in Sight and Sound.

Buiten dat deze docu verhaalt over die ontmoeting gaat de film ook een beetje over Truffauts werk, maar vooral over dat van Hitchcock. Een flink deel wordt besteed aan zijn films en Kent Jones deelt heel duidelijk de bewondering van Truffaut. Daarnaast nog een paar prominente filmmakers die elk in een quote of twee, drie aangeven wat Hitchcock en het boek voor hen betekenden.

Fijne film, maar vooral een voorafje. Naderhand kreeg ik zin om het boek te lezen en vooral ook Vertigo te herzien.

3.5*

Ook Peter Boganovich, Richard Linklater, James Gray, Paul Schrader en Martin Scorsese dragen hun steentje bij aan het bewieroken van Alfred Hitchcock. Leuk voor de fans die het boek ‘Hitchcock/Truffaut’ hebben gelezen en in ieder geval zijn bekendste films hebben gezien, maar Jones en coscenarist Serge Toubiana laten veel fragmenten voorbijkomen zonder de context te schetsen. Alleen Psycho en Vertigo kunnen rekenen op een meer diepgaande analyse. Vanzelfsprekend is het boek beter, maar mogelijk nodigt dit niet-ingewijden uit tot het lezen van dat boek. Of het zien van (meer) Hitchcockfilms.