What Dreams May Come (1998)

geweldige film

maar ja wat wil je met Robin Williams als hoofdrol speler

je kan er goed je fantasie in kwijt als je er daarna over na gaat denken

Ben een Robin Williams fan maar deze film kon me niet bekoren.

Hier speelt hij een hele andere rol wat op zichzelf niets mis mee is.

Maar vond het verhaal zo raar vergezocht en flauw.

Niet het type film waar ik warm voor loop.

Heb hem dus na 25 min stopgezet en denk dat ik niks gemist heb.

Of toch ? LOL

Dus geen score omwille van niet de hele film bekeken.

Geen slechte film maar een thema "hemel" dat mij ook niet zo interesseert. De acteur Robin Williams is ook al geen favoriet voor mij dus een matige film.. 3* is meer dan genoeg. Het laatste halfuur van de film moest ik echt doorspartelen want het begon stilaan saai te worden.

Iedereen heeft direct of indirect wel te maken met verlies. Het leven hoort bij de dood, de dood hoort bij het leven. Ik denk vaak aan wat ons (als in mijn familie en mijzelf) overkomen is. Het verliezen van een ouder, als je pas 18 jaar oud bent, is een ongelooflijk zware klap, en zoiets kom je ook nooit echt te boven. Ik hoop en weet dat m'n moeder voor het moment rust heeft gevonden, dat ze geen pijn meer heeft of kan voelen. Maar voor ons, levende mensen, is het wachten soms moeilijk en pijnlijk, en kunnen we ook soms het waarom, en het waartoe niet begrijpen. Ik in elk geval niet, omdat ik bijna elke dag wel aan m'n moeder denk, en aan hoe ik dingen anders had moeten doen. Maar dat is achteraf gepraat, en daar schiet ik niks mee op, natuurlijk.

What Dreams May Come is een werkelijk alles overdonderende film, met subliem acteerwerk. Ik was na het zien hiervan wel stuk. Af en toe was het wel huilen geblazen, ja, al in de eerste paar scenes moest ik de tranen uit mijn ogen wissen. Niet in de eerste plaats omdat het me weer eens deed denken aan mijn eigen situatie, ook omdat ik de film werkelijk prachtig vond vormgegeven. Ik heb best wat films gezien met de dood als thema, wat ik al weleens eerder heb gezegd. De Nederlandse film 'Ik omhels je met 1000 armen,' bijvoorbeeld, waar ik moeite mee had om te zien wat er gebeurde in een bewuste scene. Omdat het me aan mijn eigen situatie doet denken. Films reflecteren altijd een stukje van de werkelijkheid, en ik kon me aardig vinden in de gedachten die de film uitdraagt. Ik weet dat m'n moeder rust heeft, en dat ze wacht tot het moment waar ze tot haar dood in heeft geloofd en wat haar de kracht gaf om door te willen gaan.

Soms is het gemis echter ondraaglijk en hoop je dat ze er nog gewoon is. Want iedereen heeft zijn/haar moeder nog gewoon nodig. Altijd natuurlijk.

En toch vind ik het ook, 'n beetje hypocriet wellicht, moeilijk als er iets over haar gezegd wordt.

Pff, ondanks die laatste zin die je neerschreef, toch nog veel sterkte toegewenst. Maar zoals je zelf al zegt, ze is op een betere plaats nu, zonder pijn en verdriet, en kijkt daarboven trots neer op haar grote dochter.

Interessant thema over leven na de dood, en het hiernamaals wordt heel mooi in beeld gebracht. Visueel ziet het er allemaal prachtig uit.

Voor de rest is dit helaas een wanstaltige draak van een film, met het soort Amerikaanse sentimenten waar ik braakneigingen van krijg.

Een collega van mij heeft nog een paar aanvullende opmerkingen waar ik me geheel bij aansluit :

Overdreven Amerikaanse zoetsappigheid.

Tenenkrommende Hollywood sentimentaliteit.

Ik heb de film bij toeval gezien. 2 maanden nadat mijn vader verongelukt was.

Je kan dus begrijpen dat deze film mij ontzettend heeft geraakt. En nog steeds, want het haalt die periode terug.

Als een film dat doet vind ik het een goede film. 5 sterren.

Opvallend is dat de film vooral mensen aanspreekt die zelf iemand hebben verloren waarvan ze heel veel houden. Het is dus blijkbaar kitch, sentimenteel, een slap verhaal totdat men zelf met de dood van een dierbare geconfronteerd wordt, dan kijk je toch anders naar een film als deze. In mijn ogen is het nog steeds een topper. De boodschap dat het leven en de dood zjn wat je er zelf van maakt spreekt mij heel erg aan. Mijn vrouw is erg jong overleden en ik bleef achter met 3 kleine kinderen. Het zijn films als deze (maar ook bijvoorbeeld Photographing Fairies) die me geholpen hebben om mijn verlies te verwerken.

Ten eerste wil ik zeggen dat ik de film nou niet echt bepaald heel geslaagd vindt. Robin Williams doet nog wel zijn best maar ik vindt het verhaal zoetsappig, voorspelbaar en heel erg braaf. Soms heeft ie ook zo zijn goede stukjes en de decors zijn werkelijk prachtig. Williams levert soms nog een mooi moment af en daar is voor mij What Dreams May Come mee gezegd.

2,5*

@Aardewerk : heel goed verwoord (en sterkte)

IJzersterke eerlijke tranentrekker.

Wanneer je een beetje inlevingsvermogen hebt zul je door deze film enorm geraakt worden. Uiteraard zitten er verdrietige stukjes in, maar de tranentrekkende momenten zijn juist de mooie momenten. De momenten van liefde naar een partner, of naar kinderen.

Het gaat over leven en dood, liefde en hel, egoïsme en zelfopoffering. Af en toe wat abstract, maar er is nooit iemand teruggekomen uit de dood om te vertellen hoe het er daadwerkelijk aan toe gaat. Dus dat staat geheel vrij om dat in te vullen zoals de filmmaker dat wil.

Absoluut 100% de meest diepzinnige en mooiste film van Robin Williams, hij heeft ook nog andere mooie en leuke films gemaakt, maar dit is zijn beste film. Voor mij komt deze film op de tweede plaats na Leap of faith. Ik vind het jammer dat er te weinig films van deze kwaliteit gemaakt worden. Deze is al 10 jaar oud en nog steeds onovertroffen.

ik vondt het een echte fanta film

in 5 minutten gebeurde er zo veel dingen ,dat ging allemaal zo snel.

hij leerde haar kennen .dan hadden ze gelijk 2 kinderen .die ook gelijk dood gingen ,en toen hij er achter aan.

echt in een razend tempo van 5 minutten.

de rest van de film speelde zich af in de hemel

{wat je hemel noemt}

ik heb andere gedachten bij de hemel

beetje jammer ik had er meer van verwacht

voor mij een xx

Ik had deze film vroeger al eens gezien, toen ik nog een kind was. Ik herinnerde me nog dat deze me toen best aangreep.

Gisterenavond was die op televisie, dus besloot ik deze maar te gaan kijken. Robin Williams hoort ook bij één van mijn favoriete acteurs! De man kan acteren, en hoe!

Eerst en vooral, de titel. Zeer correcte titel van de film en eigenlijk vat deze alles perfect samen. Denk maar aan andere knappe titels, zoals Magnolia.

Het verhaal is knap en best aangrijpend. Robin acteert zeer geloofwaardig en weet me soms zelfs te ontroeren. Ook Cuba Gooding Jr. en die psychiater doen het prima! Ook de effecten zitten op een hoog niveau en de film weet een mooie sfeer te creëren.

Toch mistte ik de passende muziek, wat ook mijn grootste minpunt is. De muziek leek soms wel een beetje goedkoop.

PS: zeker een aanrader voor mensen die helaas iemand belangrijk in hun leven hebben verloren!

4 sterren.

eng!!!! mijn fantasie is precies zó!

3,0*

Lijkt me een goed verhaal. Volgens mij heb ik hier wel eens een stuk van op de tv gezien. Is deze film niet dat Robin Williams in zo'n bootje zit waar allemaal dode mensen aan trekken in het water?

ja.

Zo juist gezien dit is de 2e film die in bij wijze van in één adem heb gekeken. Je moet hem gewoon gezien hebben acteurwerk,cast en camera werk geweldig.

Fantastische verfilming van de waarheid. 5*.

Vanavond weer kijken.

Van wat je hoopt dat de waarheid is

Hij lijkt me enorm mooi!

Ben benieuwd!

Wow, wat 'n maffe film.
Lust voor 't oog (kon wel 'n droom van mij zijn), maar zaken leken me niet goed uitgewerkt zoals: wat was er nou met die double D-day? Waren ze al gescheiden? Waarom spreekt hij dan nog over my wife?

Oh okay.
Ja, dan moet ik 'm nog maar eens bekijken.
Wat ik ook niet snapte (ik snap niet veel..), is waarom zij weer opnieuw geboren gingen worden. Hij had haar toch succesvol uit de hel gehaald?

Het script is te uitleggerig, te sentimenteel uitgevoerd. Het zware uitgangspunt moet aan simple gebaren genoeg hebben, De dood suggereert al zoveel. Williams hoe sympathiek ook is teveel...Williams. En toch heb ik deze draak uitgekeken ondanks dat het me niet echt pakte.

Wat mij boeide was hoe de hemel en hel als droomgedachten waren uitgewerkt. Dat maakte de film de moeite waard om uit te kijken. (terwijl ik die verdoemde tactloze onderbreking van tv reclames haat...) Dit kwam vooral door de originele scene van "Williams' hemel: waarbij hij in bonte kleuren door zijn vrouw haar schilderij kledderde...

Ook leuk om te zien was dat het klassieke verhaal (La Divina Commedia, De Goddelijke Komedie) van Dante uit de Italiaanse 14 e eeuw als inspiratie bron is gebruikt. Waarbij Max von Sydow, die in Ingmar Bergmans Seventh Seal als ridder met de dood schaakt, hier als veerman Charon de "rivier der vergetelheid' bevaart. Die psychopompos, ofwel zielebegeleider, noemde 'Williams' voortdurend psychiater, aardige vondst als je dat allemaal weet. Sommige scénes zijn indrukwekkend uitgewerkt maar niet zo mooi als de zwart/wit pentekeningen van Gustav Doré uit de 19e eeuw. Maar die scéne in de Hel met die massa hoofden in de bodem was werlekijk een prachtig citaat uit Doré's tekenwerk.

Voor de rest: er werd wel inhoud aangegeven, maar door het visuele theatrale spectakel, het prekerige script en te matige spel van de acteurs bleef bij mij een kitscherig sentiment de boventoon voeren. Er had meer in kunnen zitten. Hélaas is het geheel te onevenwichtig en teveel over de top.

3*

een prachtfilm die ik nu al voor de derde keer zie. Visueel werkelijk overdonderend, en interessant om over na te denken wie en wat je als mens nu eigenlijk bent en welke krachten je hebt.

Goed spel, mooie wendingen. Zoals maar zelden elders in zijn films heeft Williams hier een sterke combinatie van ontroering, humor, fantasie, en verdriet gevonden. Een genot om te bekijken. Script was eveneens goed, en zeker niet prekerig zoals mijn voorganger beweert.

Iets aparts was het acteren van Robin Williams. Normaal heb ik het niet zo op zijn humor. Maar ik moet zeggen, samen met de film awakenings, zien we hier een Williams die het niet kan laten af en toe een grappige opmerking te plaatsen, maar doet dat zó dat het de relatieve zwaarte van het onderwerp (dood, zelfmoord, hemel, hel) niet echt aantast. en dán wordt de film opeens extra leuk (lekker) om naar te kijken.

Mooi, mooi, mooi!

een volle 5

Mooie film over verlies/dood, hiernamaals en liefde.

De hemel en hel zijn uitstekend uitgebeeld.

Het verhaal vind ik een beetje ver gezocht maar super mooie film.

Ik hou niet snel van onrealistische films maar op een of andere manier vind ik deze heel boeiend en mooi.

Geweldige film en heb em al zovaak gezien, maar waar ik em in het begin 5* zou geven geef ik nu 4*.

Want hoe vaker ik de film zie hoe meer ik me irriteer aan cuba junior die ik uiteindelijk helemaal niet geschikt vind voor deze rol en ze acteer werk ook lachwekkend vind.

Voor de rest zeer mooi uitgewerkt.

ben er wel benieuwd naar....misschien dat ik even ga kijken.