Het Tweede Gelaat (2017)

cliché in een cliché in een cliché...

De 3de Vincke en Verstuyvt, na het meer dan degelijke 'Dossier K' en de pionier der films 'De zaak alzheimer' die de Belgische cinema weer een duwtje in de rug gaf. Toegeven ik keek ontzettend uit naar deze film, mede door de sterke trailer die al een gehele tijd op ons losgelaten was... Maar maakte deze film de verwachtingen toch waar?

Jammer genoeg ben ik een beetje teleurgesteld. De film begin nochtans sterk met een paar sfeervol geschoten beelden en een opbouwende spanning, maar viel daarna in het ene cliché naar het andere. Typisch politieverhaal maar dan zonder dubbele laag en met een slechte plastieken uitwerking, het was allemaal te mooi en te afgelikt in beeld gebracht, hiermee bedoel ik de kleur de 'collor grading' die men gebruikt, het mocht rauwer. De grappen die in de film werden gestoken, waren eerder niet grappig dan geslaagd. Het was een filmrit die je perfect kon omschrijven, waar je op het einde van de film alle vinkjes had gezet welke clichés allemaal waren gepasseerd, kortom ze allemaal...

Ik miste de verrassing, het in de film zitten, de spanning.. Al heb ik wel lof voor de actiescène op de autostrade op het einde van de film, dit heb ik nog niet vaak gezien in een Vlaamse film, knap.. Wel van korte duur maar zeker een knap staaltje film. De scene op de markt met het rondschieten vond ik minder uitgewerkt en vrij slordig.

Natuurlijk er worden veel slechtere films gemaakt! Ben ik te cru? Ja, misschien.. Maar ik ben gewoon teleurgesteld. Mede door de hoge verwachtingen door de meer dan degelijke voorgaande delen.

2,5*

Er hebben hier een aantal mensen duidelijk een andere film gezien als ik. Werner de Smedt maakt deze film juist beter met zijn droge humor en zijn karakterkop. Zowat elke grap vond ik geslaagd en grappig.

Het is een typische politiethriller dat wel en de naaktscènes horen er wel een beetje bij, zeker omdat hier een aantal neo-noir elementen inzitten zoals een femme fatale en de twist op het einde, die ik daardoor al lang voorspeld had. Dus hoewel het einde voorspelbaar was heb ik wel genoten van de parcours en de car chase op de autosnelweg. De scène op de markt vond ik vooral iets minder in beeld gebracht.Al bij al wel weer een degelijke Vlaamse film.

Het derde verhaal over het politieduo Vincke en Verstuyft. Een serie dat ooit begon met De Zaak Alzheimer. Een film die naar Vlaamse normen vooruitstrevend was. Een goeie thriller dankzij regie (toen nog Erik Van Looy), verhaal en cast. De opvolger Dossier K. werd geregisseerd door Jan Verheyen en je zag het verschil wel. Ik herinner mij ook weinig van die film, wat veel wil zeggen.

Het Tweede Gelaat is dan wel een Vincke & Verstuyft verhaal, de personages komen amper uit de verf. Van een duo kan je weinig spreken en vooral Vincke leeft vooral op de achtergrond. Werner de Smedt slaagt erin om Koen De Bouw weg te spelen. En de rest van de personages zijn niet echt interessant. De collega, de profiler, de echtgenote, de verdachten, ... het begint nu al te vervagen.

Dit derde deel is vrij overbodig alsof er niemand echt zin in had. Het verhaal dankzij Jef Geeraerts valt best wel mee en voor de cinematografie werd opnieuw beroep gedaan op Danny Elsen, die ook meewerkte aan De Zaak Alzheimer. De film heeft haar goeie momenten, maar meer dan een goeie aflevering van een Vlaamse politieserie is het ook weer niet. Anno 2017 ligt de lat toch wel wat hoger in de Vlaamse filmwereld.

Beter dan verwacht. Het verhaal wordt goed en geduldig opgebouwd naar zijn climax, al vond ik de clou van het verhaal wel voorspelbaar. Door de manier van acteren wordt er eigenlijk iets teveel prijs gegeven volgens mij. Neemt niet weg dat dit een degelijke misdaadfilm is van Belgische bodem waar ik de regisseur maar buiten beschouwing zal laten.

Had een zeer goede thriller kunnen zijn indien een cliché of 4 minder en een sterker plot... De dader in het verhaal werd echt niet genoeg uitgediept... Een goed weekendfilmpje

Ik heb begrepen dat de film gebaseerd is het boek ‘Double face’ van Jef Geeraerts, eentje die ik toevallig lang geleden gelezen heb. Boek wordt zeker niet naadloos gevolgd en Verheyen breit er zijn eigen verhaal aan vast. Al bij al zeker een degelijke thriller voor een Belgische film. Ben niet zo’n fan van Jan Verheyen, maar an sich was aan deze Vincke en Verstuyft weinig op aan te merken.

Uiteraard kan je de torenhoge clichés niet wegdenken waarbij de trouwe compagnon in ongenade valt, niet wordt geloofd, een lone wolf speelt en uiteindelijk de held wordt die het toch allemaal bij het rechte eind had. Verder wordt er een beetje gelachen met de profiler. Maak hem maar ineens depressief ook. Klopt er meteen geen reet meer van wat hij verkondigt. Maar kom, Het tweede gelaat keek lekker weg met een paar fijne twists en op het einde een supertwist die het lichtjes over the top maakte, beetje zoals je gewoon bent van een Erik Van Looy in De premier of in Loft. Jammer wel dat de dader (als dader) weinig screen time kreeg. Ook de motieven blijven onduidelijk. De Smedt deed het uitstekend, beter dan De Bouw eigenlijk. Leuk om eens te zien, maar verder dan een degelijke serie op zondagavond gaat het niet. Kan zeker niet tippen aan De zaak Alzheimer. Wel beter dan Dossier K. wat mij betreft.

Stevig begin waarbij de griezel van de moorden wat getemperd wordt door de grappig-stekelige relatie tussen onze twee politiemensen en waarbij acteur Werner De Smedt mogelijks de sympathie van de kijker wegkaapt.

Daarna wordt het wat verward met enkele al te clichématige en overbodige scènes.

Het slot is meer dan spectaculair en beslist verrassend al blijven de vragen "Hoe precies ?" en "Waarom ?" wel hangen.

Toch netjes onder "Dossier K", al valt regisseur Jan Verheyen niet te vergruizen, want hij is één van die Vlaamse cineasten die knap uit de hoek kunnen komen ("Het Vonnis", "Los"...)

Behoorlijke krimi.

Dit derde deel ook eens bekeken en vond hem niet mis. Ondanks de langere speelduur wist hij wel te boeien van begin tot einde. De cast deed het ook prima en toch nog een verrassend einde. Alleen was het einde wel redelijk abrupt en kreeg je geen uitleg meer met de motieven of iets van uitleg, dus daar bleef ik wel wat op m'n honger zitten

Verder zag hij er wel prima uit

Toch wel een prima film, alleen jammer van het minder uitgewerkte einde.

Doorsnee misdaadfilm die pas tegen het einde een beetje spannend wordt. Een overdaad aan dwaalsporen maakt de film niet alleen onnodig lang, maar vooral in het middengedeelte ook redelijk saai. De ontknoping is weliswaar spectaculair, maar dat gaat wel ten koste van het motief. De beweegredenen van de seriemoordenaar zullen we nooit weten.

Gedurende de gehele speelduur wist de film mijn aandacht vast te houden.
Heel veel bekende gezichten in de cast, ook in de kleinere rollen, leuk om die te herkennen.
De Bouw (favoriete acteur) en De Smedt (niet zo favoriet) leveren degelijk werk af.
Sofie Hoflack, die ik helemaal niet kende, maakt indruk.

Zeer goed gefilmde actiescènes.

Het enige echte minpunt is voor mij dat het niet duidelijk werd wat de dader tot de gruwelijkheden dreef.
Ik ken het boek niet, en vraag mij af of dat daarin wel duidelijk uit de doeken gedaan werd?

Dat niet duidelijk wordt wat de motivatie van de dader is vond ik ook wel een minpunt, net zoals de merkwaardige professionele ethiek van Rina – wel je assistente waarschuwen dat ze te familiair met de patiënten omgaat, maar ondertussen zelf een levensgevaarlijke patiënt bij je thuis uitnodigen om een klusje op te knappen. Of was dat het soort klus waar ze later ook Verstuyft voor nodig heeft? Beetje Basic instinct ? Hoe dan ook, ik vond het allemaal behoorlijk spannend en fraai in beeld gebracht, en de beide hoofdrolspelers overtuigen opnieuw. Marcel Hensema krijgt eigenlijk te weinig te doen, maar Sofie Hoflack maakt indruk. Knallende climax.

De Belgische politie vindt zes lichamen op de Kalmthoutse Heide, vlakbij de Nederlandse grens. Zonder hoofd, zonder verwondingen en vermoedelijk ingevroren voor ze zijn begraven. Regeltjesmens Eric Vincke [Koen de Bouw] gaat samen met een Nederlandse profiler [Marcel Hensema] potentiële verdachten af. Zijn partner Freddy Verstuyft [Werner De Smedt] raakt geobsedeerd door de verwarde, jonge vrouw [Sofie Hoflack] die niet ver van het plaats-delict voor dood was achtergelaten. Veel dwaalsporen in een degelijk gemaakt en goed geacteerde whodunit die te formulematig is om de doorgewinterde genreliefhebber te verrassen.

Misschien op sommige vlakken wat voorspelbaar, maar zeker geen slechte thriller en met een goede cast.