Un Moment d'Égarement (2015)

Een ietwat gemakzuchtig gedoetje, Cluzet en Cassel laten in ieder geval geen blijk zien van dat ze diep gegaan zijn om deze karakterrollen in te kunnen vullen. Het verhaal heeft dan ook niet echt veel om het lijf, meer dan een luchtige verzameling cliches is het niet. Hoe dat met het origineel vergelijkt is op zich wel een interessante vraag - Claude Berri als regisseur, dat belooft toch wel wat. Maar deze versie vond ik toch wat onder de maat, ondanks de leuke rol van Lola Le Lann als Louna.

Ik dacht even dat het mis ging gaan toen de film zichzelf inleidde met een aantal geforceerde shots, een kunstmatig sfeertje, en een soundtrack die meestal een familiefilm met een paard in de hoofdrol aankondigt. Jullie zijn stereotypen van jullie generatie, verweet Cassel de twee jonge meisjes ook nog. Goed doet hij dat zei, dan moet ik het niet meer doen.

Nadien gelukkig een stuk beter. Verrassingen ga je wel niet vinden, en uiteindelijk blijft het toch ook wat te gelikt voor een Franse film maar toch heb ik me geamuseerd. De combo Cassel/Cluzet werkt aanstekelijk, de ongemakkelijke situaties zijn erg voelbaar, en sommige mopjes zijn spot on. Heerlijk zorgeloos achteroverleunen op de sofa, en een filmpje dat zowel geschikt is voor de wat meer doorgewinterde cineast, als voor de occasionele tv-kijker.

Un Moment d'égarement

Luchtige Franse film met een simpel verhaal die door de zomerse locaties en de acteurs toch interessant blijft. Het is allemaal erg sfeervol en Cassel en Cluzet vormen een leuk duo. Ook de dochters Le Lann en Isaaz doen het goed.

De film heeft een aantal komische situaties, maar vooral tegen het einde wordt het wat dramatischer door de frictie tussen de twee vrienden. Een oudere man die een slippertje maakt met de dochter van zijn beste vriend levert natuurlijk veel interessant en potentieel kluchtig materiaal op. Maar regisseur Richet houdt het allemaal luchtig. Een zomerse film om echt bij weg te dromen.

Vincent Cassel en François Cluzet evenaren gemakkelijk Jean-Pierre Marielle en Victor Lanoux uit de oorspronkelijke film van 1977 en ook Lola Le Lann en Alice Isaaz zijn goed gecast.
Een niet zo gepland gebeuren verstoort de zorgeloze vakantiepret, zet een vriendschap sterk op de helling maar in het slot is de charme van de jeugd zó ontwapenend dat aan het ganse gebeuren toch niet zo zwaar zal getild worden.
Aangenaam en "à la légère" ondanks alles.

Eigentijdse remake van de gelijknamige Claude Berri hit uit 1977. Mij staat bij dat ik die film destijds heel aardig vond. Meer dan dit eerbetoon aan Berri, dat het vooral moet hebben van de fysieke aanwezigheid van de twee fraai gebouwde jonge meiden. Vincent Cassel en zeker François Cluzet hebben veel betere films gemaakt. Vooral Cluzet zet een draak van een vertolking neer. Al met al, net aan voldoende. Ik zal voor alle zekerheid binnenkort het origineel uit 1977 nog eens terugkijken.

Liefhebbers van dit verhaal mag ik wijzen op Stanley Donen's remake uit 1984: Blame It on Rio met o.a. Michael Caine en Demi Moore. Don't blame me, als het tegenvalt.