Diablo (2015)

Gemiddelde Western die origineel wil zijn, maar niet is. Het verhaal zou verrassend moeten zijn, maar al heel snel is het duidelijk wat er aan de hand is. Vervolgens is het continue "zie je wel" en "dacht ik al". Jammer, want er had meer in kunnen zitten. De film ziet er verder wel verzorgt uit, met zeer fraaie beelden. De actiescenes zijn zwak en met name de eindscene kan zo in een Western show in een pretpark. Eastwood acteert zo slecht nog niet. 2.5

Jammer voor alle fans van de doorsnee pief-paf-poef-films met de held die overleefd en de mooie vrouw redt of zelfs de wereld. Je moet het verhaal snappen anders begrijp je de film inderdaad niet.

Maar goed, ieder zijn mening. Ik vond het een goeie film. Veel scenes kwamen eerst vreemd over, maar later snap je ze. Natuurlijk niet als je voor het eind van de film afhaakt en dan een rescensie gaat schrijven, omdat je het niet snapt, zoals veel hier hebben gedaan volgens mij.

Het enige waar ik me een beetje aan irriteerde was dat Eastwood Junior me steeds deed denken aan die Nederlandse Goede Tijden acteur. Ferry Simogvi of iets dergelijks. Maar dat heeft niks met de film te maken. De film zelf deed me kwa acteerwerk wel denken aan de oude Eastwood-films. Maar dan gecombineerd met het hedendaagse filmwerk met prachtige plaatjes. Eastwood vond ik in het begin wat twijfelachtig, maar aan het eind sterk in zijn rol.

Ik ga verder niet spoilen, maar ik vond het nogmaals een goede film met een verrassend plot.

Western over man in achtervolging op mexicanen die zijn vrouw hebben gekidnapt.

Film die ondanks dit spannende gegeven nergens spannend of beklemmend is.

Opvallend slechte dialogen en amateuristisch acteerwerk. De uitzondering is Goggins, die hoewel erg karikaturaal, wel een overtuigende slechterik neerzet.

Onderweg een paar ontmoetingen die niet voor veel spanning zorgen. Een ontmoeting met indianen spant de kroon in onbenulligheid en is het meest tenenkrommend. De toneelpakjes waarin de indianen gekleed zijn, doen denken aan een lieve Karl May verfilming. Erg, erg!

Ergens over de helft van het verhaal is er opeens een verrassende twist die hoop biedt op psychische verdieping. Helaas zorgt deze buiging in het verhaal ook niet voor de benodigde spanning en beklemming. De twist wordt erg oppervlakkig uitgewerkt. We modderen voort.

Met de visuele beleving zit het wel goed. Mooie settings en weidse beelden die de nietigheid van de eenzame cowboy accentueren. Da's best genieten.

Doordat de hoodrolspeler de naam Eastwood draagt, dringt een vergelijking zich op. Misschien niet eerlijk, maar ja dat gebeurt gewoon. De film geeft er ook wel aanleiding toe. De mimiek, het sigaartje, de eenzame cowboy. Het zal geen toeval zijn. Het is echter allemaal een paar etages minder dan het origineel.

Misschien kan een betere regie dit euvel ooit verhelpen. Zou mooi zijn.

Slecht.

Wat als een doorsnee western begint, de ontvoerde vrouw en de man die in de achtervolging gaat, wordt al redelijk snel iets meer ambigu. Het is wel vrij snel duidelijk hoe de vork in de steel zit, wat ervoor zorgt dat de finale beter wat korter gehouden werd.

Scott Eastwood is een goedkope kloon van zijn vader (het lijkt alsof hij hier zijn eigen High Plains Drifter wilde maken). Hij mist evenwel het charisma en de cool. Daar verandert eenzelfde sigaartje niets aan. Acteren kan hij evenmin. Dan is zijn kwelduivel Walton Goggins veel leuker om bezig te zien.

De mij onbekende regisseur Lawrence Roeck schiet een heleboel mooie plaatjes en probeert op z’n minst om de film wat vaag/ mysterieus te houden. Geslaagd is het helaas niet.

1,5