Une Heure de Tranquillité (2014)

Vanaf 15 januari 2015 in de bioscoop (Cinéart)

Deze film zag ik vanmiddag in de sneak preview. Zoals de Franse titel al verraad duurt het verhaal een uur. Nou ja, iets langer dan dat: 79 minuten en ik was blij dat het niet langer duurde want als ik vlak bij de uitgang van de zaal had gezeten was ik na een kwartier vertrokken. Het ergste dat een comedy kan overkomen is dat het niet grappig is en hoewel er hier en daar om me heen wel eens een grinnikje te horen was bleef het in de goed bezette zaal vooral dodelijk stil.

De hoofdpersoon speelt een druktemaker die me bij vlagen deed denken aan Louis de Funès. Hij heeft zojuist in een tweedehands platenzaak een LP gekocht en wil een uurtje voor zichzelf om er naar te luisteren. Daar komt dus niets van terecht en dat is de rode draad van het verhaal,

Dat had best leuk kunnen worden, maar wat mij ergerde was dat de personages steeds op een onnatuurlijke manier reageerden. Geen enkel personage had ook maar een sprankeltje inlevingsvermogen naar anderen toe en subtekst die nu juist bij komedies tot geslaagde grappen kan leiden was nergens te bekennen. Met andere woorden: zoals de personages in de film geportretteerd worden gedraagt geen mens zich. Daarom kon het me van geen enkel personage ook maar een seconde schelen wat ze deden.. 3/10

Komisch drama of dramatische komedie...? Ik heb de indruk dat de regisseur er niet in geslaagd is om te kiezen welk van de twee genres hij de bovenhand zou geven.

Bij de twee hoofdpersonages speelt in de eerste plaats toch het drama; bedrog, bekentenissen en uiteindelijk de breuk.
De nevenpersonages zorgen dan weer voor de humor; met de huishoudster (Rossy de Palma, bijzondere actrice !) en de Portugese klusjesman valt nog wel eens te lachen, maar uiteindelijk is de humor te flauw om van een degelijke komedie te kunnen spreken - de badkamer van Laurel en Hardy die meer dan 80 jaar geleden onder water stond was veel grappiger dan deze.

Het verhaal struikelt en haspelt maar verder, maar boeiend of spannend of meeslepend wordt het nooit. 79 minuten was méér dan genoeg.