Tintin et le Mystère de la Toison d'Or (1961)

Ze moesten wel, want op de screentest kwamen behalve deze slechts drie andere honden af:

een Deense dog, een bulldog en 1 die exact leek op die van de strips, maar helaas had die een drankprobleem!

Even zonder dollen:

deze en die van de blauwe sinaasappelen had ik sinds mijn jeugd niet meer gezien en laat ik ze gisteren nou toevallig tegen komen.

Meteen gekocht en deze afgelopen avond gekeken.

Tja, na ca dertig jaar is het toch allemaal niet meer zo super en spannend als dat ik het me herinnerde, toen ik ze wel eens op een zondagmiddag op de Belgische TV zag.

Toch vond ik het zeker niet slecht, zeker wanneer je het bekijkt met de ogen van iemand die begin jaren '60 het in de bios ging zien.

Het heeft voor mij dezelfde leuke ouderwetse sfeer en stijl als bv de legendarische Bob Evers boeken van Willy van der Heyden.

Natuurlijk oogt de film tegenwoordig ontzettend langszaam, zijn de gevechten behoorlijk braaf en lijkt Kuifje Judo les te hebben gekregen van Dick Bos, toch heeft het me wel vermaakt en heb een paar keer keihard zitten lachen.

Ik geef hem een zeven, ofwel 3,5 ster!

Leuke film, ik vind dat ze de personages uit de strips en tekenfilms goed in het "echt" hebben gemaakt. Talbot & vooral Wilson spelen erg goed. ook is de muziek goed.

Wat mij betreft de leukste Kuifje-film, ja leuker dan dat hyper-geval van Spielberg. Geen Hergé-original alleen de karakters zijn door hem bedacht, maar de Kuifje-tekenfilms zijn veel te statisch en doen daarom geen recht aan de albums.

Tip voor de Nederlanders bekijk hem in de Vlaamse versie, het is een film voor jeugdig publiek en dan mag dat wel eens en horen we tenminste alle Haddock-scheldwoorden.

Verhaaltje is best nog wel aardig bedacht, al mist het soms wat tempo.

Kuifje in Turkije en Griekenland en Kuifje gooit er nog wat judo tegenaan.

Mille milliards de mille millions de mille sabords

Jaren geleden, en dan spreek ik over de glorieperiode van het VHS tijdperk, schafte ik me de film Tintin et le Lac aux Requins aan. Het was een periode dat ik mijn stripkennis wat begon uit te breiden met de klassiekers en de strips van Kuifje had ik ondertussen aan de collectie toegevoegd. De film zelf zit niet meer in mijn geheugen, geen stem dus ook niet meer gezien sinds juli 2006, en ik wist eigenlijk zelfs niet van het bestaan van andere oude Kuifje films. Tot ik opeens deze Toison d'Or tegenkwam voor een spotprijs van een paar euro. Leek me wel leuk te zijn en gisteren eens opgezet.

En ik heb me hier best wel mee geamuseerd. In het begin oogt het wat vreemd om de personages in het Frans te horen, maar dat went eigenlijk nog vrij snel. Wat volgt is een vermakelijk plot dat weliswaar niet gebaseerd is op één van de strips, maar er hier en daar toch wel gebruik van maakt. Vind het wel een vreemde keuze om geen bestaand verhaal te gebruiken, maar André Barret en Rémo Forlani leveren qua verhaallijn iets af dat zich best nog wel kan meten met het werk van Hergé. Wel eventjes vermelden dat het ondertussen ook al 10 jaar geleden is dat ik een Kuifje strip heb vastgehad vooraleer iemand mij gaat beschuldigen van vloeken in de kerk. Soit, veel afwisseling qua locatie en de nodige actie die een jeugdfilm als deze kan gebruiken. Kuifje die menig tegenstander aftroeft, de achtervolging in de ruïne, ... Wel het gevoel dat de film net ietsje te lang duurt trouwens. Het einde op Molensloot had voor mij dan ook niet perse gehoeven, maar het feit dat Haddock zijn schat terug afgeeft moest er waarschijnlijk verplicht nog inzitten om de integriteit van de personages te waarborgen.

Ik was aan het twijfelen of ik dit wel leuk ging vinden doordat het een film met echte acteurs is. Misschien was ik in een wat melige bui, maar vond het wel leuk gedaan. De klederdracht wordt zo getrouw mogelijk nagemaakt (al ziet de baard van Haddock er wel erg fake uit, gelukkig is het nog niet zo erg gesteld als de stripverfilming van Het Witte Bloed uit de Kiekeboe reeks) en de combinatie Jean-Pierre Talbot - Georges Wilson werkt gewoon goed. Sowieso qua cast eigenlijk weinig op aan te merken. De gebruikelijke personages passeren de revue, altijd wel fan geweest van Jansen en Janssen, en ook de nieuwelingen overtuigen.

Ik denk dat ik één van de le Lac aux Requins wel eens ga opzetten. Absoluut geen idee of de VHS het überhaupt nog doet en of dit een gedubte versie is (de DVD van deze Toison d'Or heeft gelukkig de keuze voor beide) maar dat zien we dan wel weer. Moet maar eens wat meer van Kuifje gaan lezen.

3.5*

Kuifje en het Geheim van het Gulden Vlies is een film die de sfeer van de Kuifje albums heel goed weergeeft. Alles is goed aan deze film: het verhaaltje, de muziek, de mooie locaties (Turkije en Griekenland) en vooral de acteurs.

Jean-Pierre Talbot en Georges Wilson zijn zo goed in hun rollen als Kuifje en Kapitein Haddock, dat je gewoon vergeet dat het acteurs zijn en niet de echte stripfiguren. Ook Georges Loriot als professor Zonnebloem is goed gecast en het hondje dat Bobbie speelt blijft nooit op zijn plaats zitten, maar het is wit en het is koddig dus wat wil je nog meer?

De Belg Jean-Pierre Talbot had niet alleen het perfecte uiterlijk om Kuifje te spelen, hij had ook de lichamelijke conditie aangezien hij toendertijd een sportmonitor was op het strand van Oostende. Hij kreeg in 1964 opnieuw de hoofdrol in een Kuifje-film (Tintin et les oranges bleues). Jammer genoeg gingen de plannen voor een derde Kuifje-film in deze serie niet door.

Deze is te oud om jeugdsentiment voor me te zijn. Dit werd in mijn jeugd volgens mij al niet veel meer vertoond. Ik kende het vooral als een van de mysterieuze dingen die op de achterkant van kuifje stonden tussen de andere boeken. Dat verwees naar filmboeken die je nooit in de winkel zag. Talbot is verrassend goed als Kuifje lijkt zonder teveel moeite heel erg. En hij is een behoorlijke acteur ook nog. De stripmanier waarop het verhaal vertelt wordt werkte niet zo voor me in een film. Maar deze ouwe kuifjepoging is nog altijd veel en veel sterker dan wat ze ooit met real life Suske en Wiske hebben uitgespookt

Jammer dat het geen origineel Kuifje verhaal is dat verfilmd is, want het verhaal in deze film is een beetje surrogaat Kuifje. Waarom hebben ze niet gewoon een Kuifje verhaal verfilmd? Zo zonde.

Het verhaaltje is dan wel een beetje simpel, maar is wel vermakelijk.

Ondanks eerder genoemde minpunten heeft deze Kuifje film wel veel charme. De personages komen bijzonder goed tot leven en komen echt over als de personages uit de boeken. Dat is enorm knap. Kuifje en Haddock zijn 'levensecht'. Maar ook Professor Zonnebloem en de Janssens zijn goed gelukt.

Uiteindelijk overwint bij mij toch het positieve gevoel, dus ik geef 3*

De eerste van een 2 dvd set (van Videofilm Express), Nederlands of Frans gesproken maar voor beide versies geldt dat Nederlandse ondertitels ook gebruikt kunnen worden. Wat de duizend bommen en granaten uitroep van Haddock betreft is Nederlandse versie eigenlijk beter. De Nederlandse versie is ook niet slecht maar ben toch maar weer voor de Franse versie gegaan. De muziek is van André Popp, met leuk themanummer en film blijft visueel prachtig gemaakt, met opnamen van Istanboel en Griekenland. De titel slaat op de naam van het schip.

Verhaal is op zich eenvoudig. Haddock erft roestig oud schip met lading tapijten van vriend maar weigert aanvankelijk. Omdat een meneer Karabine een zeer hoog bedrag aanbiedt vertrouwt Kuifje het niet. Beetje voor beetje komen ze op het spoor hoe het zit met de erfenis een team van vijf mannen heeft in het verleden goud gestolen in Zuid-Amerika, Paparanic heeft de helft voor zich gehouden en de andere helft over de vier verdeeld. Nu de kapitein is overleden azen twee leden op dit goud.

Kuifje en Bobbie blijven leuk en de kapitein is acceptabel. Zonnebloem en Jansen en Janssen blijf ik moeite mee houden. In The Adventures of Tintin (Serie, 1991 - 1993) zijn die echt veel leuker, bij de eerste door slechthorendheid en hoe Haddock daarmee omgaat en bij de tweede met slapstick wat in de film alleen aan einde gebeurt, als er één in het water lazert, verder zijn ze hier eerder aan het stuntelen.
Begint leuk en blijft lang goed, de bruiloft en het kloostergedeelte duren te lang. Het laatste gedeelte is van hoog niveau en het slot met de fanfare is grappig. Een mysteriethriller die wat deed denken aan de 7 Kristallen Bollen
De film is eigenlijk (veel) te lang voor het verhaal maar vanwege bioscooplengte wel te begrijpen. Ondanks kanttekeningen en wisselende kijkervaringen blijft de film grotendeels toch best leuk.