Mot Naturen (2014)

Ik heb 'm gezien op dvd (gekocht in Noorwegen).

Mooie film. Grappig, maar ook ongemakkelijk en deprimerend. Over een man die ongelukkig is met zijn leven en zijn hunkering naar alleen zijn. Mooi gefilmd ook. En veel mooie beelden van de Noorse natuur. 4*

Mot naturen is een Noorse arthouse met een bijzonder uitgangspunt. Alles wordt belicht vanuit het standpunt van de niet steeds sympathieke Martin. Martin lijkt een uitgebluste dertiger met een gezinnetje en stabiele job, maar worstelt zich doorheen zijn slaafse saaie leventje. Om stoom af te laten gaat hij geregeld op weekend om te gaan hardlopen in de bergen.

De gehele film door krijg je zijn fantasieën en mijmeringen opgesomd. Vaak gaat het banaliteiten, maar ook seksuele fantasieën of iets diepgaander rond zijn emoties (gaande van frustraties, gewetenswroeging tot zijn onzekerheden). Het positieve van de film is de dat er wel degelijk is nagedacht hoe dit te brengen. De makers zijn erin geslaagd een eerlijk, genuanceerd en vooral herkenbaar beeld te schetsen van "een gedachtegang" van een "regular" iemand, iemand zoals jij en ik bvb.

Neem daarbij de humoristische noot, de korte speelduur en de prachtige setting van de Noorse flora en je zit goed voor een kleine 80 minuten. Het is allemaal niet wereldschokkends, maar ik kan het best appreciëren. Geslaagd project alvast!

Een man die de vreemdeling is geworden in zijn eigen huwelijk trekt de natuur in om zichzelf ... nog harder tegen te komen. Het zou je maar gegeven zijn, zo'n prachtig natuurgebied in je naaste omgeving, maar voor deze hoofdpersoon is het een soort privé hindernisparcours. Als je teveel met jezelf in de knoop zit is schoonheid ook geen spontaniteit meer. Alles staat in het teken van je eigen gedragspatronen, overwegingen, worstelingen.

Ik kwam zeer, zeer moeizaam in de film omdat de regisseurs ervoor hebben gekozen de gedachtestroom van Martin expliciet te maken in voice-over, waardoor er initieel weinig ruimte rest om alle non-verbale communicatie een plek te geven. De beste literatuur geeft een kijkje in binnenkamers, maar als het om film gaat, geef ik toch zelden de voorkeur aan een dergelijke stijlkeuze. Ik 'zie' het liever. Het was voor mij ook even worstelen dus, met de aangezet cynische denkwijze van de hoofdpersoon ook, en met de lompe, shock-gerichte manier waarop een conflict in zijn seksuele oriëntatie verbeeld wordt. Even was ik ook echt bang dat de complexe machteloosheid die Martin als vader ervaart volledig zou worden teruggevoerd op zijn latente homoseksualiteit. Gelukkig zijn de regisseurs uiteindelijk meer geïnteresseerd in de meerlagigheid van Martin's midlifecrisis - de strijd die gevoerd wordt is niet tot één facet terug te brengen, en in de laatste twintig minuten wordt de gedachtestroom ook nog eens kernachtig verwisseld voor uitgespeeld drama. Tel er de prettige en treffende muziekkeuze bij op (naast de score van Ole Flattum ''Forever Young'' en ontdekking ''The Moon is a Harsh Mistress'' van Radka Toneff) en ik moet Out of Nature (hoe kan ik die titel vanuit het Noors exact begrijpen?) toch gunstiger beoordelen dan tijdens het eerste gedeelte meermaals door m'n hoofd schoot.

Cinemember

Tof.

Niet te lang en daardoor snel tussendoortje over een man die het allemaal niet zo goed meer aan kan. Het levert een aantal herkenbare maar ook minder herkenbare momenten op. Soms zorgt dat voor een komische scène, maar het had voor mij allemaal wat droger mogen zijn. Ook de keuze voor de voice-over vind ik niet altijd geslaagd.

3