Aanmodderfakker (2014)

"Aanmodderfakker is een coming of age film maar dan zo’n 15 jaar te laat."

De tragikomedie beleeft op dinsdag 30 september zijn première op het Nederlands Film Festival.

Distributeur Wild Bunch brengt de film later dit jaar in de Nederlandse bioscopen.

Kan iemand mij vertellen wat de meerwaarde is van scheldwoorden in titels? Is nu alweer de derde Nederlandse film in korte tijd die dat trucje doet.

Begint wat nu vervelend te worden ja. Bij Kankerlijers vond ik het nog wel een 'passende' titel.

Wat was de derde?

Bij deze film is het ook een woordgrapje.

Titel is wat irritant, maar maakt me in dit geval niet uit; Eva van End was tof. Laat maar komen!

Wederopstanding van een klootzak.

Ach, het zijn tenminste Nederlandse titels. Ik stoor me een stuk meer aan de vaderlandse producties die met hun Engelse titel opzichtig hengelen naar internationale aandacht.

Dit zal wel ten onrechte zijn. Maar afgaand op de beschrijving doet dit me denken aan Shaun of the Dead maar zonder de zombies. Ik heb het dan over de eerst 15 à 20 minuten van Shaun uitgeschreven tot de lengte van een volle speelfilm. Lijkt me wel een interessante film.

Dat is niet geheel onterecht; ik legde die connectie ook al. Het grote verschil is dat Shaun in een relatie zit, maar niet echt bereid is daarvoor te werken. In Aanmodderfokker lijkt Thijs er juist op uit alles wat maar op een relatie lijkt zo stevig mogelijk uit de weg te gaan.

Verassende film.

Vanmiddag de premiere gezien op het NFF en ik moet zeggen dat hij me echt wel meeviel.

De humor in de film is meer voor de jongere doelgroep maar de wat ''oudere'' doelgroep kon er af en toe net zo om lachen. Ik ging de film kijken zonder enige kennis dus alles was ''nieuw'' (geen trailer gezien).

De film houdt een goed tempo aan en wordt nergens echt saai, mits je de humor weet te waarderen.

Gijs Naber weet hier een leuk rolletje neer te zetten als de eeuwige student waar weinig op aan te merken valt. Overigens heb ik me aan de hele cast niet gestoord, wat in mijn optiek nogal vaak voorkomt in Nederlandse producties

Kortom zeker een leuke film van eigen bodem die het verhaal vertelt over de eeuwige student die overal maling aan heeft en lekker zijn eigen gang gaat.

Deze film heeft het gouden kalf gewonnen voor 'beste film'.

Volgens de jury stak deze film op ieder punt boven de andere films uit. Ik ben benieuwd.

Heel enthousiast over deze! Een film zoals je ze weinig ziet in Nederland. Met een eigenzinnige beeldtaal, en een thema waarin veel 'aanmodderfakkers' zich zullen herkennen. Sterke grappen, goed geacteerd, en als geheel een sterke film die een groot publiek zou moeten kunnen trekken. Veel meer dan De Ontmaagding van Eva van End, wat toch vooral een arthouse-film was.

De Nederlandse film en ik hebben een moeilijke relatie, om het zo maar te zeggen. Nog moeizamer is de relatie tussen mij en de Nederlandse komedie. Daarom is het zo fijn Aanmodderfakker te zien: een komedie die gewoon alles goed doet en ook nog eens een geheel eigen identiteit heeft. De Ontmaagding van Eva van End stond nog te veel in de schaduw van de duidelijke voorbeelden van Ten Horn (Wes Anderson met name). Hier voelt het allemaal wat frisser aan.

Daar komt ook bij dat Michiel ten Horn gewoon gegroeid lijkt te zijn als regisseur. Het begint al met de personages. Doordat dit komedie is zijn het natuurlijk wel typetjes, maar het zijn tevens levendige typetjes die net zo veel iets werkelijks hebben als een grappigs. De hoofdfiguur en het tienermeisje overstijgen zelfs het typetje zonder daar ooit minder grappig door te worden. Beide acteurs zijn echt ontzettend goed en bovenal ontzetten grappig. De hele cast speelt trouwens op hoog niveau.

Als komedie werkt dit ook goed doordat Ten Horn en scenarist Anne Barnhoorn steeds weten hoe ze verder moeten bouwen op komische situaties. Het verhaal draait in principe om een nietsnut die niet alleen geconfronteerd wordt met zijn lege bestaan en vervolgens steeds verder door het slijk gehaald wordt. Het doet wat aan films als A Serious Man denken in dat het een geval is van zich steeds opstapelende problemen is die steeds wat meer op scherp gedreven worden. Veel van de dingen die Gijs Naber hier overkomt zijn op zich zelf kleine irritaties, maar door de grote hoeveelheid ervan wordt alles flink op spits gedreven. Het is overigens een misverstand om te zeggen dat hij overal maling aan heeft. Naber kan het allemaal best veel schelen wat er gebeurt, maar hij handelt er niet naar. Als een portret van iemand die weigert ergens verantwoordelijkheid voor te nemen is het zeer geslaagd. Ik vond het zelfs een verrassend empathische film, wat verder niet voorkomt dat Ten Horn en Barnhoorn hun hoofdfiguur maar al te graag steeds meer kwellen. Het siert ze dat ze voor een happy end zijn gegaan die tegelijkertijd geen grote zegen is (ach, voor dit personage is een wasmachine kopen heel wat).

Een extra grote pluim moet hier gaan naar de aankleding van de sets en naar de muziek, die zich beiden echt onderscheiden van andere komedies en waar ook nog eens extra veel humor uit gehaald wordt. De plaatsen waar Naber en zijn te jonge vriendin gaan babysitten zijn allemaal bijzonder kleurrijk en karakteristiek vormgegeven, net als praktisch iedere locatie die de film aandoet. Het geeft de film een visuele flair die ditmaal iets minder uit het camerawerk komt. De muziek is even eigen en niet alleen door de mondharpjes.

In feite maakt Michiel ten Horn met Aanmodderfakker waar wat bij Eva van End nog een vage belofte was. Het is makkelijk één van de beste Nederlandse films van de afgelopen jaren en als komedie kan het zich meten met buitenlandse concurrentie.
4*

Dankzij Gouden Kalf ben ik erg benieuwd geworden naar de film!

De release is vervroegd naar 6 november.

Redelijke film. Lang niet zo goed als 'eva', die vorige.

Had er veel meer van voor gesteld.

Aanmodderfakker is absoluut geen slechte film. Het heeft grappige momenten, gaat soms leuk om met vaste clichés en het production design is wel het beste wat de Nederlandse film dit jaar te bieden heeft. Gouden Kalveren voor script en film, dat kan ik helaas niet begrijpen. Aanmodderfakker kan zelfs woord van het jaar worden, Overhypt is het woord dat ik voor Aanmodderfakker zou kiezen. Slecht is het allemaal zeker niet, maar voor mij was deze tragikomedie niet grappig of tragisch genoeg. Wel is het thema en de boodschap die de film verkondigt op z’n minst boeiend te noemen. Tot hoever is ambitieus zijn goed en wanneer moet je dat los laten om niet gek te worden?

'Aanmodderfakker' Recensie - Filmtakers

Fuck, wat een cliché!

Het trieste is, dat ik vaak het gevoel heb dat ik de Nederlandse cinema moet verdedigen, puur omdat verschrikkingen als Toscaanse bruiloft en (als absoluut dieptepunt) Het bombardement veel media-aandacht genieten. Men gaat massaal naar Nederlandse vertolkingen van 'Love actually' en heeft vervolgens het lef te beweren dat alle Nederlandse films prul zijn. Natuurlijk is er die smaakkwestie, maar ik kan me niet aan de gedachte onttrekken dat sommige mensen niet verder kijken dan hun neus lang is.

Aanmodderfakker is zo'n film die die starre hokjesdenkers wakker kan schudden, met de eervolle vermeldingen tijdens de Gouden Kalveren. Thijs is zo'n typisch verwaande zak hooi, die niet echt een doel voor ogen heeft en vastzittend in de tweede versnelling zijn leven leidt. Het deed me daarin een beetje denken aan de komedieserie Friends (waar overigens een grap van gejat is, maar dat vergeef ik Ten Horn).

De film begint echt leuk te worden wanneer Thijs voor het eerst Lisa ontmoet. Leuk gespeeld door Roos Wiltink, die soms nog moeite heeft met timing en overtuiging in haar rol, maar ook dat kan ik nog wel hebben, omdat ze die typische 'girl next door'-look heeft.

Hierboven is al gemeld dat alle karakters een soort types zijn, maar echt overdreven wordt het gelukkig niet. Daardoor lijken Thijs' collega's, familie en vrienden heel natuurlijk. Thijs zelf haalt de raarste capriolen uit wanneer hij geëmotioneerd is, maar toch vallen zijn acties enigszins te begrijpen. Hoe knap is dat?!

Uiteindelijk is Aanmodderfakker gewoon een toffe film, met leuke karakters en een heel goed script.

Nederland is toch wel een van de matigste filmlanden die ik ken. Vind het moeilijk om een land op te noemen die meer zuigt daarin. België is bijvoorbeeld al veel verder dan Nederland. Nederland is heel veel gericht op commercie en niet kunstzinnig of zelfs een goede balans vinden lijkt er bijna niet te komen. Heel veel films die eigenlijk gewoon Amerikaanse films na-apen zonder een eigen identiteit. Misschien is Aanmodderfocker wel een goede balans. Scheldwoorden in de titel krijgt de jeugd wel naar de bioscoop, beetje jammer. Vind Borgman wel behoorlijk goed, die deed het veel beter in het buitenland dan in Nederland. Tja.

http://www.boxofficemojo.com/movies/?page=intl&id=borgman.htm

Mwoh.

Overigens staat het 3-0 voor Nederland als het gaat om de Oscars t.o.v. de Belgen.

"Pupkin" maakt rukfilms van de bovenste plank.Het is mij echt een grote vraagteken hoe zij keer op keer,geld krijgen van het FilmFonds om dit soort bagger te produceren.Als je de site van het Fonds leest,dan staat daar dat ze zeer streng controleren en hoge eisen stellen aan het Script.Maar wie leest dat dan?Of leest uberhaubt iemand een script daar?Ik denk dat die Fonds eens een keer goed onder de loep moet worden genomen.Ik heb het vermoeden dat daar ook sprake is van enige ***kuch*** corruptie ***kuch***

Haha, ik sla de plank niet mis over Borgman, er is geen plank. Hoe kom ik daarop? Ik weet het niet.

De Oscars vind ik geen goede graadmeter voor films, volg dat ook niet. Is ook een jury van mensen die elk moment kunnen overlijden aan ouderdom. Misschien is het anders ook wel gewoon subjectief dat ik België betere films vind maken. Heb nergens meer vertrouwen in na mijn opmerking over Borgman.

Plus het feit dat er "Joodse" lobby is daar die films zoals "Paradise now" en "Un Prophet" geen oscar willen geven om het "Arabische" tintje.Dan verliest z'on organisatie bij mij de gehele geloofwaardigheid.

En wat betreft Nederlandse Films en Oscars:"Karakter" had `m dik verdiend!

Karakter is nog een film die ik ooit ga kijken. Wolf vind ik ook nog wel goed. Maar Nederlandse films die ik goed vond zijn op een hand te tellen.

The Wolf Of Wall street had ook wel een Oscar verdiend maar teveel naakt en obsceniteit.

After the tone staat op mijn lijst! Supernova sla ik over nadat ik de synopsis heb gelezen. Zou zo ook maar Nederlandse literatuur geweest kunnen zijn waarin er niks gebeurt op het platteland.

Silent Ones is van een Nederlandse regisseuse maar is het ook een Nederlandse film? Helium ga ik ook kijken, wel gloednieuw die film. De Poel wilde ik gaan kijken maar teveel negatieve reacties erover gelezen. Houd op zich wel van horror maar is het wel de moeite waard?

Is Above us All nou een Nederlandse film of van een Nederlandse regisseur met buitenlands geld in het Engels wat in het algemeen vrij weinig te maken heeft met Nederland? Ja, sowieso staan hier wel wat tips in die ik ga kijken maar of het daarmee meteen mijn mening over de Nederlandse film verandert.

Dat was even zoeken, er waren maar weinig theaters die deze gouden kalf winnaar in de programmering hadden.

Eindelijk een plaatsje kunnen vinden, en het Grote Cultureel Genieten van een Gouden Kalf Winnaar kon beginnen.

Maar wat een teleurstelling werd dat!:

* Het begon al met de eerste minuten, waarin de dialogen door de irritante en harde muziek nauwelijks te volgen waren

* Vervolgens ontspon zich nauwelijks een plot, wat ook nog eens blaartrekkend saai was.

* Tot slot een einde geheel in lijn met de rest. Kijken naar NIKS (een centrifigurerende wasmachien)

Zo verdienen onze vakantiefilmpjes tenminste een Oscar!!!

"Aanmodderfakker" gisteravond bekeken bij "Meet & Greet" in Lux Nijmegen waarbij na afloop een vraaggesprek was met de scenariste Anne Barnhoorn. Zij eindigde het gesprek met het verzoek aan het filmpubliek familie en kennissen warm te maken deze film te gaan zien. Iets waar ik helaas niet aan kan voldoen want ik vond het allemaal niet zo bijzonder wat deze film mij voorschotelde. Alleen de scènes in de supermarkt vond ik hilarisch. Om de rest kon ik nauwelijks lachen en dat ligt zeker niet aan de dames maar aan de "loser" Thijs, voor mij een vreselijk personage. Tja, en dan blijft er voor mij niet veel meer over. Neen, dan was de vorige film van Michiel ten Horn "De Ontmaagding van Eva van End" toch aanzienlijk beter.

Waardering: nog net een 3,0*

Tjah in mijn ogen gaat het prima met de Nederlandse film waar de Belgen nogal spaak lopen de laatste 2 jaar na een erg goede 00's.

Spreekt Aanmodderfakker iedereen aan? Nee totaal niet, het is een slacker komedie eerste klasse met een onvolwassen hoofdpersoon die alle kansen die hij krijgt laat liggen. En daar heb je de film in een zin eigenlijk. Natuurlijk is het einde lichtelijk voorspelbaar met de nogal kinderachtige zelf reflectie erop maar dat Lisa toch weg gaat is een erg goede zet. Het eindshot met Thijs die verloren op schiphol staat werkt geweldig goed..

Voor de rest is de film vooral minder 'quirky' als Eva van end dat voor mij een film was die vooral een eigen gezicht ontbrak. Als je hoofdpersonage bijna een kopie is van het hoofdpersonage uit Welcome to the dollhouse maar dan 'verkaast' verlies je voor mij toch echt punten. Overal was die film nog zwaar op Solondz en de drama kant van Wes Anderson.

Aanmodderfokker is daartegen een bittere coming of age/romantische komedie die geen sympathiek toont voor zijn aangename karakters maar ook niet voor de eikels. De zweverigheid die Eva van End had is nogal weg wat achter blijft is een sterke film over mensen die niet weten wat ze van hun leven willen. Gijs Naber speelt een geweldige rol als gigantische luie zak die ook wel een aardige kant heeft en de rest van de cast is ook erg goed.

Geen Eva van End 2.0 en daar heb ik groot respect voor, Aanmodderfakker spreekt mijn persoonlijk veel meer aan omdat het minder zweeft en meer een eigen gezicht heeft. Jammer van de koddige folk muziek blijft het wel.