Aanmodderfakker (2014)

De Nederlandse film en ik hebben een moeilijke relatie, om het zo maar te zeggen. Nog moeizamer is de relatie tussen mij en de Nederlandse komedie. Daarom is het zo fijn Aanmodderfakker te zien: een komedie die gewoon alles goed doet en ook nog eens een geheel eigen identiteit heeft. De Ontmaagding van Eva van End stond nog te veel in de schaduw van de duidelijke voorbeelden van Ten Horn (Wes Anderson met name). Hier voelt het allemaal wat frisser aan.

Daar komt ook bij dat Michiel ten Horn gewoon gegroeid lijkt te zijn als regisseur. Het begint al met de personages. Doordat dit komedie is zijn het natuurlijk wel typetjes, maar het zijn tevens levendige typetjes die net zo veel iets werkelijks hebben als een grappigs. De hoofdfiguur en het tienermeisje overstijgen zelfs het typetje zonder daar ooit minder grappig door te worden. Beide acteurs zijn echt ontzettend goed en bovenal ontzetten grappig. De hele cast speelt trouwens op hoog niveau.

Als komedie werkt dit ook goed doordat Ten Horn en scenarist Anne Barnhoorn steeds weten hoe ze verder moeten bouwen op komische situaties. Het verhaal draait in principe om een nietsnut die niet alleen geconfronteerd wordt met zijn lege bestaan en vervolgens steeds verder door het slijk gehaald wordt. Het doet wat aan films als A Serious Man denken in dat het een geval is van zich steeds opstapelende problemen is die steeds wat meer op scherp gedreven worden. Veel van de dingen die Gijs Naber hier overkomt zijn op zich zelf kleine irritaties, maar door de grote hoeveelheid ervan wordt alles flink op spits gedreven. Het is overigens een misverstand om te zeggen dat hij overal maling aan heeft. Naber kan het allemaal best veel schelen wat er gebeurt, maar hij handelt er niet naar. Als een portret van iemand die weigert ergens verantwoordelijkheid voor te nemen is het zeer geslaagd. Ik vond het zelfs een verrassend empathische film, wat verder niet voorkomt dat Ten Horn en Barnhoorn hun hoofdfiguur maar al te graag steeds meer kwellen. Het siert ze dat ze voor een happy end zijn gegaan die tegelijkertijd geen grote zegen is (ach, voor dit personage is een wasmachine kopen heel wat).

Een extra grote pluim moet hier gaan naar de aankleding van de sets en naar de muziek, die zich beiden echt onderscheiden van andere komedies en waar ook nog eens extra veel humor uit gehaald wordt. De plaatsen waar Naber en zijn te jonge vriendin gaan babysitten zijn allemaal bijzonder kleurrijk en karakteristiek vormgegeven, net als praktisch iedere locatie die de film aandoet. Het geeft de film een visuele flair die ditmaal iets minder uit het camerawerk komt. De muziek is even eigen en niet alleen door de mondharpjes.

In feite maakt Michiel ten Horn met Aanmodderfakker waar wat bij Eva van End nog een vage belofte was. Het is makkelijk één van de beste Nederlandse films van de afgelopen jaren en als komedie kan het zich meten met buitenlandse concurrentie.
4*

Aanmodderfakker is absoluut geen slechte film. Het heeft grappige momenten, gaat soms leuk om met vaste clichés en het production design is wel het beste wat de Nederlandse film dit jaar te bieden heeft. Gouden Kalveren voor script en film, dat kan ik helaas niet begrijpen. Aanmodderfakker kan zelfs woord van het jaar worden, Overhypt is het woord dat ik voor Aanmodderfakker zou kiezen. Slecht is het allemaal zeker niet, maar voor mij was deze tragikomedie niet grappig of tragisch genoeg. Wel is het thema en de boodschap die de film verkondigt op z’n minst boeiend te noemen. Tot hoever is ambitieus zijn goed en wanneer moet je dat los laten om niet gek te worden?

'Aanmodderfakker' Recensie - Filmtakers

Fuck, wat een cliché!

Het trieste is, dat ik vaak het gevoel heb dat ik de Nederlandse cinema moet verdedigen, puur omdat verschrikkingen als Toscaanse bruiloft en (als absoluut dieptepunt) Het bombardement veel media-aandacht genieten. Men gaat massaal naar Nederlandse vertolkingen van 'Love actually' en heeft vervolgens het lef te beweren dat alle Nederlandse films prul zijn. Natuurlijk is er die smaakkwestie, maar ik kan me niet aan de gedachte onttrekken dat sommige mensen niet verder kijken dan hun neus lang is.

Aanmodderfakker is zo'n film die die starre hokjesdenkers wakker kan schudden, met de eervolle vermeldingen tijdens de Gouden Kalveren. Thijs is zo'n typisch verwaande zak hooi, die niet echt een doel voor ogen heeft en vastzittend in de tweede versnelling zijn leven leidt. Het deed me daarin een beetje denken aan de komedieserie Friends (waar overigens een grap van gejat is, maar dat vergeef ik Ten Horn).

De film begint echt leuk te worden wanneer Thijs voor het eerst Lisa ontmoet. Leuk gespeeld door Roos Wiltink, die soms nog moeite heeft met timing en overtuiging in haar rol, maar ook dat kan ik nog wel hebben, omdat ze die typische 'girl next door'-look heeft.

Hierboven is al gemeld dat alle karakters een soort types zijn, maar echt overdreven wordt het gelukkig niet. Daardoor lijken Thijs' collega's, familie en vrienden heel natuurlijk. Thijs zelf haalt de raarste capriolen uit wanneer hij geëmotioneerd is, maar toch vallen zijn acties enigszins te begrijpen. Hoe knap is dat?!

Uiteindelijk is Aanmodderfakker gewoon een toffe film, met leuke karakters en een heel goed script.

Dat was even zoeken, er waren maar weinig theaters die deze gouden kalf winnaar in de programmering hadden.

Eindelijk een plaatsje kunnen vinden, en het Grote Cultureel Genieten van een Gouden Kalf Winnaar kon beginnen.

Maar wat een teleurstelling werd dat!:

* Het begon al met de eerste minuten, waarin de dialogen door de irritante en harde muziek nauwelijks te volgen waren

* Vervolgens ontspon zich nauwelijks een plot, wat ook nog eens blaartrekkend saai was.

* Tot slot een einde geheel in lijn met de rest. Kijken naar NIKS (een centrifigurerende wasmachien)

Zo verdienen onze vakantiefilmpjes tenminste een Oscar!!!

"Aanmodderfakker" gisteravond bekeken bij "Meet & Greet" in Lux Nijmegen waarbij na afloop een vraaggesprek was met de scenariste Anne Barnhoorn. Zij eindigde het gesprek met het verzoek aan het filmpubliek familie en kennissen warm te maken deze film te gaan zien. Iets waar ik helaas niet aan kan voldoen want ik vond het allemaal niet zo bijzonder wat deze film mij voorschotelde. Alleen de scènes in de supermarkt vond ik hilarisch. Om de rest kon ik nauwelijks lachen en dat ligt zeker niet aan de dames maar aan de "loser" Thijs, voor mij een vreselijk personage. Tja, en dan blijft er voor mij niet veel meer over. Neen, dan was de vorige film van Michiel ten Horn "De Ontmaagding van Eva van End" toch aanzienlijk beter.

Waardering: nog net een 3,0*

"Faaak"

Een erg geslaagde Nederlandse film. Ik heb echt weer eens gelachen. De humor ligt er niet dik op maar is lekker cynisch en sarcastisch. Terwijl de hele omgeving van hoofdpersoon Thijs zich ontwikkelt gebeurt er werkelijk jaren niets in zijn eigen doelloze nietsnutterige leven. En hij lijkt het uiteindelijk ook te beseffen.

De overige personages waren best stereotiep maar dat werkte wel goed in het hele verhaal.

"Wat een fucking cliché!"

Op basis van de vele positieve berichten had ik een verfrissende comedy verwacht, maar dit is 'm toch niet helemaal geworden.

Op zich wordt er een leuke situatie geschetst met de lamlendige langstudeerder Thijs. De beste man rommelt maar wat aan in alles wat hij doet, zonder enige progressie te maken; iets waar menig student zich denk ik wel in kan herkennen. Dit personage wordt zonder twijfel fantastisch neergezet door Gijs Naber, waardoor deze leefstijl beter overkomt.

Tot dusver prima, maar ergens tegen het middelpunt wordt het allemaal iets te veel van hetzelfde en begint het geheel enigszins te slepen. Weliswaar zijn de droge dialogen heerlijk en de typetjes mogen er zijn, maar ik heb het gevoel alsof er maar wat is aangemodderd met het plot.

Qua verloop is het dan ook vrij voorspelbaar. Gelukkig is 'Aanmodderfakker' zelfbewust en benoemt deze momenten. Wat rest zijn een aantal aardige visuele vondsten en de kadrering van scènes waarin het lijkt alsof er is nagedacht over nagenoeg elk detail.

Al met al redelijk vermakelijk, maar het wil gewoonweg nergens echt bijzonder worden. Wel kan ik deze poging tot een onconventionele comedy - voor Nederlandse maatstaven - waarderen.

Dikke 2,5 Sterren.

De titel is geniaal, de film zelf is niet meer dan een aardig product van de Hollandse polderschool.

Gelukkig kunnen we een redelijke waardering opbrengen voor deze Nederlandse film, die hoogstens als makke heeft dat de film niet echt komisch is, hetgeen nog wel eens problematisch uit kan pakken bij een komedie.

Echter als drama of met wat beste wil rom-com en natuurlijk als blik op Nederland en de gemiddelde 30-jarige Nederlandse man (ik zie ze wel eens in de trein) is het wel degelijk een geslaagde film.

Top van de Mediamarkt dat ze zo sportief waren om aan deze film mee te werken.

Verder ziet de film er ook gewoon goed uit, is het acteerwerk beter dan wat we normaal zien in de Nederlandse film en zelfs de dialogen zijn minder stroef dan te doen gebruikelijk.

Zo cliche dat ze de film niet eens afmaken want je weet toch wel hoe hij eindigt.

Fijne film. Wat als eerste opvalt is het camerawerk en het setdesign. Vergelijkingen met Anderson zijn al genoemd, maar om het simpel daarbij te laten vind ik tekort. Voor mij namelijk de eerste Nederlandse film die daarin opvalt en het geeft de film meteen sfeer - prachtig hoe (Nederlandse) fenomenen als een studentenhuis en luxe grachtenpanden in beeld worden gebracht! Er wordt ook heel mooi met kleur gespeeld en in tegenstelling tot Anderson gaat de stijl nooit boven het verhaal.

Gijs Naber is gewoon Thijs, puik acteerwerk. Knap hoe hij hem sympathiek weet neer te zetten, want het is eigenlijk gewoon een luie klootzak. Roos Wiltink mag er ook zijn.

De dialogen waren realistisch en heb mij gewoon geen enkele keer geërgerd aan de uitspraken van de personages, unicum!

Ook al is de film in het geheel meer gefocust op drama dan komedie, heb ik toch vaak moeten lachen om de (herkenbare) situaties. Wel even schrikken als de hoofdpersoon dezelfde wallpaper heeft...

Film durft rustig en realistisch te blijven en heeft ook niet een einde waarin alles goedkomt of alles opgelost wordt - het verhaal wist mij in ieder geval te treffen. Mooie symboliek ook met de wasmachine. Michiel ten Horn mag van mij wel een miljoen krijgen van het filmfonds en zo de hoop van mij in de Nederlandse cinema herstellen. Ik denk dat een nog iets groter project met een duidelijkere lijn een geweldige film kan afleveren.

Behoorlijk geinige en herkenbare film van Nederlandse bodem, maar echt top niet. Dialogen en acteerwerk zijn oké maar van mij had het zijplotje met de ex achterwege mogen blijven en meer focus op de leefomstandigheden van de nietsnut Thijs. Het geluid was zoals vaker in Nederlandse films, niet al te best.

Aanmodderfakker was gisteren op TV. Aardige Telefilm die niet voor niets is bekroond met wat prijzen. Naber speelt Thijs, een vent van 32 die maar niet volwassen wil worden. Hij heeft een bijbaantje bij de M-Markt (Mediamarkt zeg maar), eet uit Tupperwaredoosjes van zijn ouders, studeert op papier nog en heeft torenhoge schulden. Als ie Lisa, het halfzusje van zijn schoonbroer, die maar liefst de helft jonger is, ontmoet tijdens het oppassen verwacht je dat hij wel in gaat zien hoe het echt moet. Dat gebeurt echter niet echt. De hele tijd wordt er wel een kleine stap gezet, maar de echte stap zetten naar volwassenheid blijkt toch te lastig.. Op het einde van de film staat Lisa op Schiphol op het punt van vertrekken en gaat Thijs er naar toe. Heel cliché natuurlijk en dat wordt dan ook gewoon letterlijk in de film gezegd. De film speelt op deze manier met je verwachtingspatroon wat gebaseerd is op clichés. Op deze manier vind ik het een opvallend goede film met zeker de nodige humor erin. 3.5*

Bleh. Nogal wat van verwacht, maar wat een tegenvaller. Het is onsubtiel op een vervelende manier, vrijwel alleen maar ongrappig, en ook vrij onorigineel. Eigenlijk op geen enkel vlak van toegevoegde waarde voor 'de Nederlandse film'.

Bovenal is het ontzettend brak geacteerd. Vooral die Lisa spant de kroon, maar eigenlijk weet niemand echt iets van zijn rol te maken. Ook de scriptschrijvers hadden er niet zoveel zin in lijkt het. Met heel vaak 'fuck' zeggen maak je nog geen moderne rake film over een lamlul, en die besnorde zwager met zijn 'G', sorry hoor, maar daar kun je echt niet mee aankomen.

De drie Gouden Kalveren zijn me dan ook oprecht een groot raadsel.

Als je op een gegeven moment alleen nog maar zit te hopen op een stel tieten (het cliché over de Nederlandse film had hier best bewaarheid mogen worden, maar niks hoor) en de speelduur maar duurt en duurt dan moet je concluderen dat het gewoon echt niks is.

Oja, die animaties tussendoor. Naast dat het een rare uit de toon vallende poging is om nog iets creatiefs te doen vond ik het een The Big Lebowski-rip off waar ik me als grote fan een beetje over zat kwaad te maken. Verzin zelf iets.

2*

puff.....wat 'n abominabel slechte cast + verhaal, na een uur gekapt om nog een echte film te bekijken waardoor ik deze bittere smaak gauw weer kon doorspoelen. Enig piepklein (half) pluspuntje is het camerawerk, uitgevoerd door de enige filmcrew die niet met z'n pik stond te trekken. Ik kreeg trouwens ook net als Thijs' vader snel darmkrampen -;)

O, wat een negatieve reacties. Zo slecht vond ik 'm helemaal niet. Verwacht geen komedie maar een tragikomedie met redelijk cynische en zwarte humor. Ik vond het wel geinig hoe de hele wereld schijnt te veranderen, behalve het hoofdpersonage Thijs. Hoogst onsympathieke knul overigens, maar best aardig vertolkt. Verhaal is wel een beetje een rommeltje vond ik. Leek nergens naartoe te gaan, beetje jammer wel want ik had graag een soort afgerond 'de-cirkel-is-rond'-verhaal gezien. Ik hou niet van die open eindes.

Visueel trouwens meer dan behoorlijk hoor. Hier en daar zitten echt mooie shots in de film. De muziek kan ik me al niet meer herinneren dus veel indruk zal het niet gemaakt hebben.

Een film met een potentieel leuk thema, maar die heel erg de plank misslaat. Onvoorstelbaar dat iets als dit meerdere Gouden Kalveren heeft gewonnen. Was de competitie dan zo bedroevend slecht?

Het grootste probleem van de film is dat er zoveel gemakzucht van uitstraalt.

De humor is een verzameling van flauwe slacker/eeuwige student/bachelor frog-achtige grappen. Weinig originele of écht geslaagde grappen, en soms zelfs onderbroekenlol die anno 2014 echt niet meer kan.

Er wordt zelfs vrij opzichtig gejat van The Big Lebowski met een musical montage vol bewegende objecten in beeld. Konden ze nou echt niks zelf verzinnen?

Gijs Naber doet het op zich niet slecht, maar het leek soms wel afgekeken van Abel.

De overige rollen zijn bijna allemaal tenenkrommend.

Vooral Lisa kan er niks van en wat mij betreft was haar enige toevoeging aan de film was dat ze misschien nog haar beha zou uittrekken, voor Nederlandse-filmbegrippen toch het minste dat je zou kunnen verwachten. Maar ik zat naar een gekuiste EO-film te kijken blijkbaar, want ik heb geen tiet gezien.

Het plot stelt ook al weinig voor. De insteek is natuurlijk een verlate coming-of-age ontwikkeling van de hoofdpersoon, maar toen dat eindelijk zover was, hadden ze mijn aandacht al verloren.

Er gebeurt te weinig interessants om de hele speelduur te boeien en hoewel de film soms met wat absurdistische scenes de aandacht vast probeert te houden, met name naar het einde toe, slaagt het daar niet in.

Onnederlands mooi gestileerde tragikomedie in de stijl en sfeer van Jason Reitman of de gebroeders Coen. Echt origineel wil het allemaal niet worden, maar het zit zo leuk in elkaar dat het eigenlijk ook niet uitmaakt. Het bekende verhaal van de slacker die vastzit in zijn eigen gebrek aan ambities en kinderachtige levenshouding. Leuke hoofd- en bijrollen en oprecht goed geschreven grappen. Wel leuk dat er een wat meer duistere ondertoon in zit dan je in eerste instantie wellicht zou verwachten. Gijs Naber zet zijn sympathieke slacker dan ook neer als een egocentrische zakkenwasser die lang niet altijd zo zijn charmante kanten heeft. In ieder geval is de nieuwe Michiel ten Horn iets geworden om voortaan naar uit te kijken!

Niets mis mee met deze film.....ik kan zelfs zeggen dat dit weer eens de eerste verfrissende nederlandse film is sinds tijden.

Leuk verhaal en trouwens ook wat lachen scenes .

Toch wel kwalitatief een beter stukje film dan dat we de laatste jaren gezien hebben kwa comedy....vind ik kwa nederlandse film.

Acteerwerk was ook prima en visueel was de film ook erg sterk.

Overigens vond ik Roos niet vervelend acteren....sommige vonden dat een irritatie punt las ik hier boven.

Prima film.

3,5* om mee te beginnen.

Punt één, schijtlelijke titel en een wat flauw woordgrapje. Lamlul (als je toch seksueel gescheld wil) of Lambal waren beide prima titels geweest.

Punt twee, de film zelf is ook een fikse tegenvaller. De opzet is er wel, en hier kan je alle kanten mee uit. De tragikomische kant die men uitgaat is zelfs een prima keuze. Maar als je het er allemaal zo dik oplegt en alle subtiliteit laat varen, dan wordt de film gewoon vervelend en ook pijnlijk ongrappig. De acteurs missen ook komisch talent en timing om er nog wat van te maken. Roos Wiltink is ergens nog een dieptepunt, maar ja, die is, met haar pony (ik houd van pony's) wel gewoon woest aantrekkelijk, dus maakt dat allemaal wat minder uit. Daarnaast had er als gezegd nog veel meer uitgehaald kunnen worden, maar daar wordt niet voor gekozen. Ja soms krijg je hints naar onze huidige maatschappij, maar in de overdrevenheid is dit niet meer serieus te nemen.

Oprecht, er zaten enkele grappige momenten in, de beeldvoering is af en toe best fraai met dat bekende shot in de Media Markt als hoogtepunt en vooral de muziek is sterk. Daarnaast is dit vooral heel erg Tros, net als pakweg Flikken of Ivo Niehe; het is niet goed, maar kijkt wel ongelooflijk gemakkelijk weg en kans op verveling is er niet. Daarom toch 2,0*.

Verrassend grappig filmpje.

Best een aantal leuke ideeën, en - ahem, voor een nederlandse film - goed uitgewerkt ook, ondanks dat het allemaal natuurlijk wel erg cliche is. Komt voor een deel wel door de herkenbaarheid en de polderigheid van het geheel, en het blijft te verteren omdat het allemaal gelukkig niet al te serieus bedoeld is. Waarmee het niet beslist een 'goede' film wordt, maar wel aangenaam kijkvoer. Maar meer dan 1 zo'n film in de maand zou ook wel weer wat veel worden.

Nee, niet echt goed en dan is mijn eindcijfer uiteindelijk nog mild. Dit komt omdat er een aantal leuke herkenbare grapjes inzaten, die zonder uitzondering allemaal van de moeder kwamen. [Breng je de bakjes wel terug? Mijn moeder roept het ook elke keer als ik kliekjes meekrijg, zo herkenbaar en dus grappig.

Wat niet gezegd kan worden van de hele film, want de leuke grappen zijn op 1 hand te tellen. Thijs is in zekere zin een hopeloos geval, maar de druk die de buitenwereld op m uitoefent om zichzelf te veranderen is niet goed. Laat die jongen, dat besef komt vanzelf wel. Het was ook leuker geweest als de film dat eerder had beseft, want het gedoe met zn zus, Lisa en meneer G zijn geforceerd en saai.

Vooral het laatste half uur kent dan nog wel wat leuke momentjes, doordat je Thijs helemaal ziet afglijden. Niets is leuker, daar had best wel meer van in mogen zitten, misschien hadden ze er ook eerder mee moeten beginnen.. De openbaring met het ei doet de boel geen goed. Dat in de laatste 10 minuten opeens alles drastisch veranderd is misselijkmakend en totaal niet realistisch. Het cliche wordt niet opeens grappig vanwege het feit dat de makers realiseren dat het een cliche is, daar is meer voor nodig.

Jammer, Eva van End was veelbelovend, maar als Ten Horn op deze voet verder gaat weet ik niet zeker of ik zijn volgende film nog wel wil zien. Ben benieuwd: Iets minder standaard romcom/coming of age cliche graag!

Prachtige film met een mooie balans tussen humor en zwartgalligheid. Het succes staat of valt ook wel met de geschiktheid van de hoofdrolspeler, en wat dat betreft was Gijs Naber een gouden greep, want hij geeft zijn rol perfect gestalte, hij "is" Thijs als het ware. Mooi hoe Naber na De Heineken ontvoering en Loft nu een derde en heel verschillende rol in wederom een prestigieuze maar verder eveneens verschillende andere produktie neerzet (hij heeft natuurlijk nog wel meer gedaan, maar dit zijn de rollen waarin hij mij pas is opgevallen). Genoten van deze film.

tja,hier had meer in kunnen zitten.

Een echte lapswans van de hoofdpersoon kunnen maken.

Mocht echt iets vetter worden aangezet. Wel word er aardig geacteerd.de prijs vind ik hier zwaar niet op zijn plaatst.

Verder is het te braaf.iets waar wel meer nederlandse films last van hebben de laatste tijd.

Nog een half puntje er af vanwege de soms tergend slechte film muziek.

de film valt onder tragi/komisch.maar in dit geval is het vlees noch vis.

dus niet zo bijzonder allemaal.het kijkt redelijk aardig weg.

Goeie film waarin een eeuwige student zijn leven maar een beetje aanmoddert. Deze tragie-komedie valt hier en daar wellicht wat in herhaling, maar kijkt wel gemakkelijk weg. Het hoofdpersonage wordt goed neergezet (niet in de laatste plaats door een prima rol van Gijs Naber). Ook allemaal mooi filmisch in beeld gebracht.

Dit is best een goede film. Soms wat herhaling van dezelfde soort grappen. Maar ook erg leuke scenes. Zeker de moeite waard om een keer te kijken.

Aanmodderfakker voelt erg fris aan moet ik zeggen. De aankleding van de personages is zeer gekleurd en de personages zelf zijn veelal best wel geslaagd.

Gijs Naber speelt een prima hoofdrol als niksnut en weet op de juiste momenten ook sympathie op te wekken. Komedie voert de boventoon, maar het drama element is er ook goed in verwerkt. Het eerste half uur is buitengewoon sterk. Daarna zitten er wat ups en downs in, maar het blijft allemaal erg aangenaam om naar te kijken, omdat het gelukkig nooit te dramatisch wordt. Dat stelletje gasten bij de M*-markt was trouwens wel een geweldig bij elkaar geraapt zooitje. Enorm kansloos, maar daardoor ook erg leuk om naar te kijken.

Verder weinig op aan te merken eigenlijk. Het is zeker één van de beste komedies van de laatste jaren. Origineel en met het juiste tempo en gevoel voor de goede momenten.

3,5*

Redelijke film van Nederlandse bodem. Enige herkenbare momenten uit het leven van een eeuwige student zorgen voor een glimlach. De film verveelt niet, maar echt boeiende ontwikkelingen zitten er nou ook weer niet in en het wordt er naar het einde toe niet beter op.

Aardige Nederlandse tragikomedie. Portret van een eeuwige student die uitblinkt in passief gedrag en onverschilligheid.

Tekstueel zit het wel leuk in elkaar. Op papier, althans. Met droogkomische dialoogjes en met overdreven herkenbaar taalgebruik. Zo jammer dat de verbale overtuigingskracht bij het uitspreken van de tekst bij de meeste acteurs te kort schiet. De pointe van veel tekstjes valt daardoor in het water. Wel overtuigend in spraak en timing is Naber. Goede acteur.

De film is als komedie geslaagd. De herkenbaarheid en de overdrijving van gebeurtenissen en situaties is leuk. In sommige scenes druppelt zelfs een heerlijke absurd tintje door.

Tegen het einde neemt de film opeens een onwerkelijke wending. Nee, ik geloofde er niet in. De hoofdpersoon in zijn passieve onverschilligheid in zijn waarde gelaten, was realistischer geweest.

Goede film, maar dat einde.....Nee.

Tragikomedie over een uitvreter, die met iedereen en vooral met zichzelf in de knoop ligt. Ik vind het verhaal wat rommelig. De regie en het acteerwerk zijn echter van een heel aardig niveau. Geen topper, maar goed te doen.