It's Such a Beautiful Day (2012)

Erg leuk.

Heeft toch wel een zeer fijn gevoel voor humor, die Hertzfeldt. Vreemde combinatie van alledaagse beslommeringen, scherpe hersenkronkels en een flinke dosis absurde humor. De 60 minuutjes vliegen voorbij.

Dat de film eigenlijk 3 shorts back 2 back zijn is niet zo'n probleem. De shorts zelf zijn ook al enorm gefragmenteerd, dus die extra scheiding maakt niet zoveel verschil. Behalve dan dat halverwege elke short de film iets filosofischer wordt, zodat je, als je wat oplet, de verschillende segmenten nog wel makkelijk uit elkaar kan houden.

Enige jammere vind ik dat Hertzfeldt z'n stijl niet een béétje verzorgder krijgt. De animatie zelf verraadt iemand die toch tot meer in staat is, maar 60 minuten lang naar lijntekeningetjes kijken, bijgestaan door af en toe wat DIY effectjes en brakke stop-motion fotos ... in z'n shorts kan ik het wel hebben, 60 minuten aan één stuk vind ik gewoon te lang. Soundtrack is wél erg sterk, ook de editing verdient wel een pluim. Des te groter het contrast.

Da's eigenlijk het enige. Aparte en experimentele film, maar vooral toch wel erg grappig. Jammer dat het zo lelijk is.

3.5*

"This was his life."

Opmerkelijk project van Don Hertzfeldt.

De manier waarop alledaagse zaken en rituelen gepresenteerd worden heeft wel wat, vooral vanwege de vluchtigheid i.c.m. de droge voice-over waarmee het geheel gebracht wordt. Hierdoor moet je als kijker soms goed opletten, omdat je in luttele seconden iets - belangrijks - kan missen.

Toch gaat de film dieper dan je in eerste instantie zou denken; Bill heeft namelijk last van een mentale ziekte die langzaamaan naar boven komt drijven. Het gebruik van zwarte humor en een stukje absurdisme zorgt ervoor dat het nog enigszins luchtig blijft. Bovendien is het te prijzen hoe er met allerlei emoties wordt gespeeld. Er wordt als het ware een bepaalde emotionele achtbaan gecreëerd.

De animatiestijl is simpel, doch doeltreffend. Door geregeld niet het hele beeld in te nemen, weet men met een aantal leuke dingen te komen. Zo wordt er op momenten prima gebruik gemaakt van live-action beelden en gemanipuleerde foto's. Daarbovenop draagt de klassieke muziek alleen maar bij aan de surrealistische sfeer.

Al met al een intrigerende animatiefilm die eigenlijk meerdere kijkbeurten nodig heeft om te groeien. Desondanks laat het op het eerste gezicht een blijvende indruk achter.

Dikke 3,5 sterren.

Zeer sterk.

Absurdistische zwarte humor, lange, soms wat filosofisch getinte monologen, een personage dat zijn greep op de werkelijkheid verliest, een psychedelische vormgeving ondersteund door een vlotte montage, en dat allemaal zeer effectief begeleid door klassieke muziek, ambient en sfeervolle geluiden ... ik vond het meestal geweldig goed werken. Niet ieder segment is even sterk, en de mate van afwerking van de animatie is laag, maar over het algemeen vond ik de film erg effectief en boeiend.

De film zal ongetwijfeld niet iedereen liggen, maar voor de liefhebbers van donkere humor en surrealisme met een vleugje filosofie gegoten in experimentele animatie is dit echt een aanrader. Een kleine 4*.

Toch wel een aparte film met een minimalistische stijl maar tegelijk ook heel experimenteel. Om dan over te gaan naar een filosofische kijk op het leven. Don Hertzfeldt is vooral een maker van kortfilms en je merkt dan ook dat zelfs deze korte duur van amper een uur te lang is voor wat hij wil brengen.

Het idee is wel goed om enkel de essentie in beeld te brengen met een verteller zonder enige emotie. Dat brengt de boodschap sterker naar voor. Visueel verrast het af en toe wel, maar hoop je toch op meer. Anders had dit beter gewerkt als kortfilm lijkt me.

Edit: animatie/komedie is wel een slechte beschrijving. Animatie/experimenteel zou beter zijn.

Eens met mijn voorganger. De animatiestijl en het verhaal weet je wel te grijpen, maar deze film bestaat uit drie korte en best intense filmpjes die je beter afzonderlijk van elkaar kunt bekijken, de drie achter elkaar is teveel van het goede. Ondanks de korte duur, amper een uur, wordt dat met steeds dezelfde stijl en een behoorlijk tempo best vermoeiend, bij het laatste filmpje was mijn aandacht daardoor ook wel een beetje weg. 2,5*

Goede film die zeker de laatste 20 minuten zijn sterke momenten heeft. Het eerste stukje was droog en komisch, ik wist alleen niet echt waar ik naar aan het kijken was. Pas bij het einde van deel 2 en begin deel 3 wist ik waar het verhaal heen ging, hier komen ook een aantal zeer sterke scènes voorbij met als hoogtepunt Bill die zijn vader opzoekt en zegt: You are forgiven. Zoals vele zeggen is 62 minuten inderdaad een beetje aan de lange kant, 30-45 minuten had beter gepast bij de film. De animatie is ook nieuw maar er had misschien wel wat meer mee gedaan kunnen worden. Vooral de real life shots gemixt met de cartoon poppetjes zijn mooi. Don Hertzfeldt had wat mij betreft wat minder op hoeven lezen, dan zou het allemaal wat meer indruk maken. Dikke 3,5. Eigenlijk wel 3,75 waard maar dat kan je helaas niet geven.

3.75*