Jem and the Holograms (2015)

Niet best dit........keek deze eigenlijk naar aanleiding van de animatie serie maar dit was grotendeels tijdverspilling.Lelijk camera werk,een wel erg clichématig verhaal plus tenenkrommende boodschap en matig acteren.En daar kon ook de (slechte) muziek weinig aan veranderen.Gelukkig doken de Misfits uiteindelijk nog op voor het er waarschijnlijk nooit komende vervolg.

Gelukkig treden de echte en originele Misfits ook weer op.

Fans van The Misfits moeten wachten tot na de aftiteling, maar de kans is klein dat de liefhebbers van de tekenfilmserie uit de gelijknamige tekenfilm uit de jaren ’80 waar dit op is gebaseerd het zo lang vol weten te houden. Het volstrekt ongeloofwaardige verhaal betreft vier muzikale pleegzusjes die een wereldwijde sensatie worden nadat ze een clipje op YouTube hebben geplaatst. Net zo gemakkelijk! Al snel meldt de aalgladde promotor Erica Raymond [Juliette Lewis] en simsalabim, binnen de korste keren spelen de vier zusjes onder hun alter ego’s Jem & The Holograms iedere zaal plat. Synergy is hier een schattige robot (R2D2 met een vleugje Robin uit Bassie & Adriaan) die de zusjes op een speurtocht zoekt die iets te maken schijnt te hebben met de vader van Jerrica/Jem [Aubrey Peeples]. De dames kunnen goed zingen en er zijn enkele aardige liedjes, maar zodra ze op het podium staan (met instrumenten) vallen ze volledig door de mand, ook al omdat Chu geen enkele poging doet om iets van een live-ambiance neer te zetten. Dat was overduidelijk niet het enige waarvoor onvoldoende budget was. Eén van de meest zonderlinge remakes aller tijden.

Chu's meidenfilm.

Jem and the Holograms leek me een film die vooral door de liefhebbers van de tekenserie naar beneden werd gehaald. Dit soort films vallen me vaker erg mee, alleen in dit geval betreft het ook daadwerkelijk een matige film. Niet oerslecht echter, ik denk dat het gemiddelde van MovieMeter wel een aardig betrouwbaar beeld geeft.

Centraal staan een aantal dames die allemaal een muziekcarrière beginnen. Uiteraard is dit hun droom en het lukt ze vervolgens (heel gemakkelijk) ook nog. Het voelt alleen geen moment aan alsof de dames obstakels in hun pad krijgen in hun weg naar succes, terwijl hun methoden nergens onderscheidend zijn. Wellicht dat ze makkelijk door kunnen breken, maar na zowat de helft lijkt het groepje al kolossale concerten te geven. Dat gaat wel heel snel.

Vervolgens komen ze (het zal ook weer niet) erachter dat de muziekwereld niet helemaal perfect is en krijgen ze wat tegenslagen. Tegenslagen die overigens nooit baanbrekend zijn. Het voornaamste probleem dat ik met Jem and the Holograms heb komt daar dan ook duidelijk mee naar voren. De dames lijken nooit veel conflict te hebben en een echt avontuurlijk gevoel ontbreekt volledig.

Verder kent de film nog wel wat aardige muzikale scenes en degelijke scenes waarin er wat sciencefiction wordt gemixt met de wereld. Ik vond de film daarin aardig geslaagd, want alhoewel soms geavanceerd weigert Chu de overstap te maken naar een volledig kunstmatige wereld en dat was ook niet nodig. Houdt naar mijn inzien de connectie met het publiek nog een beetje direct.

Acteerwerk, alhoewel de weinig bijzondere personages, is wel nog redelijk te noemen en de liedjes vond ik ook niet perse verkeerd. De flow is nog best aardig en Chu hoort wel degelijk binnen deze wereld thuis, maar een echt meeslepend of avontuurlijk gevoel ontbreekt. Als je deze film mag geloven, ligt groots succes maar 3 minuten van je deur.

Geloofwaardigheid…

Laten we maar meteen vaststellen dat je deze film niet moet kijken voor de geloofwaardigheid. Sowieso vind ik het nummer waar ze viral mee gaat eerlijk gezegd helemaal niet zo geweldig. Maar dat is nog niet het ergst eigenlijk, haha. Jammer vind ik dat ze op een gegeven moment ook aan het jammen zijn op het strand en het té duidelijk is dat ze playbacken.

Animatieserie

Jem and the Holograms blijkt overigens gebaseerd te zijn op de gelijknamige animatieserie uit de jaren 80. Naar wat ik echter heb gelezen over die serie lijkt de film er van geen kanten op. Het heeft elementen van de tv-serie, maar volgt een heel ander verhaal en zelfs de personen zijn aangepast. Het acteerwerk is oké, al zijn we van iedereen beter gewend. Ik ergerde mij echter dood aan het personage van Juliette Lewis. Het feit dat het gewoon een overdreven personage is, maar hoe dat versterkt wordt met hoe zij haar neerzet.

Vermakelijk

Uiteindelijk is het wel een vermakelijke film, zolang je er niet al te hoge verwachtingen van hebt. De muziek – op dat nummer waar ze viral mee gaat – is best catchy. Het verhaal is vergezocht, zeker zodra het robotje in beeld komt, maar wel leuk genoeg. Daarnaast oogt de film wel mooi en professioneel, dus is het wel leuk om naar te kijken. Al vond ik de Youtube filmpjes die tussendoor komen dan weer wat van die professionaliteit afhalen.

Conclusie

Jem and the Hologram is leuk voor een keertje zolang je niet te hoge verwachtingen hebt vooraf. Het verhaal is wat vergezocht, het acteerwerk hier en daar wat overdreven – door de één meer dan de ander -, en ook vond ik de onprofessionele filmpjes tussendoor niet echt passen. Maar alles trekt genoeg om de film met plezier uit te kijken. Jammer vind ik echter dat ze niet wat dieper het verhaal in zijn gegaan. Hoewel de midcredit scène duidelijk hint op een vervolg, denk ik niet dat die er gaat komen.