American Sniper (2014)

Hmmm... toch wel een teleurstelling.

Cliché's, eenzijdig, patriottistisch.

Opbouw en acteerprestaties waren meer dan prima.

Maar ik kan niet zo tegen dit soort verheerlijkingen.

Hoe heet het nummer van 'The Rolling Stones' ook alweer?

*2,5

Onderhoudende film maar het chauvinisme druipt er wel vanaf en op sommige momenten is deze film ondanks dat hij op waargebeurde feiten is gebaseerd toch wel erg ongeloofwaardig.

Leuk tijdverdrijf maar zeker geen klassieker

Genoten. Wat een ongelofelijk puik oorlogsfilmpje was dit weer zeg. Maar t was niet alleen dat, t is een ontzettend mooi portret van een intrigerend persoon.

Cooper, die Chris Kyle speelt steelt werkelijk de show. Wat een vooruitgang heeft de man geboekt sinds the Hangover. Puike prestatie.

Het drama gedeelte uit de film was soms ietwat tegen het overdrevene aan, maar het oorlogs gedeelte uit de film maakt weer veel goed. Continu is er spanning te voelen, plus de sterke regie van Eastwood. Knap.

Tot slot het eind, ik wist niet dat dit met Chris Kyle gebeurd was. Het heeft me tot tranen toe geroerd. Ik zag het niet aankomen.

Bam in ya face, heftig.

Zeker wel een goede film, geeft een goed beeld van hoe het eraan toe gaat. Maar oh oh wat een patriotistisch volk die Amerikanen... zo erg zelfs dat ze het nodig vonden de film flink te dramatiseren.

Ik had het beter gevonden als ze de biografie 1 op 1 hadden overgenomen.

desalniettemin erg aangrijpend, ik werd er compleet ingezogen.

Ik sluit me hier volledig bij aan.

Dit is echter meer dan een oorlogsfilm, het is ook een drama dat de gevoelens (gewetenswroeging) weergeeft zowel bij de scherpschutter zelf als bij de vrouw

die thuis alleen achterblijft.

Inderdaad een schitterende film van meester regisseur Clint Eastwood, die toch

altijd iets extra toevoegt aan elke film die hij regisseert.

4,5 sterren

Niet helemaal geslaagde film waarbij de scenes in Amerika voorspelbaar en vaak sentimenteel zijn, terwijl de scenes in Irak spannend en mooi gemaakt zijn. Zodoende kom je nooit echt lekker in de film. Daarnaast had de film wel wat meer stelling in mogen nemen mbt de nutteloosheid van de oorlog, in plaats daarvan wordt er veel te veel tijd uitgetrokken voor voorspelbare relatieproblemen. Toch weer lang geleden dat Eastwood een goede film afleverde.

Op zich een aardige film, maar in mijn ogen absoluut niet uniek of bijzonder. Het patriottisme viert weer eens enorm hoogtij, maar daar ga ik verder niet op in want dat is hieronder al genoeg beschreven. Wat me het meest stoorde was de manier waarop bepaalde scènes eindigden en begonnen. Het ene moment zat hij midden in een vuurgevecht, het andere moment zat hij thuis doelloos voor zich uit te staren. Het verhaal loopt totaal niet vloeiend. Ook het einde stoorde me. Kan geen reden bedenken waarom je zijn dood niet in beeld zou brengen.

Bradley Cooper doet het op zich vrij aardig. Ik kan niet beoordelen of hij het personage Chris Kyle waarheidsgetrouw speelt want ik heb het boek niet gelezen.
Verder zit het met de actiescenes wel goed. Ook het camerawerk is erg goed. Als ik alle plussen en minnen tegenover elkaar wegstreep dan blijft er een keurige voldoende over.
3*

Niet zo'n beste oorlogsfilm. Nu moet ik ook meteen zeggen dat ik niet zoveel met dat onderwerp heb en nu weet ik weer waarom. Al het gepiew-piew over en weer verveelt, zeker als daar het actie-syndroom van honderden keren schieten en een enkele keer raken bij komt.

Het verhaal voelt ook erg standaard aan: man gaat naar oorlog, eenmaal thuis gaat de oorlog niet uit hem, het gelukkige verse gezinnetje raakt erdoor verscheurt, enz. Het is al zo vaak vertoont. Inclusief Amerikaans patriottisme. Het woord 'saai' komt in me op en dat zegt wel veel bij een oorlogsfilm. De karakters blijven ook zo oppervlakkig dat je helemaal niet in de film meegenomen wordt en dat is dan ook het grootste minpunt. Het verloop is ook te fragmentarisch. Het is allemaal wel prima in beeld gebracht en het acteerwerk is voldoende. Maar het kostte me moeite de film uit te zitten en dat zegt genoeg.

Dit had een prachtige film kunnen zijn over posttraumatische stressstoornis, waar zowel Kyle als zijn moordenaar (vermoedelijk) aan leden - of een film over de vraag of Kyle eigenlijk wel zo'n held is. In plaats daarvan krijgen we clichématige oorlogsverheerlijking die een fictief conflict (met Mustafa) nodig heeft om enige zin aan het verhaal te geven. Gemiste kans, Clint. Wel spannend en mooi in beeld gebracht.

Degelijk.

Hoe waarheidsgetrouw het al dan niet is boeit me niet zo veel. Ik vind het gegeven an sich wel iets hebben: iemand die volgens zijn waarheid goed wil doen en het uiteindelijk niet meer aan kan. De cynische ondertoon doet de film veel goed, al is het ook weer erg cliché bij momenten.

Bradley Cooper - die ik algemeen gezien erg overschat vind - doet het prima. Zijn fysiek is imposant, zijn accent klinkt authentiek en Kyle's kijk op de oorlog - en de wereld in het algemeen - komt in al z'n eenzijdigheid erg goed over.

Clint Eastwood houdt de oorlogsfragmenten kort maar krachtig. Als portret van één man vind ik de film zeker geslaagd, als de bedoelingen breder waren - kritiek of net ophemeling - dan niet zo, want zoiets laat me koud.

3

Goeie film over Amerika's dodelijkste scherpschutter in de oorlog tegen terrorisme. Zeker een onderhoudende film met een aantal spannende scenes die ook realistisch in beeld zijn gebracht. Helaas worden clichés en sentiment niet overal vermeden. Ook komt het verder boeiende hoofdpersonage niet altijd even goed uit de verf (dit ondanks een sterke rol van Bradley Cooper).

Ondanks het feit dat ik vind dat Eastwood in American Sniper het hele psychische aspect wat de oorlog op soldaten kan hebben afraffelt vind ik American Sniper toch een uitstekende film. Bradley Cooper speelt zijn rol uitstekend en het geeft je weer is een andere kijk op het leger door het nu door de ogen van een sluipschutter te zien. De film zakte in het middengedeelte een beetje in maar maakte dat uiteindelijk ook wel weer goed.

4*

8/10 (IMDB)

Een echte Eastwoodfilm met veel patriotisme. Maar evengoed een man achter de camera die weet wat hij doet en al jaren bewezen heeft dat hij niet zomaar een acteur is die wil regisseren. Bradley Cooper is niet meteen mijn favoriete acteur, maar hier speelt hij toch wel goed. American Sniper is voor een groot deel een echte Amerikaanse film, wat duidelijk naar voor komt. Maar toch ook het beeld van een soldaat die droomt van het land te dienen en goed is met z'n wapen. Met het grote verschil tussen een papieren roos en een leven doel. Ook wel een truc om meer medeleven te doen krijgen met de sniper. Bovendien is het einde nogal voorspelbaar, terwijl ik de echte sniper totaal niet kende.

Maar het is wel mooi gedaan. Visueel weet Tom Stern er een mooie film van te maken. De cinematograaf werkte al meer samen met Eastwood en dat duo werkt wel. Ook Clint is een vakman en kan dit soort verhalen zeer goed brengen. Ondanks het verhaal is het dus zeker genieten.

Een sheepdog, bijbel, vlag en uiteraard 9/11. Ik laat de controverse maar voor wat het is, want verder is het ook niet veel soeps. Veel meer dan een verzameling scènes waarin pontificaal getoond wordt hoe de persoon er voor staat, valt hier niet van te maken. Aan Sienna Miller de ondankbare taak om het bitchie meiske te spelen die promotie maakt tot vriendin, vrouw en moeder, maar veel vlees en bloed heeft ze niet. Alles in het teken van het script, alles in het teken om haar man een kant op te duwen.

Chris Kyle dus, die getuige de langgerekte scènes met een jongetje voor de loop, het daar moeilijk heeft. Ondertussen beschermt en wreekt hij zijn kameraden, terwijl hij op het moment supreme even met het thuisfront belt. Desondanks is het vuurgevecht in de zandstorm niet onaardig. Spijtig dat de sniper aan de andere kant wat teveel doet denken aan een boef uit een stoer actiefilmpje. Geen idee wat Eastwood hiermee wilde, het lijkt van alles wat en dan is het alles bijelkaar meestal niet veel. Zo ook hier.

“If you think that this war isn't changing you you're wrong. You can only circle the flames so long.”

Als ik deze film in één woord zou moeten omschrijven dan is het onevenwichtig. Goede, spannende scènes (vooral in Irak) worden afgewisseld met trage en voorspelbare scènes (vooral de latere scènes rond het Kyle-gezin). Dat ligt niet aan Sienna Miller of Bradley Cooper want zij hebben een goede, sprankelende chemie.

Het ligt meer aan de nogal vreemde, fragmentarische manier van scènes die aan elkaar zijn geplakt. Toer 1, thuis, toer 2, thuis, toer 3 etc. Het loopt allemaal niet echt vloeiend en daardoor komen de scènes die zich thuis afspelen er bekaaid vanaf. Zeker Sienna Miller heeft hier last van maar ze doet haar best en op haar acteerprestatie valt niet veel af te dingen. Het Irak gedeelte is dan wel weer goed uitgewerkt. Spannende scènes volgen elkaar op en vooral Bradley Cooper lijkt zich hier wat meer in thuis te voelen. Minpunt is de strijd tussen de twee sluipschutters. De sluipschutter aan de zijde van Al Qaida is mager uitgewerkt want een man die aan de Olympische Spelen heeft meegedaan en daarna als sluipschutter voor Al Qaida is gaan werken... Daar had wel wat meer mee gedaan kunnen worden. Het einde van de strijd tussen de twee is daardoor niet echt bevredigend. De actiescènes zijn door Eastwood wel erg knap gefilmd en je voelt je bijna onderdeel van het SEAL’s team. American Sniper is al met al een spannende, ietwat onevenwichtige film met sterke acteerprestaties en een einde dat indruk maakt.

Eigenlijk zit er geen verhaal in deze film waarin de steeds herhaalde terugblik scènes op de zenuwen van de kijker gaan werken. Ik weet niet hoe het komt, maar door de aard van de opbouw van de film, ben ik geneigd deze film te vergelijken met "The Hurtlocker" en met "Black Hawk Down".

Die laatste twee films vind ik heel steviger opgebouwd met betere acteerprestaties.

Zeg nu eerlijk, Bradley Cooper en Sienna Miller zijn nu ook geen torenhoge acteertalenten.

Nee, globaal gezien had ik heel wat meer verwacht van deze produktie. 2,5 *.

Heb de film afgelopen week gezien, had er hoge verwachtingen van gezien het feit dat er rond de release nogal ophef werd gemaakt, was dus een beetje teleurgesteld toen de film afgelopen was. In mijn ogen is het een gewoon standaard midden oosten oorlogsverhaal die eigenlijk kan aansluiten bij het rijtje films welke daarover al is gemaakt. De film is degelijk gemaakt daar niet van, maar deze kan zo vertoond worden op de republikeinse conventie van Trump, die zullen hier van smullen, van een nobody, naar een american hero, dat is het verhaal en dat had ook in 100 minuten verteld kunnen worden, ergens zit dus een half uur overbodig materiaal, kan wel een paar scenes aanwijzen die ingekort kunnen worden. Wat totaal niet benadrukt wordt is juist de worsteling met zijn demonen, hij komt terug, zit in de kroeg, huilt even is een keer op stap met andere getraumatiseerde veteranen, maakt daar zijn werk van en klaar is kees. Beetje simplistisch neergezet. Dat er geen aandacht aan zijn dood wordt geschonken is een goede zaak want dat voegt niets aan het verhaal toe omdat dan het leven van Kyle stopt.
Jammer dat Eastwood van deze film een echte Americana heeft gemaakt, hij heeft in het verleden laten zien dat hij beter met een dergelijk onderwerp kan omspringen, zie Flags of our fathers. Het acteren van Cooper is over de hele linie wat tam, alleen op sommige momenten laat hij iets zien van de mens achter de schutter, misschien toch verkeerd gecast? Ook de bijrollen vind ik 1 dimensionaal.
Is er nog iets positiefs, jawel, de film zit degelijk in elkaar, de actie wordt goed in beeld gebracht, de muziek is passend, nergens overheersend en wat anderen storend vinden, dat afwisselende tour, thuis, stoort mij niet, maakt het verhaal wel duidelijk.
Wat mij wel weer stoorde waren die Americana beelden aan het einde van de film van de begrafenis.
Nogmaals een gemiste kans, het boek is letterlijk gevolgd en dat verteld meer over wat Kyle heeft gedaan dan wie hij werkelijk was. Dat maakt dat deze film in de rij kan aansluiten van films die de afgelopen jaren zijn gemaakt over de strijd in het midden oosten.
Ik zit te wachten op een film die een onderwerp behandelt uit die oorlog wat we liever niet willen zien of horen, denk daarbij aan verkeerde bombardementen, acties die gruwelijk mis gingen en er verkeerde en onschuldige slachtoffers vielen, onverschillige en criminele militairen die daar huishouden. Ben benieuwd of daar ook zoveel Americana aan besteed zal worden.
Doordat de film degelijk in elkaar zit gewaardeerd met drie sterren, maar het zal een tijdje duren voordat ik de film weer eens ga zien

Behoorlijk maar niet denderend.
Het zoveelste voorbeeld van de psychische en fysische nasleep van de oorlog.
Sterke oorlogsbeelden in de strijd tegen het straatterrorisme en aangrijpend is het wanneer er op vrouwen en kinderen wordt gemikt. Het zijn veruit de markantste scènes.
Bradley Cooper zet een voortreffelijke vertolking neer.

Laat ik allereerst schrijven dat ik absoluut niets met dit thema heb. Patriottisme, het leger, een of ander figuur die blijkbaar goed kan mikken. Het zal allemaal wel. Toch wilde ik de film een eerlijke kans geven al was het maar vanwege Bradley Cooper. Voor mij was zijn acteerprestatie dan ook het voornaamste pluspunt van de film.

Verder moet ik Eastwood nageven dat het eerste uur van de film behoorlijk sterk is. De spanningsopbouw en de ontwikkeling van de personages is hier goed gedaan. De tweede helft van de film is daarna een herhaling van zetten. Hierdoor krijgt de film een fragmentarisch karakter en staat in schril contrast met de sterke eerste helft.

Door het zwakke twee deel geeft de film uiteindelijk een leeg gevoel en is de patriottistische nasmaak erg wrang.

Gemiddeld

Een goede actie/biografie/drama/historie/thriller en oorlog film...

Een waargebeurd verhaal...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Prima camerabeweging..

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Wat een plotseling einde, en dan lees je dat dit een waargebeurd verhaal is wat je nogal naar de keel grijpt tenzij als je die kennis al had natuurlijk. Ware het niet dat dit een waargebeurd verhaal is, dan zou deze film mij minder aangrijpen omdat ik door de dramatische gezinstoestanden niet echt aangegrepen werd.

Ik keek vooral uit naar het verder verloop van het verhaal in Irak. Het stuk waarin de vrouw een granaat aan haar kind geeft en later als een ander kind een bazooka opraapt, onwetend dat hij door de Amerikaanse sniper onder schot gehouden wordt, vind ik in tegenstelling tot het gezinsgebeuren wèl emotioneel aangrijpend.

Bradley Cooper is in mijn boek zeker niet de beste acteur, zeker niet als hij een getraumatiseerde soldaat moet spelen, maar hij volstaat en lijkt uiterlijk blijkbaar wel wat op Chris Kyle met zijn baardje.

De vuurgevechten in Irak zijn spannend en goed gefilmd, niet met overdreven snelle camerasprongen zoals tegenwoordig vaak in actiefilms voorkomt. Ik vind dit wel een goede film, maar vind andere moderne oorlogfilms, zoals bijvoorbeeld Lone Survivor, toch beter.

In tegenstelling tot vroeger zijn oorlogsfilms, die zich grotendeels afspelen aan het front, al lange tijd niet meer mijn ding. De talrijke scènes in Irak over een koelbloedige scherpschutter spreken mij daarom minder aan dan diens gebrekkige interactie met zijn vrouw in de periodes tussen de verschillende uitzendingen. Ik vind het bovendien jammer, dat de terugkeer van Kyle in de “normale” maatschappij zo weinig aandacht krijgt. Ik houd het er maar op dat Clint Eastwood met deze film zijn patriottisme niet onder stoelen of banken wilde steken. Op mij heeft dat een averechts effect. Ik heb het niet zo op verheerlijking van oorlogshelden.

American sniper is één grote hommage voor de Amerikaanse superheld Chris Kyle die het record snipen op zijn naam heeft staan. De patriottische ongenuanceerde insteek van de film was bijgevolg ook te verwachten en de "Stars and stripes" vliegen je dan ook rond de oren. De Irakezen worden toch net iets te veel afgeschilderd als barbaren (letterlijk) tegenover de alwijze goede Amerikanen. Hoewel ik meestal niet hou van dergelijke eenzijdige verhalen heb ik me toch redelijk vermaakt. Vooral Cooper deed het ronduit goed als "superhero" Kyle.

Cinematografisch en technisch zeker een goede film waarbij de opbouw verzorgd werd en ook de camerashots tijdens de actie mooi op punt stonden. En ook kinderen worden niet gespaard. De moeder en het kind met de granaatbom en even later het kind met de bazooka vond ik erg schrijnend.

Maar in zijn geheel een weinig zelfkritische stereotiepe film. Elk dode was een gerechtvaardigde dode, iets wat eigenlijk niet kan in een (vuile) oorlog (en eigenlijk mogen die haakjes weggelaten worden).

De thuissituatie probeerde een soort van psychisch trauma voor te stellen, maar kwam volgens mij amper uit de verf. Beetje goedkoop ook, kwestie van de sympathie van de mens achter de moordmachine te duiden. Dan vond ik Brother (Maguire/Gyllenhaal) beter tot zijn recht komen. In zijn geheel zeker een goede film, alleen inhoudelijk iets te ongenuanceerd. Zwevend tussen 3,0 en 3,5*.

Destijds helemaal aan me voorbij laten gaan en nu op TV gezien. Qua vermaakwaarde is het best te doen, weinig mis met de spanning en de actie- en oorlogsscenes. Daarmee zou het puur als film bij mij nog een kleine 3,5* kunnen scoren. Jammer is dat het de geschiedenis probeert te herschrijven (ik doel met name op de redenen van de aanval op Irak) en men teveel hamert op het zogenaamd "waargebeurde", patriottische en "heldhaftige". Want wie gelooft nou de scene met het kind bijvoorbeeld, wanneer deze "held" in het echt de woorden "I hated the damn savages… I could give a flying f*** about the Iraqis" uit zijn mond kreeg? Zou zoiemand in zo'n situatie langer dan 0,2 seconden wachten met schieten?

Ook weinig heldhaftigs aan de reden waarom hij zich bij de landmacht aansloot, namelijk om terug te moorden nadat Amerikanen waren vermoord. Oog om oog, moorden uit naam van "God, country and family". Dat klinkt wel bekend in de oren want er lopen meer van dat soort figuren rond die moorden vanwege "God, country and family". Waarom de een held is en de ander terrorist ontgaat me dan een beetje. Hetzelfde geldt voor het verhaaltje over wolfen, schapen en herdershonden. Wie wat is hangt maar net af van het standpunt waaruit je het bekijkt. Iemand die een ander land invadeert en zegt "I hated the damn savages… I could give a flying f*** about the Iraqis" lijkt me meer een wolf dan een herdershond. De een strijdt tegen "barbaren", de ander tegen "ongelovigen", beiden dragen flinke oogkleppen en zijn nogal vooringenomen over hun "vijand". Hij is in de VS geboren dus een held, maar was hij in het midden-oosten geboren dan hadden we misschien wel te maken gehad met een jihadist.

Chriss Kyle lijkt me in het echt van het schietgrage type die zich altijd in de nesten weet te werken en die zich lekker tijdens de oorlog legaal kon uitleven. Ook na de oorlog ging het doden door, maar hij is een held natuurlijk en zijn verhaal is de enige waarheid, ook al zijn de camerabeelden die dat zouden bewijzen verdwenen... En de andere kant zullen we niet kennen want die kunnen het niet navertellen.

Om consequent te blijven geef ik deze film toch een 1*, zoals ik eerder heb gedaan met andere films die de geschiedenis proberen te herschrijven.

Clint weet inmiddels wel hoe films gemaakt moeten worden, maar de boodschap van de film staat me niet aan. Man verwaarloost gezin omdat alleen hij de wereld kan bevrijden van een slechterik. De kijker hoort met hem mee te voelen terwijl hij toch echt weinig scrupules lijkt te hebben. En zoals al eerder vermeld: de Iraqi zijn of evilll of slachtoffer. Hun beweegredenen? Niet benoemd.
Het mag dan een halve biografie zijn, maar het lijkt eerder een hagiografie van GI Joe, a real American hero.

Maar toch, Clint weet wel hoe je films maakt, dus slecht is het ook niet.

This is foreplay. I'm about to turn on some Marvin Gaye and get in that ass!

Een hele aardige film die zeker zijn goede punten heeft maar vooral door het stugge karakter van Kyle, bewust of onbewust, niet bepaald als karakterstudie uitpakt en behoorlijk fictief blijft omtrent operaties in Irak. Een film waar men overigens al mee bezig was, scenariotechnisch gezien, toen hij nog leefde maar na zijn dood werd er voor koos om het verhaal helemaal om te gooien en meer te richten op de relatie en thuis.

De film begint redelijk en vooral de beelden van de BUD/S training doen mij wel goed, een uitputtende aanslag op je doorzettingsvermogen en geestelijk vermogen, en één van de zwaarste trainingen, naast die van de Para Jumper (PJ's), die er bestaat en die ik gezien heb. Al snel volgt daarna een beeld van de kundige vaardigheden van Kyle en de druk van extreme beslissingen, goed gebracht in het begin. De schiet en oorlogsscenes zijn best heel aardig en dat hele imago met dat Punisher logo is best wel stoer. Behalve overigens de vrouw die hij neerschiet, dat van dat kind klopt niet, is zo'n beetje alles dat je te zien krijgt 'losjes' gebaseerd, ongeveer het zelfde als in het boek en een reden waarom ik het boek niets vond. Als 'ex-operative' mag hij eigenlijk gewoon niets zeggen, dus een boek waar geen enkele plaats, detail of namen wordt het een aaneenschakeling van '...we zaten in een huis en toen hebben we een stel Muh's neergeschoten...' achtige gebeurtenissen die mij vrij weinig zeggen. Zo is de zogenaamde 'Olympier' genaamd Mustafa en 'het duel' ook een verzinsel. Ja, Kyle schakelde een scherpschutter uit met een schot over 1900 meter en niet 2100 zoals hij zelf beweert in de film, er ging een gerucht dat er een Syrier meevocht die op de Olympische Spelen had geacteerd, maar bewijs daar toe is nooit gevonden. Dan de premie die in werkelijkheid niet hoger dan 80.000 schijnt te zijn geweest en niet de in de film beweerde 180.000. Al Zarqawi met zijn accuboor schijnt dan wel weer op een echt iemand gebaseerd te zijn.

Bovengenoemde zijn details die op zich geen afbreuk doen, zo ziet het materiaal en de meeste gebruikte tactieken er prima uit. Een groter knelpunt is het mysterie Chris Kyle zelf, een figuur die mij gedurende de film toch veelal is overgekomen als een beetje een stugge eigenwijze eikel, zeg maar gerust een lul. Hoewel de beste man wel als een baasje naar voren komt merk ik nu nergens meer dan de standaard clichés als 'warjunkie' en 'voor mijn makkers' op en ontbreekt het mij aan een echt roeping of motief. Het personage lijkt weinig diepte mee te krijgen en bijvoorbeeld met de ex-vet in de garage ronduit afstandelijk en kil over te komen. Dit zou een afweerreactie kunnen zijn op de al spelende PTSS die duidelijk te merken is. Wat op zich wel aardig gebracht wordt is de vervreemding en toenemende PTSS. Overigens ook een pijnpunt is de discussie die hij kort heeft met zijn maatje Lee over het hoe en waarom en dat Kyle iets over God, land en familie opdreunt. Ik weet niet wat die scene moet voorstellen maar hij komt bijzonder plichtmatig en gekunsteld over.

Goede dingen zijn er wel, de oorlogsscenes zijn meer dan prima, zo geeft Cooper op bepaalde vlakken meer dan prima gestalte aan de PTSS. De scene waarin hij stom voor zich uit zit te staren met strijdgewoel en gegil als achtergrond geluiden is wel een beauty, het moment waarop hij bijna door het lint gaat in de tuin mag er ook zijn, en met een vorm van 'overleversschuld' kampt ook net als de momenten met de echte verminkte veteranen zijn ook erg goed. De echte veteraan die meespeelt Kevin Lacz is ook een leuk dingetje. Het einde zal volgens velen weer als te Amerikaans gezien worden, ik daarentegen krijg wel een brok in de keel van de tragiek rond die finale afloop. Goed, al met, al een aardige film maar absoluut niet de topfilm die het wellicht had kunnen zijn.

Sterke film, zoals je eigenlijk wel van Clint Eastwood mag verwachten. Cooper weet de patriottische Texaan Chris Kyle goed gestalte te geven en lijkt ook nog verbazingwekkend veel op hem. American Sniper is natuurlijk een Amerikaanse film over een Amerikaanse oorlogsheld. Dus qua vaderlandsliefde weet je dan al wel wat je te wachten staat. En als vrij nuchtere Nederlander is dat soms wat aan de ruime kant. Maar de film is degelijk, spannend en grotendeels realistisch. Een waardige biopic voor een groot militair.

Vermoeiend fragmentarisch. Clint Eastwood had een kantje vol thema's en onderwerpen die hij wilde aankaarten met deze eenzijdige film die in de kern vooral lachwekkende pro-army propoganda is en pas (saaie, grijze) cinema op de tweede plaats. Het is een opsomming van gebeurtenissen die ruw aan elkaar worden gecut. Ik schrok er echt van; het is een slachtveld van haastige, afgekapte scenes. Je krijgt geen moment de tijd om te settelen omdat je als kijker continue heen en weer wordt gegooid. Een film die veel soortgelijke thema's omtrent het terugkeren uit een oorlogsgebied behandeld en dat beter temporiseert in de montage is bijvoorbeeld Thank You for Your Service (2017) . American Sniper poogt nog veel meer dan dat te zijn en dat resulteert uiteindelijk in een heleboel niets. Automatische piloot drek.

Best goed.

Eastwood is 90 jaar en heeft al 39 films geregisseerd volgens MovieMeter. Daarnaast blijft het een icoon die wellicht al in 100 films heeft gespeeld, inclusief zijn eigen. Toch is dit pas de vierde film die ik uit zijn regiecarrière zie, maar laat ook gelijk best indruk achter.

Uiteraard is het wel duidelijk te merken dat het een Amerikaanse productie is. Het personage van Cooper is werkelijk zowat de definitie van Amerikaans. De liefde voor het land, de manier hoe de Amerikanen met elkaar communiceren en hoe de vijand wordt neergezet, het is allemaal herkenbaar. En subtiel allerminst.

Zo heb ik eigenlijk aan de kant van de zogenaamde vijand alleen maar schurken en gespuis gezien. Geen subtiele verschijningen ondanks enkele korte pogingen. Het wil niet echt lukken, en er had wel iets meer oog naar gemogen. Gelukkig wordt er van de Amerikanen ook niet alleen maar moois laten zien, alhoewel Eastwood duidelijk hier niet te veel op in wilde gaan.

Gelukkig is de regie zelf wel opvallend indrukwekkend, iets dat ik niet meteen van Eastwood had verwacht. Erg strak gemonteerd, snel geschoten en veel detail in de sets. Het oogt best indrukwekkend, en creëert vooral tempo. Hierdoor boeien de volledige 133 minuten, vanwege de strakke montage en het hoge tempo.

Bovendien zijn de oorlogsscenes best indrukwekkend. Onder andere door eerder genoemde redenen, maar het is ook gewoon spannend en bij vlagen zelfs confronterend. Mooi in elkaar gedraaid, mooie sets en goed geluid. Actiescènes zijn erg snel en de romantiek en drama zijn eindelijk eens niet zo oeverloos traag en saai.

Acteerwerk is ook best aardig, ondanks dat ik de personages zelf niet erg subtiel vond. Maar Cooper doet het wel goed en kan er wat van maken. Bijrollen doen het ook best aardig. Herkende Miller niet meteen, maar ook Miller doet het in haar beperkte rol best aardig.

Kortom is het een solide gebeuren. Vooral de strakke regie zorgt ervoor dat het net wat boven de middelmaat uitstijgt. Maar ze mogen wel subtieler te werk gaan volgende keer zodat we niet alleen maar eenzijdig materiaal te zien krijgen. Dat is iets waar wel meerdere Amerikaanse films last van hebben in de huidige periode.

Een sterke film, gemaakt vanuit een Amerikaans oogpunt. Naar mijn mening maakt dit het juist een sterke film. De typische Amerikaanse visie op het leger, militairen, wapens en oorlog komt erg sterk naar voren in deze film. Dit is juist wat de film voor mij interessant maakt, omdat ook de keerzijde hiervan zeer realistisch getoond wordt. Bepaalde scènes in de film vond ik minder realistisch (wanneer de hele ploeg bij de man met de wapens onder het vloerkleed rustig een maaltijd zit te eten bijvoorbeeld), en de opstart van film met Kyle zijn cowboy periode vond ik minder sterk. Ook de lompigheid in zijn denken en uitspraken soms zorgt ervoor dat het voor sommigen waarschijnlijk zelfs lastig word om sympathie voor hem op te brengen, in het laatste halfuur vindt er echter een mooie karakterontwikkeling plaats die dit recht trekt. Andere stukken uit de film zoals de scènes met de boormachine, zowel op missie als in de USA, vind ik heel sterk omdat dit een realistisch beeld geeft van het echte terrorisme en de PTSS die sommige mensen overhouden aan hun beroepskeuze.

American Sniper behoort zeker tot de betere oorlogsfilms en laat erg mooi zien wat de gevolgen zijn van een heftige missie op een militair en zijn omgeving. Hangt voor mij tegen de 4 sterren aan. Het eerste half uur, de lompigheid van Chris en de soms niet zo realistische stukken in de missies zijn naar mijn mening de voornaamste minpunten. Al met al een waardig eerbetoon aan Chris Kyle, met een erg sterk laatste half uur.