American Sniper (2014)

Goed geregistreerde film van Clint Eastwood.

Goede tot soms zeer indrukwekkende actiescenes en wat de gevolgen kunnen zijn als mens van zulke oorlogservaringen (PTSS).

Het beginstuk voor de oorlog was niet echt indrukwekkend en verder kreeg ik geen enkele klik met Chris, hij kwam voor mij over als een zeer saai figuur zonder diepgang en zeer onduidelijk waarom hij zo graag terugwilde naar oorlogsgebied ipv thuis bij zijn gezin te zijn.

Verder zag Sienna Miller als zijn vrouw in de film er stukken knapper uit dan de echte vrouw van Chris (aan het eind van de film in beeld gebracht).

Herkende haar eerst niet, maar ik vond vooral Sienna Miller (Britse after all) erg goed. Rol van Kyle leek op het lijf geschreven van Cooper. Was een beetje een herhaling van The Hurtlocker. Niet beter, niet slechter. Maar qua intensiteit en de boodschap WtF Amerikanen eigenlijk in dit soort oorden doen, is Black Hawk Down (veel) beter.

American Sniper is zo'n film die bijna onmogelijk te bekijken is door een niet-Amerikaanse bril. Waarom hij bij het leger is gegaan, vraagt zijn toekomstige vrouw aan Chris Kyle. "To defend the greatest country on earth", is zijn antwoord. En daar zit geen greintje spot of ironie bij. Zo denken Amerikanen echt.

Het leger is daar nog steeds een alom gerespecteerd instituut en verdiensten met een Amerikaanse vlag op je bovenmouw geven je doorgaans veel aanzien en respect. Vandaar de biografie, vandaar de film.

Het eerbetoon voelt op papier wat dubbel: iemand met zoveel kills op zijn naam een held noemen? Is dat dan niet gewoon een soort moordmachine? Nee, de kijker wordt er vooral op gewezen dat de rol van sniper in het leger eentje is van beschermengel. Vanaf een hoge positie worden de jongens op de grond beschermd. Een soort ogen in hun achterhoofd.

Clint Eastwood wil een heleboel met deze film, maar alles wat de film dat beetje extra moet geven, is net te kort en oppervlakkig, of we hebben het al te vaak gezien. De korte scène uit de jeugd van Chris Kyle dient geen ander doel dan een opmaat naar quote van zijn vader: je bent geen schaap, geen wolf, maar een waakhond. En als zijn broer wordt lastig gevallen op school (door een cliché fat kid bully) schiet Chris hem te hulp. Tot zover zijn jeugd, hopla, volgende scène.

De grofgebekte drill-instructors vond ik leuk, al wordt het natuurlijk nooit zo grappig als de legendarische R. Lee Ermey uit Full Metal Jacket. Daarna is de film een aaneenschakeling van tours in Irak en periodes dat hij thuis is, maar steeds verder vervreemd raakt van zijn gezin en de maatschappij. De scènes in Irak zijn oerdegelijk, maar niets wat we niet al eerder zagen. Maar met name de stateside scènes zijn te kort om zijn PTSS echt gestalte te geven.

Het einde is wel zeer indrukwekkend en doet denken aan de mensen langs de weg bij de MH17 slachtoffers.

Al met al ouderwets oerdegelijk, maar nergens echt bijzonder.

3,5 sterren

P.S. ik mag toch hopen dat het leger niet toestaat dat soldaten on patrol echt bellen met het thuisfront en dat mobieltjes netjes op de basis bleven. Kom op zeg.

Opvallend genuanceerd biografisch drama over Chris Kyle [Bradley Cooper], een militair die furore maakt tijdens de oorlog in Irak als sluipschutter en het leven redde van vele Amerikaanse soldaten. Bij thuiskomt merkt zijn vrouw [Sienna Miller] dat hij niet meer dezelfde is maar Kyle blijft de mentale last die hij met zich meedraagt ontkennen. Eastwood geeft betekenis aan het credo “Love the soldiers, hate the war” door enerzijds te tonen hoe moeilijk het is om persoonlijk te beslissen over leven en dood, vooral wanneer kinderen in zijn vizier komen, en anderzijds duidelijk te maken dat het voor onschuldige Irakese burgers haast onmogelijk is om de Amerikaanse soldaten van hun onschuld. Een indringend, respectvol maar eerlijk portret van een opmerkelijke soldaat, wars van heroïek maar vol empathie voor alle betrokkenen. Genomineerd voor 6 Oscars, won in de categorie ‘Best Sound Editing’ (Alan Robert Murray, Bub Asman).

De minste Eastwood die ik gezien heb. Daarmee niet slecht maar wel een tegenvaller. Cooper speelt sterk, Miller wat minder. De beheerstheid van de regie is weer fijn zoals bij alle Eastwoods. Het verhaal is echter gewoon minder aansprekend. Het einde kwam wel behoorlijk heftig binnen. Ook heel sterk hoe dat (niet) in beeld is gebracht. Al met al blijf ik fan van Eastwood (de regisseur wel te verstaan) maar deze film zou ik niet zo snel aanraden.

Inmiddels is deze topfilm in dit genre op 4K verschenen. Werd tijd al is de normale blu ray ook een prima transfer, maar deze 4k versie is net weer een beetje beter tot bijna volmaakt. 3 Jaar geleden gezien en weer toch een verademing om naar te kijken. Begrijp dan ook de enen hier niet. Misschien is het dan ook niet je genre. Je weet vaak hoe die missies verlopen en vond 'm in zijn geheel niet saai of fragmentarisch. Alles wordt prima in beeld gebracht en alle aspecten worden meegenomen tot zijn PTSS toe. Goed dat we die kant van het verhaal ook wordt belicht. Maar ook die opmerkingen van ga eens langs de veteranen. Zodoende is deze film meer dan alleen pief paf poef. En ik wordt een beetje moe van opmerkingen als patriottisme. Dan denk ik is dat zo vreemd na 9/11. Je mag best wel trots zijn op je land. De hoofdrolspelers lijken trouwens heel erg op de echte personen. Vooral zijn vrouw. Kortom een prima moderne oorlogsfilm.

Film 4,0

Beeld (4K) 4.5

Geluid 4.5

Mijn vriend wilde deze film heel graag zien, maar ik raakte al erg snel afgeleid. Niet omdat het een slechte film is – denk ik, volgens mij had het wel wat prijzen gekregen -, het is dat dit soort film mij niet ligt. Daarnaast ben ik volgens mij een beetje uitgekeken op Bradley Cooper. Ik kon hem op de één of andere manier maar slecht geloven in deze rol met zijn Texaanse accent, ook spatte de chemie met zijn tegenspelers niet echt van het scherm. Al dat geschiet, en moord en verderf in deze film en de locatie trokken mij simpelweg niet (in het nieuws vermijd ik dit soort zaken ook altijd, te deprimerend al die narigheid in de wereld). Daarnaast voelde de film vrij vlak aan. Slechts de laatste scènes maakten echt indruk, vooral toen ik erachter kwam dat de film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal.