American Sniper (2014)

De film zal best gedramatiseerd zijn, maar bevat meer diepgang dan alleen zijn uitzending naar Irak.

Het gedeelte waarin Chris naar de tv keek (die uit stond) met op de achtergrond de geluiden van helikopters/ schreeuwende mensen, vond ik kenmerkend voor soldaten die in zulke levensbedreigende situaties zijn geweest en het trauma wat zij met zich meedragen. Voor zijn vrouw (bijna) onbegrijpelijk: zij wilde verder met het leven dat ze met hem kende. Dat de arts zo aan kon sluiten op zijn schuld/ tekortkoming dat hij niet al zijn maten heeft kunnen redden door hem aan te bieden om dat op een andere vorm voort te zetten vond ik een mooie interventie.

De tragiek dat (ondanks alle bijna doodervaringen in Irak) hij door een veteraan werd doodgeschoten raakte mij zeer. De vlaggenparade en de mensen langs de weg vond ik indrukwekkend, bijv de invalide man in de rolstoel (2:05:29).

Een prima film.

Fantastische film. Goed verfilmt maar een tragisch einde. Chris had beter verdient, voor wat hij had betekent voor zijn land.

Vermakelijke film maar ik had meer verwacht van een film van Eastwood. De karakters blijven vrij oppervlakkig en ook geeft de film een sterk vertekend beeld van het werk van een scherpschutter.

Het typisch Amerikaans patriottisme is ook iets wat mij minder bevalt.

Hier moet je me toch even helpen. Onderbouw het eens? De man ging na zijn missies in het oosten gehandicapte veteranen helpen, tja sorry maar dan krijg ik een sympathiek beeld van de man. En ja, ook hoe Cooper hem neerzet kwam Kyle sympathiek over.

Tja, 1 positief ding maakt je nog geen sympathiek persoon...

Hij was een behoorlijk racistisch en haatte de Arabieren dusdanig dat hij maar wat genoot van het afschieten van mensen in de gebieden waar hij gelegerd is geweest. Dit is door meerdere van zijn directe collega's bevestigd.

Erg vrouwvriendelijk was hij ook al niet, waardoor het me niet bepaald verwonderd dat zijn vrouw vreemdging.

Je haalt de woorden uit m'n mond. Zo denk ik er ook over.

Als ik deze film in één woord zou moeten omschrijven dan is het onevenwichtig. Goede, spannende scènes (vooral in Irak) worden afgewisseld met trage, voorspelbare scènes (vooral de latere scènes rond het Kyle-gezin). Dat ligt niet aan Sienna Miller of Bradley Cooper. Zij hebben een goede, sprankelende chemie. Het ligt meer aan de nogal vreemde, fragmentarische manier van scènes die aan elkaar zijn geplakt. Toer 1, thuis, toer 2, thuis, toer 3 etc. Het is allemaal niet echt vloeiend en daardoor komen de scènes die zich thuis afspelen er bekaaid vanaf. Zeker Sienna Miller heeft hier last van maar ze doet haar best en op haar acteerprestatie valt niet veel af te dingen.

Het Irak gedeelte is dan wel weer goed uitgewerkt. Spannende scènes volgen elkaar op en vooral Bradley Cooper lijkt zich hier wat meer in thuis te voelen (wat vreemd is als je zijn rol in Silver Linings Playbook ziet). Minpunt is de strijd tussen de twee sluipschutters. De sluipschutter aan de zijde van Al Qaida is niet echt uitgewerkt. Een man die aan de Olympische Spelen heeft meegedaan en daarna als sluipschutter voor Al Qaida is gaan werken (het verbaasd me dat hier nog geen film over is gemaakt?!). Een Arthouse regisseur zou hier toch wel van moeten watertanden. Het einde van de strijd tussen de twee is daardoor niet echt bevredigend. Je hebt er minder binding mee. Enemy at the Gates deed dit toch beter.

Al met al een spannende, onevenwichtige film met sterke acteerprestaties en een einde wat je laf zou kunnen noemen. Clint Eastwood heeft geen vormcrisis meer, maar is nog ver verwijderd van zijn topvorm.

Niet helemaal geslaagde film waarbij de scenes in Amerika voorspelbaar en vaak sentimenteel zijn, terwijl de scenes in Irak spannend en mooi gemaakt zijn. Zodoende kom je nooit echt lekker in de film. Daarnaast had de film wel wat meer stelling in mogen nemen mbt de nutteloosheid van de oorlog, in plaats daarvan wordt er veel te veel tijd uitgetrokken voor voorspelbare relatieproblemen. Toch weer lang geleden dat Eastwood een goede film afleverde.

Op zich een aardige film, maar in mijn ogen absoluut niet uniek of bijzonder. Het patriottisme viert weer eens enorm hoogtij, maar daar ga ik verder niet op in want dat is hieronder al genoeg beschreven. Wat me het meest stoorde was de manier waarop bepaalde scènes eindigden en begonnen. Het ene moment zat hij midden in een vuurgevecht, het andere moment zat hij thuis doelloos voor zich uit te staren. Het verhaal loopt totaal niet vloeiend. Ook het einde stoorde me. Kan geen reden bedenken waarom je zijn dood niet in beeld zou brengen.

Bradley Cooper doet het op zich vrij aardig. Ik kan niet beoordelen of hij het personage Chris Kyle waarheidsgetrouw speelt want ik heb het boek niet gelezen.
Verder zit het met de actiescenes wel goed. Ook het camerawerk is erg goed. Als ik alle plussen en minnen tegenover elkaar wegstreep dan blijft er een keurige voldoende over.
3*

Niet zo'n beste oorlogsfilm. Nu moet ik ook meteen zeggen dat ik niet zoveel met dat onderwerp heb en nu weet ik weer waarom. Al het gepiew-piew over en weer verveelt, zeker als daar het actie-syndroom van honderden keren schieten en een enkele keer raken bij komt.

Het verhaal voelt ook erg standaard aan: man gaat naar oorlog, eenmaal thuis gaat de oorlog niet uit hem, het gelukkige verse gezinnetje raakt erdoor verscheurt, enz. Het is al zo vaak vertoont. Inclusief Amerikaans patriottisme. Het woord 'saai' komt in me op en dat zegt wel veel bij een oorlogsfilm. De karakters blijven ook zo oppervlakkig dat je helemaal niet in de film meegenomen wordt en dat is dan ook het grootste minpunt. Het verloop is ook te fragmentarisch. Het is allemaal wel prima in beeld gebracht en het acteerwerk is voldoende. Maar het kostte me moeite de film uit te zitten en dat zegt genoeg.

Dit had een prachtige film kunnen zijn over posttraumatische stressstoornis, waar zowel Kyle als zijn moordenaar (vermoedelijk) aan leden - of een film over de vraag of Kyle eigenlijk wel zo'n held is. In plaats daarvan krijgen we clichématige oorlogsverheerlijking die een fictief conflict (met Mustafa) nodig heeft om enige zin aan het verhaal te geven. Gemiste kans, Clint. Wel spannend en mooi in beeld gebracht.

Degelijk.

Hoe waarheidsgetrouw het al dan niet is boeit me niet zo veel. Ik vind het gegeven an sich wel iets hebben: iemand die volgens zijn waarheid goed wil doen en het uiteindelijk niet meer aan kan. De cynische ondertoon doet de film veel goed, al is het ook weer erg cliché bij momenten.

Bradley Cooper - die ik algemeen gezien erg overschat vind - doet het prima. Zijn fysiek is imposant, zijn accent klinkt authentiek en Kyle's kijk op de oorlog - en de wereld in het algemeen - komt in al z'n eenzijdigheid erg goed over.

Clint Eastwood houdt de oorlogsfragmenten kort maar krachtig. Als portret van één man vind ik de film zeker geslaagd, als de bedoelingen breder waren - kritiek of net ophemeling - dan niet zo, want zoiets laat me koud.

3

Hier had ik ook wat meer op gehoopt. Ze hadden voor mij de zinloosheid van het oorlog voeren sterker mogen benadrukken, wat ze hier slechts sporadisch hebben gedaan. Eastwood laat het na om keuzes te maken, waardoor het slechts een karakterschets blijft.

heb de film zelf niet gezien maar keek net dr. phil en daar ging het over de leven van Chris Kyle en zijn goede vriend die vermoord zijn door eddie ray routh.

hier onder een link naar de uitzending van dr. phil

het echte verhaal van crhis...

Met alle respect, ik denk niet dat je voor waarheidsbevinding bij Dr. Phil moet zijn.

Goeie film over Amerika's dodelijkste scherpschutter in de oorlog tegen terrorisme. Zeker een onderhoudende film met een aantal spannende scenes die ook realistisch in beeld zijn gebracht. Helaas worden clichés en sentiment niet overal vermeden. Ook komt het verder boeiende hoofdpersonage niet altijd even goed uit de verf (dit ondanks een sterke rol van Bradley Cooper).

wat een ongelofeljke snertfilm! Eén van de slechtste oorlogsfilms ooit, Eastwood moest zich diep schamen.

Een meer dan degelijke oorlogsprent die ook een goed beeld schetst van wat de oorlog doet met de menselijke gevoelens. Prima film met goede acteerprestaties.

Ik begrijp niet waarom ze bij zo een goede film en een zeer bekende regisseur en acteur een pop hebben gebruikt en geen echte baby

In de film hannibal werd toen ook een pop gebruikt en geen baby , dat zag je meteen ... tenminste ik zag het meteen

In ieder geval wel voor psychologie in een conservatief Texaans sausje. En laat dat nou net de groep zijn waar Chris Kyle de grootste achterban heeft. Moest wel lachen toen hij in oude afleveringen nog lekker familiair met zijn vrouwtje het beeld uitliep, terwijl de twee volgens het laatste shownieuws behoorlijk in scheiding lagen.

Off-topic bericht en reactie daarop verwijderd

Een van de betere oorlogsfilms die ik de laatste tijd heb gezien... Sterke acteerprestatie van Bradley Cooper 4*

Uistekende "oorlogsfilm" die vooral het leven laat zien van Chris Kyle zowel privé als als navy seal. Vond de film in het begin wel vrij chaotisch en van de hak op de tak maar gaande weg steeds beter zonder echt in elk personage te kunnen inleven. Daarvoor was hij te vluchtig. Het is ook lastig om telkens te switchen tussen de oorlog en het thuis leven. Vooral dat laatste was lastig in beeld te brengen. En dan met name zijn vrouw. Het werd allemaal gezegd maar kwam niet altijd door tot de kijker. Misschien ook wel dat juist thuis de interactie met zijn vrouw er niet echt was. Eenmaal op het veld was die er juist wel met zijn vrouw. Opvallend.

Een echte klassieke oorlogsfilm geniet mijn voorkeur maar deze home war film is zeker niet verkeerd en geeft een realistische kijk op dit soort missies

Best een sterke film van Eastwood, die me erg meegevallen is en had het veel sentimenteler verwacht.

Een hoop geschiet en de gruwelijke beelden zijn realistisch neergezet. Cooper zet hier wel een goede rol neer als scherpschutter Chris Kyle die de oorlog niet kan loslaten, maar zo zijn deze mannen, erg trouw aan hun missie en maten.

Ik kan een rechtse oerconservatieve film best waarderen van bijvoorbeeld Eastwood. Maar dit ging me net iets te ver. In my book is iemand die er een sport van maakte honderden mensen te liquideren geen held. Ook al deed de film zijn uiterste best met vlaggen en rednecks om dat wel te bewijzen. En ik begrijp best dat oorlog uiterst gecompliceerd is, toch communiceert de film dat de hele invasie een grote fout bleek, al denkt Eastwood daar anders over. Maar goed, de film is goed gemaakt, degelijke oorlog scènes, hoge production values etc..

Best pijnlijk om te zien hoe vaak deze film verkeerd geïnterpreteerd wordt. Als je Clint Eastwood ook maar een beetje kent, weet je dat hij duidelijk anti-oorlog is. Clint zelf was betrokken bij de Korea-oorlog en was vervolgens fel tegen interventies in o.a. Vietnam en Irak. Inderdaad. Dus ook tegen de aanwezigheid van Amerikaanse boots op Iraakse bodem. Ik vraag me ook goed af waar sommige mensen in deze film een verheelijking van oorlog zien. Evenals waarom dit een reclameprent zou zijn voor het Amerikaans leger. Ik zie weinig meer dan getraumatiseerde soldaten en veteranen waar bij een aanzienlijk deel ook lichamelijke verminkingen zichtbaar zijn. Join the army? Tuurlijk jongens. Denk even na voordat je een bericht typt hier.

Het menselijke aspect van het verhaal sprak mij juist aan. Niemand wil de held zijn. Ik kreeg vooral de indruk dat de hoofdpersonen elkaar proberen te beschermen. Gemaakt of niet, het moet een traumatiserende ervaring zijn om een kind neer te schieten. (of uberhaupt alleen al in het vizier te hebben). Ik vind het toch behoorlijk knap dat Clint Eastwood erin slaagt om een van de grootste 'helden' op het witte doek te krijgen en daar een anti-oorlogsdrama van te maken. Met name de telefoongesprekscenes vond ik erg goed. Zo dichtbij kan je de oorlog ineens krijgen. Ergens is het wel jammer dat ook Chris Kyle van mening was dat iedereen in de States bewapend zou moeten zijn en (maar) ik vermoed dat Bradley Cooper hem wat dommer neerzet dan hij in werkelijkheid was. American Sniper worstelt zich in een lastige positie door een duidelijke boodschap uit te zenden, maar ook de helden/slachtoffers (een en dezelfde groep) eert. De terroristen worden natuurlijk ook wel weer op een typische wijze neergezet. Dat maakt het ergens wel tegenstrijdig. De film is een prima zit. Goed geschoten en dito geacteerd.

RuudC schreef:

Best pijnlijk om te zien hoe vaak deze film verkeerd geïnterpreteerd wordt.

Erg jammer inderdaad, dat veel users hier een film niet (willen) begrijpen, wat je vaak ook kunt opmaken uit hun recensies, hem dan toch maar slecht waarderen. Niet zozeer bij deze film hoor.

Papagaaien sommige "kenners" na die met een gunfactor stemmen. Of brengen een stem uit terwijl zo'n film na tien minuten wordt uitgezet en wat dacht je van kijken door vooruit te spoelen, en hup weer een onrealistische 0,5* of 1* erbij...

Dat lees je zowat bij iedere film, en zo kan je een film toch nooit goed beoordelen en beleven, lijkt me.

Maar goed, het gemiddelde valt hier nog wel mee.

De legitimiteit van de oorlog was de twin towers die instortten en daarna zit hij op een dak mensen af te knallen. Verder komen we niet. En dat terwijl de oorlog een leugen was. Het Amerikaanse volk is erin geluisd.

De film schenkt veel aandacht heeft voor PTSS, en de Amerikanen zijn na hun dienst dood of anti oorlog. Maar dat zegt niets over de legitimiteit van de oorlog zelf. Meer over oorlog in het algemeen, en deze natuurlijk... in die zin is de film wat schizo.

Het hele verhaal is extreem simpel gebracht met een goeie sniper en een enge sniper die elkaar jarenlang proberen van daken af te knallen..... beetje western-achtig verhaaltje. En dan ga ik toch weer denken aan die aloude aanklacht tegen zowat elke oorlogsfilm: THE KICK OF WAR!!!!!!!!!