Cypher (2002)

Gezien het vrij hoge gemiddelde hier, verwachtte ik eigenlijk een aardig film. Maar het tegendeel is waar, want deze belachelijke vertoning kon me juist totaal niet boeien (ik ben ook een keer letterlijk in slaap gevallen).

Qua verhaal heeft het wel wat weg van "The Matrix (1999)", maar dan wel op alle gebieden veel minder. Vooral qua verhaal en uitvoering, want het zag er allemaal best goedkoop en nep uit (zeker de special effecten) en het sloeg ook allemaal nergens op. Ook de zeer matige cast kon me totaal niet bekoren. Zeker hoofdrolspeler Jeremy Northam met meerdere persoonlijkheden vond ik een aanfluiting van jewelste, want hij had totaal geen uitstraling of charisma om deze film als hoofdrolspeler te dragen. Ik vond het maar een saai piet en hij droeg dat ook letterlijk en figuurlijk over op het verhaal waardoor het allemaal een saaie bedoeling werd. Hetzelfde geldt eigenlijk ook voor muts Lucy Liu met continue dezelfde emotieloze gelaatsuitdrukking, maar dan in iets mindere mate. De overige cast is het noemen bij naam niet eens waard.

Het belachelijke verhaal slaat ook werkelijk nergens op en springt met regelmaat van de hak op de tak waardoor het soms niet meer te volgen is. Eerlijk gezegd weet ik na het kijken van de film nog niet eens waar het allemaal overging. Erg is het ook niet, want zoals gezegd boeit en interesseert het hele verhaal niet inclusief het einde. De ontknoping op het einde kon me werkelijk ook gestolen worden, want ik was allang blij dat ik uit mijn lijden werd verlost. De tijdsduur van circa 90 minuten is misschien nog wel het beste van deze hele film.

Nee, deze zeer matige film was duidelijk niet aan mij besteedt en ik kan hem eigenlijk ook niemand aanraden tenzij je in slaap wilt vallen.

Ik vond deze film erg boeiend.

Ik ben in voor bijna alle genres. Deze film heeft weinig actie so what.

Het verhaal is boeiend. Wie kan je vertrouwen, wie niet.

Tuurlijk is e.a. over the top. In real life zou dit nooit gebeuren. Daarvoor is alles te goed dichtgetimmerd qua strafrecht. Maar daarom is het ook een SF film.

cijfer 3,5

Goed.

Al had er duidelijk meer ingezeten. Natali pakt aardig z'n tijd voor de opzet van de film, zonder al te veel informatie prijs te geven. Visueel zit het wel goed, acteerwerk is niet hoogstaand maar volstaat en het mysterie houdt goed stand.

Maar wanneer de eerste twists zich aandienen begint de film wat te verwateren. Het plot neemt langzaam over, twists volgens zich in steeds sneller tempo op (waardoor je eigenlijk geforceerd wordt je te onttrekken aan de sfeer en aan plotvoorspellingen te gaan doen) en het plot blijkt uiteindelijk toch niet echt hoogstaand te zijn.

Wanneer "the vault" bereikt word neemt Natali toch echt teveel hooi op z'n vork. Het wordt allemaal wat cheesy, het ziet er al lang niet meer echt goed uit en met een wat goedkope finale erbovenop eindigt deze film met een sisser.

Toch jammer want als regisseur laat Natali toch meermaals zien dat hij een leuke film kan maken. Het plotje laat hem echter volledig in de steek, ook het gebrek aan middelen én de wat grotere opzet van de film maken het hem iets te moeilijk om een strak geheel af te leveren.

Best leuk om eens te zien, maar na een half uur heb je het beste al gehad.

3.0*

Ja ik vond het ook een hele aardige film. Ik kende deze niet eens, kun je nagaan. En het zal wel aan mij liggen maar ik zag het einde totaal niet aankomen. Dit had ik in ieder geval niet verwacht. Zo'n leuke plotwending vind ik sowieso wel goed. Ik ben niet echt een liefhebber van Chinese vrouwen maar voor Lucy Liu zou ik toch graag een uitzondering maken.

Een bijzondere film toch wel, waarbij ik de hoge waardering ook niet begrijp.

Enorm saai en slaapverwekkend. De special effects proberen je enigszins wakker te houden, maar ook mij is het niet gelukt deze film in z'n geheel uit te kijken. Opnieuw aanzetten en telkens terugspoelen helpt niet, het kan me gewoon totaal niet boeien en de acteurs wisten daarbij ook maar weinig te imponeren, helaas.

Spannende film met veel plottwists. Wie spioneert nu wie? Min puntje is de reden waarom er word gespioneerd. Daarnaast vond ik ook dat veel karakters niet echt werden uitgewerkt waardoor je constant een beetje afvraagt "waarom" ? Dit geldt ook voor de hoofdrolspeler. Aan het eind ken je hem eigenlijk nog steeds niet! Verder blijft de film qua spanning en verhaal goed overeind. Verzand niet een brei waardoor je het niet meer snapt. Daarom is de film zeker drieenhalve ster waard!!

Op zich wel een aardig concept, maar wat onvoldoende uitgewerkt misschien. Waarbij het dan niet echt helpt dat Liu en Northam me weinig overtuigen - dat kan aan mij liggen, maar het maakt de film niet verteerbaarder. Visueel ook wat mat en wat te gewoontjes, en de flauwe soundtrack helpt ook niets. Hetzelfde verhaal met een stel aansprekende acteurs en wat sterke beelden had misschien een topper op kunnen leveren.

Matrix meets Brazil

Tweede keer gezien. Ruime 3,5. Deze film is niet zozeer een thriller, als wel een avonturenfilm, wat de nodige niet te voorziene twists verklaart. Mooiste voorbeeld hiervan is Lucy Liu's verschijning boven de liftschacht. Ik houd van avonturenfilms, speciaal als het een sf-film is.

Derde maal denk ik dat ik'm zie, altijd met een paar jaar tussen zodat ik er mij niet te veel meer van herinner. Telkens word ik toch echt wel meteen meegesleurd in het verhaal en wekken al die geheimzinnigheid en die complotjes toch erg veel nieuwsgierigheid op, wat ik wel kan smaken uiteraard! Verder zit het allemaal wel goed in elkaar, best wel origineel filmpje.. Al zijn er soms wat té veel plottwisten en het uiteindelijke einde vond ik maar flauw. Nu doet dit geen afbreuk want heel de film wil je gewoon weten waar het allemaal naartoe leidt.

De special effects laten wel wat de wensen over en er hangt heel de film zo'n lichte gloed over het beeld, maar gelukkig is dit niet vervelend en komt het de sfeer wel ten goede.

En Lucy Liu, my god, wat een prachtvrouw toch. Al had ze die pruik van in het begin mogen uitdoen

Ja geweldige film ik ben een groot fan van Natali jammer dat hij nooit echt heeft kunnen doorbreken. Aan de ideeën lag het niet en hij heeft lef. Cypher is een van zijn besten en het zal ook wel zo blijven ben ik bang want in de huidige tijd is geen ruimte voor dit soort films.

Dikke vette vijf sterren

Er is nooit iemand geweest die klaagde dat hij te weinig verstand of gevoel had.

Mensen oordelen gewoon met het verstand en het gevoel dat ze hebben en ontwikkelen daarbij neigingen en voorkeuren die hun waardeoordeel bestendigen. Daarom vertelt een oordeel over een film even zeer over de persoon als de film. Hoe meer het oordeel afwijkt van het gemiddelde, hoe meer het iets over de persoon vertelt.

Positief ingestelde personen benadrukken wat ze waarderen, negatief ingestelde personen waar ze zich aan geërgerd hebben en ontwikkelen daar ook een oog voor. De meest objectieve (= zakelijke, onpersoonlijke) beoordeling van een film is de middenscore, want dat is de meest onpersoonlijke score en de minst subjectieve (=persoonlijke). Objectief is deze film daarom een bovengemiddelde, zelfs goede film.

Laat ik vertellen waarom ik dit een goede film vindt. In tegenstelling tot jou, heb ik er heel geboeid naar zitten kijken. Dat de hoofdpersoon saai acteert, vind ik niet. Hij weet juist perfect een managerstype uit te drukken. Om de aandacht van het grote publiek te trekken zijn hoofdrolspelers helaas overwegend overdreven, emotionele, extraverte, aandachttrekkende uitslovers geworden, maar de gemiddelde mens is zo niet. Bij de gemiddelde mens zijn de uitingen een stuk subtieler en veelzijdiger en dat gaat in toenemende mate onder de radar door, waar mensen egocentrischer/individualistischer worden en de sociale intelligentie en communicatie afneemt. Waar mensen minder oppikken, lijkt het voor hen saaier en leger.

De hoofdrolspeler, ontdekken we later, speelt een rol, de rol van saaie bureaucraat in een grote corporatie. Zo kleedt hij zich, gedraagt zich, praat hij. Dat is zijn cover. Dat is niet saai, dat maakt het juist interessant. Hij moet van zijn organisatie allerlei slaapverwekkende lezingen, exposés bijwonen. Later wordt duidelijk dat deelnemers hierbij gehypnotiseerd worden..

Dit is geen vergezocht idee. Zo is het mogelijk om met beelden en metaboodschappen in het onderbewustzijn van mensen te stoppen. Iemand die dat heel overtuigend demonstreert is Victor Mids in programma MindF*ck. De meetings in de film doen mij ook denken aan vroegere kerkmissen. Als de pastoor begon te prediken op zijn bekende zalvende toon, dwaalden je gedachten al snel af. Na de mis vroeg je je vrouw, waar heeft hij het over gehad? En ze zegt, geen idee, ik ben in slaap gevallen. De gebeden, zoals de schuldbelijdenis, die we in eindeloze herhaling opzegden, drongen nooit door tot het bewustzijn. Toen ik het later eens ooit de woorden ging lezen, drong de betekenis pas bij mij door. Zo wordt het schuldgevoel van de gelovige onbewust versterkt.

Dit soort technieken worden nu grootschalig in commercie en media gebruikt. Loop je door supermarkt dan zit die vol met voor jou onzichtbare signalen die op evolutionair gegroeide mentale knoppen in jou drukken die aanzetten tot gedrag. Je wordt gestuurd zonder dat je daar nog bewust van bent. Je ziet nu in de media en politiek hoe eensgezind men elkaar napraat. Toen ik jong was waren politici en journalisten juist sterke persoonlijkheden met een eigen visie die ze verdedigden en was beleid een hard bevochten compromis. Diversiteit werd toen niet als negatief als verdeeldheid bestempeld, maar als de rijkdom van vrijheid. Het komt mij over alsof mensen weer effectiever in hun denken gelijkgeschakeld worden. Hen wordt weer een doctrine bijgebracht.

Dat is ook iets dat corporaties sterk zijn gaan doen. De Bedrijfscultuur van Microsoft, McDonalds, Apple etc. lijken sterk op religie. Onze samenleving wordt weer meer door doctrines gestuurd. Wie daar niet in mee gaat wordt een outcast, voorgesteld als wappie. wordt gedefund, verbannen uit de publieke media enz. Het verschijnsel is gegrond in een lange historie. Ook de adel wist haar directe dienaren af te richten tot absolute hondentrouw, waarin ze tot alles bereid waren voor hun meester. En de Romeinse organisatie en indoctrinatie van hun legers werd in feite de blauwdruk voor grote organisaties.

Deze film was zijn tijd vooruit en voorziet de neoliberale corporatieve maatschappij waarin grote corporaties om de macht vechten met elkaar. Waar ze spionage bedrijven en saboteren. Waarin hun werknemers geloofslegers worden waarvoor ze de nieuwste wetenschappelijke technologie inzetten.

In feite gebeurt dit al, maar het gaat onder de radar van het grote publiek door. Massatechnologie maakt het alleen veel grootschaliger. Wij naderen nu het punt dat AI de micro-expressies in jouw gezicht zo goed kan lezen dat ze in feite jouw gedachten kan lezen. En met grote controle over de eigen gezichtsuitdrukking, gebaren, en houding kan ze jou vervolgens non-verbale signalen sturen die jou via jouw onderbewustzijn sturen. De vrije wil van de mens wordt daarmee vergaand aangetast. Hij wordt gestuurd in zijn keuzes. Deze film is een hele goede SF, het kijkt vooruit en waarschuwt. Dat de Held zelf een rijke CEO is, een soort Elon Musk, is ook sterk, want zulke mensen hebben de meeste individuele vrijheid en middelen.

In de film is het systeem zo onderdrukkend geworden dat je jezelf moet laten hypnotiseren om niet als dissident er uit gepikt te worden. Dat soort systemen hebben we nu al. AI kan nu al enkel aan de likes bepalen hoe mensen tegenover dingen staan. Uit gewone uitingen van mensen kun je al bepalen welke afwijkingen en voorkeuren ze hebben. Je wordt zo doorzichtig voor het systeem. AI kan voorspellen wie een dissident wordt. Zo ver zijn we al. Cambridge Analytica verkocht dit soort informatie aan Saoedi Arabië.

Je moet deze film niet vergelijken met de Matrix die meer filosofisch van aard is en zich afvraagt of ons bestaan niet een virtueel bestaan is. De Matrix daagt uit tot een hele nieuwe kijk op het bestaan. Dat doet Cypher minder, maar is daardoor realistischer. Als je wat langer op deze wereld hebt rondgelopen en je ogen open hebt kan je het om je heen zien dat we deze kant op bewegen. Maar voor wie er nu in groot wordt, is het de normaal.

Het is jammer dat deze film niet de brede populariteit heeft gekregen van de Matrix. Waarom? Ik vermoed mede omdat het niet vol met spannende martial art gevechten zit met slow motion bullets, en CGI naast uitdagende filosofie, en voor ieder wat wils is. Eigenlijk is het stukken realistischer. Persoonlijk heb ik weinig op met dystopische toekomstfilms, maar deze vind ik genoeg hout snijden om serieus over na te denken. Hoeveel manipulatie willen we op het individu toestaan? En is dit niet onvermijdelijk als je steeds grotere machtsstructuren gaat bouwen, die centraal gestuurd worden? Is onze democratie nog een systeem dat de wil van volk doet, of een geworden die deze boetseert?

Poeh, het is meer dan tien jaar geleden dat ik deze film gezien heb en eerlijk gezegd kan ik me er ook niets meer van herinneren. Misschien als ik hem opnieuw zou bekijken, dat ik er dan een andere mening over heb.

Wie weet, de verwachtingen kunnen een groot verschil maken. De omschrijving zou je kunnen doen denken dat dit een spannende actiefilm is, dan valt het nogal tegen.