Serendipity (2001)

Heerlijke romatische komedie!

Verhaal was leuk en de acteurs deden het ook goed!

Soms wel een beetje voorspelbaar..

Maar dat maakt bij deze film niet echt uit, je zit er eigenlijk vanaf het begin al direct in!

Hm, het verhaal is op zich leuk, maar ik vond het nogal een saaaaaaai geheel. Inderdaad niks bijzonders of verassend. Maar als je echt niks anders te zien hebt, dan is het op zich wel te verhapstukken. En dat terwijl ik toch wel van de typische damesfilms ben.

Geen vernieuwende dingen in 'Serendipity', wel de nodige elementen om te kunnen spreken van een onschuldig dosisje escapisme. Een 'fijn' (origineel zou ik het niet echt noemen) uitgangspunt, een natuurlijke Beckinsale, en een leuke wisselwerking tussen Cusack en Piven, waarbij die laatste overigens de show steelt. Kortom: simpel en voorspelbaar, maar voldoende charmant om met een tevreden gevoel de avond af te sluiten.

2*

Aangezien ik binnen mijn relatie en vriendenkring de vermeende filmexpert ben (dit heb ik afgedwongen door op verjaardagen zo nu en dan moeilijke namen als Kurosawa en Tarkovsky erdoor te gooien), kies ik 90% van de films uit die ik met vrienden en vriendin kijk. En die laatste heeft een smaak die wat minder ruim is dan de mijne (als ze dit zou lezen zou ze de wenkbrauwen fronzen). Soms kies ik dus films met een unhappy end of films die net effe anders zijn. En omdat cinema nu eenmaal mijn hobby is en niet die van haar, moet ik in 10% van de gevallen toegegeven en eens iets van haar kijken. En dat is prima. Meestal kut. Dat wel. Van de week lake house gekeken. Wat een ellende. Maar voor ik afdwaal...

Zo nu en dan ontdek ik dus wel films die ik niet zou ontdekken. Zo ook deze. Cheesy titel, cover, tagline en verhaaltje. Maar wat een prima film. Als je alle onwaarschijnlijkheden voor lief wil nemen (want daar gaat de film nu eenmaal voor een belangrijk deel over) is dit echt een prima genrefilm. Goed geschreven dialogen, uitstekend overgemaakt door uitstekende acteurs. Ben wel klein beetje fan van Cusack. Film weet continu de juiste snaar te raken, hoog tempo, veel erg lekkere momenten, humor. Ja. Deze film werkt. De lauwe reacties vielen me wat tegen hier. 4 sterren. Erg verdiend.

Een film waar ik eigenlijk 2,75 ster voor wil geven. Aangezien dat niet kan, geef ik drie sterren omdat Kate in de film speelt. Een prachtige vrouw om naar te kijken. En film is om naar te kijken, dus...

Het verhaal is wat mager, te voorspelbaar, te veel cliche's, te traag ook. De opening is goed, een duidelijke chemie tussen de twee hoofdpersonen. Maar daarna wordt het verhaal te voorspelbaar, te veel zoeken naar een mogelijkheid om het verhaal te compliceren. Wie bedenkt het om zeven jaar nadien nog een keer zijn of haar leven over hoop te halen. Wat mij betreft iets te veel 'the secret' , het universum spant zich samen om het geluk tussen twee mensen voor elkaar te krijgen.

Goed, dat thema is voor de liefhebber, maar iets te makkelijk uitgevoerd.

Uiteindelijk draait het om de hoofdrolspelers. Kate en John doen hun werk naar behoren en ook Jeremy Piven, als budy van Jonathan, voegt een vrolijke noot toe. Het vriendje van Kate is veel minder aanwezig. Haar vriendin daarentegen is nadrukkelijk aanwezig en voegt wel degelijk iets toe aan het geheel.

Al met al een aardige film, een leuk tijdverdrijf voor een regenachtige zondagmiddag

132 berichten | 8 meningen

Een romantische komedie met een verhaal wat we allemaal al meerdere keren gezien hebben. Heeft deze film een zoetsappig, happy ending? Natuurlijk, dat weet je bij een film als deze. Het stoort ook niet, je weet wat je krijgt, maar niet hoé je het krijgt. Waar sommige films moeite hebben met het overbrengen van geloofwaardigheid en chemie, zijn Kate en John ontzettend leuk samen en goed op elkaar ingespeeld. Toch hadden ze nog wat vaker ''samen'' mogen zijn, maargoed.. dan was het wel een ander soort verhaal geworden.

Voorspelbaar? Tuurlijk. Middelmatig? Ook. Vermakelijk? Jazeker, voor de romantische zielen onder ons die wel van een flinke dosis klefheid houden, is het zeker een aanrader.

Plus: Wat is Kate een betoverend mooie vrouw.

Begon verrassend leuk , met het een-paar-jaar-geleden-deel. Leuk, toffe dialogen en een aardig gegeven. Zakt enorm in naar doorsnee oninteressante romcomniveau in het tweede deel. En dat voelt het ook nog eens enorm uitgerekt. Na een uur had ik de film echt wel helemaal gehad en vond ik dat om elkaar heengedraai (wat het genre natuurlijk eigen is) knap irritant worden. Half puntje straf voor dat prachtige nummer van Nick Drake op een moment dat ik de film al lang enorm zat was. Zoiets kan me dan echt enorm storen.

1.5*

Tja, romantische komedies, het blijft een raar beestje. Ze lijken allemaal op elkaar, de meesten zijn niet voor de average guy weggelegd maar soms zijn er van die films die alles goed doen, en die ondanks dat ze veel lijken op counterparts uit hetzelfde genre, het toch veel betere films zijn. Jeremy Piven en de heerlijke Kate Beckinsale waren hier eigenlijk mijn enige houvast om door de film te geraken. Dat soort houvast had ik met deze film eigenlijk helemaal niet nodig.


De film begint verrassend goed. Met het begin van de romance tussen Beckinsale en Cusack. De vonk springt over, en ik vond het geheel plausibel dat Cusack voor Beckinsale viel terwijl hij al een partner had. Met zo'n thematiek moet je wel goed je werk doen, als je de sympathie niet wint van de kijker is het snel afgelopen natuurlijk. De toevallige (on)waarschijnlijkheden moet je voor lief nemen, want dat is wel een essentieel punt in deze film. Hete is soms frustrerend maar deze convenient gebeurtenissen in het juiste perspectief plaatsen kan wonderen doen bij deze film. Je moet als kerel wel een beetje goede wil hebben natuurlijk. Ze zijn voorbestemd maar denken van niet omdat ze elkaar constant mislopen. De zoektocht is dan ook weer erg fijn, weer die toevalligheden, dat je als kijker ziet hoe een enorme perfect fit deze twee voor elkaar zijn. Piven is qua humor de alleskunner, wat is ie weer lekker bezig. Geweldige delivery. Het einde valt ook perfect op zijn plaats, weer niet zonder slag of stoot maar de beloning is er naar.


Prettige chemie tussen de hoofdrolspelers, Cusack blijft sympathiek, Beckinsale blijft een erg charmant en lekkere vrouw, boeiende dialogen, een Jeremy Piven die weer is op dreef is, heerlijk tempo, prettige humor en de scenes die proberen te ontroeren werken prima. Serendipity wist ook bij mij de juiste snaar te raken. Leuke romcom, en zeker één van de betere in zijn soort. Ik ga gewoon gek doen met mijn cijfer.

Wat is Kate toch een pracht vrouw.... Een aanwinst voor iedere film...

Fijne romantische comedie met een leuk idee over toeval en het lot. De toevalligheden zijn allemaal wel wat makkelijk en de personages voorspelbaar, maar dat mag de pret zeker niet drukken. Erg vermakelijk en sfeervol en ook de acteurs zijn plezierig om naar te kijken. De scene op het einde waarin ze elkaar opnieuw ontmoeten op de ijsbaan is bijna geheel dialoogloos gedaan en ziet er mooi uit.

Ik heb de film gisteravond bekeken, en opzicht is het best wel vermakelijk. Sommige momenten vond ik niet zo indrukwekkend, en het speelduur moest ook echt niet nog veel langer gaan duren (bij films met een verhaal waarin twee mensen naar elkaar opzoek gaan en elkaar altijd op het randje mislopen is als het heel vaak voorkomt meestal vrij irritant). Maar afijn, de acteurs zijn echt geweldig en het toppunt van de film eigenlijk, Cusack en Beckinsale lijken geknipt voor deze rol. De typetjes stellen wel allemaal niet zoveel voor, en daarbij is het voorspelbaar. Maar toch mocht het voor mij niet de pret drukken. Vermakelijke romcom, niet meer en niet minder.

3*

Irritante romkom. wat duurt het lang voor ze elkaar gevonden hebben zeg!

Kate Beckinsale is om van de smelten! Acteurs zijn wel goed.

Hij kwam op BBC1 dus toch even meegepakt. Maar het is niet mijn favoriete genre.

Wat een voorspelbare troep zeg. Je kon het al gauw helemaal zelf invullen, als kijker.
De film begint met een toevallige ontmoeting, dan gaan ze uit elkaar, we volgen ieder apart en uiteindelijk is het dikke mik.

John Cusack, sjesus wat stelde hij zich aan zeg. Ik vind 'm maar slap. Steeds dat ovedreven gedoe en gekke bekken trekken.
Kate is een sexy chick en deed het opzich wel aardig.

Ik vind het altijd zo goedkoop als er in 'n film wordt verwezen naar andere films. Ze proberen daarmee punten te scoren bij het publiek. Hier dus ook: The Godfather. De regisseur dacht vast: veel mensen vinden deze film goed, dus laat ik dat maar verwerken in mijn eigen film, dat vinden ze vast leuk. Maar het klopt niet eens die vergelijking. Jonathan zegt dat Sara hetzelfde zou zijn als deel 1 is van The Godfather, en zijn huidige vrouw is deel 2. 'Deel twee is erg mooi, maar je wilt weten hoe deel 1 eruit zal zien'. Maar..... dat is andersom toch hetzelfde? Als je deel 1 ziet, wil je toch ook wel weten hoe deel twee eruit ziet? Ik vond die vergelijking dus sowiezo nergens op slaan.

Op een gegeven moment komt 'A few years later' in beeld. Dan weet je als kijker dus dat er een aantal jaren verstreken zijn. Dan vind ik het vreemd dat Sara na zo'n lange tijd nog gaat twijfelen door die kleine dingen. Ze loopt bijvoorbeeld langs een poster van Cool Hand Luke, de film waarover Jonathan het nog had gehad tijdens het schaatsen.

Sara, Jonathan, Sara, Jonathan, Sara, Jonathan en zo gaat het verder. Als je dat tóch doet, doe het dan op een leuke manier. Nu zaten we met archievenkasten en papierwerk opgescheept...


Nee, totaal niet mijn ding dit.

Een luchtig werkje dat niet al te veel voorstelt, maar wel leuk om eens gezien te hebben. Een grote fan van de romatische komedie zal ik nooit worden, maar deze film mocht er nog wel zijn. Er wordt redelijk goed geacteerd (vooral Kate Beckinsale doet het niet slecht) en ook het verhaal is best wel goed. Wat betreft dat verhaal moet je je wel niet storen aan het feit dat er nogal veel toeval mee gemoeid is (zoals bijvoorbeeld het boek en het briefje van 5 dollar die uiteindelijk terechtkomen bij de personen voor wie ze bedoeld zijn). Het is ook allemaal nogal voorspelbaar, maar zoals ik al eerder heb opgemerkt bij dergelijke films moet ik de eerste verrassende/onvoorspelbare film in dit genre nog tegenkomen.

Verschrikkelijke film, met een leuke Cusack en geweldige Levy (dat dan weer wel).

Het idee is nochthans heel aardig, de uitwerking saai, voorspelbaar en behoorlijk slecht. Het is tenenkrommend hoe vaak de beide personage's elkaar net mislopen. Moet dat een lach bezorgen? Of een traan? Geen idee, beide deed het niet, of het was een lach van cynisme. Op een gegeven moment zit je de film te kijken waarin je gokt wat er nu weer gebeurt in de volgende scène, en warempel dat je dat vaak goed gokt. Als het al geen gokken meer is. En als je zoiets doet, gooi het een tempo hoger en maak er slapstick van, zoals in Some like it hot, waar dat wel werkt.

Gelukkig wordt er aardig gespeeld, zijn de nevenpersonages ook normale mensen in plaats van een stel losers (She's out of my league iemand?) en is er een enkel leuk shot of aardige montage (met die IKEA-achtige ballen). Maar het verhaal is zo om te huilen, dat er meer dan 1* niet in zit.

Een romantische film die je niet met een kritische blik mag bekijken 'k vrees dat deze film dan ook eerder een vrouwelijk publiek zal charmeren.

De cast deed het goed, vooral John Cusack speelde heel sereen.

Het zal niet m'n favoriete film worden, maar 't was eens leuk om te zien.

Een tip voor Valentijn.

Heel erg innemende romcom. Het onwaarschijnlijke verhaal maakt het extra verrassend en leuk. Uitstekend geacteerd door John Cusack en Kate Beckinsale: de vonken springen er af.

Verhaal vertoont veel gelijkenis met het veel mindere A Lot Like Love (2005).

Weinig vernieuwende romantische komedie met wel een leuk concept (het lot) en 2 hoofdrolspelers die konden overtuigen, maar die gebukt gaat onder de slechte regie. Het wordt nergens betoverend maar eerder voorspelbaar en flauwtjes, op het randje van irritant.

John Cusack moet het inzake "romantic look" misschien wel afleggen tegen Hugh Grant, maar samen met Kate Beckinsale brengt hij het er toch wel goed vanaf in deze romantische komedie, waarbij ge het plot niet al te streng moogt ontleden maar, waarbij toch niemand er een kregelig gevoel aan overhoudt. Vlot, sympathiek en "smooth"; zelfs Armstrong's stem klinkt minder schor dan gewoonlijk.

De film wordt een RomCom genoemd, maar het Comedy aspect heb ik niet echt gezien. Het Romantische aspect spat echter wel van het scherm af. De zoektocht van Jonathan en Sara is hier een voorbeeld van. De muziek in de film draagt bij aan het romantische aspect en zorgt voor een romantische sfeer. Evenals de tijd wa arin het speelt, in de winter, rond de kertsdagen, met sneeuw, wat bij de meeste mensen romantische gevoelens oproept.

Is de film een aanrader? Mwa. Je mist niets als je de film niet gezien hebt. De film blijft erg oppervlakkig. Dit geldt voor zowel het verhaal als de personages. De film duurt 90 minuten en dat is eigenlijk wel lang genoeg. Omdat het script geen diepgang lijkt toe laten had de film van mij wel wat korter gemogen. Het kostte mij soms moeite om mijn aandacht bij de film te houden,. Maar verwacht je niet teveel van een film en vind je het prima om een oppervlakkige Romantische film te zien? dan is Serendipity best vermakelijk.

De oppervlakkigheid geldt zoals gezegd ook voor de personages. De acteurs zijn niet bij machte om mij mee te slepen in het verhaal en kunnen de diepgang in hun personage niet vinden. Persoonlijk houd ik meer van films waarbij de personages meer ''gevormd'' worden. Een voorbeeld hiervan is bijv. de notebook.

2 sterren

“You are a strange and interesting woman.”

Een zwijmelfilm die ik aantal keer "verplicht" heb moeten kijken. Maar eigenlijk is het geen moetje meer en is het best een vermakelijke film. Het is niet echt een komedie maar de romantiek straalt er aan alle kanten vanaf.

Alhoewel Cusack en Beckinsale weinig screen time hebben samen, zijn ze in hun gezamenlijke scènes aan het begin en einde van de film erg goed op dreef en hebben ze een aangename chemie. De film voelt op sommige momenten wat stroperig aan en de bijpersonages zijn zo onbeduidend, dat je eigenlijk smacht naar het moment dat Beckinsale en Cusack eindelijk weer samen komen. Zeker geen slechte film voor een avondje romantiek en als man is er ook nog altijd Beckinsale. Kate maakt alles beter.

Mja, uitgangspunt is nogal gekunsteld, iets dat mensen alleen in films doen en overkomt, maar dat valt te verwachten natuurlijk. Maar ook ook later in de film blijft het allemaal wat flauw en geforceerd met van die net-niet ontmoetingen en suffe humor en wat onleuke ongeloofwaardige personages (en een vervelende soundtrack!)

John Cusack en Kate Beckinsale zijn allebei behoorlijk jammerlijk gecast, want ze halen de film bepaald niet omhoog. Vooral Cusacks kapsel niet.

Wel uit te kijken, want gelukkig is het niet al te lang, en hier en daar is het qua shots en montage wel leuk gedaan, maar verder zeker geen uitblinker.

Wel grappig/confronterend om te merken dat 2001, hoewel het korter voelt, inmiddels ook alweer 18 jaar geleden is. Er is in een kleine 20 jaar toch alweer behoorlijk wat veranderd, vandaag de dag zou een film als deze niet eens meer gemaakt kunnen worden aangezien je met één ronde Googelen iemand direct zou terugvinden.

2,5*

Tja... de hoofdpersonen ontmoeten elkaar en brengen één avond samen door, en daarna blijven ze járenlang naar elkaar smachten – is dat romantisch of pathologisch? In de tussentijd volgen we van ieder de eigen levenswandel, en daarbij heeft John Cusack het voordeel van de aanwezigheid van de welbespraakte en verstandige Jeremy Piven en de bijzonder geestige Eugene Levy, terwijl Kate Beckinsale opgescheept zit met een eclectische muzikant die me deed denken aan een goed gevulde Heath Ledger. Tussendoor zijn er nog wat bespiegelingen over noodlot, toeval en bestemming, maar om nou te zeggen dat ze daarmee de diepte in gaan – nou nee. Maar waar ik pas ècht een vieze smaak van in mijn mond krijg is hoe de prachtige Bridget Moynahan, Cusacks mooie en lieve vriendin, zonder dat ze ook maar iets fout heeft gedaan (behalve dan zíjn vriendin te zijn in plaats van de mijne), zomaar –en off-screen!– uit de film wordt gegooid, alleen maar omdat het volgens het script de bedoeling is dat Cusack op het einde zijn Grote Onbekende Liefde terugvindt – en dan moet Moynahan ook nog eens het instrument van hun scheiding (het boek van Marquez) aanleveren! (Ook Beckinsale's vriend moet de film via de achterdeur verlaten, maar die krijgt van de scriptschrijver dan in ieder geval nog een zeker egocentrisme in de maag gesplitst.) Zulks gebeurt wel vaker in romcoms (van His girl Friday tot Something's gotta give), en ik weet wel dat ik het allemaal niet zo serieus moet nemen, maar als ik word geacht wèl van liefdesgeluk te genieten maar níét op liefdesverdriet te letten voel ik me toch niet helemaal serieus genomen. Dat de film ondanks alles toch niet eens zó'n beroerd gevoel bij mij achterlaat heeft naast de twee sympathieke acteurs alles te maken met het prachtige nummer waarop Jonathan en Sara tijdens de laatste scène elkaar terugvinden : Northern sky van Nick Drake – bijna een mooier nummer dan de film verdient.

Een typische vrouwenfilm, erg saai en zeemzoet wat mij betreft.

Altijd weer een innemende en vermakelijke film die wat mij betreft te serieus en vooral verkeerd geïnterpreteerd wordt.

Een bijzondere ontmoeting tussen John en Sara vind plaats, een moment waar de vonk enigszins twijfelend overslaat. Omgeven door twijfel en terughoudendheid, en een beetje flirtend met het lot, laat Sara het vooral op zijn beloop om zichzelf zoveel jaar later met een behoorlijke wazige vent opgescheept te zitten. John lijkt het beter voor elkaar te hebben met de lieftallige Halley, iets waar ik mij de eerst kijkbeurt ook over af vroeg wat nu slim zou zijn in het geval van John. Een last minute zoektocht van beide begint terwijl beide een huwelijk in het verschiet hebben...

De gemiddelde te nuchtere droogkloot die niet in lotsbestemming of een groter geheel gelooft, zal ongetwijfeld dit verhaal dikke onzin vinden. Toch is het wat betreft minder zwart/wit dan gedacht. Lotsbestemming buiten beschouwing gelaten, zit er natuurlijk meer in het leven dan kans inschatten en berekenen en lekker bij Halley blijven. De mens is grillig, keuzes niet altijd vanzelfsprekend en heeft de mens voldoende gevoel, romantiek en fantasie om tot zulke keuzes en gevoelens te komen, zeg maar, je hart te volgen. En gelukkig maar, want wat zou het leven anders saai zijn en wat zou je jezelf als mens weinig ontwikkelen.

Serendipity is meer dan vermakelijke film met twee innemende acteurs, Beckinsale en Cusack, vooral Eugene Levy als Bloomingdale's verkoper is het noemen nog waard. Verder biedt de film wat mij betreft daarnaast een prima onderlaag die gedeeltelijk speelt op dingen die 'voorbestemd' zijn en anderzijds het volgen van je hart, kortom; mens zijn.

Phoe, dit is wel heel matig. Jon en Sarah worden verliefd op 1 avond. Waarom is onduidelijk, de interactie is wat geforceerd. Het instant nadrukkelijke flirterige is bijzonder onfatsoenlijk, gegeven het feit dat ze beide in een relatie zitten. Vervolgens jaren later staan ze op het punt te gaan trouwen en gaat de mentale ontrouw vrolijk door met het dagdromen over elkaar, 'wat als?'. En als kijker moeten we hopen dat ze elkaar vinden en hun verloofden laten stikken. Dat zou nog kunnen lukken als Sarah danwel Jon sympathieke karakters zijn, maar meer dan dat ze niet zo trouw zijn aan hun partners, en wel, niet, wel, niet, wel, niet in toeval geloven, komen we niet over hen te weten. Om het verhaal niet puur evil te laten zijn, is Sarahs verloofde een beetje een zak (klein beetje maar, maar toch). Wat de film enigszins redt zijn bff's Dean/Piven, en in iets mindere mate Eve/Shannon. Er is wel wat chemie tussen Dean en Jon namelijk. Ook Eugene Levy zorgt voor wat broodnodige humor, want op hem en Piven na is de film het etiket Komedie eigenlijk nauwelijks waard. Verder is het een hoop heen en weer geren om de anderhalf uur te halen. Zal ik verklappen of ze elkaar vinden of niet...?