De Ontsnapping (2015)

Op het eerste gezicht en wanneer je de trailer bekijkt lijkt De Ontsnapping weinig te bieden. Wanneer je met die gedachte de bioscoop inloopt zal je aangenaam verrast worden. Door diepgang in de karakters en een, hoever dat mogeljk is met een gigolo, redelijke subtiele aanpak komt de film goed binnen. Dit komt met name vanwege een zeer sterke cast en goed gebruik van flashbacks die het verhaal van de gewenste diepgang voorzien.

'De ontsnapping' Recensie - Filmtakers

De trailer kwam ik al tegen bij andere blockbusters en de reclamedoeken hingen al klaar in Pathé en toen dacht ik steeds: ''wat een lelijk mens'' is dat toch. Ik weet niet of de regisseur bewust voor Isa Hoes heeft gekozen om wat meer realisme door te voeren, maar ik vind ze - ook na het zien van De Ontsnapping - een vrij duffe uitstraling hebben. Verhaaltechnisch is er wel wat positiefs uit te halen; de situatie kan zich immers voordoen dat een Nederlandse vrouw haar huidige leven niet meer echt ziet zitten, zich benauwd voelt en het liefst de aardappelen en de kou inruilt voor een tropisch bestaan waar niemand haar kent en dus 'lastig zal vallen'. Op een gegeven moment kreeg ik dan ook wel waardering voor de hele opzet en vond ik het wel aardig om dit perspectief eens onder de loep te nemen. Jammer van de vele flashbacks aan haar overleden vriendje van vroeger, maar verder heb ik er niet zoveel aan op te merken.

Wat een ongelooflijk slechte film was dit zeg. Tenenkrommend slecht en daar kan Isa Hoes niet zoveel aan doen vrees ik want zelfs Rock Mayall kwam niet uit de verf.

Het boek is alleen op hele grote lijnen gevolgd. Natuurlijk is een film wat anders dan een boek en kan je moeilijk iemand's overpeinzingen goed in beeld brengen maar wat is dat toch met scriptschrijvers dat ze denken dat zij het verhaal wel even beter kunnen maken door een totaal andere draai aan het oorspronkelijke boek te geven. In deze film is daardoor het hele gevoel van ontsnapping waarmee de hoofdpersoon worstelt verdwenen.

Het loslaten van het boek was daardoor niet zo moeilijk aangezien de film in weinig meer daarvan weg had.

Het trauma van kleine geslachtsdelen van Julia, het vervallen makelaarskantoor van haar vader, de rode Supra-achtige Toyota die bij haar vader al jaren in de garage staat, het hele weggaan juist mét afscheid nemen, voor Schiphol (!) nog even bij haar inmiddels religekke moeder langs, de enorm opvallende en foeilelijke buitenkant van de villa, het feit dat ze juist geen buren heeft daar en laat staan een oude bekende en geen Vlaamse die nu pillendealer is, geen bellende zus, geen half Nederlandse Romeo. Het houdt niet op.

De scene met de pillen en de dwergen is in het boek hilarisch. In de film gewoon kort, zonder finesse en humorloos. Alsof je een mop vertelt door alleen de clou te vertellen. Je zou willen dat de scenarioschrijver een paar pillen had genomen.

Er worden naar mijn mening gewoon feiten opgenoemd en zo naar het einde gewerkt. Geen karakterontwikkeling, niets. Het gevoel uit het boek van de worsteling die Julia ook in Portugal nog heeft met de knellende banden van thuis, het hele waarom van de ontsnapping. Het komt er niet uit.

Tegenvaller. Eerlijk is eerlijk, ik heb het boek niet gelezen, en daardoor kijk ik natuurlijk wel anders naar de film.

Isa Hoes speelt een aardige rol in de film, is hier en daar zelfs humoristisch, en haar spel wekt over het algemeen interesse. Echter is het mij gedurende de film niet gelukt om mij echt te 'bekommeren' om een van de personages. Niet dat dit zozeer aan de geleverde acteerprestaties ligt (de bijrol van Rik Mayall is mij alleen al 1* waard), maar wellicht aan de aard van het verhaal op zich. Misschien ga ik dan nog maar het boek lezen, dan verandert mijn perspectief allicht. Nu kon mij het verhaal op zich mij gewoon niet interesseren. De flashbacks naar haar zieke broer wekken geen medelijden op, en de manier waarop zij die zelf gedurende haar tijd in Portugal beleeft, vind ik totaal niet boeiend.

Maar de film heeft ook zeker punten die wél goed en/of interessant zijn. De bijrol van Rik Mayall, met zijn fantastische Britse charisma, is voor mij het al waard om de film te zien.
De sfeerbeelden van Portugal zijn eveneens charmerend.

Helaas wederom geen geweldige Nederlandse film (al was het nog niet zo'n brok ellende als De Reünie). Wellicht dat in het najaar "Ja, Ik Wil!" hier verandering in brengt

2,0*

Aardige film over een vrouw die ontsnapt uit haar verstikkende bestaan om de confrontatie met oud verdriet aan te gaan.

De film start lichtvoetig. De hoofdpersoon wordt geintroduceerd als onhandig, volgzaam en een tikje wereldvreemd. Dat beeld wordt gedurende de eerste helft van de film uitgebuit in een paar hilarisch bedoelde scenes. Soms geslaagd en grappig. Soms niet.

Het restant van de film heeft vervolgens een iets zwaardere lading. Eenmaal gesettled in haar ontsnappingshuis wordt het oude onverwerkte verdriet frequenter toegelaten. Dat gebeurt middels korte flashbacks. En vanaf dat moment maakt de film een ommezwaai in sfeer. De luchtigheid verdwijnt geleidelijk en maakt plaats voor meer drama. Iets te gekunsteld uitgevoerd naar mijn smaak.

Hoes beheerst beide kunstjes trouwens naar behoren.

De film is gebaseerd op het boek van Van Rooyen. De maakster heeft een film gemaakt die prima in de geest van het boek bekeken kan worden.

De rol van Rik Mayall (z'n laatste volgens mij) was grappig, maar te kort om memorabel te zijn. Achteraf een gemiste kans, natuurlijk.

Wat was dit? Afgrijselijke slechte film. De film raakte mij totaal niet. Zelfs de opnames in Portugal waren niet overtuigend. Ook de muziek en het scenario. Echt vreselijk slecht. Ik heb geen hekel aan Isa Hoes, maar in gtst was ze nog beter.

Slappe hap.

Ik had het al verwacht toen ik de trailer zag. Ik dacht: Dat is vast een film voor verveelde huismoeders die fantaseren om te ontsnappen aan de dagelijkse sleur en zich storten in een stiekeme romance met een gespierde macho. En ja, die doelgroep zal het fantastisch vinden.

Moeilijk om een band met de hoofdpersonages op te bouwen. Zij is ontevreden over haar leven, zoekend naar "meer" en duidelijk getraumatiseerd. Haar "ontsnapping" voelt geforceerd aan. Je moet wel héél diep gezonken zijn en in de put zitten als je je kroost zonder boe of bah te zeggen zo achter laat. Dat gevoel kreeg ik niet bij haar. Julia was gewoon een vrouw die baalt van haar saaie, eentonige leven en denkt dat het gras elders groener is. Maar nee, er moet weer een sentimenteel trauma doorgedouwd worden.

Het zal veel 40+ moedertjes aanspreken, herkenbare dingen zoals ontevreden zijn met je uitgezakte theezakjes en je afterpregnancy flap die nog steeds aan je buik hangt, maar voor mij hoeft dat niet zo. Ze wil maar nergens likeable worden.

Het grootste hekelpunt is dat Julia gewoon geen leuke vrouw is. En Romeo stelt al helemaal niks voor, wat een bordkartonnen personage. Ik weet niet of dat in het boek ook zo is, maar ik kon er niks mee. Daardoor had de film sowieso al geen kans van slagen voor mij.

Saaie meuk.

Zo leeg en en saai als julia haar leven ervaart in het begin ,,,zo leeg en saai is deze film.

Wat een aanfluiting .

Fijne film. Mooie locaties, en een sympathieke hoofdrolspeler die niet bang leek om zich kwetsbaar op te stellen.

Het uitgangspunt van een moeder die haar gezin achterlaat, is een origineel gegeven, want ondanks deze zet verliest Julia de sympathie niet. De broer vond ik er ouder uitzien dan hij moest zijn. Ik schatte de acteur op minstens 30, terwijl het personage 20 ofzo was.

Ongeloofwaardig was de scene nadat Julia zich helemaal laat verbouwen. Want vervolgens zien we onflatteus beeld van Julia's kont in een zwembroek, waarmee je zou verwachten dat ze haar geld direct terugvraagt van de chirurg. En toch wordt het in beeld gebracht alsof Julia nu het mooiste lijf ter wereld heeft. Isa is echt geen lelijke vrouw, maar hier klopte het beeld echt niet met wat er verteld werd.

De dialogen waren prima. Een film die fijn wegkeek.

Mooie rol van Isa Hoes, mooi verhaal, onverwerkt verleden mooi neergezet door Abbey Hoes ( is het familie?) Prettig wegkijken deze film, van mij 3 ☆

Ondanks het goede spel van Hoes (2x), Joncker en vdsb... het personage Julia is dermate onaantrekkelijk dat ik geen enkele sympathie voor haar voel, met uitzondering van de jonge versie. Het narcisme is te verstikkend.

Ook de gehele vibe van de film voelt net zo gedateerd als het muziekje van de striptease.

Kijk voor hoe het wel moet naar Shirley Valentine.

Verfilming van de gelijknamige bestseller van Heleen van Rooyen over de 36-jarige moeder en echtgenote Julia [Isa Hoes] die zich opgesloten voelt in haar huwelijk en in een opwelling besluit haar gezien te verlaten en op adem te komen in Portugal. Een toevallige ontmoeting met een gladde makelaar [Rik Mayall] resulteert in een riante villa die ze enige tijd kan gebruiken. Via haar Vlaamse buurvrouw [Ellen Schoeters] komt ze op een strandfeestje waar ze gigolo Romeo [Edwin Jonker] ontmoet en tot wie ze zich meteen aangetrokken voelt. En dus trekt ze letterlijke en figuurlijk de stoute schoenen aan. Een soms wat knullig gefilmd romantisch drama met een karikaturale rol voor Kees Boot als de veeleisende echtgenoot. Hoes en Jonker zijn goed gecast en in zijn laatste rol voor zijn dood in 2014 laat Mayall zien dat hij ook met de handrem erop zeer vermakelijk kan zijn. Goed werk ook van Matthijs van de Sande Bakhuyzen die in flashbacks te zien is als Julia’s jong gestorven broer Jimmy.