You're Not You (2014)

Vanaf 18 december in de bioscoop (Dutch FilmWorks)

Intouchables 2 of ben ik nu heel oneerbiedig?

Wat een prachtige film ik ben echt ontroerd.

Het verhaal de personages echt zo mooi

Natuurlijk deed deze productie sterk aan de Franse succesfilm Intouchables denken. Maar deze vrouwelijke buddyfilm was toch even anders. Het portret van een begenadigd pianiste, ergens in de veertig, met ALS, was boeiend, emotioneel, sentimenteel en switchte heen en weer tussen verdriet en humor. En wat een topactrice blijkt Hilary Swank (opnieuw) te zijn: gevoelig, grappig en genuanceerd (zou haar zomaar een Oscarnominatie op kunnen leveren). Op haar eigen wijze liet ook Emmy Rossum, als de dranklustige, drugs- en seks gebruikende studente, zien over acteertalent te beschikken.

Ik verwacht dat deze productie door de beroepsrecensenten zal worden neergesabeld en ik begrijp ook wel waarom. Maar de film raakte me de volle 100 minuten.

Oef. Die kwam hard binnen.

3.5*

Goede film, goed geacteerd. Hilary Swank weet je weer te raken. Rossum doet het uitstekend!

Om hier gelijk Swank voor een Oscar te nomineren had mijn tenen laten krommen.

Een behoorlijk heftige aandoening als ALS wordt hier serieus maar niet 'diep' gebracht. Een luchtig drama met de nodige humor van een vooral goed spelende Rossum die ook nog eens een mooi liedje vertolkt.

Het bekoorde me als film maar raakte me niet en dat komt denk ik vooral omdat Swank me niet kon 'pakken'.

Te hoge verwachting die eindigt in een lichte teleurstelling.

Nu is het mijn fout om de lat zo hoog te leggen. Hilary Swank in een genre die haar het best ligt en waar ze al bewezen heeft met zeer goede films op haar conto, falen was geen optie, of toch wel. Het begint al met de dialogen die me nooit raken en de gebeurtenissen zijn te voor de hand liggend ( manlief gaat vreemd, vriendinnen die geen vriendinnen zijn, egoistische moeder etc) Nu heb ik daar op zich geen problemen mee als het op een natuurlijk, verfrissende of vernieuwende manier wordt verfilmd maar door verkeerde keuzes draait het uit op cliche gevolgd door meer cliche's.

Ziel van de film is enerzijds, de aftakeling van Kate en anderzijds, de opleving van Bec en de emotionele binding die de 2 met elkaar krijgen. Mooi concept alleen jammer dat Wolfe dat mij te weinig laat zien waardoor ik nauwelijks een binding krijg met de hoofdpersonages. Wat mij ook stoorde was het euthanasie gesprek van enkele seconden. Heftig onderwerp, vooral in puriteins Amerika maar hier werd het even ingeperst. Doodzonde !

Ondanks een rammelende script zetten Hilary Swank en Emmy Rossum beiden een puike acteer prestatie neer. Zij maken het enigziens nog het aankijken waard.

Hilary Swank probeert ook in deze film de show te stelen met haar optreden als ALS patiënt, maar het voelde in het verhaal verweven te cliché en verre van authentiek. Los daarvan heeft deze film de malheur dat er een juweeltje van formaat eerder de show stal, met precies dezelfde strekking, te weten - The Untouchables-. Als je een sterke film wenst te zien over hoe twee personen van totaal andere komaf elkaar aanvullen(waarbij de een hulpbehoevend is en de ander hulpverlener), is dat toch echt de film bij uitstek en niet -You're Not You-, wat in mijn opinie nog niet in de schaduw zal staan.

Tuurlijk dacht ook ik bij het zien van de trailer gelijk aan Intouchables, maar zo zijn er zat films die je met elkaar kunt vergelijken.

De een ligt je beter dan de andere,logisch,smaken verschillen.

Ik vond het zeker een mooi verhaal,en kreeg de boodschappen binnen: hoeveel vrienden hou je nog over als dit je overkomt, euthanasie hoort een bewuste eigen keus te zijn,probeer te leven zoals jij dat wilt en niet zoals een ander dat wil.

Heel goed dat er in de fimwereld eens aandacht geschonken wordt aan deze verschrikkelijke,slopende aandoening.

Goed geacteerd,van beide dames,en zeker de moeite waard! Drie sterretjes.

Hele mooie film...

Dit is toch afgekeken van intouchables?

Soit; goeie film, kan wel niet tippen aan intouchables omdat die dat die persoon verzorgt in intouchables voor fun en humor zorgt, hier is dit minder het geval.

Zeker goed om deze film eens gezien te hebben dat wel.

Het betreft een boekverfilming (2006). Het boek is 5 jaar voor Intouchables verschenen.

Ok .

ik moest juist div malen aan er komt een vrouw bij de dokter denken, maar goed, ik ben geen Swank fan, maar de film heeft dermate hoog nivo dat 3 sterren op zijn plek is.

Vond het een mooie film, alleen als ik de vergelijking ga maken met Intouchables gaat mijn voorkeur naar die film. Al met al een hele mooie film en is het zien zeker waard!

Heftig en emotioneel drama.

Maar met een onderwerp als ALS heb je al snel een slopend thema te pakken.

Ik kan mij de vergelijking met " The Intouchables"en "Komt een vrouw bij de dokter" zoals boven mij vermeld staat zeker begrijpen.

Al hakt dit drama er wel harder in.

In deze "You're not You"is geen ruimte voor een glimlach. Het is confronterend.

Hillary Swank zet weer een pareltje als karakter neer en weet te overtuigen.

4*

I'm Wil(l) by the way.

Ik wilde een kleine bioscoopmarathon houden met de films Love, Rosie&You're not you erachteraan, maar door mijn geografische onkunde kwam ik pas toen Love, Rosie zo'n beetje al afgelopen was aan in City/Movies. Hoeveel keer ik inmiddels al niet in die bioscoop geweest ben ten spijt, ik kon er met geen mogelijkheid 3-2-1 komen. Dus werd het alleen deze film. Geen straf natuurlijk. Hilary Swank, (die ik laatst voor het grote gedeelte weer zag in Boys don't Cry, voor de 2e of 3e? keer meen ik, al een blik op die film geworpen, maar ik heb wéér niet de hele film bekeken, echter wel meer dan bij de 1e of 2e keer) is helemaal goed. Ik kreeg echt de rillingen van de manier waarop ze haar personage een gezicht en een stem gaf. Emmy Rossum speelde daar op een ontroerende, tegendraadse manier op in, waardoor het wel pang! Was toen de film afgelopen was.

Hoe het eindigt is dan ook wel mooi, met dat laatste shot. Hoe de camera de beelden vangt op dat moment. Klasse, jawel.

En ja, die aangehaalde quote. Deed me onmiddellijk aan Liam denken, in the Last Song, omdat the Last Song gewoon een mooie, favoriete film is van me.
En ik ken inmiddels wel aardig de dialogen daaruit. Dus dat ik dat hier hoorde, dat vond ik wel grappig.

Josh Duhamel heeft iets kwetsbaars. Misschien altijd al gehad, maar het kwam hier pas in mijn blikveld. De manier waarop hij reageerde was teder en op een bepaalde manier heel aandoenlijk. Ik kon niet meteen begrip opbrengen voor zijn personage, dat weer niet. Ik had dat ook met 50/50, bij het personage van Bryce Dallas Howard. Je partner vraagt niet om de omstandigheden waarin die persoon ziek wordt en aftakelt. Als je voor de volle 100 procent van iemand houdt, dan ga je niet vreemd (en dan loop je ook niet zomaar weg, omdat het moeilijk wordt of omdat je op een totaalbeeld verliefd bent geweest..). Er is geen enkel excuus voor vreemdgaan, onder geen beding. Hoeveel spijt hij ook leek te hebben, en hoeveel keer Kate hem ook vergaf. Het is niet goed te praten. Je hebt voor elkaar gekozen, en dus moet je wel met bepaalde zaken zien om te gaan. Dat vond ik wel heel erg, om die bewuste scenes te bekijken.
Omdat ik me daar niets bij voor kan stellen en ik er uit principe tegen ben dat je dat doet. Gelukkig zal ik nooit in zo'n situatie komen, want ik stel me sowieso niet open voor relaties, ben er ook echt geen type voor.. Maar dan nog, ik had er iig niets mee.

Wat verder nog? Het was leuk om Marcia Gay Harden en Frances Fisher tegenover elkaar te zetten, zogezegd. Mooie tegenstellingen die op deze manier bevestigd werden.
Ik heb diepe bewondering hiervoor, want het laat veel beter zien wat dit allemaal inhoudt. Dit beeldmateriaal is veel effectiever dan een emmer ijswater over jezelf heen te gooien of die reclamespotjes waarin er aandacht wordt gevraagd voor deze ziekte. Gebruik deze beelden. Geef gul aan stichting ALS..

Geweldige film, 4.5 ster

"She doesn't make me feel like a patient."

In eerste instantie dacht ik dat dit een kopie zou zijn van Intouchables (2011), maar de film is blijkbaar gebaseerd op het gelijknamige boek.

'You're Not You' is in de basis eigenlijk erg oppervlakkig, clichématig en van tijd tot tijd melodramatisch. Duidelijk een geval van de klok horen luiden, maar niet weten waar de klepel hangt. Zo heb je bijvoorbeeld het contrast tussen losbol Bec en het perfecte leven dat Kate probeert te leiden. De band die er tussen deze twee ontstaat is uiteraard voorspelbaar, maar er is helemaal geen sprake van enige karakterontwikkeling.

Wat dat betreft mist de film elke vorm van diepgang. Daarvoor zijn de getoonde situaties vrij generiek en willekeurig. Alleen een aantal - rustige - momenten tussen Kate en Bec kon ik nog waarderen, maar deze lichtpuntjes zijn zo dun gezaaid dat het niet genoeg is om het geheel te redden.

De ziekte ALS zelf wordt ook maar vluchtig behandeld of althans de gevolgen die het heeft op het sociale leven. Weliswaar maakt Hilary Swank indruk door de aftakeling van Kate middels verscheidene maniertjes te tonen, maar het is gewoonweg niet voldoende om haar personage te voorzien van de nodige inhoud. Hierdoor kreeg ik als kijker nauwelijks een emotionele connectie met haar.

Al met al een moedige poging, maar dit lijkt meer op een mislukt tv-drama.

Kleine 2,5 sterren.

Een beetje de amerikaanse versie van intouchebles, maar dan vele mate minder.

Maar ondanks dat toch n redelijke film om te zien, heeft mij in ieder geval zeer vermaakt van het begin tot het eind en zaten mooie scenes in.

Zou de film zelf een 2.5 geven, maar vanwege het actteerwerk 3 sterren

Film gaat over een vrouw met een ziekte waar ze steeds door achteruit gaat en steeds minder kan doen, woont samen met haar man.. en dan nemen ze een ''bediende'' in dienst waar ze een speciale band mee krijgt

Waar bij de Intouchables de nadruk lag op de klasse verschillen, lag hier de nadruk meer op het zeer trieste stervensproces. Spel van hoge klasse door de twee hoofdrolspeelsters. Natuurlijk is het kiezen van zo'n ziekte effectbejag, de films over ziekten zijn de laatste tijd niet te tellen en doen de kassa's rinkelen. Maar ondanks dat vond ik het bij deze film bij hoge uitzondering niet zo overkomen en dat op zich zegt al wat over de kwaliteit van de film. De intense triestheid kwam goed over.

erg genoten van deze flim. Ten eerste speelt Hilary Swank erg sterk. Nonfocaal nog meer zelf.

Maar ook Emmy Rossum en Josh Duhamel waren erg sterk.

Ontroerende film over een vreselijke ziekte, waar ik persoonlijk weinig van wist. De manier waarop het gebracht werd door het diverse duo, liet het prachtig binnenkomen op sommige momenten. De twee leading ladies zijn beiden ijzersterk. Hilary Swank had me al 100 procent overtuigd in Million Dollar Baby en de chemie met Emmy Rossum was geweldig aanwezig. Ook Rossum heeft laten zien dat ze over een goed staaltje acteertalent beschikt.

De emotionele momenten waren mooi en werkten, door de relatie tussen Kate en Bec. Josh Duhamel had eigenlijk vrij weinig te zoeken in de film voor mij.

Ik vond het eigenlijk wel prettig dat de film niet voornamelijk om ALS draaide, maar juist om de mooie vriendschap tussen de twee vrouwen en de persoonlijke ontwikkeling van Bec.

*3.5

Pluspunten voor de personages Marilyn en John. Zij zorgden voor een paar extra hele fijne momenten: Met name de brief van John zorgde stiekem wel voor een paar tranen in mijn ogen.

En pluspunten voor Jason Ritter. Hij blijft een leukerd.

Een ontroerende film over ALS. Die laat zien hoe ontzettend snel het bergafwaarts kan gaan met deze vreselijke ziekte. Erg sterk acteerwerk van Hilary, die steeds opnieuw straalt in films met prachtige verhalen. Ook Emmy is een erg krachtige actrice die hier heel goed speelt, al was het naar mijn smaak af en toe wat over de top. Josh kon mij niet echt roeren, hij was te afstandelijk. Dat was dan ook meteen wat ik miste in de film. Het bleef net wat te oppervlakkig. Ik heb Hilary niet echt leren kennen, wie is ze precies, wat gaat in haar om. Daarover kom je naar mijn mening te weinig te weten wat het voor mij moeilijk maakte om me helemaal in haar in te leven. Hoe de relatie van Hilary en John zich ontvouwde vond ik vreemd en en dat hij er niet bij was toen ze stierf vond ik ontzettend pijnlijk. Die eindscene samen met Emmy was dan weer onzéttend sterk, die zorgen minutenlang voor kippenvel.

Ik hou niet van huildrama's, gelukkig maken ze ook drama's met humor. Ik vond dit een zeer goede film, goed acteer werk. Echt een aanrader.

Aan de ene kant best degelijk geacteerd en keurig begeleid met de middelen die regisseurs tegenwoordig voor handen hebben. Aan de andere kant vind ik deze acteurs erg saai waaronder kantoormannetje Duhamel, voorspelbare Ritter en Hillary Swank met haar vriendinnen. Allemaal van die nietszeggende, standaard figuren. Het gedrag van Bec (Rossum) vond ik een beetje overdreven want hoezo steek je nou een sigaret aan als je twee tellen daarna aanbelt om te solliciteren?! Het bruikbare uitgangspunt ALS heeft grotendeels een effectieve inslag maar ik had het liever wat meer ongepolijst aangetroffen.

Soms zie je een film die je raakt en je na het zien van de aftiteling nog steeds in het verhaal zit. You're not You is een film die je gewoon moet gaan zien en waar je de tranen over je gezicht lopen. ALS is een verschrikkelijke ziekte en na het zien van deze film, besef je dat nog een beetje meer....

Volledige recensie op: Recensie You're not You - E...

Prachtige film, vreselijk drama over een vreselijke ziekte. Prima geacteerd. Waarom vergelijken met Intouchables? Is een andere film met een ander verhaal, ja ook over iemand die hulpbehoevend is, maar voor de rest houdt iedere vergelijking op. Moet er nog van bij komen wat een aangrijpend drama...... Ben onder de indruk.

Niet heel erg geslaagd als je het mij vraagt. Dit soort films begin ik al behoorlijk cliché te vinden. Het is allang niet origineel meer, allemaal zo voorspelbaar, en er wordt eigenlijk alleen maar geprobeerd om bij de kijker zoveel mogelijk traantjes te laten vloeien. En daar slaagt deze film niet echt in. Dit komt grotendeels door Swank die mij niet wist te overtuigen, wat mij betreft een miscast, en die geen enkel gevoel bij mij wist los te maken. Ik werd er niet warm of koud van in ieder geval, iets wat wel zou moeten bij een film als dit. Gelukkig is er nog Emmy Rossum, de ster van deze film, die door haar goede spel deze prent nog enigszins weet te redden. Anders zou ik nog lager gegeven hebben, maar nu hou ik het op een magere 3 sterren.