Intouchables (2011)

Alternatieve titels: The Intouchables, Untouchable

mijn stem
4,21
4732 stemmen

Frankrijk
Komedie / Drama
112 minuten

geregisseerd door Olivier Nakache en Eric Toledano
met François Cluzet, Omar Sy en Anne Le Ny

Als gevolg van een ongeval tijdens het paragliding moet Philippe, een rijke aristocraat, op zoek naar iemand om hem te helpen in het huis. Hij neemt Driss in dienst, een jongere uit de voorsteden die net uit de gevangenis komt. Kortom, de minst geschikte persoon voor de job. Samen zullen ze een middenweg moeten vinden tussen Vivaldi en Earth Wind and Fire, tussen het kostuum en het trainingspak...

nummer 12 in de top 250

TRAILER

1218 BERICHTEN129 MENINGEN
zoeken in:
 
avatar van Teejey
5,0
geplaatst op 14 november 2015, 11:52 uur, permalink
Lavrot schreef:
Retorische vraagjes. Waarom luidt de filmtitel "Intouchables" (meervoud hè) ? Moeten "we" hierbij denken aan zowel de letterlijke als de figuurlijke betekenis (even google translate, voor de non-linguïsten onder ons) ?

Enkel figuurlijk is mijn eerste gok. Letterlijk is niet echt relevant toch?

3,5
geplaatst op 14 november 2015, 15:25 uur, permalinkbevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Teejey schreef:
(quote)

Haha wat een onzin zeg, hij weet toch dat hij niets voelt, alsjeblieft zeg, ga ergens anders huilen


Philippe kan wel brandwonden krijgen, dat moet Driss toch weten. Jij weet dat ook (al was het alleen maar omdat de verpleegster in de film het over brandwonden heeft).

5,0
geplaatst op 15 november 2015, 1:30 uur, permalink
des1 schreef:
Wow, top 10 notering hier. In tegenstelling tot wat velen (de meesten) vinden, vond ik het een film van niks. Heb me geërgerd aan de geënsceneerde lachmomenten, die het empatische (welwillende) publiek dan ook ruimhartig wilde invullen. Man-man, wat een k.tverhaal: de immer goedlachse zwarte uit de banlieu (ooit bedacht dat dat een cliché is dat in de VS ernstig heeft afgedaan?... om niet te zeggen impliciet racistisch is) die een ernstig gehandicapte rijkaard moet assisteren. De lachjes die de laatste steeds moest opbrengen, dat ie er geen kramp van heeft gekregen. Kan me ook zo voorstellen dat ze in de banlieus, maar ook bijv. in R'dam-Zuid werkelijk een pestpokkehekel hadden aan de film. Op zich goed bedoeld om bruggen te slaan, maar dit lijkt op een staaltje window dressing waar Ella Vogelaar nog een puntje aan kan zuigen. Bracht niks dichterbij, behalve dan dat mensen in de zaal zich een avondje meevoelend konden tonen. Het is daarmee juist een onderschrijving van hoe groot de kloof tussen kanslozen en gepriviligieerden is geworden. Mensen, leer eens kritisch na te denken, en schenk het entreegeld voor deze vertoning liever aan het Leger des Heils. Anderhalve ster voor het ambacht van de regisseur en de Maserati.


hey mensen ik vondt de film niks, dus iedereen die het wel leuk vond moet kritisch leren denken of beter geld aan het leger des heils geven inplaats van de film te kijken.

Dat er mensen zijn die anders denken dan ik, daar heb ik nog nooit over nagedacht. Dat komt omdat ik meestal erg kritisch op andere ben waardoor ik niet meer over mijn eigen manieren nadenk.

Lol gast.

avatar van Teejey
5,0
geplaatst op 15 november 2015, 17:16 uur, permalinkbevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
yesplease schreef:
(quote)


Philippe kan wel brandwonden krijgen, dat moet Driss toch weten. Jij weet dat ook (al was het alleen maar omdat de verpleegster in de film het over brandwonden heeft).

Want aan een brandwond door thee ga je dood ofzo? Ik snap jou echt totaal niet. Weet jij überhaupt wat een sadist is?

3,5
geplaatst op 15 november 2015, 22:57 uur, permalinkbevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Teejey schreef:
(quote)

Want aan een brandwond door thee ga je dood ofzo? Ik snap jou echt totaal niet. Weet jij überhaupt wat een sadist is?


Iemand die geen pijn voelt kan inderdaad dood gaan aan een brandwond of een ander wondje, of een ledemaat kwijt raken. Dat kan gebeuren bij een infectie, maar met een beetje mazzel geneest het vanzelf. Philippe kan zijn eigen lichaam niet op wondjes onderzoeken en heeft iemand nodig die dat regelmatig doet. Philippe kan iemand die wonden maakt niet in dienst nemen, dat is gevaarlijk.

3,5
geplaatst op 17 november 2015, 17:17 uur, permalink
des1 schreef:
Wow, top 10 notering hier. In tegenstelling tot wat velen (de meesten) vinden, vond ik het een film van niks. Heb me geërgerd aan de geënsceneerde lachmomenten, die het empatische (welwillende) publiek dan ook ruimhartig wilde invullen. Man-man, wat een k.tverhaal: de immer goedlachse zwarte uit de banlieu (ooit bedacht dat dat een cliché is dat in de VS ernstig heeft afgedaan?... om niet te zeggen impliciet racistisch is) die een ernstig gehandicapte rijkaard moet assisteren. De lachjes die de laatste steeds moest opbrengen, dat ie er geen kramp van heeft gekregen. Kan me ook zo voorstellen dat ze in de banlieus, maar ook bijv. in R'dam-Zuid werkelijk een pestpokkehekel hadden aan de film. Op zich goed bedoeld om bruggen te slaan, maar dit lijkt op een staaltje window dressing waar Ella Vogelaar nog een puntje aan kan zuigen. Bracht niks dichterbij, behalve dan dat mensen in de zaal zich een avondje meevoelend konden tonen. Het is daarmee juist een onderschrijving van hoe groot de kloof tussen kanslozen en gepriviligieerden is geworden. Mensen, leer eens kritisch na te denken, en schenk het entreegeld voor deze vertoning liever aan het Leger des Heils. Anderhalve ster voor het ambacht van de regisseur en de Maserati.


Des1 krijgt niet veel bijval, en zo had ik de film zelf niet beleefd, maar Des1 heeft zeker wel een (goed onderbouwd) punt.

avatar van des1
1,5
geplaatst op 17 november 2015, 21:38 uur, permalink
Yep. zeker nu we meet weten over de banlieus e.d. Een erg hypocriete film. Door Amerikanen terecht genegeerd.

 
geplaatst op 18 november 2015, 11:52 uur, permalink
Er zijn helaas mensen die met een nogal bekrompen geest naar de wereld om zich heen kijken en overal racisme in denken te herkennen. Legt een bakker een bruin brood in de etalage dan doet ie dat omdat het witte brood niet in de hete zon hoeft te liggen, legt hij daarentegen een wit brood in diezelfde etalage dan worden de bruine achtergesteld.
Als een regisseur speelt met clichés, met 't verwachtingspatroon van de kijker, en een grote neger uit de banlieu in de zorg laat opdraven, waar dit in werkelijkheid een moslim was, dan is het weer niet goed.

Soms is een gevulde koek gewoon een gevulde koek, en een feest om erin te bijten.

avatar van milannn
4,5
geplaatst op 2 januari 2016, 13:12 uur, permalink
Lavrot schreef:

Soms is een gevulde koek gewoon een gevulde koek, en een feest om erin te bijten.

Hulde. Je had het niet beter kunnen omschrijven
.

des1 schreef:
Yep. zeker nu we meet weten over de banlieus e.d. Een erg hypocriete film. Door Amerikanen terecht genegeerd.

Wauw, en nu is het ook nog eens hypocriet. Dus omdat er veel slechts voortkomt uit de banlieues, mag er volgens jou ook geen positief geluid klinken? Dat is wel een bijzonder bekrompen gedachtegang.

On: Gisteravond voor de inmiddels derde keer Intouchables bekeken. Dat zegt denk ik al heel wat.
Een perfecte combinatie van drama en komedie; feelgood met een serieuze en dramatische ondertoon. Het acteerwerk is fenomenaal, waarbij Sy natuurlijk de show steelt. Werkelijk bizar hoeveel positieve energie die gast over weet te brengen. Zoals eerder hier gezegd komt het ook allemaal bijzonder natuurlijk over, waardoor je amper het idee hebt dat er wordt geacteerd. Ik was echter met name onder de indruk van Cluzet, die bijzonder knap z'n emoties weet over te brengen. Fantastische mimiek.

Ondanks dat de film al 3 jaar in mijn top 10 staat (waar die waarschijnlijk wel een keer uit zal verdwijnen) stond die opvallend genoeg nog op een 4,0. Hoewel ik het liefst tussen een 4,0 en een 4,5 in zou zitten, vind ik een 4,0 toch echt te miniem voor deze film, dus mooi verhoogd naar een terechte 4,5*.

avatar van Tom-Hanks
4,5
geplaatst op 3 januari 2016, 18:31 uur, permalink
yesplease schreef:
(ooit bedacht dat dat een cliché is dat in de VS ernstig heeft afgedaan?... om niet te zeggen impliciet racistisch is) .


Wat is hier racistisch aan? Diss is zichzelf: behulpzaam, spontaan, een rokkenjager en hij zorgt voor zijn familie. Het is namelijk echt zo gebeurd (waargebeurd verhaal weet je). Het is pas racistisch als de filmmakers Diss slechter hadden getoond aan het publiek dan dat het eigenlijk was. En iedereen heeft minder goede kanten!

avatar van debbietino
4,5
geplaatst op 8 januari 2016, 13:40 uur, permalink
Schitterende film.
Echt een film die ik op dagen waar ik me slecht voel kan kijken om me weer beter te gaan voelen.
Fantastisch geacteerd en zeer geloofwaardig. Het feit dat deze film grotendeels is gebaseerd op waarheid maakt het nog mooier.

avatar van Thin White Duke
3,0
geplaatst op 8 januari 2016, 19:41 uur, permalink
De sterke chemie tussen Omar Sy - die Franse Oscar is meer dan terecht - en Cluzet is heerlijk om naar te kijken, maar de film rolt zich op wel een heel voorspelbare wijze uit. Een gevoel van goedkoop sentiment bekroop mij dan ook meerdere malen tijdens het kijken. Alle loftrompetten die zijn afgestoken lijken mij daarom ook enigzins overdreven.

3,5
geplaatst op 11 januari 2016, 18:00 uur, permalink
Tom-Hanks, jij citeert des1. Ik denk dat hij 'de immer goedlachse zwarte' racistisch vindt, maar misschien is het beter dat je des1 aanspreekt, dan kan hij voor zichzelf spreken.

avatar van Tom-Hanks
4,5
geplaatst op 11 januari 2016, 18:10 uur, permalink
yesplease schreef:
Tom-Hanks, jij citeert des1. Ik denk dat hij 'de immer goedlachse zwarte' racistisch vindt, maar misschien is het beter dat je des1 aanspreekt, dan kan hij voor zichzelf spreken.


Oh excuseer.

avatar van BBarbie
5,0
geplaatst op 11 januari 2016, 19:17 uur, permalink
Waar des1 in zijn commentaar helemaal aan voorbij gaat, is dat het verhaal grotendeels geïnspireerd is door het autobiografische boek “Le Second Souffle” van de gefortuneerde industrieel Philippe Pozzo di Borgo, zij het dat de Algerijn (die hem in werkelijkheid bijstond) in de film vervangen is door een Senegalees. Dat komt omdat de beide regisseurs vanaf het begin de in Frankrijk bekende tv-persoonlijkheid Omar Sy op het oog hadden voor deze rol. Een goede gok, want vooral dankzij Sy is deze film in ieder geval qua bezoekersaantallen de meest succesvolle film uit de Franse filmgeschiedenis.
Wat mij betreft prima dat je mensen, die het wel een mooie film vonden, de les wil lezen, maar dan moet je wel het hele verhaal vertellen.

4,5
geplaatst op 12 januari 2016, 23:42 uur, permalinkbevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
des1 schreef:
Yep. zeker nu we meet weten over de banlieus e.d. Een erg hypocriete film. Door Amerikanen terecht genegeerd.


Wel jammer dat jouw waardering voor iets elitairs als een Maserati jou hypocriet maakt in je kritiek c.q. jouw mening devalueert.

De film laat in dit specifieke verhaaltje juist de grens vervagen tussen ogenschijnlijk tegenstrijdige personages, maar om dat te doen moet het eerst die grens duidelijk schetsen. Die Maserati helpt hierbij en had bijvoorbeeld voor jou een argument moeten zijn waarom de film slecht is.

Vertrekkend vanuit deze kloof laat de film mijns inziens heel mooi zien dat geld niet alles is. Ik denk dat Phillippe in de film zonder nadenken zou willen ruilen met Driss. De rijke blanke westerling heeft het helemaal niet beter dan de arme donkere jongen uit een achterstandswijk. Daarnaast is het mooi om te zien dat niets zo goed was voor Philippe als de persoon die aan de oppervlakte totaal anders is.

En dan de score... fenomenaal!

avatar van Richard_Voorhees
4,0
geplaatst op 24 januari 2016, 21:58 uur, permalink
Regelmatig kunnen lachen door de verschillen tussen de karakters die François Cluzet en Omar Sy neerzetten. Beide ook sterk geacteerd trouwens. De serieuze kant komt alleen ook goed door en de soundtrack van Einaudi is sfeervol.
Meestal ben ik niet zo van de drama-films, maar soms zit er toch een tussen die ik kan waarderen. Deze is er, zeker door de luchtige aanpak, een van geworden. Een aanrader.

avatar van IH88
4,5
geplaatst op 10 februari 2016, 18:49 uur, permalink
“Hope well and have well.”

Intouchables is een grappige en ontroerende film waar je bijna twee uur met een grote glimlach op je gezicht naar zit te kijken. Er wordt door regisseurs Nakache en Toledano duidelijk gemikt op het gevoel van de kijker met veel sentimentele en melancholische scènes die je vol in het hart raken. Maar die overduidelijk motieven worden nergens te opdringerig door de sterke regie, het aanstekelijke spel van Cluzet en Omar Sy, de muziek en fantastische scènes.

Cluzet en Sy hebben een geweldige chemie en hun samenspel zorgt ervoor dat de film geen moment verveelt. Als Sy lacht, lach jij en als Philippe en Driss samen een blowtje roken of op een nieuw avontuur gaan dan wil je het liefst erbij zijn. De botsing van werelden en karakters (Driss is een arme Somalische immigrant, Philippe is een rijke Fransman in een rolstoel) komt geweldig samen en zorgt voor veel grappige, ontroerend en herkenbare situaties. Het blowen, het paragliden, Driss die op de verjaardag van Philippe danst op de muziek van Earth, Wind & Fire, de scheerscene, de laatste ontroerende scene... Intouchables zit vol met prachtige scènes. Ook een speciale vermelding voor Audrey Fleurot (mooie dame) en Anne Le Ny die erg leuke bijrollen spelen. Armoede, invaliditeit, criminaliteit, omgaan met de dood van een naaste, de film had makkelijk een dramatische weg kunnen inslaan maar het blijft bijna de gehele film luchtig en vrolijk. En als alles zo goed samenkomt heb je een parel van een film.