Silent Night, Deadly Night 3: Better Watch Out! (1989)

Overslaan.

Een verschrikkelijk derde deel, na het eveneens belachelijke deel twee uit de kersthorror-serie. Op alle vlakken schiet dit goedkoop ogende werkje te kort. Met name op dat van griezel- en gore-gebied. Het verhaaltje is idioot, voorzien van benedenmaats acteerwerk en wordt zeer langdradig gebracht. Net als deel 2: direct overslaan.

Slecht.

Deel 1 wordt terecht als een cult-klassieker bestempeld. Deel 2 is letterlijk een grote herhalingsoefening, maar had dan toch nog hier en daar zijn momenten. Deel 3 is een complete ramp.

Het verhaal van uit de coma ontwaken en de telepathie is te belachelijk voor woorden en wordt erg saai gebracht. Erg grote fout om de moorden off screen te laten gebeuren. Geen gore en geen creatieve moorden dia het langradige verhaal nog kunnen recht trekken.

Tevens ook het laatste deel dat op de vorige verhaallijnen verder speelt. Deel 4 en deel 5 hebben andere verhaallijnen.

Deze 1 ster is voor de oma (zielig dat het oude mensje nadat ze zo goed geweest is toch nog aan haar einde moet komen), voor Eric DaRe die er erg 80's uit zag, dat ene grote schrikmoment (wanneer hij met zijn twee handen door de voordeur komt en die vriendin begint te wurgen), en om Bill Moseley eens in een vroegere prent te zien schitteren (het is eens iets anders dan The Devils Rejects).

Kwestie om over de film toch nog iets te zeggen dat naar de positieve kant neigt. Want geloof me, deze film is werkelijk om te huilen.

Gisteren mezelf hier doorheen geworsteld en ik moet me bij bovenstaande meningen aansluiten.
De film heeft geen verkeerde openingsscene. De héél klinische setting (erg veel wit) zorgt voor een aparte sfeer.
Maar dan komen we erachter dat het maar een nachtmerrie van het hoofdpersonage was en begint de film pas echt. We komen erachter dat Ricky Caldwell (zie Silent Night, Deadly Night 2) nog steeds in leven is en al ruim zes jaar in een comateuze toestand in een kliniek ligt.
Een lokale psychiater probeert met behulp van wat tests het voor elkaar te krijgen dat de blinde Laura (Samantha Scully) een psychische connectie krijgt met de moordenaar.
Dit zorgt er echter voor dat Ricky (in deze film gespeeld door Bill Moseley) weer tot leven komt. Hij heeft het op Laura gemunt en het is aan de psychiater om zijn fout goed te maken en deze maniak te stoppen.

Klinkt dit bekend in de oren? Ja! Ze hebben voor deze derde film uit de serie wel erg veel geleend van de Halloween franchise om een inspiratieloos verhaaltje in elkaar te draaien.
Helaas is dit niet het enige wat niet zo goed is aan deze film. De film kwam namelijk gewoon niet lekker op gang. de aanloop duurt erg lang en als Ricky eenmaal aan het moorden gaat krijgen we niets te zien in beeld, maar enkel hier en daar wat druppend bloed.
Verder zorgen de slechte acteerprestaties van de cast en de slechte en onlogische verhaallijn ervoor dat de film weinig spanning of sfeer teweeg brengt.
Daarnaast krijgen we als Laura in de geest van Ricky kijkt de visioenen van Billy uit Silent Night, Deadly Night 1 te zien, dus dit klopt ook echt van geen kanten. Volgens deel 2 was Ricky in die periode nog dusdanig jong dat hij zich er niets van zou kunnen herinneren, maar goed...
Deze afsluiter van de "originele trilogie (deel 4 en 5 zijn losstaande verhalen)" is veruit de slechtste van de drie, want waar deel 2 nog hier en daar zijn lekker foute, cheesy momenten had weet deze film gewoon niets te bieden.
Nu ga ik helaas wel heel erg negatief worden. Er is nog een scene met Ricky en een oma die nog wel redelijk vermakelijk is, daarnaast was het sowieso wel geinig om Bill Moseley in deze rol te zien. Daarnaast krijgen we ook nog een Eric DaRe te zien die als een soort jaren '80 rocker uitgedost is.
Maar zijn deze "positieve punten" genoeg om deze film te gaan zien? Als je het mij vraagt niet.
Deze film is meer puur voor mensen zoals mij, die franchises in zijn geheel willen zien (hoe slecht ze ook zijn). Een film voor de completist dus, de rest van het publiek kan deze film met gerust hart overslaan.

Apart vervolg op een reeks waar in eerste instantie niet de meeste kwaliteit vandaan kwam, maar het eerste deel volgde op vermakelijke wijze de slasher-tradities en het tweede deel kende een aantal onvergetelijke horrormomenten. Dit derde deel gooit het vervolgens over een hallucinante boeg met een hoop dromerige scenes en een narratief dat als los zand aan elkaar hangt. Alhoewel dit gegeven soms wat mooie beelden oplevert, gaat het meeste spijtig genoeg op aan oninteressante personages, een gebrek aan doeltreffende griezelscenes en een finale die je zo weer vergeten bent. Eigenlijk geeft regisseur Monte Hellman de kijker geen enkele reden om deze film op te zoeken, alhoewel er (in zeer beperkte mate) bonuspunten gegeven kunnen worden voor het feit dat er iets anders wordt geprobeerd.

"Doc, you seem to know your way around all this mystical stuff. But do you know what they call it when you get deja vu twice?"

"A re-occurring extra-sensory phenomenon."

"No. Stupid."

Mwah, erg matig dit hoor. Gaat eigenlijk richting het niveau van de vorige film, wederom zoveel gebruik van oud beeldmateriaal, daar moeten ze echt snel mee kappen man! Wederom een tergend langzame en vooral saaie film. Het heeft allemaal niks met kerst te maken ook, echt belachelijk. Saaie personages, extreem saai verhaal, geen kills, weinig actie, nauwelijks bloed of gore, echt deze film mist gewoon alles. Echt zonde.

Had nog enige hoop na het zien van de vorige film maar, ze redden het gewoon niet. Acteerwerk is ook echt heel slecht, de woorden hier onder mij liegen niet, en ik sluit me er bij aan. Geen haar beter dan zijn voorganger, die zelfs met de killer nog een stuk leuker was.