Nightcrawler (2014)

Beste Macady,

Ik ben één van die mensen die deze film vier sterren geeft. Goed acteerwerk, mooi geschoten en gemonteerd en constant spannend. Deze film geeft mij het haast het gevoel daadwerkelijk bij de gebeurtenissen in nachtelijk Los Angeles te zijn en dat vind ik bijzonder en dat maakt het des te spannender.

Prachtige film over een jongeman die zijn brood verdient door ongelukken en misdaad te filmen voor een nieuwszender. Een origineel verhaal met een boeiend en vooral akelig hoofdpersonage die hier ook akelig sterk wordt neergezet door Jake Gyllenhaal. Het nachtelijke Los Angeles vormt een mooi decor en de tweede helft bevat een aantal spannende momenten.

Geniaal en erg uniek verhaal..

Gyllenhaal acteert hier uitstekend, je hebt echt het gevoel dat het een psychopatische en gevoelloze doch geniale man is.. Mede hierdoor lastig om Lou echt te waarderen, miste net het tintje waardoor je ook sympathie krijgt voor Lou.. Het is wel grappig ofcourse hoe hij alles aanpakt, maar hij schoot zn partner neer en t boeide me geen flikker.. Geeft wel aan dat gyllenhaal deze film alleen draagt.. De tv-veteraan Nina vond ik sommige momenten namelijk niet zo sterk terwijl zij toch wel een belangrijke rol moet spelen in de film.. Twijfel erg tussen 3,5 en 4.. moet hem daarvoor nog eens zien..

Intrigerende film met een fenomenale Gyllenhaal, die met elke film beter lijkt te worden. Je zou 'm bijna niet meer herkennen, zo zit hij in zijn rol. Ook knap dat dat de film ons een protagonist geeft die vanaf de eerste seconde al onsympathiek is, maar tegelijkertijd enorm interessant is. Gyllenhaal zet een fantastische psycho neer, maar vervalt gelukkig nergens in typische maniertjes of overdreven spel, het blijft geloofwaardig. Dit geldt ook voor de rest van de film. Gilroy houdt alles simpel. Film ziet er uitstekend uit, de bijrolacteurs doen prima werk, ondanks dat ze stuk voor stuk worden weggespeeld door Gyllenhaal en de film is met opvallend weinig middelen effectief en soms rete-spannend.

4 sterren.

“Who am I? I’m a hard worker. I set high goals and I’ve been told that I’m persistent.”

Nightcrawler is een heerlijke film met een Jake Gyllenhaal die weer zijn veelzijdigheid laat zien als sociopaat Louis Bloom. Gyllenhaal is voor deze rol aardig wat kilo's kwijtgeraakt en door zijn donkere en zware wenkbrauwen, uitpuilende ogen en indringende blik weet hij je gelijk een onbehaaglijk gevoel te geven.

Bloom doet er alles aan om zijn miserabele leven te ontvluchten en iets te vinden waar hij het beste in kan zijn. Wanneer hij zich toelegt op het filmen van auto-ongelukken, brand, schietpartijen, inbraken etc. heeft hij zijn roeping gevonden. Dat er iets mis is met Bloom wordt al snel duidelijk in de gesprekken met andere personages. Gecombineerd met zijn torenhoge ambitie maakt dat hem een gevaarlijk maar ook zo interessant karakter. Wanneer hij zijn films begint te verkopen aan een lokaal televisie station en in aanraking komt met de ambitieuze Nina Romina (een geweldige Rene Russo), komt de film pas echt op gang. De dialogen tussen Bloom en Romina spetteren van het scherm en het samenspel tussen Gyllenhaal en Russo is geweldig. Romina is zelf niet minder ambitieus maar heeft te maken met lage kijkcijfers en haar baan staat op de tocht. Langzaamaan gaat Bloom iedere keer iets verder in het filmen van gevaarlijke situaties waarbij de grenzen steeds verder worden opgerekt. Het laatste gedeelte is ongelooflijk spannend en erg goed gefilmd door regisseur Dan Gilroy. Het nachtelijke Los Angeles doet me aan een Michael Mann film denken en dat is een groot compliment. Nightcrawler houdt je als kijker in zijn greep en laat je pas op het einde los. Een uitstekende en onconventionele thriller.

Ik vond Jake Gyllenhaal altijd een eenzijdig en saai acteur, maar dit doet hij toch wel behoorlijk goed. Het kan ook liggen aan zijn wat magere voorkomen, maar die serene blik die hij heel de tijd opzet maakt hem behoorlijk geloofwaardig creepy.

Een erg goede film, verder. Mooie opbouw, en alles vanaf the Home Invasion - hoe hij het filmt, hoe het achter de schermen word geregisseerd tijdens de uitzending, en hoe later de achtervolging en arrestatie is opgezet - is toch wel één groot hoogtepunt waardoor je de film inzogen wordt.

Ik genoot wel van hoe meedogenloos Lou was. Je weet direct al dat hij tot veel in staat is, en hoe hij vervolgens Rick bespeelt en zelfs bereid is om op te offeren levert wel vermakelijke film op. Lou is toch wel een personage waarvoor je root, ondanks dat het een psychopaat is. Weet niet of de makers dat voor ogen hadden, of dat ik zelf ook niet helemaal spoor.

Spannend, vlot, een mooi cynisch inkijkje in de sensatiebeluste journalistiek (How much of this can we show? You mean, legally? No, morally; of course, legally) en met een filmgeniek nachtelijk LA dat eigenlijk altijd wel tot de verbeelding spreekt.

Ruime 4*

What if my problem wasn't that I don't understand people but that I don't like them?

Een zin wat een goed beeld geeft van Louis Bloom als persoon en de film. Erg enge gedachte natuurlijk zoals in de film wordt verteld. Een film die enorm wordt versterkt door de strakke regie en editing. Geen scene voelt overbodig, geen moment is overdone of mist iets aan impact. En dan is er natuurlijk de geweldige rol van Gyllenhaal die weer helemaal opgaat in een obsessieve rol. Heerlijk hoe hij Bloom neerzet en zijn rol verder en verder uitwerkt naarmate de film vordert. Hij kan echt een character arc juist overbrengen. Zijn fysiek draagt daar ook aan bij natuurlijk. Toch mist Nightcrawler net dat beetje meer om een perfecte film te zijn maar komt er erg dichtbij.

Gyllenhaal is echt onuitstaanbaar in Nightcrawler, maar dan in de positieve zin Hij weet heel goed in z'n rol te kruipen en de narcistische, gewetenloze karaktertrekken van z'n personage over te brengen. Persoonlijk was ik (vooral naar het einde) aan het uitkijken naar het moment waarop hij een fout zou maken of betrapt zou worden, wat dus niet gebeurde. Ik weet niet wat ik van het einde moet denken, vond het nogal snel afgerond, maar de hele film raast dan ook in sneltempo voorbij. De muziek vond ik ook apart bij sommige scènes, zoals wanneer ze verslag brengen over die inbraak/drugsroof waarbij 3 doden vielen en Louis meekijkt vanuit de zetel naar z'n eigen beeldmateriaal, dan speelde er zo'n vrolijk muziekje op de achtergrond, moest dat zijn stemming voorstellen ofzo? Anyway, ik vond het speciaal. Van mij mag hier ook wel een vervolg op komen.

Heerlijk duister filmpje met een sfeer waar je u tegen zegt. Gyllenhaal is geknipt (en verknipt) voor deze rol. Alleen al voor de originaliteit verdient deze film een dikke voldoende. Een 9 lijkt me hier zeer op zijn plaats.

Prima film die voor een groot gedeelte gedragen wordt door de uitstekende hoofdrol van Jake Gyllenhaal die als een soort van Cesare (uit Das Cabinet des Dr. Caligari ),in ieder geval qua uiterlijk 's nachts door de straten van L.A. struint op zoek naar nieuws.Een soort van naargeestige,rechtlijnige vampier zonder moraal.

Een ander sterk punt van the Nightcrawler is de prachtige fotografie die het voornamelijk nachtelijke Los Angeles op een prachtige manier tot leven brengt.Deed me wel wat aan Heat denken.

Verder biedt ook het verhaal genoeg vertier en wordt naar het sterke einde toe nog behoorlijk spannend.

Enig minpuntje waren de bijrollen waarvan geen enkele me echt wist te overtuigen.

Voor de rest een voortreffelijke film.

Een goede misdaad/drama/thriller film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Jake Gyllenhaal speelt goed...

Mooi HD kwaliteit, maar soms geruis (zijn gezicht)...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Geen top film, gewoon misdaad film...

Toffe shit!

Jake Gyllenhaal zet hier wel bijna de rol van zijn leven neer in dit Drive-achtige verhaal. Allereerst wat opvalt zijn zijn kille ogen en zijn emotieloze gezicht waarin je al bij kennismaking ziet dat er iets totaal niet aan de haak zit bij Lou Bloom, een icoon die Gylenhaal hier neerzet. Maar Lou Bloom is dit keer niet iemand die lijken opstapelt... nouja... net even anders dan.

Het is een man die een dwangmatige obsessie heeft voor ongelukken en andermans leed. Hij zwerft met zijn auto door het nachtelijke L.A. en houdt de zendmast goed in de gaten om geen enkele calamiteit te hoeven missen en dat op camera vast te leggen. Hij wordt al snel interessant gevonden door een ondergewaardeerde studio en in opdracht daarvan mag hij van zijn hobby nu zijn werk maken. Maar... verrek nog aan toe, hoe het ook went of keert en hoe ziekelijk het ook mag zijn... zelfs tot aan die glimlach van Lou in de studio of die vreugdevolle zoen met de schokkende archiefbeelden op de achtergrond afspelend, zo gaat dit gewoon in de sensatiewereld. Het leed van anderen slechts plaatsvervangende schaamte en iets wat jou tenminste niet overkomt, en.... het betaald goed. Ga mij niet vertellen dat die mensen er intellectueel mee omgaan.

Nightcrawler is gewoon een eigentijdse en originele meesterwerk die de hele Amerikaanse media te kakken zet. De film zit bol van de verrassingen en net wanneer je denkt dat de film op één lijn blijft gaat hij net even ietsje verder. De visuals, montage en de vele plaatjes van het nachtelijke L.A. zijn een lust voor het oog en vaak wil de film ook beklemmend, eng of spannend worden. Nou en dan nog even enkele actiescene's en een erg originele autoachtervolging en de film kan door naar de volgende ronde. Naast Gyllenhaal waren de rolletjes van Russo en Ahmet ook erg goed.

Heb toch maar de UK-versie weten te schikken, maar ik vind het nog steeds onbegrijpelijk dat hij niet gewoon in Nederland is uitgebracht op DVD. Is deze film onder de Hollanders dan toch net iets te heet onder de voeten geweest?

Klassiekert.

5,0*

Jack Gyllenhaal vertolkt hier uitstekend de rol van de ambitieuze, koelbloedige reportagejager, wiens harteloosheid van ver zelfs de harde, op sensatie en winst jagende TV-wereld overstijgt.

Zeer knappe film, die naast een prima en geloofwaardig plot, dat in feite leidt naar een sterk kritische kijk op wat er rond de dagelijkse berichtgeving draait, ook erg visueel kan bekoren.

Audiovisueel verre van baanbrekend, maar het plot en de hoofdrol zijn zeker interessant. Wat is Gyllenhaal hier ontzettend gluiperig en eng. Alles behalve sympathiek, en gaat over lijken om zijn doel te bereiken. Verdere een fijne duistere sfeer de hele film door, waarbij ik ondanks mijn antipathie voor de hoofdpersoon meegesleept werd door de spanning van het ogenblik.

Boodschap is: nieuws volg je niet, je creëert het. Natuurlijk erg cynisch, en er zal ongetwijfeld een kern van waarheid in zitten, en het uitgangspunt wordt goed uitgewerkt in de film. Inclusief dat de onsympathieke hoofdpersoon alles voor elkaar krijgt.

Degelijk en zeker de moeite waard om eens te zien. 3*.

I'm a hard worker. I set high goals, and I've been told that I'm persistent.

Heerlijke rol voor Gyllenhaal die volop mag schmieren als amorele engbek Lou die na een toevalligheidje besluit om zich te storten op gonzo-straatjournalistiek ohgv ongelukken, moorden etc. Samen met de al even uitmuntend spelende Ahmed en met instemming van zenderbaas Russo deinzen ze nergens voor terug om de scoops in de huiskamertjes van de Bezorgde Burger te brengen.

Het nietsontziende lokale nieuws met haar If it Bleeds it Leads mentaliteit is misschien niet de meest originele invalshoek om eens de grenzen van ethiek op te zoeken, maar het werkt door de interessante personages wél. Ondanks dat je Lou hoort te verafschuwen, leef je toch met hem mee, en hij is soms nog grappig ook. Goeie film, dit.

Akelige film, akelig verhaal, goeie rol van Gyllenhaal die eigenlijk veel beter overweg kan met dit soort karakters dan de braverikken die hij meestal moet spelen. Film legt ongenadig bloot dat TV ratings de reclame inkomsten van een TV station bepalen, en om die omhoog te krikken het liefst bloedige verhalen heet van de naald op de buis gebracht moeten worden. Creepy cameraman Gyllenhaal zorgt daarvoor, gaat er voor over lijken. Z'n praatjes doorspekt met holle frasen uit management- en zelfhulp-boeken. Geen moralistische afdronk (zoals meestal in Hollywood); het verhaal spreekt voor zich. Zouden de media zich de film hebben aangetrokken? We gaan hier in NL ook al aardig die richting op.

Een vrij duistere misdaadthriller over een man die op zoek naar werk besluit om freelancer te worden. Een vrij sfeervolle film die gedragen wordt door de prestatie van Gyllenhaal die zijn rol erg sterk vertolkt. Duister, sfeervol en spannend, wat mede resulteert in een prima film. Buiten het sterke acteerwerk valt ook het goede camerawerk op. Vooral de autoachtervolgingen worden sterk in beeld gebracht.

Lekker filmpje over een "psychopaat" of er in ieder geval trekjes van heeft (wellicht ook autistisch) en maar een doel heeft, zichzelf verrijken. Empatisch vermogen 0,0. Het is eigenlijk een hele vervelende man die alleen maar bezig is met zichzelf en door mooie praatjes van alles aan elkaar rijgt en dit veelal voor elkaar krijgt. Lukt dit niet, dan wordt ie kwaad en gaan er spiegels of zo aan diggelen. Het is een man die door toeval over lijken gaat en daar zelf helemaal niet mee zit. Eenmaal de baan te pakken geldt maar een ding. Scoren! Op zeer indrukkwekkende en intimiderende manier.

Dit alles zit zeer goed in elkaar verweven. We beginnen met een eenvoudig wagentje om uit te komen met een Mustang als ik het goed heb. Dat klinkt sowieso lekker. (Gone in 60 minutes gevoel kwam weer even terug). We zien "afgrijselijke taferelen om alles maar zo goed mogelijk in beeld te krijgen.

. Subliem gedaan. Dat dit alles maar wordt getolereerd verbaasde me wel. Het is natuurlijk Amerika waar alles draait om de kijkcijfers en het geld dat daarmee wordt binnengehaald. Opvallend is wel dat zijn materiaal op een medewerker na wordt vertoond.

Minder vond ik wel het politieonderzoek wat maar licht aan bod kwam. Het laatste stuk vond ik dan ook geen goed einde. Na een subtiel onderzoek, gaat meneer weer gewoon verder met een nieuw team en daarmee is de film ten einde.

Het slot kon beter, maar het moet gezegd worden films als deze had ik nog nooit gezien. De vuiligheid van nieuwsbulletins komen ook weer eens lekker in beeld en dat gaat in Nederland op precies dezelfde wijze met de oortjes om het geheel nog wat aan te dikken.

Muziek is prima en beeld is op wat ruis na prima verzorgd. Helaas had ik geen Ned. ondertiteling, maar kon de Engelse versie goed volgen. Al met al best een lekker filmpje al hoop ik hem nooit tegen te komen pff.

Beste goede film met flinke kritiek op nieuwsvergaring en de vercommercialisering daarvan. Niet nieuw uiteraard maar de verpakking brengt het op een frisse manier.

Gyllenhaal laat zien dat hij typetjes sterk weet neer te zetten. Aangezien zijn karakter alleen maar aan zelfverrijking denkt is er totaal geen gevoel bij de hoofdpersoon alleen maar een hoofdschudden als hij met zijn camera ongelukken en slachtoffers filmt.

De nachtscenes zijn goed gefilmd met veel kleur erin. De Dodge Challenger is natuurlijk ook helemaal top.

Bij elke film die ik van Gyllenhaal bekijk (ondertussen al nr 8, Prisoners volgt deze maand nog ), overtuigt hij me steeds meer en meer. Ik moet dringend mijn top 10-acteurs aanpassen. Gyllenhaal geeft in Nightcrawler vorm aan de sociopaat Lou Bloom. Lou Bloom is een marginale dief die uit zijn leeg toekomstloos bestaan wil vluchten. Na een auto-ongeval start hij het idee sensatienieuws te filmen en te verkopen. Hij gaat hier steeds verder in. Eerst wat knullig en onhandig, dan met vallen en opstaan, maar stilaan werkt hij zich op in de duistere wereld van de moviehunters.

De film heeft ook een diepere betekenis en doet je nadenken hoe nieuws vergaard en gemanipuleerd of voorgekauwd kan worden eer het de huiskamer binnen dringt. Mediaconcerns steken elkaar de loef en geilen op het laatste sensationele nieuwtje. De lat wordt steeds verlegd en dit onder het mom van de kijkcijfers. Die kijkcijfers zijn wij, burgers, die niets liever willen dan voorgekauwd (hersenloos) sensatienieuws. Ook de kranten staan er vol van: Waarom worden Assisenprocessen zo breed uitgesmeerd in de media hoewel ze maarschappelijk gezien irrelevant zijn als nieuwsitem?
Een tweede boodschap van de film is het doorzettingsvermogen en het feit dat je alles kan bereiken als je maar niet opgeeft en steeds in jezelf gelooft (American Dreamprincipe).

Het verhaal is origineel en belicht een interessant thema. De sfeer en de spanning zit goed. Het verhaal (en handelswijze/evolutie van Bloom) wordt knap opgebouwd en gaat van kwaad naar erger: verplaatsen van het lichaam, huisvredebreuk, achtervolgen van die homejackers, laten sterven van zijn werknemer. Dit alles werd allemaal technisch qua belichting enzo erg knap in beeld gebracht. Leuk filmpje, verdiende 4,0*!

Wat een beklemmende film, maar tevens wat een geweldig verhaal over de sensatie nieuws garing in de tv wereld.

Ik heb de laatste tijd zelden zo op het puntje van mijn stoel gezeten bij een film als bij deze.

Na afloop van de film vroeg ik mijzelf af of dit nu in Nederland nu ook zo gebeurde, dat nieuwsitems geheel opgesierd in beeld worden gebracht. Want die boodschap lag er heel dik boven op dat hoe meer sensatie, hoe beter het verkoopt bij de tv stations onder het mom dit is wat de kijker wil zien.

Hoe meer kijkers hoe meer reclame inkomsten, de paar journalisten die morele bezwaren hebben worden aan de kant geschoven.

Dat Louis een paar psychopathische trekjes heeft wordt in de eerste scene al duidelijk, dat dit sterker wordt naarmate hij dichter bij zijn doelen komt wordt geweldig door Gyllenhaal neergezet. Wat een geweldige rol zet hij hier neer en na een eerste kijkbeurt van deze film verbaasd het mij dat hij nog niet eens was genomineerd voor een Oscar.

Alles klopt aan deze film, prima acteerprestaties, fantastische opnames met camerawerk wat soms bijna als een documentaire aandoet, slim gebruik maken van journalisten die werkzaam zijn in dat wereldje en dan de muziek van Newton Howard, subliem.

Waarom de film van mij niet de volle mep krijgt, dat ligt aan het feit dat ik met een onbeantwoorde vraag bleef zitten, je zou kunnen denken dat Trump een fan van deze film zou kunnen zijn, met andere woorden het doel heiligt de middelen en maak, ondanks alles je dromen waar. Mijn vraag is het tv station vermoede best wel vuil spel van Louis Bloom, maar wat was hun reactie geweest als ze overduidelijk hadden geweten van zijn misdadige praktijken. Maar dat is dan ook het enige, dat zal me niet weerhouden om deze film zeker nog een keer te zien.

Journalistiek was mijn eerste grote liefde. Nog voor mijn muze uit de middelbare school.

Dus is een film als Nightcrawler me eigenlijk op het lijf geschreven. Vaak moest ik terugdenken aan de bril-jánte VRT-reeks Niet voor publikatie, onbegrijpelijk genoeg de enige VRT-reeks die nooit herhaald is (maar wel op dvd verkrijgbaar!). Wat we in die reeks zagen, en ook in deze film, is in essentie een misdaadverhaal. Maar in tegenstelling tot de meeste misdaadverhalen bekijken we dit niet vanuit de ogen van de daders of van de politie, maar van een journalist. Een buitenstaander, een observator, die het niet doet voor de buit, noch voor gerechtigheid, maar voor het verslag, voor de beelden. Voor geld en voor roem. Een fascinerend uitgangspunt, dat hier perfect gestalte wordt gegeven door Jake Gyllenhaal. Zijn personage is een eersteklas bluffer, een amorele haai, en hij vertolkt dit zo schitterend dat hij de anderen overschaduwt. Tegelijk is dat jammer, want van de nevenpersonages komt alleen Rene Russo's zelfingenomen redactrice een beetje uit de verf. Rick, de rol van Riz Ahmed, is op zich al bijzonder kleurloos, en treedt nergens uit de schaduw van Gyllenhaal, de andere personages zijn er enkel om de juiste informatie op het juiste moment te verschaffen. Gelukkig is het film noir-achtige verhaal vol kronkelingen die iedere vorm van ethiek en deontologie in twijfel trekken ongelooflijk meeslepend, en wordt het nachtelijke L.A. fenomenaal in beeld gebracht. Als een plek waar je niet wil komen. Of juist wel, om uit te groeien tot een sterreporter.

Heerlijk.

Gilroy geeft half Amerika een veeg uit de pan en doet dat nog op een wervelende manier ook. Grootste slachtoffer zijn uiteraard de media, die in hun steeds groter wordende sensatiezucht meer en meer de ethische en journalistieke grenzen van hun vak opzoeken. De film bekritiseert echter ook het carrièrisme (op Nina's collega na probeert niemand Lou iets in de weg te leggen als het hun eigen carrière helpt) en neemt op een hilarische manier het managementjargon op de korrel dat de laatste jaren opgang heeft gemaakt.

In het centrum van dat alles staat Lou Bloom, fantastisch vertolkt door Jake Gyllenhaal. Niet dat ik de Oscars al heel serieus nam, maar dat hij hier niet eens een nominatie voor gekregen heeft grenst toch wel aan het belachelijke. Draagt de film gemakkelijk op z'n eentje, vanaf de eerste seconde is hij de perfecte mix van charmant en creepy. Vond het ook een pluspunt dat doorheen de film Lou vrijwel dezelfde blijft. Het zijn z'n acties die langzaam escaleren, niet z'n gedrag. Zoals het een echte psychopaat beaamt.

Visueel is het net voldoende. Zeker in het begin een paar mooie shots (L.A. by night leent zich natuurlijk ook perfect voor mooie plaatjes) en af en toe viel de editing in positieve zin op, maar verder weinig indrukwekkend. Soundtrack was noch storend noch echt een meerwaarde.

Geen perfecte film dus, maar wel voldoende voor een kleine 4*. Daar zorgen een prima opgebouwd script, leuk gebrachte maatschappijkritiek en vooral een fenomenale Gyllenhaal wel voor.

Een zelfde thema wordt behandeld als in de (minstens zo goede) film Christine (2016) met Rebecca Hall. "If it bleeds, it leads" is ook hier het motto van de sensatiegeile media. En Gyllenhaal doet het uitstekend als autistische sociopaat Louis, die zijn roeping vind als filmer van bloederige plaatsen van delicten en ongelukken voor wie niets te ver gaat. Het typisch Amerikaanse gehamer op kansen grijpen en meer je best doen dan anderen wordt hier ook op de hak genomen.

Hoe extreem Louis ook is, ik kon weinig sympathie opbrengen voor zijn loserige sidekick, ook al legt die als enige de vinger op de zere plek: Louis kan niet met mensen omgaan. Pijnlijk wordt het als hij probeert een oudere tv-producente onder druk te zetten om de intimiteit die hij mist te vinden. Louis is een slim, maar onopgeleid iemand zonder vrienden die zijn tijd vult door veel kennis te vergaren over zaken doen via cursusmateriaal op internet. Het legt hem geen windeieren. Zo is hij een keihard onderhandelaar.

Opvallend is dat concurrent Joe (Bill Paxton) hem vertelt dat het eigenlijk een vreselijk (ranzig) beroep is, sensatiefilmer, maar toch het werk al 14 jaar doet. Dit zijn workaholics met een adrenalineverslaving.

Een film met een boodschap, realisme en een zekere toenemende spanning. Toch weet de film te weinig te raken door een gebrek aan emotionele binding met de karakters. Als karakterstudie net iets te oppervlakkig, je leert bijna niets over de achtergrond van Louis. Visueel of qua soundtrack ook bepaald niet noemenswaardig. Het is vooral (de sterk vermagerde) Gyllenhaal die de film naar een hoger plan trekt. Geen must-see maar toch een verdienstelijke, onderhoudende en aparte film.

Fantastische film over de verdorvenheid van de jacht op nieuws en de kijkcijfers. Jack Gullenhaal speelt de inmorele cameraman fantastisch. Nieuws gaat boven menselijkheid. En soms moet je het nieuws een handje helpen. Kennen we dit nu zelf ook al niet : mensen die filmen in plaats van te helpen.

Paparazzi zijn de ratten van het nieuws en de film toont, dat de tv-makers ze veroordelen, maar ze toch gebruiken voor de kijkcijfers.

"ik zal jullie nooit iets vragen te doen, wat ik zelf niet zou willen doen".

De leugens rollen zo gemakkelijk uit de mond van deze zelfbenoemde directeur/oprichter van VideoNews, dat je de verschillen duidelijk kunt zien, tussen het commerciële en het onafhankelijke nieuws in de USA.

Hier in Nederland is het gelukkig niet zo maar in de USA schijnt dit de normale gang van zaken te zijn. Manipulatie en sensatie voeren ook in de nieuwsgaring een belangrijke rol en weer ben je dan blij dat je in Nederland jouw nieuws kunt krijgen van betrouwbare zenders. En ik vermoed dat het Journaal op Ned.1 en RTL4 dat zijn.

Deze film is echt het 'neusje van de zalm', van het laten zien hoe men hier het nieuws ook zouden kunnen maken.

Onze waardering ligt voor dit verhaal op een 8.

Mooie film, echt tot aan het eind geboeid naar gekeken en mijn waardering ging richting een 4 maar uitgerekend het abrupte einde (voor mijn gevoel) liet mij teleurgesteld achter op de bank en daarom een 3.
Misschien ben ik wel teleurgesteld omdat ik eigenlijk zat te wachten tot hij ontmaskerd werd en daardoor of in de bak eindigde of dood zou gaan .
Een film zonder Karma..

Wat een sterke film, één van mijn favoriete films van 2014. Mooi geschoten, een boeiend verhaal, er wordt voldoende tijd genomen voor karakterontwikkeling en Jake Gyllenhaal zet een topprestatie neer, hij doet mij in deze film een beetje denken aan het personage van Robert De Niro in Taxi Driver (1974). Hij zet perfect de asociale engerd neer die in zijn eigen wereldje leeft en er alles voor over heeft om zijn ambitie te verwezelijken. Rene Russo is goed gecast als de milf en Bill Paxton, ik ken hem vooral van The Terminator (1984) en True Lies (1994), leuk om hem nog eens terug te zien.

Intrigerend!

Sterk verhaal over sensatiedrang versus het ontbreken van je eigen geweten/moreel handelen, de film gaat af en toe best ver in de zin dat hij goed de akeligheid van een situatie over weet te brengen. Gyllenhaal zet een geniaal personage neer die ver over grenzen gaat om zijn eigen ego maar te kunnen blijven strelen. Hoogtepunt is als hij met gevaar voor eigen leven verslag gaat doen in dat landhuis, om maar een primeur te scoren.

Ja, waardige opvolger van Natural Born Killers! 4*

Aardig. Had eigenlijk meer op een einde gehoopt waarin z'n eigen krankzinnigheid hem zou inhalen. Helaas.