The Rewrite (2014)

In het begin van de film was ik even bang het zoveelste voorbeeld van Hollywoodarmoede te vinden. Alweer een verhaal over een schrijver die geen script meer opleveren kan, op zoek moet naar zichzelf en nieuwe inspiratie. Maar het valt mee - en dat komt vooral door de wat voor de hand liggende tegenstelling tussen het rolletje van Bella Heathcote en dat van Marisa Tomei. J.K. Simmons is zoals altijd ietwat zichzelf, maar daarmee nog wel leuk. Hugh Grant is daarbij vergeleken een grootheid die je verdragen moet - hij speelt altijd hetzelfde tenslotte - en ligt dat typetje je dwars, dan zal deze film dat ook doen. Gelukkig heeft hij in deze film wel de hoofdrol, maar is die zo cliche dat dat haast zonder acteur af had gekund.

Geen sterke film. Niet grappig niet fascinerend niet geweldig. Eerder saai en duf. Veel te veel onnodige woorden die gezegd worden. Met veel moeite af gekeken.

Een gewoon lekker luchtig filmpje. Niks bijzonders. Hugh Grant speelt een rol die we van hem gewend zijn en doet dat vertrouwd. Het verhaal is redelijk en de film verloopt lekker vlot. De film kent de nodige droge humor. J.K. Simmons heeft een leuke bijrol. Een leuke soundtrack eronder en je hebt een lekker zaterdagavond filmpje. 3.0

Matige film over een scriptschrijver met een eenmalig succes die een baantje neemt als leraar. Het verhaal en de personages zijn te clichématig en voorspelbaar om echt te kunnen boeien. De film heeft zeker wel een aantal leuke momenten en wordt ook nergens vervelend. En Marisa Tomei is altijd leuk om te zien. Net geen 3.0 sterren.

Een goed komedie/romantiek film...

Goed verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Geen top film....

Deze eens meegepikt en wist niet echt wat te verwachten. Het was geen slechte film, maar een echte komedie vond ik het niet echt.

De cast deed het niet slecht, maar echt verrassend was het allemaal niet.

Tja, ik weet niet echt wat ik er moet van denken. 'k heb me er niet mee verveeld, maar echt beklijven deed hij ook niet.

Een weinig verrassende film met Hugh Grant op de automatische piloot. Qua humor valt het erg tegen en qua romantiek ook, het is allemaal te oppervlakkig en er wordt nergens echt de diepte in gegaan. Ik zat me soms aardig te vervelen. Deze film had zelf wel een rewrite kunnen gebruiken.

Ik had zin in een Hugh Grantfilm met een typische Hugh Grantrol en ik werd op zich op mijn wenken bediend (vraag me soms af of hij een vaste tekstschrijver heeft, of er zelf veel bij improviseert, aangezien zijn personages tot aan de manier van praten aan toe hetzelfde zijn).

Verhaaltje is ook wel oke, redelijk standaard voor een film die over schrijven gaat, maar dat thema zorgt af en toe voor net iets meer verdieping en intelligentie dan je normaal zou zien in dit soort films.

Het kabbelt aangenaam voort, alleen in de laatste 20 minuten heeft de film écht moeite om tot een einde te komen. Het eindigt dan ook nogal lafjes allemaal. En op een romance hoef je ook al niet te wachten, er wordt naar gehint op het einde, maar er is niets van dat al te zien.

De film had niet de intentie om groots en meeslepend te zijn en is oke voor zolang het duurt, maar eindigt toch nog lichtjes in een anti-climax.

3*

Uiterst voorspelbaar, maar als je van Hugh Grant houdt en nog steeds niet uitgekeken bent op zijn standaard-personage (zoals ik) kun je hier toch veel plezier aan beleven. Sympathieke bijrollen van J.K. Simmons en Chris Evans, en Marisa Tomei sprankelt zoals altijd. Ach, ik ben gewoon een sucker voor dit soort films, met normale kleine mensen, vlotte dialogen en de verzekering dat het allemaal wel goed zal komen.

Hmm... Ik heb Hugh Grant wél hoog zitten. Hij wordt vaak afgeschreven als de acteur die dezelfde rol tig keer gespeeld heeft, maar ondertussen heeft hij met rollen in onder meer Cloud Atlas, Florence Foster Jenkins en Paddington 2 toch wel degelijk bewezen meer in zijn mars te hebben dan alleen maar de rol van stuntelende (of in enkele gevallen - zie Bridget Jones en Two Weeks Notice - overmoedige) romanticus. Persoonlijk moet ik zeggen dat ik zelfs die typetjes goed kan hebben. Grant is geen komiek, maar heeft een zeker talent om zijn zinnen droogkomisch uit te kramen en dat doet het bij mij altijd goed.

Dat talent komt ook in deze The Rewrite naar voren. Het meest positieve aspect is zonder enige twijfel het bij vlagen spitsvondige script. Met name de referenties naar de literatuur zijn slim geschreven en Grant weet wel raad met zulk materiaal. Ik heb me dan ook zeker niet verveeld, maar het is jammer dat The Rewrite verder heel standaard is. Het duurde niet lang voordat ik de gehele film kon uitstippelen (wie zag niet aankomen dat de relatie met zijn jongere leerling hem in de problemen zou gaan brengen?). Ook de stappen die daarna volgen liggen heel erg voor de hand (Grant die op zijn knietjes gaat voor het sectiehoofd + verklaring voor haar botte gedrag, hij krijgt zijn baan terug etc.). Ergens wil je dat de film zo eindigt, maar het is natuurlijk wel uitgekauwd en juist daardoor zo jammer dat het al zo vroeg in de film duidelijk wordt waar we heen gaan. Ook de romantische klik met Marisa Tomei wil er niet helemaal zijn. Het voelt wat geforceerd.

Wat resteert is een leuke bijrol van J.K. Simmons en het feit dat deze film totaal geen poging doet om zwaarbeladen te zijn. Het blijft luchtig vermaak, waardoor het gemakkelijk wegkijkt en je je hier als liefhebber van Grant niet gauw een buil aan zult vallen. Hij heeft echter betere films gemaakt; zelfs films met dezelfde regisseur aan het roer. Ik zag vrij veel gelijkenissen met Music and Lyrics, maar die film sprankelt wel wat meer. The Rewrite is niet slecht, en ik kan er nog een kleine voldoende aan kwijt, maar het is ook verre van memorabel.

2,5*

Er valt weinig te beleven in deze slappe doorsneekomedie, die het vooral moet hebben van de gevatte dialogen. De humor en de romantiek zijn ver te zoeken. Zowel Hugh Grant als Marisa Tomei hebben veel betere films op hun conto staan.

Tsja, je houdt van dit soort films of niet. Ik wel dus. Slim Droste effect van een washed up scriptschrijver die les gaat geven en daar z'n nieuwe motivatie aan ontleent. Een script in een film. Op het lijf geschreven van Hugh Grant. Grappige dialogen, hoewel het verhaal wat voorspelbaar was, bijna ouderwets, en we helaas te weinig te weten komen over Tomei. Film deed het ondanks redelijke reviews slecht aan de box office.