Met het ongekende succes van Dahmer, kwamen ook felle beschuldigingen richting het adres van maker Ryan Murphy. Al meerdere nabestaanden van Jeffrey Dahmer's slachtoffers hebben van zich laten horen, maar nu heeft Murphy zelf ook een duit in het zakje gedaan. Hij stelt dat zijn team wel degelijk contact heeft gezocht met de nabestaanden om het verhaal van de slachtoffers goed te vertellen, maar dat niemand wilde praten. Zijn beste bedoelingen werden genegeerd, zei de showrunner.

Wie de verhalen rond Dahmer een beetje volgt, weet dat de serie controversieel is bij nabestaanden van de slachtoffers van de seriemoordenaar. Zo zei de moeder van één slachtoffer, de dove Tony Hughes, dat alles absoluut niet zo ging zoals in de serie verteld werd, en dreigde de vader van Jeffrey Dahmer zelf met een rechtszaak tegen Netflix omdat hij het niet eens was met hoe het verhaal van zijn zoon werd neergezet. Maker van de serie Ryan Murphy heeft echter gisteravond tijdens een evenement laten weten dat zijn team wel degelijk het verhaal van de slachtoffers goed wilde vertellen en daarvoor contact zocht met nabestaanden. Dat contactverzoek liep echter op niets uit, zo vertelde hij: "Gedurende de drie en een half jaar dat we aan het werk waren voor de serie, hebben we rond de twintig families en vrienden van slachtoffers bericht om input te krijgen, en met mensen proberen te praten. Niet één iemand reageerde op ons tijdens dat proces."

Verhaal van slachtoffers

Hoewel Murphy dus graag meer wilde weten over de slachtoffers, was hij aangewezen op een team dat onderzoek deed buiten het praten met nabestaanden om. Toch wilde hij de slachtoffers centraal stellen in de serie, vertelde regisseur Paris Barclay: "We wilden echt de slachtoffers eren. Toen Tony Hughes 'Ik zal niet verdwijnen' schreef op die laatste postkaart, was dat precies waar de serie over gaat. Het gaat over dat we zorgen dat deze mensen niet gewist worden door geschiedenis en dat ze een plaats hebben, herkend worden, en dat ze belangrijk waren en volledige levens leefden. Het waren echte mensen. Het waren geen nummers. Het waren niet gewoon foto's op billboards en telefoonmasten. Het waren echte mensen met liefhebbende families, die ademden, leefden, hoopten. Dat is waar we de serie over wilde maken." Het verhaal over Jeffrey Dahmer zelf kwam daar pas achter, hoewel Murphy benadrukte dat dat ook een belangrijk verhaal is om te vertellen. "We waren niet per se geïnteresseerd in het persoon Jeffrey Dahmer, maar wat hem maakte tot het monster dat hij werd. Daar hadden we het veel over, de hele tijd. Het gaat eigenlijk echt over white privilege. Het gaat over systemisch racisme. Het gaat over homofobie."

Een herdenkingsmonument

Ten slotte ging het gesprek tijdens het evenement nog over een mogelijk herdenkingsmonument voor de slachtoffers. Dat idee kwam van Niecy Nash, de actrice die de buurvrouw van Dahmer speelde. Die buurvrouw belde vaak de politie om hen over Dahmer's moorden te vertellen, maar werd altijd genegeerd. Nash vroeg zich hardop af waarom er dertig jaar na de laatste moord van Dahmer nog altijd geen herdenkingsmonument was voor de slachtoffers. Murphy wilde daar maar al te graag op in gaan: "Alles dat we kunnen doen om dat voor elkaar te krijgen... weet je, ik zou blij zijn om die kosten zelf te betalen. Ik denk dat er echt iets moet zijn. En we proberen mensen te bereiken om daarover te praten. Ik denk dat er wat weerstand is omdat ze denken dat het park mensen aan zou trekken die hun eer willen bewijzen aan de moorden... maar ik denk dat er wel echt iets moet gebeuren." Wellicht kan Murphy met zo'n herdenkingsmonument alsnog het goedmaken met de nabestaanden van de slachtoffers.