Shirley Hughes, de moeder van een van de slachtoffers van Jeffrey Dahmer is de laatste die zich kritisch heeft uitgesproken over de controversiële Netflix-serie Monster: The Jeffrey Dahmer Story. Hughes heeft benadrukt dat de manier waarop zij en haar zoon worden neergezet in de serie niet klopt en heeft gezegd dat ze niet kan begrijpen waarom een dergelijke serie gemaakt zou worden.
De Jeffrey Dahmer-serie van Netflix blijft het onderwerp van gesprek de laatste weken en nu heeft Shirley Hughes, wiens zoon Tony Hughes in mei 1992 werd vermoord door de beruchte seriemoordenaar, zich aangesloten bij de vele tegenstanders van de serie. Tony, die doof en niet-vocaal was, wordt gespeeld door Rodney Burford in de zesde aflevering van de serie getiteld 'Silence'. Hij was 31 jaar oud op het moment van zijn moord en in de aflevering wordt zijn leven onderzocht nadat hij Dahmer in een bar ontmoet en een relatie aangaat. Zijn moeder komt ook voor in de aflevering. Maar volgens die moeder is de manier waarop Netflix de moord op haar zoon heeft neergezet niet hoe het daadwerkelijk gegaan is.
Kritiek op Netflix
"Zo is het niet gebeurd. Ik snap niet hoe ze dat kunnen doen. Ik snap niet hoe ze onze namen kunnen gebruiken en dat soort dingen naar buiten kunnen brengen," zo vertelde Hughes in een telefonisch interview met The Guardian, voordat ze eraan toevoegde dat het heel moeilijk was om over Tony's moord te praten en het telefoongesprek beleefd beëindigde. De uitspraken van Hughes over de serie weerspiegelen de kritiek die op de show werd geuit door Rita Isbell, wiens 19-jarige broer Errol Lindsey in april 1991 door Dahmer werd vermoord. "Ik heb het gevoel dat Netflix had moeten vragen of we het erg vonden of hoe we het vonden om het te maken. Ze vroegen me niets. Ze deden het gewoon", zo vertelde Isbell vorige maand tegenover Insider. "Ik zou het zelfs kunnen begrijpen als ze een deel van het geld aan de kinderen van de slachtoffers zouden geven. De slachtoffers hebben kinderen en kleinkinderen. Als de show hen op de een of andere manier ten goede zou komen, zou het niet zo hard en onzorgvuldig aanvoelen. Het is triest dat ze gewoon geld verdienen aan deze tragedie. Dat is gewoon hebzucht."
Zoals eerder door gebruikers aangegeven heeft Netflix genoeg juridische grondslag om deze serie in stand te houden. Echter is de kritiek van de familie van de slachtoffers niet geheel onterecht, zeker aangezien het een hele droge informatieve serie bevat. Veel zaken zijn 1 op 1 overgenomen ten opzichte van de echte Dahmer, maar dat zorgt er ook voor dat wanneer iets niet klopt het voor frustratie kan zorgen bij nabestaanden.
De Jeffrey Dahmer-serie van Netflix blijft het onderwerp van gesprek de laatste weken en nu heeft Shirley Hughes, wiens zoon Tony Hughes in mei 1992 werd vermoord door de beruchte seriemoordenaar
Dahmer werd reeds in 1991 gearresteerd. De moord op Hughes kan dus niet gebeurd zijn in 1992.
Ik heb met plezier naar de serie gekeken, maar natuurlijk is het voor de slachtoffers en de vele familieleden afschuwelijk, en natuurlijk zeggen die dat het niet gebeurt is zoals in de serie, omdat ze het niet leuk vinden hoe het slachtoffer of ze zelf worden voorgesteld. We zullen nooit weten hoe het juist gegaan is. Trouwens Investigation Discovery is een zender waar je de hele dag true crime kan bekijken met soms vreselijke serie en andere moordenaars, dan gaan we die ook moeten sluiten. En Dahmer was een vreselijke mens, maar als ik het nieuws bekijk zie ik toch redelijk wat gestoorde individuen die zelfs grote landen leiden en ook vreselijke misdaden laten begaan in hun naam.....
Maar zo heb je ook films en docu's over oa de serial killer Ted Bundy, deze stond vb gekend als een charismatische killer, families vd slachtoffers, vinden dat deze ook veel te rooskleurig wordt voorgesteld, vermoed ik. Ook als gewone kijker, kun je ondanks de monsterlijke daden, toch zo'n bepaalde sympathie hebben vr de dader of op eerste zicht geen monster op die persoon plakken.
Het is en blijft een serie. Zo zijn er wel meer series/films gemaakt gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Het is natuurlijk een verschrikkelijk verhaal. Waarschijnlijk zal ook niet iedereen het eens zijn met 9/11 films. Dat daar ook bepaalde dingen niet van kloppen of zijn weggelaten.
De slachtoffers moeten zich niet gaan identificeren met een serie. Al helemaal niet uit Hollywood vandaan. Ze zijn de serie niet, ze zijn ook het verleden niet. Die bewustwording zal een hoop zwaarte bij hen weg halen.
Het klinkt moreel en juridisch niet juist dat nabestaanden zonder toestemming bij naam worden genoemd en zelfs door acteurs/actrices worden gespeeld. Dit gaat in tegen het recht op privacy lijkt mij. Het publiek is nou eenmaal dom genoeg om alles wat er in zo'n serie gebeurt bloedserieus te nemen.
Ik heb de serie niet gezien, en ga dat ook niet doen. Kan kwalitatief best goed zijn, maar ik vind het hele idee ziek om bekende moorden gewoon lekker na te spelen.
Zouden de mensen die hiervan genieten ook zo kunnen genieten als er over vijf jaar een serie op de televisie komt die waargebeurde Nederlandse moordzaken gaat naspelen? Lekker kijken naar de moord op Marianne Vaatstra, de moord op Nicky Verstappen, het doodtrappen van Carlo Heuvelmans?
Het verfilmen van moorden op bekende personen die een maatschappelijke relevantie hebben, daar denk ik anders over, maar laat de onbekendo's die slachtoffer worden, en zijn/haar nabestaanden gewoon lekker met rust.
Ga dan een serie over een fictieve seriemoordenaar en fictieve slachtoffers maken.
Ik kan me de reacties van de nabestaanden wat betreft deze serie honderd procent voorstellen en indenken. Deze hele serie is niets anders dan extreme leedexploitatie.
Reacties (9)