Licence to Kill (1989)

dit vind ik een hele spannende james bond. ik geef een 4 omdat hier goeie actie in zit.en geen te grappige domme stukjes in zit. zoals in moonraker. met jaws en zijn vriendinnetje. maar toch vind ik roger moore de beste bond.maar dalton vind ik wel wat een te serieuse bond. dat is wel jammer maar verder is het een hele leuke film.

Vond het een hele leuke Bond film.
Het was niet wat ik gewend was van Bond het was ook wat serieuzer.
Het verhaal was natuurlijk ook heel goed zoals altijd.
Het einde was heel erg over the top.

Wederom een goed deel uit de Bond-reeks. Dalton schittert wederom als Bond, "Franz Sanchez" is een ideale villain en Q blinkt echt uit in dit deel. Het verhaal is eens wat anders en de serieuze, duistere ondertoon doet het ook goed. Ik had echt gehoopt dat Dalton meerdere keren Bond had kunnen spelen, hij speelde namelijk erg goed. 5*

Dalton keert terug in zijn tweede , en tevens ook laatste, rol als geheim agent 007. We wuiven niet alleen Dalton uit maar ook de regisseur. Licence To Kill is de laatste film die Scott Glenn heeft gemaakt en met vijf films op zijn naam had hij een groot deel van de Bondfranchise in zijn handen. Verder nemen we ook afscheid van de tweede acteur die M speelt en Moneypenny. Dit is tevens het einde van een Bondperiode. De volgende films met Pierce Brosnan zijn meer gepompt met actie.

De film begint goed. Zonder enig spektakel zorgen de makers ervoor dat Licence To Kill een aanzet geeft die enorm spannend is. Dit zet meteen ook de toon aan voor de volgende scènes in de film. Licence To Kill is namelijk (samen met On Her Majesty’s Secret Service, Live And Let Die) een aparte Bondfilm in de reeks. In tegenstelling tot The Living Daylights kan je de zestiende Bondfilm bijna een thriller noemen. De scènes zijn meestal doodserieus en er wordt tamellijk veel gebruik gemaakt van de rode vloeistof. Na de introscène en de mooie titelsong (maar jammer genoeg niet memorabel omdat deze instrumentaal nergens meer in de film te bespeuren zijn) blijft de film de nodige spanning behouden aangezien de drugsbaron Sanchez kan voorkomen dat hij achter slot en grendel gaat. De haaienscène met Felix Leiter is één van de wreedste scènes die je ooit zag in een Bondfilm. De rest van de film schotelt ons degelijke actiescènes voor maar soms mis ik de spectaculaire touch in de film. Wanneer komt er een scène met een auto die ingebouwde raketten heeft? Wanneer komt er een coole achtervolging tussen twee auto’s… Dit soort dingen mis ik in deze film. Gelukkig biedt de film een zeer degelijke eindscène aan met de vrachtwagens. Door het gemis van de ‘Bondfeeling’ gaat Licence To Kill na een uurtje al snel gaan vervelen. Dit wil niet zeggen dat de film helemaal slecht is, want ookal is de film te serieus is het ‘harde’ element in de film iets dat mijn voorkeur draagt.

Het verhaal is niet helemaal wat het moet zijn. Saai, een karkas waar geen vlees aan zit. Gelukkig weet de film er een paar uitstekende dialogen tussen te steken tussen Sanchez en Bond. Net als bij Goldfinger vind ik het een zeer goed idee dat Bond dichter bij de slechterik komt en deze keer niet als vijand, maar als gast.de scène waar hij Sanchez vertelt dat er een verrader in zijn handel zit is vermakelijk. Dalton speelt beter dan de vorige Bondfilm. Waar hij in The Living Daylights nog een paar grapjes en opmerkingen a la Roger Moore maakt (ookal zijn het er weinig) die niet sterk overkomen, is hij in deze film uit op wraak en wil hij er alles aan doen om de woede te blussen. Omdat Dalton sowieso al een ruigere Bond speelt is het beter dat hij zijn opmerkingen achterwege laat. Met de Bondvrouwen is er echter een probleem. Lupe, een zeer mooie verschijning is de vrouw van Sanchez. Daar tegenover staat de minder mooie verschijning (en al helemaal mannelijk met haar kort geknipt haar) Pam Bouvier. Ze weet haar mannetje te staan maar op gebied van uitstraling spat er niet veel van het scherm af. Soms kan ze ook zeer jaloers en irritant doen. Sanchez is gewoon een heerlijke Bondschurk. Hij komt over als een zeer sympathiek (omdat hij enorm trouw is aan zijn mannen) maar tevens zeer gevaarlijk man. Zoals al gezegd is geweest zijn de scènes met hem en Bond zeer goed te pruimen. Dario mag er best wezen als hulpje. Hij is niet ‘het sterke hulpje’ die je in vele Bondfilms tegenkomt, maar zijn duivelse grijns zorgt ervoor dat hij in het plaatje past.

Licence To Kill is de laatste film van regisseur John Glenn en laat ik dan ook meteen zeggen dat hij samen met Terrence Young één van de beste regisseurs is die met de serie hebben gewerkt. In mijn ogen heeft hij één steekje laten vallen met A View To A Kill (volgens mij toch wel één van de slechtste Bondfilms) en waar Licence To Kill in het verleden in mijn flop 5 behoorde, zal het nu een stukje hoger liggen. Het is niet de beste film in de serie en het kan The Living Daylights ook niet voorbijsteken, maar het is een zeer vermakelijke film dat ondanks zijn mis aan spectaculaire scènes zeer hard en donker is. En die twee laatste elementen zie ik wel graag in films.

Ook is de muziek niet teleurstellend, ookal is het de één van de vreemdste gunbarrel sequences die ik ooit al heb gehoord.

3*

Een favo bond film van mij!

Dit was nog eens een goeie Bondfilm. Niet zo'n bijzonder verhaal, maar wist me toch tot het einde te boeien en bij duurt toch zo'n 133min. De klassieke elementen zitten er ook weer is en dit was toch alweer een tijdje geleden. Zo zaten er haaien en katten in en natuurlijk een overbekende en goeie titelsong.
Dit keer minder snufjes (Q komt ook maar na 2/3 van de film op de proppen), maar stoorde niet.
Net als in Quantum of Solance een beetje een buitenbeentje. Ook hier had hij in geen tijd om in de koffer te duiken met de Bondgirl (enkel Q mag bij hem in de slaapkamer ), drinkt hij zelfs z'n wodka niet op en Bond zint hier ook op wraak.
Alleen wat jammer dat er niet echt oneliners of humor in de film zit, maar voor de rest een puike Bond.