Live and Let Die (1973)

Zie graag James Bond films, maar deze vond ik tot nu toe het minste, vond hem behoorlijk saai.

Na de kritiek op Lazenby en het succes van Connery in Diamonds Are Forever besloot Eon maar om een bizar salaris van 5.5 miljoen dollar te bieden om Sean Connery te strikken voor Live and Let Die. Connery gaat er echter niet op in, maar zou later nog schitteren in vele topfilms. James Bond heeft hem geen windeieren gelegd. In de zoektocht naar een vervanger was er zelfs heel even sprake van een Amerikaanse Bond, maar gelukkig vond men hun verstand terug en vond 007 in de Engelse Roger Moore. Dat is echter niet de enige verandering. Maibaum doet niet mee en zelfs mister Bond John Barry slaat een jaartje over. Daarnaast geen Q en Felix Leiter is weer iemand anders en Blofeld is nu echter compleet van het slagveld verdwenen. Het is duidelijk dat Eon niet elk jaar een Bond filmpje uitpoept in dezelfde samenstelling zoals men in de begindagen deed.

Dat de intro's ook anders zijn opgezet dan tijdens Goldfinger en Thunderball moge ook duidelijk zijn. Vrij weinig actie, maar wel een prikkeling om verder te kijken. Stiekem heb ik dan liever het eerste. De titelsong is natuurlijk geweldig van The Wings, en Paul McCartney lijkt als 1 van de weinige artiesten te beseffen dat hij echt een Bond song aan het schrijven is. Het werk van Binder ziet er ook al wat beter uit dan vorige film.
Het verhaal is ditmaal zonder SPECTRE, maar met een dictator Dr. Kananga van San Monique. Helaas is dit een fictief eilandje, en dat is toch wel jammer. Had toch toffer geweest als het Puerto Rico was geweest. Daardoor mis je misschien wat binding. Nadat er 4 mysterieuze overlijdingsgevallen plaatsvinden die allemaal naar Kananga wijzen, mag Bond gaan uitzoeken wat er allemaal op San Monique plaatsvindt. Echter, al op de reis erheen komt hij in contact met een zekere Mr. Bigg. Zit er een connectie tussen deze 2 mannen? Het verhaal is redelijk lineair maar toch leuk verzonnen. En dat zonder Maibaum!

De score is leuk geschreven, maar het is toch geen John Barry kwaliteit. Ook wel te verwachten, want muziek is natuurlijk nog persoonlijker dan regie. Toch moet ik George Martin een compliment geven, want het is zeker niet slecht. Soms weet hij het juiste Bond gevoel te brengen, maar ook vaak zit hij er naast. Zo heeft hij het klassieke Bond riedeltje net wat teveel aangepast waardoor het meer als een soort remix voelt dan een andere versie. Dit wordt al snel duidelijk tijdens de dubbeldekker achtervolging.

Op San Monique komt Bond in contact met Solitaire (Jane Seymour), met recht de lekkerste Bond babe ever. Wow! Ik krijg al met al het gevoel dat deze Bond weer wat serieuzer en meer volwassen aanvoelt dan de eerdere Hamilton film Diamonds Are Forever, en dat is een goed teken. Het is wel jammer dat Q-branche er niet is, want Moore heeft blijkbaar wel toffe gadgets gehad (bijvoorbeeld die portofoon in een borstel). Sowieso zou het even leuk zijn om Desmond Llewelyn samen met Roger Moore te zien. Want Roger Moore doet het echt goed. Hij is een waardige opvolger van Bond, met voldoende charisma en ook de juiste portie humor. Een blijvertje dus wat mij betreft. Maar de echte ster van de film is natuurlijk sheriff JW Pepper. Mijn god, wat een hilarische vent. Die zou zelfs anno 2011 de lachers op z'n hand krijgen met z'n geweldige accent en opmerkingen _O-. Sowieso is de hele speedbootscene écht tof, en echt een actiescene die in een Bondfilm thuishoort. Zoiets heb ik de laatste 2 films een beetje gemist. De climax was ook goed. En voor dat je het weet zijn de 2 uur weer voorbij. Na het matige Diamonds Are Forever had ik mijn twijfels bij Hamilton, maar dit is weer een leuke film. Kananga is niet echt een hele toffe badguy, maar Roger Moore is wel de Bond die we weer nodig hebben.

Bij de dubbeldekker achtervolging wordt nergens het J.B. theme gespeeld.
Je hoort dan een instrumentale versie van de titelsong.

Je bent trouwens een van de weinige die J.W. Pepper leuk vindt, maar ..eh.. ik vind hem ook goed, hoor!

Zeer goede James bond film, in de hele film gebeurd er genoeg, achtervolgingen en met de krokodillen ook erg leuk. Verder is het eind ook redelijk goed!
1 van de beste James bond films van de serie.

Wélke JB-film je het meest waardeert hangt geloof ik sterk af v.d. leeftijd;
ik heb deze toendertijd in de bioscoop gezien en heb me altijd afgevraagd wát er nou
zoveel beter was aan die Sean Connery... (die voor een andere groep weer
niet te overtreffen valt).

In tegenstelling tot de voorafgaande films neemt deze zichzelf niet al te serieus;
dat bevalt mij wel.

Blijft voor mij dus de meest onderhoudende Bondfilm.

En toch klopt dit niet wat je zegt
Vaak hoor je mensen zeggen dat de Bond films gingen veranderen vanaf Roger Moore, en daar zit wat in, maar de grote verandering kwam al vanaf Diamonds Are Forever met de introductie van Tom Mankiewicz met zijn verhaal/screenplay.
Vanaf deze film, en dus Roger Moore, namen de Bond films zichzelf nooit meer te serieus, maar dat was omdat Moore niet kon acteren tegenover Connery, en pas vanaf Timothy Dalton konden ze weer Bond serieus laten overkomen, zoals in de originele boeken van Fleming.
Deze film is best goed, maar eigenlijk vanwege de blaxpolitation invloeden, en zeker niet door Moore die voor mij de slechste Bond ooit is!

Prima Bond-film, met een goede rol van Roger Moore. Blijft de gehele speelduur vermakelijk en onderhoudend. 3 Sterren.

Redelijk goede Bond-film.
Het eerste optreden ook van Roger Moore als James Bond, en hij doet het lang niet slecht met zijn typisch Britse humor.
De film zal ook bekend blijven door de titelsong van Paul McCartney en Wings dat een grote hit werd van de ex-Beatle.

Tegenvaller.

En dat ondanks een heleboel elementen die voor een goed verhaal hadden kunnen zorgen. Het eerste uur is nog wel goed, mede door de interesse in een nieuwe Bond. Ook de locaties zijn de moeite waard.
Helaas verliest het dan ergens de pedalen (de te lang uitgesponnen scènes?) en raakte ik mijn aandacht kwijt.

Roger Moore is niet zo slecht als Bond. Hij is hier wel wat stijfjes nog (in zijn actiescènes bedoel ik dan) en af en toe wat onwennig. Ik had ook wat meer komische momenten verwacht. Nu blijft het bij slechts enkele droge one-liners.
De badguys van dienst zijn redelijk goed, en ook de knappe Jane Seymour valt wel mee.

Live and Let Die gaat wat terug meer naar de roots. Er is wat mij betreft niet zo veel actie als in voorgaande delen. De actie die er dan is duurt te lang en ziet er behoorlijk gedateerd uit. De scène met de speedboten is daar een goed voorbeeld van. Ik dacht even naar een lame actieserie uit de jaren 70 te kijken.
Qua muziek is de score van Paul McCartney niet zo slecht, maar tijdens de film had ik graag wat meer het bekende Bond-deuntje gehoord.

2

Waarschijnlijk een Bond film voor de niet Bond fan. Vibe is eerder ongewoon voor Bond. Hield me net wakker.