Moonraker is een Bondfilm die altijd een speciaal plekje in mijn hart zal hebben. Niets voor niets is het lang mijn favoriete Bondfilm van de reeks geweest. Alleen heb ik ruim een jaar geen Bondfilms meer gezien en nu begin ik toch rustig aan de films weer te bekijken, ook omdat een vriend van mij graag alle films een keer gezien wil hebben.
Nu ik er goed over nadenk, is Moonraker in mijn ogen toch niet de beste Bondfilm die er tot nu toe gemaakt is. Er zijn simpelweg teveel elementen die mij storen om het de beste Bondfilm te maken.
Roger Moore is voor mij wel dé James Bond. Gevat, humoristisch en met een knipoog weet hij van elke ''aflevering'' een avontuur te maken. Hij speelde de rol anders dan een Sean Connery of een Timothy Dalton, maar elke acteur heeft zijn eigen invulling gegeven aan James Bond, en voor mij paste die van Moore prima in de tijdsgeest van de jaren '70 en '80. Actrice
Lois Chiles, die hier CIA-agente
Dr. Holly Goodhead speelt, is naar mijn mening een zeer ondergewaardeerde Bondgirl. Waarom? Omdat ze alle elementen heeft die dichtbij een perfecte Bondgirl komen, maar ze wordt vrijwel nooit genoemd in de hogere regionen van de beste Bondgirls. Ze is gewaagd aan Bond, ze kan duidelijk zichzelf bedruipen en bovendien rent ze ook niet als een huppelkut achter Bond aan. En daarnaast wil het oog ook wat, en dan stelt Lois Chiles zeker niet teleur.
De schurk in Moonraker
Hugo Drax is er eentje van het kaliber over the top, maar once again past het volledig in dit script. Sowieso is deze film één van de meest overdreven uit de reeks. Dat is niet zozeer een minpunt, juist vind ik het zijn charme hebben.
Jaws daarentegen had gewoon niet in deze film voor moeten komen. Als ze het bij
The Spy Who Loved Me hadden gelaten, was het beter geweest. Nu hebben ze van Jaws meer een clown gemaakt, dan een echte dreiging. Moonraker had namelijk al een prima henchmen:
Chang. Als ze hem wat langer hadden laten leven in plaats van Jaws te introduceren, was de film veel serieuzer overgekomen. Of ze hadden wel Jaws moeten doen, maar dan zonder de ridicule toevoegingen: het vriendinnetje, de champagne op het eind etc.
De plotlijn, de locaties, de muziek en de setting zijn overigens prima. De film heeft ontzettend veel stijl en uitstraling, waardoor het aangenaam kijken is en bovendien zou je ook niet zeggen dat de film ondertussen al 32 jaar oud is.
Lang verhaal, korte conclusie: ik ga kritischer kijken naar de Bondfilms, misschien ook omdat ik een jaar geleden alle boeken heb gelezen en daarom wat meer achtergrond heb als het gaat wat Bond oorspronkelijk was. Daarvoor had ik Moonraker al gezien, en ik denk dat ik de film meer heb opgehemeld dan hij in werkelijkheid is. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat we ook met de beoordeling outer space gaan!
Ik verlaag mijn stem voor Moonraker dus met *1,5 tot een mooie *3,5