GoldenEye (1995)

In 1989 kwam de zestiende Bondfilm uit, Licence To Kill. De laatste film met Timothy Dalton als James Bond, de film die de generatie Bondfilms van in de jaren 60 tot eind jaren 80 afsloot. In 1997 besloten de makers (met aan het roer Martin Campbell) om een nieuwe generatie in Bondfilms te maken. Ze krijgen hulp van iemand die al lang op het lijstje stond om in het nieuwe pak van James Bond te kruipen; Pierce Brosnan. Met de technologie die ze voorheen niet hadden , blazen ze een nieuw leven in het Bondverhaal.

Al vanaf de intro merk je op dat Goldeneye iets helemaal anders is dan de vorige Bondfilms. Eén van die veranderingen is namelijk dat het enorm actiegericht is. Waar Sean Connery, Roger Moore en de rest van de cast de misdaad bestreed met een Walther PPK gebruikt Bond hier voor het eerst (misschien niet voor het eerst maar wel voor een langere tijd) een geweer als een AK47. Er wordt meer aandacht besteed aan het schieten en dat is toch iets dat ik mis in de Bondfilms met Pierce. De oude stijl zal nooit meer teruggevonden worden. Toch is Goldeneye één van de betere ‘shootBonds’. Meer zelfs, het is de beste met Pierce en één van mijn favoriete Bondfilms. Het verschil met de andere films waar Pierce Brosnan de hoofdrol speelt is het feit dat Goldeneye geliktere actie heeft, interessante personages en op sommige momenten enorm spannend is. Denk maar aan de scène waar James Bond met Natalya gevangen zitten in de trein en ze net op het laatste moment ontsnappen.

Voor de rest zitten er scènes in de film die nooit meer herhaald zullen worden in de volgende films. De scène met de tank blijft één van mijn lievelingsscènes van alle Bondfilms. Het is zo heerlijk om Bond te zien rijden in het midden van de straat , zijn oog op de achtervolgde auto maar ook op de andere auto’s. Hij wilt namelijk geen onschuldige mensen plat rijden. Het hele eindgebeuren is zeer flitsend en variërend met schietscènes en handgevechten (ook iets dat minder gebeurt in de volgende drie Bondfilms). De scène in de sauna met Xeina Onatopp is zeer sexy (en zoals ik eerder heb gezegd is Onatopp een zeer memorabel personage). Of wat dacht je van de terugkeer van het Q-lab? De dialogen tussen Bond en Q werken ongelooflijk goed. Q kan in deze film zelfs een aantal keren lachen wat hem een enorm sympathiek personage maakt in deze film. Dit alles wordt begeleid door vreemde muziek van de Sierra. Niets tegen de sentimentele muziek maar de actiescores lijken soms wel alsof er iemand staat te kloppen aan de binnenkant van een vuilnisbak. Ook is de gunbarrel sequence van Goldeneye zeer lelijk. Gelukkig (of juist niet) is het lied van Tina Turner een zeer goede zet en ookal hebben de computerbeelden de mooie sfeer van de vorige films niet, zijn het zeer mooie dingen die je krijgt voorgeschoteld (één van de beste van de serie). Jammer genoeg wordt de titelsong niet herhaalt in de score (net als in Licence To Kill en Thunderball) wat een zeer grote misstap is.

Toch blijf ik erbij dat ik de oude sfeer en klasse die Bond had mis. Het is allemaal zeer nieuw en flitsend en deze film heeft ervoor gezorgd dat James Bond weer een kans kreeg in de filmwereld, maar geef mij maar de klassiekers (en vooral de echte spionagefilms). Ook heeft deze film hetzelfde voor als alle andere Bondfilms; op sommige momenten is het gewoon te langdradig. Maar de twee uur vlogen al bij al zeer snel voorbij. Ik heb er al ergere meegemaakt.

Grootste verandering is natuurlijk James Bond zelf en Pierce Brosnan doet het zeer goed. Hij is de Bond waarmee ik ben opgegroeid. Zijn kop staat op veel spelletjes van de geheime Britse agent (Nightfire, Agent Under Fire, Everything Or Nothing). Hij heeft de charme die Dalton niet had weer kunnen bovenhalen maar hij bewijst ook dat hij zijn mannetje kan staan tegen de vijanden. Over vijanden gesproken , Sean Bean is een rivaal die er staat. Prachtig vertolkt door de man en net als Bond een gevaarlijke verleider. Nog iets beter dan de hoofdvijand is Xenia Onatopp. Deze nederlandse actrice haalt het bovenste uit de kan als moordvrouw. Ze speelt een zeer aparte dame die we nog nooit in een eerdere Bondfilm hebben gezien. Ongelooflijke naam trouwens (beetje in de stijl van Pussy Gallore). De Bondgirl zelf is weeral niet één van de beste Bondgirls, maar zonder twijfel de beste in het tijdperk van Pierce Brosnan. De volgende Bondgirls zijn oftewel ongelooflijk stom (Christmas Jones) oftewel niet appeteitelijk om naar te kijken (Chinese in Tomorrow Never Dies). Verder hebben we nog een irritante Boris die de mooiste dood krijgt in de film en generaal Ourumov. Geweldig hoe die gast soms gezichten kan trekken als hij weet waar Bond zich bevindt.

Goldeneye is een goede film die het net niet haalt van toppers als From Russia With Love en Goldfinger. Toch komt deze enorm dicht in de buurt en is de top 5 zeker waard in mijn Bondtop. Een eervolle start voor Pierce Brosnan. Jammer dat zijn leven als Bond per missie minder tot slecht wordt.
3,5*

Ok, dat moet 1995 zijn Excuses

Een van de heerlijkste Bond-films!

Famke Jansen maakt alles goed in deze deel van 007!

toch wel 1 van de beste Bond-reeks!

ja ik ook, ben wel nieuwschierig, wil niet bot overkomen, maar Goldeneye is toch wel een van de beste Bond films die ooit gemaakt is!


kijk je Goldeneye, dan kijk je pas echt naar een heerlijke 007 film! AGE-411

Xenia Onatopp ( Famke Jansen )


De beste evil bond girl