Meningen

Brad Anderson is een naam die velen alleen kennen als de regisseur van The Machinist. Zijn verdere repetoire staat met name bol van de flops. Anderson leunt vaker op ongeloofwaardige plotwendingen en onlogische karakterontwikkelingen.

Zijn nieuwste film toch maar weer eens een kans gegeven omdat hij een goede score krijgt.

De typische Anderson elementen zijn volop terug, het plot is opnieuw psychologisch zwaar beladen en gericht op menselijke emoties. Hij weet ook weer leuke shots te creeren en een best leuke soundtrack eraan vast te binden. Wel jammer dat hij een hatelijke actie maakt, namelijk de psychopaat contrasterende muziek af te laten spelen. Dit truucje is zo oud en nergens op gebaseerd. Ik moet altijd diep zuchten als ik dit voor de zoveelste keer voorbij zie komen. Het acteerwerk is best goed, Berry blijft opnieuw weer matig, maar Breslin deed het aardig. Zij laat in ieder geval wel zien ook andere soort rollen aan te kunnen. Eklund deed het ook prima, dit soort rollen liggen hem duidelijk en hij heeft ook duidelijk ervaring hiermee.

Het plot is uiteindelijk te ridicuul voor woorden, totaal onrealistisch en hangt samen aan talloze toevalligheden en irrationeel gedrag van hoofdpersonages. Dat mensen dit daadwerkelijk spannend vinden gaat mij te boven. Daarnaast zijn de meest interessant ideeen als perspectief enkel uit het Callcenter en het camerawerk wel erg letterlijk gekopieerd op recente films en series. Ik vraag me uberhaupt of de beste man ooit voet gezet heeft op een 112 callcenter. Dat was zo onrealistisch afgebeeld, ik kwam niet meer bij. Hierdoor begon bij mij de twijfel toe te slaan.

Wat nou als hij dit zo bedoelde?

Anderson geeft vaker hints en knipogen dat deze film komisch bedoeld is: Het is totaal over de top actie en er zijn meerdere hilarisch situaties en camerashots (als je van zwarte humor houdt).

Misschien is dit wel zijn Southland Tales? Ik betwijfel het eerlijk gezegd, omdat ik de beste man nooit op een vernieuwende lijn in zijn laatste films of humor heb kunnen betrappen. Daarnaast had hij het dan op verschillende aspecten nog net wat meer uit de bocht kunnen laten schieten.

Conclusie: Gewoon een bakje popcorn erbij pakken, je date lekker knus tegen aan je laten leunen en hard gniffelen.

2.5 ster als serieus werk, 4 sterren als dit als komedie bedoeld is.

Heel jammer van het einde, want tot aan dat moment was het gewoon prima (lees redelijk). Aardig script, hetzij wat traditioneel, redelijk goed acteerwerk (behalve de hoofdpersoon). Muziek en visueel ook aardig, maar duidelijk geïnspireerd door andere horrorfilms. En ik vond de duidelijke stereotypes eigenlijk niet echt een probleem (blanke mensen die alleen maar slechte eigenschappen hebben en zwarte mensen die verheerlijkt worden), tenslotte is dat iets dat lange tijd andersom ook gebeurde.

Maar dat einde, man man man. Het slaat sowieso nergens op, maar het is inderdaad een overduidelijke verwijzing naar de BLM beweging. Op zich is dat geen probleem, maar hier is wel echt enorm versimpeld en eenzijdig (terwijl de beweging überhaupt al weinig nuance bevat). Het kon in ieder geval ietsjes subtieler, sterker nog, het had moeilijker nog duidelijker gekund. Dit was wel heel erg prekerig en dat zorgt voor een slechte nasmaak. Dus daardoor toch een klein beetje puntaftrek.

En als allerlaatst is het ook erg goedkoop om de originele acteur slechts enkele seconden tijd te geven op de allerlaatste minuten van de film, als je hem echt recht wilde doen dan had je daar wel iets meer mee kunnen doen. De fans van de originele film zaten daar 90 minuten op te wachten en dan het zo oplossen is wel een anticlimax.

Maar verder was het verrassend aardig.

Zeer interessante pyschologisch mystery. Zoals bij iedere thriller/horror/mystery is men erbij gebaat zo min mogelijk van het plot te weten. Gewoon varen op de positieve meningen van anderen en van de rit genieten.

Op die manier zal deze film ieder filmliefhebber bevallen. Audiovisueel voldoende te beleven, er zijn meerdere prachtig geschoten scene's en een sterke soundtrack. Acteerwerk is subliem, maar het script is toch wel het hoogtepunt. Niet zozeer het plot, wat wel leuk is, maar de personages voelen erg complex aan. Je ziet hun gedrag naarmate de film verstrijkt veranderen en in een tweestrijd belanden. Je leeft mee met de personages en begrijpt hun tweestrijd. Deed me veel denken aan oude Griekse tragedies, net als het plot trouwens.

Zo bevatten de dialogen romantiek, humor en drama en worden de verschillende emoties op realistische wijze verteld/uitgesproken. Niet een film die zich zal uitpoppen tot een favoriet, maar verplichte kost voor de filmliefhebber die eventjes geen nieuw meesterwerk kan vinden.

Best een aardige film, sowieso erg ambitieus. Helaas zie je met momenten wel het lage budget, vooral door wat simpele filters bij de montage. Het acteerwerk is echter best prima, terwijl dat juist al snel kan tegenvallen bij low budget producties.

De beschrijving hierboven legt goed uit waar de film over gaat en het is ook duidelijk welke kant de film zich op goed ontwikkelen als je aan het kijken bent. Er is duidelijk gekeken naar Lynch, zeker zowel het plot als kleurgebruik in de finale. Helaas zit er net wat minder symboliek in deze film, dan in het werk van Lynch. Ook wordt er leuk gebruik gemaakt van wisselende aspect ratio's, waarin met wisselt tussen ultra wide screen en 4:3. Echter is de 4:3 in het ultra wide screen formaat, waardoor je dus zwarte randen aan alle kanten hebt. Dan had ik eerder voor het normale 16:9 en 4:3 gekozen, dat zou er professioneler uit hebben gezien.

Ook zie ik wat overeenkomsten met Berberian Sound Studio, voornamelijk qua plot en plotverloop. De film is wel een slowburner en hoewel het zonder credits minder dan 80 minuten duurt, kan ik me goed voorstellen dat sommige mensen wat verveeld zijn in het begin. Maar de context en personages worden netjes ontwikkeld en krijgen de tijd.

Het is dat de film eindigt op zijn hoogtepunt, de laatste tien minuten zijn de sterkste van de film. Hierdoor bleef ik in ieder geval met een overwegend positief gevoel achter, maar uiteindelijk is de film weinig memorabel. Leuk vermaak voor iedereen die al een tijdje geen 'vage' film a la Lynch gezien heeft.

De laatste tijd zijn er aardige wat goede low budget psychologische horrors uitgekomen en hoewel deze dan de minste (in mijn ogen) is, past hij wel in het rijtje: Come True, Rent-a-Pal, The Stylist, Censor.

Een recht toe recht aan politiedrama, maar wel heel fijn en zorgvuldig uitgevoerd. Het plot is makkelijk te volgen en niet al te bijzonder, maar net genoeg om toch spannend te blijven. De film is vooral goed omdat het wat mooie dramatische elementen weet te verwerken in het verhaal. En de score is ook meeslepend en gevariereerd. En als dan ook nog eens het acteerwerk verrassend sterk is (van voornamelijk de belangrijkste personages), dan heb je gewoon een prima film te pakken. Vermakelijk en zeker de moeite waard om eens te kijken.

Uiterst vermakelijk!

Zoals vrijwel iedereen voor mij en na mij heb ik deze film per toeval ontdekt op Netflix. Coole minimalistische poster, intrigerende plotomschrijving en spiksplinternieuw. Circle is een indie film met vrijwel totaal onbekende cast. De regie is verzorgd door een onbekend duo, maar blijkbaar hebben ze eerder een klein succes behaald met een web serie met een vergelijkbaar plot (The Vault).

Circle draait om een aantal mensen die beland zijn in een cirkel. Zodra ze van hun plek afkomen sterven ze en na iedere twee minuten sterft sowieso iemand. De mensen kunnen echter kiezen wie sterft. Niet het meest originele plot en aangezien je kan verwachten dat de film zijn gehele lengte enkel om dit gegeven draait zal de film moeten uitblinken met een goed script.

En daar slaagt het ook prima in! Vrijwel iedere voorspelbare sociale kwestie (van Amerika) komt aan bod ten opzichte van hoe wij als mens anderen als 'minder' beoordelen. De typische kwesties die je binnen één minuut allemaal kan verzinnen worden op speelse wijze geïntroduceerd in de film. Bepaalde clichés en stereotypes (ook uit films) komen net aan bod op het moment dat je er zelf ook begint te denken. Het blijft erg vermakelijk en dat is eigenlijk alles wat je wil bij zo'n film. Niet alleen dankzij het script hoor, want visueel is het ook prima. In één ruimte kan een discussie van 90 minuten erg lang aanvoelen, maar dankzij sterk camerawerk kijkt het makkelijk weg. Een plot als deze leent zich goed voor enkele minimalistische shots en die waren er ook voldoende. Het camerawerk weet ook goed met suggestie te spelen en mensen op de juiste momenten in beeld te brengen. Bovendien is het acteerwerk naar behoren, je hoeft hier geen fenomenale prestaties te verwachten maar met zo'n plot is dat niet echt mogelijk. Gelukkig erger je je nergens aan het acteerwerk, enkel aan de personages soms.

Ik weet nu al dat er veel mensen over het einde zullen vallen, maar met zo'n plot en budget zul je altijd met een hate it or love it einde eindigen. Ik vond het einde geslaagd, maar ik snap ook prima dat anderen het niks zullen vinden. Maar vergeet niet dat de reis naar het einde toe gewoon erg vermakelijk is en blijft. Absoluut een aanrader voor iemand die even lekker vermaakt wil worden en geen idee wat hij of zij anders moet kijken op een inspiratie loze tv avond.