Meningen

Het grootste nadeel vind ik de duur van de film. Het acteerwerk is best aardig, al ben ik nooit zo'n geweldige liefhebber van Jones geweest en ook Snipes liet hier en daar wat steken vallen. Dit laatste kan ook gewoon gekomen zijn door, wederom, de duur. Want waarom duurt deze film ruim 2 uur? Sommige scenes slepen zich hierdoor voor mijn gevoel echt voort, waardoor het lastig is om de volle aandacht erbij te blijven houden. Dit is echt zo'n film die naar mijn mening zo tussen de 85 en de 100 minuten zou mogen duren. Door de kortere speelduur kan de actie zich beter opeenvolgen en blijft de vaart er meer in, waardoor die eerder genoemde 'sleur' niet ontstaat. Ik denk dat het een betere film was geweest als men nog ruim een half uur onnodig materiaal had weggeknipt, nu duurt hij gewoon te lang, waardoor ik gewoon niet op een voldoende voor deze film uit kan komen. Een gemiste kans! 2.5*

De film begint sterk met een sketch van de maestro himself. Daarna gaat het echter bergafwaarts.
Brooke McCarter is behoorlijk irritant als de host Jackie en de overige acteurs en actrices doen het niet veel beter. Verder is de humor rondom de show een beetje repetitief. De eerste keer kon er nog wel een glimlach van af, maar daarna toch ook niet meer.
Wel leuk om Lloyd Kaufman nog even voorbij te zien komen als een sleazy pooier.
De gore fx zien er verschrikkelijk uit, maar dat viel te verwachten. Verder vind ik dat men wel erg veel gebruik maakt van de soundtrack of andere achtergrond geluiden.
(Waarschijnlijk) de laatste van Lewis en niet bepaald zijn beste.

Deodato’s Last Cannibal World is echt een typische cannibalenfilm waarin alle elementen uit het genre wel voorbij komen. Het kannibalisme zorgt voor de nodige ranzige scenes, De twee onderzoekers die stranden in het woud waar deze barbaarse stam leeft worden tot het uiterste gedwongen om te overleven.
Verder weet Deodato het barbaarse wel genoeg te exploiteren door het nodige bloot te laten zien. Verder gaan de stamleden er lekker basic aan toe met hun stokken en zelfgemaakte bijlen. Daarnaast moet er uiteraard ook een harde seksscene voorbij komen om het sexploitation gehalte nog wat te verhogen.
Dit alles zorgt er toch voor dat de pulpliefhebber op zijn wenken bedient word. Mede hierdoor moet ik eerlijk toegeven dat ik me wederom niet verveeld heb met deze kannibalenfilm van Deodato. Misschien nog niet zo rauw als zijn klassieker, maar dit komt toch al dicht in de buurt.

Echt veel hoger dan 2,5 sterren kan ik niet komen.

Steven Seagal kan alles in deze actiefilm.

Er zitten wel een aantal mooie, emotieloze scenes in die ik als liefhebber van troep wel kan waarderen.

Tommy Lee Jones speelde ook wel lekker over-the-top.

Die stomme panfluit soundtrack werd wel behoorlijk overgebruikt. Verder irritant dat mensen met kogelvrije vesten direct dood neervallen.

Het kan veel slechter, maar een hoogvlieger kan ik deze ook niet noemen.

Erg vermakelijke sequel. Ik heb me echt kapot gelachen om de flauwe one-liners en het gemak waarmee Casey z'n zaken afhandelde. Zeer vermakelijke pulp.

Typisch hoe verschillend meningen soms kunnen zijn. Ik vind namelijk Franco's personage de meest vermakelijke van de drie. De personages van Vaughn en Wilkinson zijn wat meer standaard en de grappen rondom hun personages zijn wat hit en miss. Persoonlijk vond ik de scene met de verwisselde schoonmaaksters erg vermakelijk, maar de hele rompslomp rondom Vaughn's familie komt een stuk minder goed over. Zo word zijn zoon gepest en probeert Vaughn naast het opzetten van zijn zakenrelaties via Facetime ook nog het vaderfiguur te zijn. Je hebt echter nergens het idee dat hij echt onderdeel is van de familie. Daarnaast komen de gesprekken met zijn familie op mij wat geforceerd over.
Hier en daar kon er nog wel een lachje af (o.a. bij de gloryhole scene), maar over het algemeen bleef de toon wat te serieus om dit echt komisch te maken. Daarnaast komt het dramagedeelte me behoorlijk geforceerd over.
Geen heel geslaagde film wat mij betreft, maar hier en daar is er nog wel een vermakelijke scene te zien.

Deze film was op de "video nasties" lijst gezet vanwege het veelvuldige geweld en de naaktheid.

Nu kan ik het van de naaktheid wel voorstellen, want de film is nog geen minuut bezig of de eerste (nogal platte) borsten komen voorbij, maar het geweld in de film vond ik wel meevallen.

De film zelf leent vooral veel van "Psycho". Als kijker weet je dan ook al snel waar dit op gaat uitdraaien, maar ik moet zeggen dat er nog genoeg te genieten valt.

Zo vond ik het heftige gebruik van de soundtrack juist erg leuk en verder zat het met de sfeer ook wel goed. Het sterke (suggestieve) seksuele karakter van de film sprak me ook wel aan.

Hiermee bedoel ik vooral het accent dat gelegd word op de rol van mannen. Mannen worden in deze film afgeschilderd als personen die hun vrouw bedriegen met wat wilde avontuurtjes, waardoor er bij de vrouwen een sterke haat tegen de mannen ontstaat.

Een apart concept dat ik eigenlijk nog maar zelden in een film als deze terug heb zien komen.

Verder vond ik het wel mooi dat je bij deze film echt weer het idee hebt dat ze "oprecht in de middle of nowhere" zitten. Bij sommige genrefilms proberen ze namelijk wel dat idee te wekken, maar komt het gewoon helemaal niet over. Gelukkig kwam dat bij deze film wel goed over.

Tjah, jammer dat het maar zo'n kleine cast was en dat er daardoor maar weinig gemoord kon worden. Als het hier ook wat beter was geweest had deze film misschien wel één van de klassiekers kunnen zijn.

Al met al best een vermakelijke "slasher" film die me zeker wist te boeien. Best een aangename film voor de liefhebbers.

Gregoroy Cox speelt een moordenaar die vast zit in de eeuwige loop van sequels.
\duidelijk bedoelt als parodie, maar wel een redelijk serieuze parodie. De gore fx zien er nog best goed uit voor een lowbudget film en de outfits van de cast zijn soms ook wel tof. Zo lijken veel van de vrouwelijke castleden zo uit een Glam Rock video te komen.
De meest humoristische scene is wel de seksscène met Cox en Evans. Vooral het stukje waarin Cox de gebruiksaanwijzing ter hand neemt is heerlijk droog.
Door de accenten is het wel een erg Brits vehikel en daardoor misschien niet helemaal overtuigend voor de liefhebbers van de Amerikaanse slashers, maar ik moet zeggen dat ik er niet zo'n moeite mee had.

Mijn tweede, vaag, geïnspireerde film op een Lovecraft verhaal in de afgelopen 24 uur. Apart, soms is lowbudget 80's horror bij mij precies raak en soms is het mis.

Deze film is een typisch voorbeeld van een misser. Het semi-romantische subplotje komt niet over en de special fx zijn al helemaal van abominabele kwaliteit. Nee, het komt totaal niet over. Jammer, maar het is zo.

Zelfs na de nodige alcoholinname wil het niet werken. Een misser als jewelste als je het mij vraagt. Bij mij komt het niet over, misschien bij anderen wel.

Leuk om Jodelle Ferland (o.a. The Tall Man en Cabin in the Woods) weer in actie te zien.
Helaas merk je aan de rest van de film dat het te besteden budget wat lager is dan dat van soortgelijke horror films. Veel van de schrik momenten zijn standaard klappende kasten, deuren die open en dicht gaan tot wel heel oubollig (waarom in godsnaam tot 2 keer aan toe die kat?).
Verder sneuvelen er niet enorm veel personages, maar degenen die gaan. doen dit nog wel op redelijk creatieve manieren. de dode hond die de kaak afbijt en iemand die aan een vloer genageld word zie je toch niet zo heel vaak. Verder weet men hiermee ook nog wel redelijk gruwelijk over te komen, terwijl de rest van de film wat soft is.
Het einde was gedeeltelijk voorspelbaar en ook niet erg bijzonder.
Ik hoop wel dat we Jodelle Ferland nog in wat meer genrefilms gaan zien, want scream queen potentie heeft zij wel zeker.

Echt zo'n typisch 90's horror vehikel (veel suggestieve moorden, enz., maar nergens expliciete gore) die duidelijk probeerde mee te liften op het succes van Scream en I Know What You Did Last Summer.

Op de toevoeging van de op urban legends gebaseerde moorden na dan ook niet echt een originele film, maar het slashergenre staat überhaupt niet bekend om de originaliteit.

Het acteerwerk gaat er wel mee door. De tieners zijn te vergelijken met de tieners uit een gemiddelde andere slasherfilm: geen geweldig acteerwerk, maar goed genoeg om het kijkbaar te houden.

Wat ik een aangename bijkomstigheid vond was dat de vrouwelijke cast wel erg leuk is om naar te kijken. Tara Reid (hier nog in goeie doen), Rebecca Gayheart (wow, wat een spetter) en Alicia Witt: genoeg eye-candy waar op een politiek correcte manier van genoten kan worden (blote tieten waren regelmatig uit den boze in de 90's).

Jammer dat ze Brad Dourif's rol zo minimaal hielden, want hij zet weer op een sterke wijze een creep neer. Ook leuk om Robert Englund voorbij te zien komen als een griezelige docent. Om het rijtje "bekende horror gezichten" af te maken krijgen we ook nog eens Danielle Harris te zien als de kinky gothic kamergenote van Natalie (Alicia Witt). Leuk om deze gezichten terug te zien en ze vormen vermakelijke toevoegingen.

Verder zorgt de urban legends toevoeging voor "dat stukje extra" bij de moorden, waardoor dit een vermakelijke slasher blijft. Ook de toevoeging van de nodige humor vond ik wel geslaagd. Vooral om Loretta Devine heb ik wel regelmatig kunnen lachen. Zij speelde de door Foxy Brown geïnspireerde Campus bewaakster. Een leuk personage die Devine op een vermakelijke wijze neer weet te zetten.

Ik heb me voldoende met deze 90's slasher kunnen vermaken om hem 3* te gunnen.