Alternatieve titel: The Way He Looks, 29 juli, 18:21 uur
Een blinde jongen in zijn pubertijd zit met een meisje en een jongen in dezelfde klas. En alle drie zijn ze goed bevriend met elkaar. Een mooie film over opbouwende relaties, onzekerheid, jaloezie, beginnende seksualiteit en alles wat er nog meer bij komt kijken op die leeftijd. De film bouwt erg mooi op tot het allerlaatste moment waar ineens een veel hogere versnelling wordt ingezet. Maar dan heb ik inmiddels al zoveel mooie en indringende en tevens heel natuurlijk overkomende scenes gezien dat de film zich al gevormd heeft en die uitglijder aan het einde vergeven wordt. Verder komt de blinde jongen heel realistisch over, waardoor ik me echt afvraag of hij echt blind is of het heel goed weet te acteren. Maar dan weet ik er aan de andere kant ook weer niet genoeg van af dat ik kleine foutjes zou herkennen.
Alternatieve titel: Home for Christmas, 17 juli, 21:56 uur
Een kerstfilm met allemaal verhaallijntjes die door elkaar lopen. Ik hou wel van die vorm al betekent het ook vaak wel dat je erg je kop erbij moet houden om de film goed te blijven volgen. Maar dat valt bij deze film wel mee. De personen zijn goed te onderscheiden en de verhaaltjes zijn goed te volgen. Bovendien zijn het eigenlijk ook stuk voor stuk boeiende verhaaltjes. Leuk geacteerd en het loopt lekker. Maar het is denk ik ook een film die ik snel wel weer zal vergeten. Echt opzienbarend is de film nou ook weer niet. Maar het is in ieder geval wel eens wat anders dan de gebruikelijke cliché kerstfilm.
Alternatieve titel: Tour De Force, 15 juli, 19:56 uur
Een groep familie en vrienden gaat een grote fietstocht ondernemen. De film zit vol flauwe grappen en toespelingen op seks zodat ik me al gauw zorgen begin te maken over een film die nauwelijks door te komen is. Maar dan blijkt het doel van de reis toch een heel stuk ernstiger. En vanaf dat moment leunt de film op twee gedachten. Als het serieus is zitten er soms erg mooie scenes tussen, maar soms gaat het ook weer verder op de melige toer en dan is de film weer erg middelmatig. En uiteindelijk is het toch geen echte topfilm. Daarvoor is de film te rechtlijnig en gemakkelijk gemaakt. Met een onderwerp als dit is het niet moeilijk om emotionele scenes op te roepen, maar daarmee heb je niet automatisch een goede film.
De vrouw van restauranteigenaar Henri komt plotseling te overlijden. Daarna neemt hij een verstandelijk gehandicapte vrouw in dienst. Als die vrouw vervolgens verliefd wordt op Henri volgt een interessant en boeiend verhaal. Mooi gefilmd. Goed geacteerd. Vaak sfeervolle beelden en mooie scenes. En ook nog eens af en toe leuke humor afgewisseld met ontroerende momenten. Mooie film.
Een nogal fragmentarische documentaire over een jongen die acht weken mag ontsnappen aan het leven met zijn gescheiden ouders. Een moment waar hij even gewaardeerd wordt om wie hij is. Dat is de strekking van de documentaire denk ik. Maar echt duidelijk wordt dat ook niet allemaal gemaakt. De kijker mag er nog een hoop zelf bij bedenken. Ook is het maar een momentopname, terwijl je toch ook nieuwsgierig gemaakt wordt over wat er daarvoor gebeurd is en wat er daarna met hem gaat gebeuren. Dat maakt het voor mij toch wat halfslachtig en onbevredigend.
Alternatieve titel: More Than Yesterday, 2 juli, 15:00 uur
Een film die ik op video had en die ik sindsdien niet meer gezien had. En nu weer eens bekeken op YouTube. Een film over allerlei familieperikelen. Het duurde wel even voordat ik door had hoe de relaties van de vele personen in elkaar staken. Wie nou wie was, en wie het met wie deed. En omdat het zolang duurde om daar mee bezig te zijn kwam ook de essentie van de film niet echt snel bovendrijven. Het liep allemaal wel lekker, en werd ook prima geacteerd. Maar het duurde dus ook allemaal te lang voordat ik er een beetje inkwam. En toen was de film al bijna afgelopen. Maar goed, ik heb hem in ieder geval weer eens gezien. Ook al herinnerde ik me er niets meer van.
Film over een probleemgezin. Moeder is omgekomen bij een verkeersongeluk. (neem ik aan, wordt niet expliciet gezegd) en vader blijft achter met zijn twee zoons waarvan de oudste probleemgedrag vertoont en op het slechte pad dreigt te gaan waarbij hij ook zijn jongere broer meesleept. Gevolg is dat de jongste broer uit huis wordt geplaatst en ondergebracht bij zijn tante. Aanvankelijk begint de film nog wel aardig, maar al snel zakt het in en blijft hij op het niveau van meer van hetzelfde zonder dat er nog veel ontwikkeling is. Alleen de ontknoping helemaal aan het einde brengt nog iets meer leven in de brouwerij, maar dan is het leed al geschied en kan het niets meer worden met de film. Jammer, want ik ken aanzienlijk betere films met een dergelijk onderwerp. Deze komt niet eens boven de middelmaat uit.
