Meningen

Een van de eerste (en tegelijk een van de beste) films van rock-idool Elvis, naar een verhaal van Ned Young, die op treffende wijze de keiharde showbizz toont met zijn onbetrouwbare managers en gladde reclamejongens. Regisseur Richard Thorpe laat muziek en drama mooi in elkaar overlopen. Elvis zelf is verantwoordelijk voor de choreografie van de gevangenisshow...

Waarom dan stemmen als je hem niet bekijkt? Stom als je het mij vraagt.

Ik hou wel van de duistere humor van Roald Dahl. 130 technici werkten meer dan twee jaar aan deze film die voor het grootste deel uit beeld-voor-beeld animatie bestaat. Het geheel is een ethisch verbluffende film waarin spinnen, duizendpoten, sprinkhanen en andere insecten de hoofdrol spelen en waarin Dahl's cynisme en fantasie wonderlijk tot leven komen. Een must voor de liefhebbers. Of er nu in gezongen wordt of niet.

Superieure actiethriller die je als kijker geen ogenblik rust gunt. De openingsscène is ondertussen klassiek geworden. De dreigende muziek van John Williams en de spetterende regie van de toen amper 27-jarige Steven Spielberg camoufleren de onvolmaaktheden in het scenario. Goed voor drie verdiende Oscars...

Flauw doorslagje van Steven Spielbergs legendarische monsterfilm. Het begint vrij onschuldig en het duurt te lang voor er van enige actie sprake is. De gebruikte 3D-effecten zijn indrukwekkend maar komen spijtig genoeg niet over op tv. Origineel is dat sommige acties vanuit het standpunt van de haai bekeken worden. Kreeg nog een vierde vervolg met Jaws The Revenge...

Het derde, uitgebluste vervolg op de succesthriller van Steven Spielberg. De regie is van Joseph Sargent (The Wall), het rammelende script van Michael de Guzman. Henry Millar won in '88 met Jaws4: The Revenge een Razzie Award voor de slechtste special effects ooit....

In 1921 realiseert Lee De Forest twee korte geluidsfilms: Barking Dogs en Flying Jenny Airplaine. Zijn procédé - Phonofilm - maakt als eerste gebruik van de rand van de filmstrip om een geluidstrack op te nemen. Deze techniek zou in 1927 leiden tot de doorbraak van de geluidsfilm met The Jazz Singer. Tussen 1921 en 1929 zal De Forest 175 korte films maken met deze techniek, voornamelijk korte zangacts en toespraken (van o.m. Calvin Coolidge). De eerste commerciële vertoning vond plaats in New York, in april 1923.

Wat een prachtig liefdesdrama. Hieraan kan je zien dat liefde in alle culturen dezelfde identieke uitstraling heeft, ongeacht het feit hoe zij ingevuld wordt.

Als je de kans krijgt dit te bekijken, dan zijn de MTV Asian Screen-films echt klein bier in vergelijking met dit meesterwerk, dat in zwart/wit veel beter tot zijn recht komt dan wanneer het in kleur zou zijn gemaakt.

Vele regisseurs zouden beter met dit soort film in het achterhoofd hun prenten beginnen draaien: 'back to basics', iets wat altijd tot zijn recht komt, het normaal altijd goed doet en zeker altijd terugkeert, gewoon omdat het tijdloos is.

Zonder moeite een gezonde 4,5*.