Bij het beoordelen van deze film ontkomen we er momenteel natuurlijk niet aan om vergelijkingen te trekken met The Odyssey van Christopher Nolan en ik kan alleen maar concluderen dat ik die laatste in alle opzichten beter vind.
In The Return wordt alleen de laatste acte van De Odyssee van Homerus verteld en daar neemt de regisseur 2 uur de tijd voor. Dat had een goed idee kunnen zijn, als er veel te vertellen valt, maar helaas, dat is er niet. Er zit in de hele film niet méér verhaal dan in pak ‘m beet de laatste drie kwartier van The Odyssey, dus dat betekent dat we veel dode momenten krijgen, waarop er niet echt iets noemenswaardigs gebeurt en dat maakt dat de film erg traag aanvoelt.
Ik mis context en begrijp niet waarom Odysseus zo lang wacht met het zoeken van toenadering tot de koningin en dat leidt tot frustratie. In The Odyssey wordt die context wél gegeven. Daarbij is het in The Return een groot raadsel waarom niemand hem herkent (!) Ja hij is 20 jaar ouder, maar dat zou oude bekenden er niet van moeten weerhouden hem te herkennen, al is het maar aan zijn stem. Zo zijn er nog wel meer zaken die totaal onduidelijk blijven door het gebrek aan context: waarom worden al die bezoekers al die tijd in het paleis geduld? In deze film geen woord over de wet van Zeus, dus mensen die De Odyssee niet kennen, tasten in het duister en zitten tijdens de hele film met dit soort vragen die nooit worden beantwoord. Andere zaken waarin deze film het aflegt tegen The Odyssey: de muziek is niet slecht, maar het is gewoon klassieke muziek, waar we in The Odyssey luisteren naar bijzondere klanken die we nergens anders horen en die de film naar een grotere hoogte tillen; de cinematografie, de art-direction, de spanningsopbouw. Over de actiescènes zou men nog kunnen discussiëren, omdat die in The Odyssey niet altijd goed te volgen zijn vanwege de snelle montage, maar daar staat tegenover dat ze dus sneller zijn, spannender en beter gechoreografeerd dan in The Return. En Matt Damon is als strijder vele malen geloofwaardiger dan Ralph Fiennes. Het enige dat de Return in mijn ogen beter doet, is dat het ons wat meer laat zien van het paleis. We zien dat men daar ook nog wel eens in bad gaat en in andere kamers komt dan alleen de grote eetzaal. Maar goed, dat mag ook wel in een film van 2 uur waarin een verhaaltje van drie kwartier wordt uitgesponnen.
