Meningen

Een bizar, luchtig verhaal dat in de afwerking tekortschiet.

Het eerste uur van de film vond ik enorm vermakelijk: leuke mensen, goede humor, de momenten omtrent de gapende kennis omtrent The Beatles... dat werkte allemaal erg goed. Het pijnlijke gebrek aan waardering, de twijfels omtrent de eigen artistieke kracht werd ook treffend in beeld gebracht, en voor mij als muzikant ook erg herkenbaar. Kortom, het eerste deel van de film (de rise) was goed gedaan. Leuke bijrol ook voor Ed Sheeran, die erg grappig is.

Helaas komt er in muziek-films vrijwel altijd de onoverkomelijke weg omlaag (de fall) achteraan, en dat is hier minder gedaan.
Naast het standaard relatie verhaal (kiezen tussen liefde en carrière, waarom kan dat nooit samen gaan in een film?) en de moraal die daarop volgt, loopt de film tegen het lastigste punt aan richting het eind: het idee van de film is origineel en grappig, maar hoe rond je dit af? Het einde vond ik dan ook teleurstellend, en zijn biecht in een vol Wembly erg pathetisch. De reactie van het publiek is bizar. Waneer de carrière van een muzikant een leugen blijkt te zijn, is er vervolgens weinig sympathie meer voor die persoon (herinner Milli Vanilli, of meer recent, Dotan) maar hier zwijmelt het publiek gezellig mee als hij na zijn openbaring zijn liefde betuigt aan zijn meisje. Who cares?

Een vrolijke luchtige film, die halverwege toch flink in clichés vervalt. Het bizarre verhaal is natuurlijk ongeloofwaardig, maar de uiteindelijke afronding nog geloofwaardiger. Alles moet wijken voor een feelgood einde, maar daardoor boet de film helaas flink in aan kracht in de tweede helft.

3*

Als Bon Jovi fan keek ik deze film als jonge tiener wekelijks. De Young Guns soundtrack (geschreven door Jon Bon Jovi) draaide ik grijs, en ik vermoed dat mijn liefde voor de western hier zijn oorsprong vindt.

Hoewel de film zeker niet perfect is, blijft het een plezierige rit. Dat is vooral te danken aan het acteerwerk van Emilio Estevez, die perfect is als de opgeschoten, onvoorspelbare en brutale Billy. Opmerkelijk dat een waargebeurd verhaal over een dief en moordenaar zo’n vermakelijke film oplevert. Want echt spannend wordt het nergens, het blijft een ouderwetse schietfilm. Met elektrische gitaren, dat dan weer wel.

Vermakelijk jeugdsentiment. 4*