Meningen

Net als veel tienerjongens in de jaren 90 was Pamela de eerste vrouw waar ik gek op werd. Haar privéleven ging aan me voorbij en pas later hoorde ik van de beroemde tape. Een aantal jaren later een paar korte stukjes gezien op internet, en ik was dus benieuwd naar deze serie.

8 afleveringen heb ik intens meegeleefd met de personages, die allemaal hun mankementen hebben en daarmee menselijk zijn. De serie heeft een fijn tempo en hoewel er veel gepraat wordt over rechtszaken, blijft dit bureaucratische deel boeiend, omdat telkens de menselijke emoties de overhand houden. We voelen als kijker goed mee wat er op het spel staat voor het sterrenkoppel.

Maar ook de klunzige Rand, die na zijn diefstal steeds dieper in de problemen komt, kon wel op mijn sympathie rekenen. Zijn daden zijn verwerpelijk, maar zijn domme onbezonnen actie heeft veel grotere gevolgen dan hij kon voorzien, en dat maakt hem ook enigszins slachtoffer.

De serie laat echter geen twijfel over het echte slachtoffer hier. Pamela Anderson kreeg het zwaar te verduren en zag haar prille filmcarrière snel stranden. Hoewel ik persoonlijk haar acteerwerk niet al te best vind, geloof ik best dat die tape haar geen goed gedaan op dit vlak. Maar of zo zonder die tape wel een groot actrice was geworden, betwijfel ik.

Het verschil tussen hoe een man en een vrouw wordt beoordeeld is duidelijk in beeld gebracht. Tommy doet zijn best begrip op te brengen, maar lijkt niet te willen zien dat hij nu wordt gezien als een flinke vent, en Pam slechts als lustobject, of erger. Pam moet zich staande houden tegenover de media, en gluiperds die iets van hen willen en doet dat dapper, maar haar lijden is duidelijk.

Ik ben onder de indruk, goede serie!

4*

The Stand is een miniserie die voor de televisie gemaakt lijkt, maar de gemiddelde tv serie ruim voorbij schiet. Natuurlijk zijn sommige effecten gedateerd, en ook qua acteerwerk houdt het niet altijd over.

Maar ik heb geboeid gekeken naar dit dystopische verhaal, waarin religie een grote rol speelt. Ook de Amerikaanse pioniersmentaliteit wordt er stevig bij in gedrukt. We zien hoe mensen in tijd van nood naar een valse profeet kunnen vluchten, maar ook hoe ze door samenwerken en hoop het goede kunnen doen.

Hoewel de beeldkwaliteit van de dvd matig is (zelfs op mijn kleine breedbeeld) kon ik genieten van de mooie Amerikaanse steden, verlaten in de zon. Die verlatenheid is in de hele film aanwezig. Het verhaal wordt langzaam verteld en er wordt flink de tijd genomen, waardoor het tempo af en toe wat inzakt. Maar het past wel in de desolate sfeer die hier neergezet is.

Hele aardige King verfilming.

3,5*

Een informatieve docu over de band Bon Jovi, hoewel leadzanger Jon wel de hoofdrol speelt in dit portret. Maar zo was het altijd al in deze band die vooral resultaat is van zijn visie dus voor de fans geen probleem.

Naast de historie van de band speelt er een tweede verhaallijn af, waarin we Jon zien worstelen met zijn stemproblemen. Die waren er al langere tijd en het is dapper dat hij dit zo in beeld durft te brengen. Jon was toch altijd de man die de hele wereld aan leek te kunnen, en om hem nu zo vertwijfeld en gefrustreerd te zien werpt een nieuwe blik op zijn karakter.

Qua muziek voelde de docu onevenwichtig voor mij, want hoewel de jaren 80 successen mooi langs gelopen worden, krijgen de jaren 90 platen nauwelijks aandacht. Blaze of Glory en Keep the faith worden kort behandeld, maar mijn favoriet These days wordt vrijwel niets over gezegd en Jon’s steengoede solo album Destination anywhere ontbreekt volledig. Jammer.

Daar tegenover wordt er in de laatste aflevering te lang stilgestaan bij albums die veel minder impact hadden.

Mooi dat Richie zijn verhaal doet over zijn vertrek, hoewel hij er helaas niet al te best aan toe lijkt te zijn. De docu eindigt vertwijfeld met de vraag of de band ooit weer het podium op zal gaan. Voor mijn persoonlijk maakt dat niet uit. Bon Jovi heeft de afgelopen decennia een zeer respectabele discography neergezet met een aantal van mijn favoriete albums en het niveau van de jaren 80 en 90 zit er al lang niet meer in. Een mooi moment om te stoppen. Maar zolang Jon er zin in heeft, wie weet…

Deze docu vat mooi de carrière samen en is goed gemaakt met veel nieuwe interviews en oude archiefbeelden. Voor wie Bon Jovi echter wil zien in als de onstuimige rockband die ze waren in hun glorietijd, kijk Acces All Areas uit de jaren 80, gratis op youtube.

3,5*