Meningen
Hier kun je zien welke berichten mrklm als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Rust (2024)
De 13-jarige Lucas [Patrick Scott McDermott] wordt ter dood veroordeeld voor de moord op een intimiderende rancher. Eerst doet zijn groottante [Frances Fisher] een tevergeefs verzoek om clementie, kort daarna wordt Lucas uit de gevangenis bevrijdt door Harland Rust [Alec Baldwin] die zijn eigen redenen heeft om Lucas te helpen. Terwijl Lucas verscheurd is tussen zijn drang naar vrijheid en de verantwoordelijkheid voor zijn broertje [Easton Malcolm] opent premiejager Fenton ‘Preacher’ Lang [Travis Fimmel] de jacht op Lucas en Harland. Oogstrelende, maar trage en veel te lange (139 min.) western van de oude stempel met een overvloed aan personages en karikaturale vertolkingen. Opgedragen aan cinematograaf Halyna Hutchins die om het leven kwam bij een schietincident op de set waarvoor Baldwin werd aangeklaagd en vrijgesproken.
Rustin (2023)
Met zijn ‘I Have A Dream’ speech werd Martin Luther King [Aml Ameen] het gezicht van The March on Washington for Jobs and Freedom op 28 augustus 1963. Maar Bayard Rustin [Colman Domingo] was degene die beschikte over het charisma, het doorzettingsvermogen en de juiste ervaring om erop toe te zien dat deze demonstratie precies verliep zoals gehoopt. Deze biopic maakt duidelijk dat de flamboyante, gepassioneerde Rustin en de bedachtzame, pragmatische King elkaar nodig hadden om hun doel te bereiken. Het maakt ook duidelijk waarom Rustin lange tijd in de geschiedschrijving lange tijd in de schaduw van King bleef. Het scenario van Julian Breece en Dustin Lance Black richt zich via Rustin op de vele andere mannen en vrouwen die een sleutelrol speelden bij de organisatie, waaronder A. Philip Randolph [Glynn Turman] en dr. Anna Hedgeman [CCH Pounder]. Maar het toont ook hoe belangrijk King was om sceptici als NAACP-leider Roy Wilkins [Chris Rock] en volksvertegenwoordiger Adam Clayton Powell [Jeffrey Wright] aan boord te krijgen. Een uitstekend voorbeeld van hoe je een persoonlijk verhaal verweeft met een historisch tijdsdocument.
Ruth & Boaz (2025)
Ontevreden met de muzikale richting die haar is opgedrongen, trotseert R&B-zangeres Ruth [Serayah] haar manager Syrus [James Lee Thomas] door haar vertrek aan te kondigen. Wanneer hij impliceert verantwoordelijk te zijn voor de dood van Ruths geliefde Marlon [Chaundre Hall-Broomfield] en zijn vader [Gregory Alan Williams], sluit ze zich aan bij Marlons moeder [Philicia Rashad], die terugkeert naar haar ouderlijk huis. Ruth vindt werk op de wijngaard van Bo Azara [Tyler Lepley]. Romantisch drama met lichte religieuze ondertonen heeft een paar plotgaten, maar leunt op een verzorgde productie en prima acteerwerk. Bevat cameo’s van muzikale grootheden Jermaine Dupri en Kenneth ‘Babyface’ Edmonds
Rye Lane (2023)
Dom [David Jonsson] en Yas [Vivian Oparah] ontmoeten elkaar in een openbaar toilet (!) op de avond dat ze allebei zijn gedumpt. Daardoor komen ze met elkaar in gesprek en dat leidt tot persoonlijke ontboezemingen en ontmoetingen met kleurrijke personen tegen de achtergrond van een levendig, soms magisch-realistisch Londen. Allen-Miller weet het beste te maken van de budgettaire beperkingen van deze amusante voor televisie gemaakte BBC-productie.
Ryû to Sobakasu no Hime (2021)
Alternatieve titel: Belle
Suzu [Kaho Nakamura] is een dromerig tienermeisje dat zich verliest in U, de ‘ultieme virtuele wereld’ met 5 miljard gebruikers, wanneer blijkt dat via haar avatar Belle dingen kan die ze in het echte leven nooit zou durven. Vanwege haar bijzondere uiterlijk en haar prachtige zangstem wordt Belle een sensatie in U en neem ze het op zich om de identiteit te achterhalen van ‘The Beast’, een monster dat in U gevreesd wordt vanwege zijn fysieke agressie. Hashoda geeft goed inzicht in wat de virtuele wereld zo verleidelijk maakt en heeft oog voor de positieve mogelijkheden hiervan. De subtiele schifting in de beleving van de virtuele wereld, alsmede het toenemende behoefte aan persoonlijk, menselijk contact, getuigt van een diep inzicht van zowel social media als van de gevoelswereld van jonge tieners. De emoties in zowel de animatie als de stemvertolkingen ligt er wat te dik op, maar dit is ontegenzeggelijk meeslepend en heeft een prachtige, ontroerende ontknoping.
