Meningen

Beter dan deel 2 van Train To Busan. Ik heb me hier wel mee vermaakt al is het nu ook geen absolute hoogvlieger. Het is zelfs bijna een single location movie die zich voornamelijk in 1 kamer afspeelt. Dat is zeker niet makkelijk maar de acteur in de hoofdrol weet dat nog best goed te dragen. HIj lijkt weinig zorgen te hebben gehad in het leven, gamet er op los maar plots begint een levensecht zombiespel zich in zijn stad zich voor te doen. Was hij maar naar de winkel geweest, denk hij. De zombies zien er goed uit, zijn snel en slimmer dan gewoonlijk. Alive is een rasechte survivalfilm die weinig verkeerd doet. Het einde is misschien wat simpel.

10 Cloverfield Lane. De film is goed in beeld gebracht (niet met handycam zoals in Cloverfield), het kent spannende geluiden op bepaalde momenten en heeft een claustrofobische setting. Goodman speelt weeral erg goed, de andere 2 doen het zeker ook niet slecht. Wat er zich nu juist afspeelt in de wereld blijft gedurende een groot deel van de film toch vrij onzeker. Ook of Goodman al dan niet te vertrouwen is blijft lange tijd onzeker. Na het zien van de film vraag ik me ook af waarom hij Emmett eigenlijk heeft toegelaten in zijn bunker? Om hem later de kop in te knallen? Echte vrienden zijn ze nooit geweest, en uiteindelijk wordt er toch gesuggereerd dat Goodman een pervert is (ook al zegt hij van niet ), dus hij had enkel Michelle (Winstead) 'nodig'.

Er zitten best wat twists in het verhaal. Het laatste stuk vond ik wel een beetje over-the-top: heel wat mensen zijn gedood door deze aliens maar zij overleeft zowel een psychopate pervert als een alien. Tot aan de auto met het afgaande alarm was de film dik in orde. Het volgende stuk met die alien mocht eruit gelaten worden (vond ik). Dat groene gas zag er duidelijk toxisch uit, maar wanneer die alien haar gasmasker nog geen halve minuut later aftrekt, gebeurd er niks? Iets ervoor krijgt ze zowaar een halve paniekaanval omdat er een scheur was ontstaan in haar "douchekleed". Ook de manier waarop ze die alien dood is ... tja vergezocht. Volgens mij was het radiobericht voldoende geweest.

Het is een film die je na afloop nog wel even bezighoudt, mij toch althans. Momenteel krijgt de film een 3.5*, al kan dit nog een 4 worden.

Best wel sterk. Weer een goed voorbeeld dat de meerderheid meestal ongelijk heeft. Dat bewijst ook deze film van Sidney Lumet, waar ik enkel Dog Day Afternoon ook van gezien heb. Wellicht de meest realistisch overvalsfilm dat ik ken (hoewel het dat ook wat langdradig maakt). Deze film is natuurlijk een echte praatfilm maar door het hele beredeneer en het puzzelen van hoe en wat er gebeurt is, wordt het nooit saai. Fonda is meesterlijk in de film zowel in wat hij zegt als hoe hij het brengt. Het is in feite kansen berekenen. Hoe meer mogelijkheden er zijn dat de dader onschuldig is, hoe groter de kans dat hij het ook effectief is. Detail per detail wordt ontleed en soms is een detail dat ontkracht wordt net hetgeen wat iemand van mening kan doen veranderen. Sterk werk en compleet tijdloos als je het mij vraagt. Het zwart-wit stoorde geen moment.

Degelijke actiefilm. Ik heb de 2 voorgangers niet gezien, die zijn voor binnekort. De film is echter boeiend en toch wel origineel genoeg om tot het einde te blijven boeien. Ik heb geen enkele keer gekeken hoe lang de film nog duurde en dat is wel een goed teken. Zoals schumacher al zei kunnen ze inderdaad vrij slecht schieten.Hoewel Shaw (de hoofdpersoon) 2 keer geraakt wordt. Een hitrate van nog geen 1% is natuurlijk wel enorm laag Terwijl Shaw zelf met het aantal kogels dat hij afvuurt bijna evenveel 'bad cops' neerschiet. Ook het SWAT team kan totaal niet mikken.

Ik dacht dat Shaw door het SWAT team neergeschoten zou worden of dat Captain Matthews niet corrupt was (maar misschien was ik hier wat naïef ) Ook hoe Shaw uiteindelijk Burke te grazen neemt, zag ik niet aankomen. Jij misschien wel, maar dan heb je een glazen bol lijkt me

Beetje standaard relaas over een zeer succesvolle missie van het Amerikaanse leger tegen de Taliban in Afghanistan. De opbouw is goed, tamelijk cliché dat wel en vervolgens wordt het even wat saai wanneer ze in Afghanistan aankomen en de details krijgen over hun missie. Het wordt allemaal wel eenvoudig uitgelegd en het is dus duidelijk hoe de vork in de steel zit en wat het doel van de missie is. Qua cast is het natuurlijk genieten al vind ik Michael Shannon en Pena geen acteurs om aan het front te vechten. Pena brengt natuurlijk wat humor al is het niet veel, toch hadden zij evengoed vervangen kunnen worden door minder bekende namen. De man van de film is uiteraard Chris Hemsworth die de zoveelste heldenrol voor de kiezen krijgt. Dat gaat hem goed af, maar het ligt er in de aanvalsfase op het einde nogal heel dik op. Ook het einde cliché maar best genietbaar. 3.5 afgerond naar boven*

Ik denk dat alles hier ondertussen al wel gezegd is geweest. Fantastische regie van Harald Zwart, met een puike soundtrack en acteerprestaties om u tegen te zeggen. De vertolking van Jan Baalsrud is schitterend en deed me op een gegeven moment denken aan Leonardo DiCaprio in The Revenant (2015) . Hier en daar wordt het een beetje langdradig maar alles bij elkaar is dit een zeer goede film over een Noorse saboteur. Survivalfilm op en top in de Tweede Wereldoorlog. Wel vroeg ik me af welke informatie er zo belangrijk kon zijn dat je maandenlang troepen inzet om deze man te vinden, dat blijft allemaal nogal vaag. Het is ook tamelijk waarheidsgetrouw verfilmd (heb even wat gelezen over de persoon Jan Baalsrud).

Sommige beelden zijn wat gewaagder en misschien niet zo voor mensen met een gevoelige maag.

Oorlogsfilms hou ik van en dit is een spannende trip door Niemandsland in 1917 gebaseerd op de vertelsels van de grootvader van regisseur Sam Mendes. We volgen twee soldaten continu op de voet bij elke beweging die ze maken in deze loopgravenoorlog. Memorabele scènes zijn er misschien net iets te weinig voor een echte topfilm. Er was wel een scène waar ik even van omhoog sprong in mijn zetel. Zo geschrokken ondanks dat je weet dat het gaat gebeuren. Ik doel dan op de rat die de tripwire activeert. Die ontploffing was zo luid in de cinema. Verder vond ik de scène waar George MacKay als een gek ongedekt de frontlinie afloopt, hilarisch. Precies een saboteur, hij loopt er 2 soldaten mee omver. Die scène was ook zo van "hé pummel, je loopt de verkeerde kant op"

Hier en daar is 1917 misschien iets te langdradig uitgesponnen om het toch in 1 shot te willen doen. Het beeld wordt wel een keer donker, maar verder lijkt het overal op 1 lang shot. Mooie muziek ook, spanning, drama en het gevoel alsof je écht de oorlog beleeft, alsof je er echt aanwezig bent.

Redelijke film met een toch wel origineel verhaal. Ik kan mij zowaar niet meteen een gelijkaardige film voor de geest halen. Ook de locatie en tijdsgeest in deze film zal vast anders zijn doordat het zich afspeelt in 1922, een moment in de geschiedenis waarin tegenwoordig niet vaak films over worden gedraaid.

Het ging ook allemaal wat trager in die tijd dus ik vermoed dat het de geloofwaardigheid van de film ook ten goede komt en het verklaart uiteraard het tragere tempo van de film waarover hier enkele mensen lopen te "klagen". Ik kan dit zelf ook niet ontkennen. Ik kan moeilijk liggen verkondigen dat ik het tempo in deze film als snel ervoer. Het tempo gaat hier gepaard met het uitstekende acteerwerk van Thomas Jane, hoewel diens accent je wel moet aanspreken, en een prima sfeer dat past in het tijdsbeeld en de setting van destijds.

Vanzelfsprekend ga je bij een Stephen King verfilming al snel denken aan horror. Nu ja, ik althans. De horror is vrij braaf, zoals in Gerald's Game eigenlijk. Het is meer een afwisseling van een aantal vulgairdere scènes die je als horror zou kunnen beschouwen. Er zitten geen jumpscares in of ook niet direct iets écht eng. De rat die uit de mond gekropen komt van Arlette, de vrouw, was wel een klein hoogtepunt op horrorvlak dan.

Alles goed in deze film dus maar verder niets speciaal om hoger dan 4* te geven. Hier en daar iets te traag dus ik ga voor 3.5* gaan.

Nog steeds erg vermakelijk. Iets ander verhaaltje maar eigenlijk meer van hetzelfde uit deel 1. Wel iets minder diepgang. Soundtrack ook iets minder. De races waren ook niet zo overzichtelijk gefilmd vond ik.

Verder naast Eva Mendes nog een aantal bekende gezichten met Amaury Nolasco (Sucre uit Prison Break) en Michael Ealy. Iets meer actie dan in deel 1.

Dus dit is zogezegd volgens de MM gebruikers de beste film van de top 1000 editie 2017 dan?

Amai mijn mond valt echt open van verbazing. Nu goed, mij niet gelaten. Ik vond het een verschrikkelijke film ondanks dat ik jarenlang gefascineerd was door de ruimte en nu eigenlijk nog steeds. De traagheid stoorde me enorm. Of het nu gaat over de uitgestrektheid van het heelal waarin tijdsbesef en dergelijke een heel andere betekenis krijgt of omdat Kubrick met deze film de ruimterace tussen Amerika en Rusland wou vertragen door hier mee te vertellen dat haast en spoed zelden goed is, het is nog steeds geen reden om het zo traag te maken. Ik stoor me ook aan mensen die dit goed vinden ondanks dat ze eigenlijk niet weten waarom. Het is een ervaring. Yeah right, het zal dan wel.

Kubrick bleek ook uiteindelijk te kiezen voor een alternatieve klassieke orkestrale soundtrack, die het begin misschien enigszins iets draaglijker leek te maken. Voor heel wat regisseurs is het een doel om toch eens 1 film te maken waarin de eerste 10 minuten geen dialoog voorkomt. Kubrick doet er een schepje bovenop een gaat meteen voor iets van een 22 minuten. Chapeau zou je zeggen. Wel ik niet. Ondanks dat de apen en het luipaard er goed uitzien en dierlijk bewegen zou er zonder de muziek volgens mij geen doorkomen aan geweest zijn.

Daarna krijgen we eigenlijk het tweede deel waarin een simplistisch plotje je gedurende zowat het grootste deel van de film moet bezighouden. Alles verschrikkelijk monotoon zowel HAL als de twee astronauten. En dan dat einde, echt gewoon een trip voor stoners. Visueel wordt deze film ook zo enorm geprezen. Ik hoop toch dat mensen inzien dat dit totaal fake is en vooral dat het wel heel duidelijk te zien is. Een film van 1968 of niet. Qua camerawerk beperkt Kubrick zich meestal ook tot dezelfde standpunten en perspectieven.

Nee dit was echt mijn ding niet en ik kom daar gerust voor uit.

Rampenfilms zijn altijd wat mijn guilty pleasure geweest. Een echte doemdenker ben ik niet maar zoals het er in de huidige wereld aan toe gaat merk je grote veranderingen en niet in de de goede zin. Daarom ben ik steeds geïnteresseerd geweest en nu nog meer in apocalyptische eindes of bv. fantasywerelden in boeken/film die een groot kwaad moeten verslaan door een bepaalde queeste of profetie te volgen. 2012 had ik nooit gezien vanwege de matige reviews maar ik begrijp er helemaal niks van.

Dit is een heerlijke rampenfilm. Bijzonder groots, interessant, heftig, en noem maar op. Alle ingrediënten zijn aanwezig. Cusack is ook bijzonder goed in vorm hier. Op bepaalde momenten kon ik mijn lach niet inhouden, op andere momenten vond ik hem een echte held ondanks hij eerder een antiheld lijkt. Dat maakt het contrast zo groot.

Je kan zeggen dat dit voorspelbaar is and what not, maar who cares. Natuurlijk weet je dat er mensen gaan overleven en de kans is ook groot dat het die, die en die zijn. Maar het gaat om entertainment. Een lach en een traan. Als daar dan nog een degelijk verhaal, goede acting en geweldige special effects bijkomen, heb je gewoon een goede film. Schiet wat mij betreft ook duidelijk boven het gemiddelde in zijn genre uit ook. Sterk werk Emmerich.

21 Grams is een film die het moet hebben van zijn speciale niet-chronologische vertelstijl. Persoonlijk denk ik dat dit de film juist zo sterk maakt. Datgene maakt dat je lang zit te denken van hoe past alles nu juist in elkaar. Bovendien ook zeer acteerwerk en nu heb ik zopas State of Grace gezien met Sean Penn en ook die vond ik echt goed. Deze 2e langspeelfilm van regisseur Iñárritu is een vrij realistisch drama dat natuurlijk enigszins op een speciale manier ontaard. Grappig bijrolletje ook van Kevin Chapman. Ik heb er weinig over te zeggen eigenlijk, het verhaal zat simpel in elkaar maar wordt kundig stukje per stukje uit de doeken gedaan. Het is ook weer zo'n film waar al te veel woorden niet bij nodig zijn. Het is een film waar je stil van wordt.

Een herziening. Een van de beste komedies die er zijn. Jonah Hill en Channing Tatum doen het samen erg goed. Geweldig hoe overdreven de humor soms is. Brie Larsson en Dave Franco zien er echt nog heel jong uit. Bij Channing Tatum had ik dat gevoel niet maar ik denk niet dat ik hem na 2014 nog gezien heb eigenlijk . Het is frappant dat deze film alweer dateert van 2013. 2013! Wat gaat de tijd toch snel voorbij.

Echt een topkomedie met een vette soundtrack, beestige actie, typische college stuff en dus een dikke aanrader voor mensen die houden van overdreven, soms wat vulgairdere humor.

Zopas 21 Jump Street herzien en nu dan het vervolg. 22 Jump Street was beter in mijn herinnering. Nu ik ze beiden vlak na elkaar heb gezien, heb ik toch gemerkt dat ik de tweede film beduidend minder grappig vond.

Tatum en Hill doen het goed maar het script is gewoon zwakker. De moppen zijn veel flauwer. Het is misschien wat vreemd maar als Ice Cube de film volgens mij al naar een hoger niveau tilt dan scheelt er al wel iets aan de fundamenten. Leuke film dat wel al reikt deze maar tot aan de enkels van het eerste deel.

Het is een tijdje geleden dat ik deze film zag maar het is zeker geen slechte Tamil film. Het gekende dansen en zingen valt hier nog wel reuze mee. Sommige liedjes waren dan ook best leuk.

De film is soms zelfs grappig en hoewel het een beetje een mix is van verschillende genres gaat ie slechts soms wat vervelen. De film kent actie, spanning, dans, romantiek, komedie en dat tikkeltje science-fiction. Het verhaal kan ik niet direct vergelijken met een andere film die ik ooit zag. Visueel ziet het er zelfs helemaal niet slecht uit naar Indische maatstaven en meen ik me te herinneren dat er een aantal twists inzitten die ik niet direct zag aankomen.

De vampiers zagen er goed uit en de premisse doet van ver een beetje aan The Thing denken. Afgesloten van de buitenwereld en geen ontsnapping mogelijk. Toch heb je hier nergens het gevoel dat dit 30 dagen duurt. Ze zien er niet uitgehongerd uit en je krijgt amper een idee van wat ze doen tijdens het schuilen.

Wat ik ook bijzonder jammer vond is dat Manu Bennett zo weinig rol krijgt. En hoe zijn rol uiteindelijk uitspeelt, kom zeg. Ik was heel de tijd aan het wachten tot hij er weer in zou komen en dan komt hij er terug in en steken ze hem in de meest belachelijke rol die ik hem heb zien spelen.

Voor de rest zitten er weinig echt goeie scènes in. Een hoop domme beslissingen van mensen dat dan weer wel, dat je denkt van wauw sukkelaars. Om wat positief af te sluiten vond ik de gore wel goed en dat vreemde taaltje van de vampiers mocht er ook wel zijn.

Onderhoudende film als je spreekt over het gedeelte waarin de politieke vooroordelen en het gedachtegoed van Spike Lee achterwege worden gehouden. Dat lag er wel echt té hard op dat hij een Democraat is en dat hij tegen Trump is. Ook nog eens de BLM-propaganda die door je strot wordt geduwd, alsof het allemaal de schuld is van de blanken. Als je iets uit deze film haalt is het toch wel dat ook zwarten geld (of hier dus goud) boven hun broederschap verkiezen. En het is ook duidelijk dat ze zichzelf enigszins racistisch opstellen tegenover blanken.

Ik vind het jammer dat deze visie over de film hangt want het had veel beter geweest moest er enkel gefocust worden op hun avontuur, de vereniging, de herinneringen die ze kunnen ophalen, het verdriet en de trauma's die ze samen kunnen verwerken en hun schuldgevoelens eindelijk van zich af leren zetten. Die politieke meningen horen er niet echt in thuis. Verder vond ik het wel een onderhoudende film die hier en daar zelfs interessant is. Een heftige vader-zoon relatie en een beginnende romance zijn subplotjes die de film eigenlijk geen kwaad doen. Jean Reno lijkt wel de Franse Russell Crowe geworden.

Een verrassing. Hier wist ik al helemaal niet wat ik van moest verwachten. Gisteren de eerste vertoning in België gezien op het filmfestival in Oostende. Ik zou zelf niet weten of ik deze anders zou zien.

Een slimme zet van Bille August was om bij dit verhaal een goede vriendschap te creëren tussen Eleanor en Colette. Die geeft het verhaal nog meer impact. Heldenbergh zijn rol vond ik helaas wat overbodig, wat wel jammer is want hij is een prima acteur. Helena Bonham Carter speelde briljant en het zou me dan ook niets verbazen moest ze er een Oscar voor krijgen. Swank kroop ook goed in haar rol. Zeker een film met een emotionele lading. Aanrader.

Ik snap al de haat niet op deze film. De protagonist Cassie speelt zeker goed. De film kijkt lekker weg. Ik dacht in het begin even van dit is identiek aan Independence Day, maar daarna evolueert het een beetje naar een aflevering van The Walking Dead (in de winkel op zoek naar water/eten/onderdak en de de autosnelweg vol met kapotte auto's). Wat daarna gebeurd kan ik niet direct linken aan iets. Ik vond het niet direct lijken op Divergent of The Hunger Games of the Maze Runner.

Ik dacht meteen in het begin van de film, Cassie is echt een rol voor Maika Monroe van The Guest, een klein uur later blijkt ze daadwerkelijk mee te spelen als Ringer. Wel een enorme metamorfose amai, toch maar terugkeren naar blond zou ik zeggen. Dat zwarte haar staat haar niet.

Beetje jammer dat deze film zo slecht gerated wordt, verdiend meer naar mijn bescheiden mening. Maar ja wie ben ik?
3.5*

6 Underground, een film met behoorlijk gemixte reviews. Typisch voor een Michael Bay-film zou je misschien kunnen stellen. Ik kan niet zeggen dat ik tegen Michael Bay ben. Van tijd en stond moet er al eens een goede bom kunnen ontploffen (in een film dan). Echter heb ik het gevoel dat dit gewoon een rip-off is van The Fast & The Furious. Vooral ook omdat ze hier weer spreken over "familie is belangrijk".

Eerst krijg je een autoachtervolging van 20 minuten (doet ook al denken aan F&F). Dat deed me vrij weinig omdat je er meteen in begint en pas na 1/3 van de film begint het verhaal eindelijk wat vorm te krijgen. Nou ja, "verhaal". Het mag dan wel een beetje politiek gericht zijn maar dan wel eentje die weinig om het lijf heeft vermits het gaat over een fictioneel land. Nu bestond Turgistan als provincie ooit in het Sasanische rijk in het huidige Pakistan, toch denk ik niet dat deze film ergens een politiek standpunt gaat opdringen aan de kijker. Je moet het allemaal met een korreltje zout nemen en zeker niet teveel bij nadenken.

In het begin vond ik de film dus zeer zwak voornamelijk door de snelle opeenvolging van shots. Ik heb het al vaker gezegd, dat trekt gewoon op niks, maar blijkbaar vinden sommigen het hip dat je meer beeldwisselingen ziet dan beelden. Soundtrack is een beetje overal en nergens. Hier en daar wel tof maar niet altijd even goed getimed of gekozen. Ohja, Ryan Reynolds, sorry maar ik vind je met de dag slechter acteren. Doe er wat aan.

Trage film desalniettemin blijft de film min of meer boeien tot het einde. Vrij weinig dialogen inderdaad en het is lang wachten op de actie die je bij dit soort films toch wel verwacht. De actie is wel proper gefilmd en er wordt vrij degelijk geacteerd. Het einde is wel erg ondermaats vind ik, alsof de makers geen geld meer hadden om een deftiger einde aan deze film vast te knopen.

Ik ben hier duidelijk met de verkeerde verwachtingen in gestapt. Ik dacht echt dat dit over het leven van Eminem ging gaan (hoewel het dat in zekere mate ook is), maar ik mistte zijn lekkere songs hier zodanig hard dat ik me eraan ging storen.

Toch heb ik me niet meteen verveeld. Het is op zich een inspirerend verhaal. De film gaat nergens echt slepen maar uiteindelijk is rap niet zo mijn ding tenzij de echt goede nummers van Eminem erin hadden gezeten uiteraard. Heel de film lang dacht ik waar blijft Lose Yourself nu toch, ik wist dat het erin zat. Helemaal op het ultieme einde komt het dan eindelijk, maar hij zingt het niet eens zelf. Ja dat was wel een vieze teleurstelling. De "shit" die de rappers constant lopen te rappen is echt laag en echt goed wordt het niet, tenzij bij het einde daar is Eminem best in vorm. Maar ik blijf er wel bij dat het rappen in deze film niets meer is dan anderen neerhalen met muziek. Op het einde pakt Eminem het gelukkig net iets anders aan, want ik begon dat neerbuigend gerap wat beu te geraken.

Al bij al heb ik me zeker niet verveeld en kijkt het vlot weg, maar ik had hier meer van verwacht.

Sterke film met een ferme cast. Grootste minpunt is misschien enkele overbodige scènes zoals de telefoongesprekken die Cage voert met zijn vrouw, love you, yeah love you too, blablabla Voor de rest een fijne neo noir sfeer met soms best harde beelden. Cage speelt volgens mij hier één van de beste rollen van zijn leven en ook één van zijn betere films. Een must-see in dit genre.

Viel niet tegen. De romance is wat vergezocht maar verder pakt de film wel origineel uit. De acteerprestaties vond ik eerder wat aan de magere kant, ondanks toch een tamelijk bekende cast. De moeder (Sarah Gadon) speelt een beetje een femme fatale, maar de relatie met de dokter is wat preuts uitgewerkt. Zeker ook omdat die andere dame minstens zo knap is.

Het plot is enigszins verrassend en ik vond het ook wel een redelijk goed einde (leuke twist). Verder is de cameravoering prima en vond ik de stijl van Aja wel fijn. Geen hoogvlieger maar wel in orde om eens te zien aangezien deze film nergens saai wordt.

Eindelijk toegekomen aan Bustillo & Maury hun zogenaamde meesterwerk. Ik vind het een moeilijke om nu te zeggen "dit is hun beste film". Ook Livide en Leatherface vond ik heel goed. Ze zijn ook niet helemaal vergelijkbaar, zeker in Livide vind ik dat er meer sfeer hing. Hier is meer gore te zien en er is ook een creepy fase die me aan Hush deed denken. Natuurlijk is deze film eerder uitgebracht en wordt het op een iets andere manier gebracht.

Het verhaal is natuurlijk heel eenvoudig maar hoe ziekelijk moet je zijn als vrouw om dit te gaan doen. De motieven zijn duidelijk maar hoe gek kan je zijn. Ik moet wel zeggen dat ik me hier alleraardigst mee vermaakt heb en dat films zoals Saw en Hostel hier qua gore lang niet tegenop kunnen. Moest ik dit zien toen ik 8-10 jaar was had ik gegarandeerd nachtmerries.

Na deze film vind ik toch wel dat dit regisseursduo absoluut bij de top behoort van de recente horror. Het mag dan wel vrij extreem zijn en niet voor tere zielen, als je ertegen kan absoluut een must-see.