Meningen

One of a Thousand

Dat Spaghetti Westerns me goed lagen wist ik al een tijdje, een vaak simpel verhaal ondersteund door een geweldige sfeer, hoe anders zou een Western uit de Verenigde Staten zijn? Het verschil is groot alleen helaas is Winchester '73 een stuk minder goed dan de gemiddelde Western.

Acteerwerk liet hier en daar wat te wensen over maar was over het algemeen goed te noemen. James Steward acteert erg sterk en Dutch kwam ook dreigend genoeg over. De rest was ik niet heel erg over te spreken, Winters acteert ronduit slecht en met name veel bijpersonages komen ook niet altijd overtuigend over.

Dat de film minder goed was lag ondanks het acteerwerk voornamelijk aan de sfeer. Waar bij de Italiaanse Western de sfeer het voortouw neemt is het hier meer de actie. Een avontuurlijk actie filmpje is alles dat het te bieden heeft.

Het verhaal is ontzettend voorspelbaar, het is gewoon wachten op de uiteindelijke confrontatie tussen McAdam en Dutch. Het middenstuk is nu wel leuk alleen er is niks bijzonders aan, geen mooie sfeer, geen uitmuntend acteerwerk alleen platte actie. De film komt hierdoor meer over als een grote anticlimax.

Eindshootout was wel weer erg goed geslaagd, een werkelijk prachtige locatie die optimaal gebruikt werd, wel was het jammer dat er zo vaak mis geschoten werd, dit is natuurlijk logisch aangezien het onderdeel is van de spanningsopbouw alleen toch wringt het met de openingsscène waarbij ze allebei uitmuntend schoten.

Dan houd je eigenlijk een vermakelijke actie Western over, leuk alleen absoluut geen hoge verwachtingen bij hebben.

2.5*

Vreemde maar erg goede film.

Aronofsky is een van mijn favoriete regisseurs, Requiem for a Dream is een van mijn favoriete films maar ook met een film als Black Swan heeft hij mij positief weten te verrassen. Een film over Amerikaans worstelen met Mickey Rourke in de hoofdrol is nou niet echt iets waar ik meteen zin in kreeg. Aronofsky weet toch weer op alle fronten te verbazen, fascineren en te deprimeren.

De film komt wat vervelend op gang. Je wordt niet echt in het verhaal geholpen en bepaalde situaties komen erg geforceerd over. Sommige beelden zijn gewoonweg te ranzig voor woorden zoals de nietjesschieter en de vork die zijn voorhoofd werd ingeduwd.
Het verhaal dat erop volgt is geniaal vormgegeven. Al snel realiseerde ik me dat alle middelen tot een normaal leven er waren, hij hoefde er alleen nog even mee om te leren gaan wat waarschijnlijk weer met de nodige problemen ging en dan was alles al weer snel opgelost. Zo ging het contact met zijn dochter al snel weer veel beter, leerde hij een leuke vrouw kennen in de stripclub en had hij alweer een nieuwe baan. Een cliché filmpje met de uitwerking ervan zou volgen, dit zou dan nog met de nodige problemen gaan en vervolgens zou alles weer goed zijn. Geweldig dat Anorofski niet zo'n regisseur is. Pijnlijk is het om te zijn hoe hij vervolgens alles weer weg gooit door toch mee te doen aan de wedstrijd. Prachtige maar o zo harde laatste woorden: ''The world doesn't give a shit about me'' Dit geeft de hele film perfect weer.

Mickey Rourke weet ook te verbazen, hij weet het personage zo ontzettend sterk neer te zetten. Zo krachtig maar tegelijkertijd ook weer zo zwak. Beter had hij niet kunnen spelen.

Een uiterst goede film die tegen de 4.5* aan zit.

4*