• 17.974 nieuwsartikelen
  • 184.416 films
  • 12.787 series
  • 35.283 seizoenen
  • 659.065 acteurs
  • 201.038 gebruikers
  • 9.514.114 stemmen
Avatar
 

Meningen

Hier kun je zien welke berichten Mac Hammer Fan als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Funeral Home (1980)

Alternatieve titel: 2 Cries in the Night

Maude Chalmers gaat logeren bij haar grootmoeder. Haar grootvader was begrafenisondernemer maar verdween onder mysterieuze omstandigheden, samen met een dame waarmee hij een relatie zou gehad hebben. Haar sinistere grootmoeder heeft van het huis een hotelletje gemaakt. Maar blijkbaar heeft het gebouw geheimen te verbergen. Maude hoort vreemde geluiden in de kelder en merkt op dat haar oma daar tegen iemand spreekt. Ze verbiedt evenwel Maude naar de kelder te gaan. Steeds meer gasten van het hotel raken vermist.
William Fruet werkt aan een zorgvuldige opbouw van een lugubere sfeerschepping. Voor een slasher komt er relatief weinig bloed aan te pas, zijn film is meer een mix van thriller, mystery en drama. Een beetje geïnspireerd op "Psycho" van Hitchcock. De ontknoping vond ik effectief. Niet zo schokkend als "Death Weekend", maar niettenmin een geslaagde prent.

Funhouse, The (1981)

Alternatieve titel: 'n Afgrijselijk Gebeuren

Tobe Hooper, die magistraal werk leverde met "The Texas Chainsaw Massacre", bracht met “The Funhouse” zeker ook een geslaagde slasher. Twee jonge koppeltjes gaan naar een pretpark en bezoeken het spookhuis, waar een man met een Frankenstein-masker de wagentjes bedient die de tent binnenrijden. Ze besluiten er voor de fun de nacht door te brengen, maar zijn getuige van een moord. En het ergste is dat de moordenaar hen heeft opgemerkt.
De film is creepy vanwege de kleurrijke, lugubere omgeving en de sfeer. Eerst zijn er speelse griezelige momenten in het spookhuis, maar dan wordt het bloederige ernst. Ook hier is het cinematografisch dik in orde. Er zijn een aantal camerastanden die zeer innovatief zijn uitgedacht op het juiste moment. (bvb het dode lichaam van Richie in het rijdende wagentje van de spooktent). Naast de zorgvuldig opgebouwde sfeer zijn er enkele geslaagde schrikeffecten. De tieners acteren best geloofwaardig.
De moeite waard voor fans van horror en slashers uit de jaren 70 en 80.
In de UK is er van Arrow een mooie Blu-Ray uit met heel goed beeld en geluid, en gelukkig met Engelse ondertitels.
Ik vond deze film stukken beter dan "Poltergeist".

Fury at Smugglers' Bay (1961)

Heb ik ooit gekocht op DVD bij Play.com, maar hij is nu out of print en peperduur.

http://www.play.com/DVD/DVD/4-/122315/-/Product.html?searchstring=fury+at+smuggler&searchsource=0

De originele versie was 98 minuten.

http://www.michaeldvd.com.au/Censorship/CensorshipDetail.asp?ID=23668

Hoewel "Fury at Smugglers' Bay" geen Hammer Film is, draagt hij er toch de stempel van. John Gilling regisseerde meerdere griezelfilms voor deze Britse studio en Peter Cushing was een vaste waarde bij de cast. Het is in de plaats van een horror een dramatische avonturenfilm geworden, waar de sfeer zeker niet ontbreekt. Quasi een piratenfilm, gesitueerd in een afgelegen vissersdorpje aan de Engesle kust (in 1789) , waar regelmatig schepen vastlopen op de klippen of zinken.

Fury, The (1978)

Wanneer een aanslag op een Midden-Oosters resort zijn zoon Robin kost, ontdekt ex-CIA-agent Peter Sandza dat diens ontvoering het werk is van zijn oude vriend Childress, die supermensen wil trainen als wapens. Peter vindt bondgenootschap bij Gillian, een tiener met vergelijkbare telekinetische gaven, en samen zetten ze een gevaarlijke zoektocht in om Robin te bevrijden uit een duister instituut. Hun zoektocht mondt uit in een bloedige climax waarin de grenzen van menselijke krachten pijnlijk worden opgerekt.

De Palma tilt met "The Fury" het telekinesie-thema naar een visueel spectaculair niveau. De film combineert de spanning van een spionagethriller met de emotionele lading van een vader-zoonverhaal en de excessen van body horror. Kirk Douglas levert een verrassend kwetsbare prestatie, terwijl Amy Irving als Gillian het hart van de film vormt. De Palma’s kenmerkende split-screen, langzame zooms en dromerige tracking shots creëren een bijna hypnotiserende sfeer. De finale, met zijn operatische geweld en gore toont de regisseur op zijn meest compromisloos. Prima film, die blijkbaar ook "Scanners" van Cronenberg inspireerde. 3,5/5