Meningen

De film toont een ontroerend en taboerijk liefdesverhaal dat doet stilstaan bij onze 'liefdesethiek', en tevens speelt met het fenomeen van macht en verantwoordelijkheid ten tijde van oorlog.

Op z'n minst een atypische en gewaagde benadering van een romantisch drama. De bijkomst van mooie settings, sfeer, acteerprestaties... maken het er een zeer geslaagde.

Bijna een volledige film die beelden voorlegt gefilmd vanuit één kamer. De voyeur in mij werd wakker en wist er zeer van te genieten, chapeau!

Het is niet zozeer spanning dat mij hierin wist te vermaken maar vooral het fascinerende van het bespieden van de verscheidene huishoudens en mensen; en dit vanuit het oogpunt van een licht cynische protagonist die het huiselijke gezinnetje niet echt een warm hart kan toedragen en hiermee op gespannen voet staat met zijn minnares/vriendin, de bekoorlijke miss Kelly.

Net wanneer spanning en ontknoping aan bod komen gaat het voor mij bergaf. Het verhaal beoogt duidelijk niet een verbluffende 'whodunnit' te willen zijn, maar een flauw plot als deze vind ik de rest van de intrigerende film toch een beetje oneer aandoen.

Als ik deze film zou moeten samenvatten zou me nog het best lukken met één woord: Beklemming.

Wat je hier ziet is de lelijkste kant van onze aardkloot in volle glorie, prachtig en geniaal weergegeven in al zijn oprechtheid.

Drugs, verslavingen, statusdrang, levens gevuld met niets dan sleur… Je ziet zulke dingen overal. Ze vormen zo'n doorgewinterd tandwiel van de maatschappij dat we haast niet meer zien wat het met ons doet. Het wordt door ons verworpen maar gepropageert tegelijkertijd.

Je kan vele woorden vuil maken aan zulke tragiek, maar een beeld zegt meer dan duizend woorden - deze film heeft er véél, en het zijn stuk voor stuk pareltjes.

Jaren na de eerste kijkbeurt weet deze film me nog altijd te grijpen. Mendes laat hier zien dat hij een gelijkaardige thematiek zowel op meer artistieke wijze — American Beauty — als in pure dramavorm weet over te brengen. Plotgewijs liggen de credits hier natuurlijk bij Richard Yates, maar het is klasse hoe het audiovisueel gebracht wordt; inclusief de acteerprestaties van beide protagonisten én het niet te onderschatten personage van 'insane' John.