Meningen

Consistente film. De score, grauwe panorama's en door de hele film gelig-bruine kleurtonen sloten goed aan op het vervreemdende plot.

De sterke openingsscène was eigenlijk al een duidelijke voorbode van een 'Lynchiaans' filmpje, maar 't was toch pas een dik kwartier voor het einde dat ik echt doorhad met een surreële parallelverhaallijn (of hoe zeg je dat) te maken te hebben. Ik heb nog geen youtube-analyse gezien, maar ik kon vanaf dat moment wel een vrij eenduidige interpretatie geven aan de film, namelijk die waarin Adam/Anthony eigenlijk één identiteit is die een seksuele/relationele worsteling doorgaat. De spinnen vormen hierin voor mij dan de 'enemy' van zijn innerlijke 'jager'. In de openingsscène datgene dat dus vertrapt dient te worden door een verleidelijke deerne, in de eindscène datgene waar zijn leven met een hoogzwangere vrouw voor terugdeinst.
En uiteraard, Gyllenhaal, zulke rollen zijn hem op het lijf geschreven; daar kan ik niet meer woorden aan vuil maken.

Qua thematiek doet het me nogal denken aan Lost Highway van Lynch, sfeergewijs nogal aan Under the Skin; maar voor beide films moet hij toch onderdoen. Misschien iets te snel 'afgerond' en tikkeltje obvious. Maar alleszins zeer geslaagd.

Intens filmpje. Het 'trage begin' vind ik net erg mooi; het geeft perfect de holle en levensloze toestand weer van de personages op dat punt. Hierna gaat het tempo overigens zeer snel omhoog met de vele memory flashes en hersenspinsels. Al bij al vind ik het nog een korte film voor zo'n rijke inhoud.

De film bespeelt eigenlijk een bio-ethische kwestie - is het verantwoord als de wetenschap gaat knoeien met onze herinneringen? - wat me nogal deed denken aan de films van Duncan Jones.

Het mooie is dat deze film op deze kwestie een aandoenlijk liefdesdrama op poten weet te zetten. De combinatie van deze menselijke tragie met het futuristische thema maakt het voor mij een topper.