Meningen

Heel aardige thriller, beetje in de stijl van Stieg Larsson's verfilmingen. Het scenario zit knap in elkaar, je wordt lekker in het verhaal mee gezogen, de acteurs zijn overtuigend en de finale is mooi opgezet. Prima film van Vaderlandse bodem!

Mooie stylistische verfilming van de meidagen in 1940 toen Europa door de Nazi's werd overlopen. Churchill moet keuze's maken die de toekomst van Engeland en dat van de wereld zullen bepalen. Gary Oldman zet een herkenbare Churchill neer. De hele setting komt akelig herkenbaar over met angstige politici die geen dappere keuze's durven te maken.

Onderhoudende film die wat traag begint, misschien omdat Deliverance al 46 jaar geleden gemaakt is. Het plot ontwikkelt zich steeds beter, vooral het personage van Jon Voight kan me erg bekoren.

Ik kan me voorstellen dat deze film een voorloper is van genrefilms als Wrong turn.

The Departed begint erg sterk. Je gelooft de karakters en de verhaallijn, helaas wordt het na ruim de helft van de film erg ongeloofwaardig. De Caprio zet dan nog steeds een sterke rol neer maar Damon wordt een karikatuur, hij liegt alles aan elkaar en zijn vriendin die psychiater is heeft niets door? Okay ze heeft waarschijnlijk wel iets door maar pakt niet door. De politie weet dat er een rat is maar zien dezelfde rat die op zijn werk met zijn 'vader' praat, soms waar anderen bij zijn. Toch valt ook dat niet op, zelfs niet als hij heel duidelijk in codetaal spreekt ("ik kom vanavond niet maar mijn vrienden komen wel").

Het einde is een afgang, ze schieten elkaar allemaal dood. Waarom heeft die psychiater geen grotere rol, dat zou het verhaal een stuk interessanter maken.

Dit filmpje is wel aardig, het kabbelt wat in het begin maar neemt in het tweede deel een verrassende afslag. Net toen ik me begon te ergeren aan de irritante licht hysterische hoofdpersoon neemt de film een andere wending. Haar twee vriendinnen komen tot elkaar, de hoofdpersoon gelooft niet langer in haar droombeeld maar ziet een echte man van vlees en bloed. Al met al aardig geprobeerd maar niet goed uitgewerkt.

Deze film heb ik opnieuw bekeken na 17 jaar. Keanu Reeves en Al Pacino spelen geweldig, de overige rollen zijn erg complementair. Charlize Theron irriteert me regelmatig, hoewel ik haar dramatische deel in het verhaal wel begrijp. De film bouwt mooi naar een hoogtepunt op het einde, een einde dat schreeuwt om een nieuw begin.

Wat ik mis zijn meer ontwikkelingen, wat doet het kantoor van Milton precies allemaal, wie zijn die twee andere partners? Het wordt lichtjes aan getipt, ik wil graag meer weten over hun dubieuze handelen.

De film draait vooral om Pacino en Reeves. Vooral Pacino is heerlijk op dreef met zijn ongeneerde lach. Hij doet gewoon waar hij zin in heeft wanneer hij er zin in heeft zoals die pijpbeurt in het restaurant. Daarnaast kan hij geweldig oreren zoals in zijn verhandeling over God "he gives men instincts and then set the rules opposite: you may taste but not swallow".

Hilarische film die af en toe wel erg vreemde wendingen neemt waardoor het erg ongeloofwaardig is. Al met al wel een geinig filmpje, hoewel er veel meer in gezeten had.

Babel-achtige raamvertelling komt niet geheel uit de verf. Het verhaal blijft m.i. te vlak. Toch is het een interessante film die de moeite waard blijft om uit te zien.

Intrigerende film met een duidelijke boodschap. Ik moest de rol van Julianne Moore even plaatsen maar snap haar betekenis voor de film. Zij laat Jon eindelijk zien dat echte sex altijd mooier is dan fake sex. De relatie met Scarlett Johansson is te gespannen, teveel gericht op wie van de twee bepaalt in de relatie.

Tony Danza zorgt vooral voor de vrolijke noot als niet begrijpende vader.

Aardig filmpje dat niet helemaal uit de verf komt. Doet inderdaad aan The Stepford Wives denken vanwege de perfecte setting. In de laatste 20 minuten komt de verrassing uit de hoge hoed, helaas wordt dat zo onlogisch gebracht waar door je af en toe niet meer weet waar je naar kijkt. Het einde is daar door erg teleurstellend.